What do you think?
Rate this book
مفاهیم بنیادی پایگاه داده ها
864 pages, Hardcover
First published January 1, 2011
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 20, 2019
اگه مجبور نبودم، عمرا این کتاب رو میخوندم، اما حالا که خوندم نظرمو میگم.
ساختار کتاب به شدت گنگه و هیچ مقدمه سازی برای گفتن مطالب وجود نداره. یه سر فصل باز میشه که معمولا آدم از دیدنش تعجب میکنه، چون راجع به کلیت موضوع توضیحی داده نمیشه، بعد بدون هیچگونه مقدمه ای یه تعریف میاد که توش چهار مطلب بی ربط و یا با ربط هم تو پرانتز اومده، بعدش یه سری نکته و توجه که انگار به زور کنار هم چپونده شده و هیچ رابطی ندارن. این نبود رابط حتی تو جمله ها هم مشهوده و خیلی وقتا به نظر میرسه جمله ها انگار فقط کلمات بی ربط به هم چسبیده ن.در حالی که منابع خوب لحنی دوستانه و ساده دارن و دانشجو رو قدم به قدم با موضوع آشنا می کنن، لحن این کتاب جوریه که انگار یه ربات نوشته، و نویسنده هر چی تو ذهنش بوده رو در جا تف کرده رو کاغذ. نویسنده در بیان تعاریف هرگز خودش رو جای دانشجو نمیذاره و هر چی تو هر منبعی نوشته در جا آورده، و کم کم در طول خوندن کتاب متوجه میشید که یه سری تعریف از حفظید که معنیش رو نمی دونید، و این تعریفا رو هم تلنبار میشن بدون اینکه بفهمید چرا. و در طول کتاب مرتبا اطلاعات نا به جا دیده میشه، ارجاع های مداوم به فصل های بعد، نشان از این نا به جایی اطلاعاته. نویسنده مدام جملاتی میاره که معنیش رو شش فصل دیگه میشه فهمید، و این کم کم باعث میشه ذهن جملات رو نادیده بگیره.
از مشکلات دیگه کتاب اطلاعاتی که خواننده نمی فهمه به چه درد میخوره. برای مثال راجع به پارامتر های انتخاب پایگاه داده ۱۹۱ پارامتر! ذکر شده بود اما هرگز اینکه چطوری با استفاده از این پارامتر ها میتونیم تصمیم عاقلانه ای بگیریم مطرح نمیشه! خواننده میفهمه ۱۹۱ پارامتر داریم اما با کسی که نمیدونه ۱۹۱ پارامتر داریم هیچ فرقی نداره!
علاوه بر این ها نویسنده نقش پارازیت رو داره و مدام ذهن خواننده رو از موضوع منحرف میکنه. کتابی ندیدم توش این همه پرانتز باشه! هر چی میگه باید تو پرانتز یه موضوع دیگه رو هم بیان کنه! نویسنده از گفتن ساده و واضح یه مطلب شدیدا عاجزه.
حتی نویسنده در انتخاب کلمات هم ناتوانه و باید حتما تو پرانتز مترادف کلمات رو هم بیاره! هیچ ایده ای ندارم که به جز درس ادبیات کجا این همه مترادف دیدم! نویسنده از خودش نپرسیده چی داره درس میده انگار! شرایط زمانی بدتر میشه که نویسنده کلمات ابداعی خودش رو هم تو پرانتز میاره! مثلا کارشناس رو نوشته دانشورز! خوب اگه با کلمه ی کارشناسی مشکل داری برو به فرهنگستان مراتب اعتراضت رو اعلام کن، به کسی که میخواد پایگاه داده یاد بگیره چه ربطی داره؟ به نظر میرسه نویسنده با خودش فکر کرده که پایگاه داده رو اینقدر خفن درس داده که میتونه یه دستی هم تو ادبیات ببره!
در آخر باید گفت نویسنده یه کتاب بی نهایت خسته کننده نوشته که در اهداف آموزشی هم موفق نیست. تنها نکته ی مثبت راجع به کتاب اینه که یه کلاس آموزشی فوق العاده ست برای «چگونه آموزش ندادن» همین و بس.
