รัตติกาลยอดรัก

by พนมเทียน

เรื่องราวของภูติสีชมพูนามรัตติกาล ที่โลดแล่นอยู่ในโลกของเขา…ด็อกเตอร์หนุ่มที่สามารถมองเห็นในสิ่งที่ผู้อื่นไม่สามารถรับและสัมผัสได้เช่นเขา หลายเสียงต่างพากันกล่าวหาว่าเขาบ้า…เขาเพี้ยน เขาบ้าจริงหรือ…บ่อยครั้งที่เขาเองต้องหยุดถามตัวเอง แล้วสิ่งที่เขามองเห็นอย่างแจ่มชัดทุกครั้งนั้นเล่า…มันคืออะไร และที่สำคัญ ทำไมเขาสามารถสัมผัส แตะต้อง…เธอ…แม่ภูติชมพูคนนั้นได้ และเมื่อหัวใจของเขาและเธอผูกพันกัน ไยเธอจึงบอกกับเขาเช่นนั้น

"ขอให้รู้ไว้ คุณยิ่งติดตามฉันใกล้แค่ไหน ฉันก็จะยิ่งห่างไกลคุณไปมากเท่านั้น สวรรค์และโลก ไม่มีทางเสมอกันได้"

1237 pages, Paperback

First published January 1, 1980

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Gib Chan · Rating 4 out of 5]

ภาคแรก : เล่ม 1 สนุกกว่าเล่ม 2

[T.Bliss · Rating 5 out of 5]

เล่มเเรกของการอ่านนิยายพนมเทียน เล่มเเรก เเละเล่มที่ประทับใจที่สุด

[Phuwong · Rating 5 out of 5]

จักรกฤษณ์ นักศึกษาปริญญาเอกผู้คร่ำเคร่งกับการศึกษาจิตศาสตร์และวิญญาณศาสตร์ ตกอยู่ในสภาพสติวิปลาสฟั่นเฟือน หลังรักษาโดยการผ่าตัดสมอง จักรกฤษณ์ฟื้นขึ้นมาและสามารถมองเห็นโลกในอีกมิติหนึ่งได้ เขาเข้าไปพัวพันกับดวงวิญญาณที่ยังมีห่วง และได้พบกับ รัตติกาล ภูตสาวผู้ปรากฏตัวขึ้นในขณะที่เขาเข้าไปทำวิทยานิพนธ์ที่วังร้าง จักรกฤษณ์จึงเกิดความสนใจและต้องการหาคำตอบถึงตัวตนที่แท้จริงของรัตติกาล

เรื่องนี้เป็นผลงานอีกเรื่องของคุณพนมเทียนที่อยู่ในใจแฟน ๆ นักอ่านและผู้ชมครับ เพราะเคยถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และละครมาแล้ว 3 ครั้ง สำนวนภาษาของผู้เขียนสละสวย อ่านง่าย ไม่ได้เก่าจนเรารู้สึกจูนไม่ติด และยังมีการบรรยายถึงความคิดและการกระทำของตัวละครอย่างละเอียด ทำให้เหมือนได้เข้าไปอยู่ในโลกและความรู้สึกของพระเอกจริง ๆ

ผู้เขียนสามารถแบ่งน้ำหนักระหว่างความโรแมนติกและแฟนตาซีได้อย่างพอดี มีความหวานกุ๊กกิ๊กน่ารักระหว่างพระนาง และความลี้ลับชวนขนลุกจากโลกของวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณผีตายโหง ผีเร่ร่อน และไสยศาสตร์ ซึ่งสำหรับคนที่ชอบอ่านงานแนวลี้ลับ ก็น่าจะชอบในส่วนนี้ไม่น้อย นอกจากนี้ ผู้เขียนยังทิ้งประเด็นชวนคิดเกี่ยวกับโลกในอีกมิติหนึ่ง และเตือนใจว่าคุณวิเศษหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำมาโอ้อวดอุตริมนุสธรรมให้ใครรับรู้

ชวนให้ติดตามอ่านต่อในภาค 2 - รัตติกัลยา ครับ

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

สไตล์การเขียนแบบเก็บรายละเอียดทุกเม็ด แบบเพชรพระอุมา เพื่อให้ผู้อ่านนึกภาพตาม ค่อยๆ เก็บเกี่ยวความรู้สึกร่วมกับตัวละครที่มีไม่กี่คน
เรื่องนี้เคยดูเป็นละครช่องสามสมัยเด็กๆ แสดงโดยตั้ว ศรัณญู พยายามอ่านให้จบก่อนแล้วค่อยไปย้อนดูละครอีกรอบ
ตอนจบน่าจะต่ออีกนิด แต่ก็เข้าใจว่ามีภาคต่อเป็นชื่อเรื่อง รัตติกัลยา