Το θέμα πολύ ενδιαφέρον: οι εμπειρίες υπαλλήλων των Κυπριακών Αερογραμμών κ' του αεροδρομίου Λευκωσίας την εβδομάδα του πραξικοπήματος τον Ιούλιο 1974. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην τελευταία πτήση από Λονδίνο, που επέστρεψε στην Κύπρο τα χαράματα της 20 Ιουλίου, μέρα της Τουρκικής εισβολής, κ' τις προσπάθειες του κυβερνήτη α) να αποφύγει να επιστρέψει το αεροπλάνο στην Κύπρο ελπίζοντας να το διασώσει κ΄β) να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τις κινήσεις του Τουρκικού ναυτικού που παρατήρησε από την πτήση.
Του δίνω ένα παραπάνω αστέρι για τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του αεροδρομίου Λευκωσίας όπως κ' των Κυπριακών Αερογραμμών.
Η χρήση της γλώσσας είναι μάλλον άσχημη με κακή χρήση λέξεων κ' γραμματικά λάθη. Πχ ο συγγραφέας ανήκει στην τάξη ανθρώπων που πιστεύουν πως όλα τα επιρρήματα σε -ως μετατρέπονται σε -α στην δημοτική χωρίς να αναγνωρίζει πως σε ορισμένες περιπτώσεις οι δύο καταλήξεις υποδεικνύουν διαφορά στη σημασία (απλά - απλώς). Υστερεί πολύ επίσης η δομή, πχ επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα σε συνεχόμενες παραγράφους.
Το ύφος είναι υπερβολικά μελοδραματικό με ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς τόσο για ιστορικά γεγονότα όσο κ' για το τι σκεφτόντουσαν μεγάλες ομάδες ανθρώπων μια δεδομένη στιγμή. Ενώ διηγήται γεγονότα, συνεχώς παρεμβάλει συναισθηματικά σχόλια σχετικά με την κατάσταση στην Κύπρο (την προδοσία του πραξικοπήματος, την βαρβαρότητα των Τούρκων, τον ηρωισμό Ελληνοκυπρίων κ' Ελλαδιτών), τα οποία αποσπούν την προσοχή από το κυρίως θέμα κ' σε κάνουν να αμφιβάλεις την αξιοπιστία των όσων παρουσιάζει σαν γεγονότα. Το άκρο άωτον του συναισθηματισμού του είναι όταν περιγράφει ένα Τούρκο συνταγματάρχη σαν "κοντοπάχουλο της κακιάς ώρας."