ساختار کتاب به شدت گنگه و هیچ مقدمه سازی برای گفتن مطالب وجود نداره. یه سر فصل باز میشه که معمولا آدم از دیدنش تعجب میکنه، چون راجع به کلیت موضوع توضیحی داده نمیشه، بعد بدون هیچگونه مقدمه ای یه تعریف میاد که توش چهار مطلب بی ربط و یا با ربط هم تو پرانتز اومده، بعدش یه سری نکته و توجه که انگار به زور کنار هم چپونده شده و هیچ رابطی ندارن. این نبود رابط حتی تو جمله ها هم مشهوده و خیلی وقتا به نظر میرسه جمله ها انگار فقط کلمات بی ربط به هم چسبیده ن.در حالی که منابع خوب لحنی دوستانه و ساده دارن و دانشجو رو قدم به قدم با موضوع آشنا می کنن، لحن این کتاب جوریه که انگار یه ربات نوشته، و نویسنده هر چی تو ذهنش بوده رو در جا تف کرده رو کاغذ. نویسنده در بیان تعاریف هرگز خودش رو جای دانشجو نمیذاره و هر چی تو هر منبعی نوشته در جا آورده، و کم کم در طول خوندن کتاب متوجه میشید که یه سری تعریف از حفظید که معنیش رو نمی دونید، و این تعریفا رو هم تلنبار میشن بدون اینکه بفهمید چرا. و در طول کتاب مرتبا اطلاعات نا به جا دیده میشه، ارجاع های مداوم به فصل های بعد، نشان از این نا به جایی اطلاعاته. نویسنده مدام جملاتی میاره که معنیش رو شش فصل دیگه میشه فهمید، و این کم کم باعث میشه ذهن جملات رو نادیده بگیره.
از مشکلات دیگه کتاب اطلاعاتی که خواننده نمی فهمه به چه درد میخوره. برای مثال راجع به پارامتر های انتخاب پایگاه داده ۱۹۱ پارامتر! ذکر شده بود اما هرگز اینکه چطوری با استفاده از این پارامتر ها میتونیم تصمیم عاقلانه ای بگیریم مطرح نمیشه! خواننده میفهمه ۱۹۱ پارامتر داریم اما با کسی که نمیدونه ۱۹۱ پارامتر داریم هیچ فرقی نداره!
علاوه بر این ها نویسنده نقش پارازیت رو داره و مدام ذهن خواننده رو از موضوع منحرف میکنه. کتابی ندیدم توش این همه پرانتز باشه! هر چی میگه باید تو پرانتز یه موضوع دیگه رو هم بیان کنه! نویسنده از گفتن ساده و واضح یه مطلب شدیدا عاجزه.
حتی نویسنده در انتخاب کلمات هم ناتوانه و باید حتما تو پرانتز مترادف کلمات رو هم بیاره! هیچ ایده ای ندارم که به جز درس ادبیات کجا این همه مترادف دیدم! نویسنده از خودش نپرسیده چی داره درس میده انگار! شرایط زمانی بدتر میشه که نویسنده کلمات ابداعی خودش رو هم تو پرانتز میاره! مثلا کارشناس رو نوشته دانشورز! خوب اگه با کلمه ی کارشناسی مشکل داری برو به فرهنگستان مراتب اعتراضت رو اعلام کن، به کسی که میخواد پایگاه داده یاد بگیره چه ربطی داره؟ به نظر میرسه نویسنده با خودش فکر کرده که پایگاه داده رو اینقدر خفن درس داده که میتونه یه دستی هم تو ادبیات ببره!
در آخر باید گفت نویسنده یه کتاب بی نهایت خسته کننده نوشته که در اهداف آموزشی هم موفق نیست. تنها نکته ی مثبت راجع به کتاب اینه که یه کلاس آموزشی فوق العاده ست برای «چگونه آموزش ندادن» همین و بس.
Read
July 25, 2017ok
Displaying 1 - 2 of 2 reviews