What do you think?
Rate this book
De vrolijke veganist
Durf je het aan een boek te lezen dat je leven mogelijk op z'n kop zet?
Filosoferen is zoeken naar blinde vlekken in de moraal. Eén zo’n blinde vlek is hoe dieren door mensen mishandeld en gedood worden voor consumptie, terwijl wij prima gezond en gelukkig kunnen leven zonder dierlijke producten. Als er één boek is dat de morele noodzaak van veganisme duidelijk maakt, dan is het dit. Dat is voor velen geen plezierige boodschap. In De vrolijke veganist gaat het er hard aan toe. De auteur probeert zijn boodschap er niet voorzichtig in te masseren, maar gaat recht op zijn doel af: het is een pleidooi voor veganisme en een wereld zonder instrumenteel gebruik van dieren.
De vrolijke veganist brengt de lezer naar onverwachte uithoeken van de ethiek: van jongensbesnijdenis, seks met dieren, leren schoenen tot milieuvervuiling en zorg voor toekomstige generaties. Dit boek is een achtbaan van ideeën die de lezer snakkend naar adem in een andere wereld achterlaat. Het opent nieuwe horizonten voor een nieuwe kijk op onze houding tegenover dieren. Dit boek zet mogelijk je leven op z’n kop.
Filosoferen is zoeken naar blinde vlekken in de moraal. Eén zo’n blinde vlek is hoe dieren door mensen mishandeld en gedood worden voor consumptie, terwijl wij prima gezond en gelukkig kunnen leven zonder dierlijke producten. Als er één boek is dat de morele noodzaak van veganisme duidelijk maakt, dan is het dit. Dat is voor velen geen plezierige boodschap. In De vrolijke veganist gaat het er hard aan toe. De auteur probeert zijn boodschap er niet voorzichtig in te masseren, maar gaat recht op zijn doel af: het is een pleidooi voor veganisme en een wereld zonder instrumenteel gebruik van dieren.
De vrolijke veganist brengt de lezer naar onverwachte uithoeken van de ethiek: van jongensbesnijdenis, seks met dieren, leren schoenen tot milieuvervuiling en zorg voor toekomstige generaties. Dit boek is een achtbaan van ideeën die de lezer snakkend naar adem in een andere wereld achterlaat. Het opent nieuwe horizonten voor een nieuwe kijk op onze houding tegenover dieren. Dit boek zet mogelijk je leven op z’n kop.
328 pages, Paperback
First published October 4, 2013
5 people are currently reading
77 people want to read
About the author
Floris Van Den Berg
21 books12 followersFloris van den Berg is a Dutch philosopher, mostly known for his atheism campaign in the Netherlands.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 11, 2015
Ik ben zelf veganist, en ik heb dit boek gelezen om te kijken hoe helder de argumentatie voor veganisme is, en in hoeverre de gepresenteerde argumentatie een houvast biedt voor lezers om te proberen anderen te overtuigen ook veganist te worden. In dit kader vind ik het een teleurstellend boek.
Mijns inziens draait veganisme om een afwijzing van het idee dat we het recht hebben om dieren te gebruiken voor door ons gekozen doeleinden, waarbij het irrelevant is hoe goed of slecht we de dieren die we gebruiken behandelen. Maar hoewel vdBerg er ook van overtuigd lijkt te zijn dat veganisme een morele plicht is, en dat elke vorm van nonveganisme dus onrechtvaardigbaar is, slaagt hij er niet erg goed in om dit consequent uit te dragen. Hij lijkt veel moeite te hebben met het maken van het onderscheid tussen lijden en gebruik, waarbij hij het soms over het een, en soms over het ander heeft, zonder duidelijk te maken dat de overtuiging dat we het recht hebben dieren te gebruiken de kern van het probleem, en lijden 'slechts' een secundaire kwestie is. Dit leidt ertoe dat zowel zijn kritieken op de auteurs die hij in deel 1, als de antwoorden op vragen/tegenwerpingen die hij bespreekt in deel 2, minder helder zijn dan ik zou hopen, waarbij het me specifiek opviel dat hij meermaals faalt duidelijk te maken dat het consumeren van "biologisch" geproduceerde dierlijke producten net zo onrechtvaardigbaar is als het consumeren van dierlijke producten geproduceerd door de bioindustrie.
De verwarde argumentatie mbt 'veganisme als plicht' kan o.a. worden geillustreerd aan de hand van dat wat vdBerg zegt over zijn zoons:
Ondanks dat deze uitspraak -- in elk geval op het eerste gezicht -- een contradictio in terminis betreft, wordt de lezer in het geheel niet uitgelegd wat het betekent om "veganistisch [te] eten", en tegelijkertijd "op te groeien met zuivel." Is 'drinken' volgens vdBerg geen 'eten'? Kopen ze zuivel om ernaar te kijken, maar consumeren ze het niet? En waarom denkt vdBerg, als veganist, dat het uitmaakt hoe de dieren behandeld worden?
De rest van het boek is helaas meer van hetzelfde. Veel irrelevante zijsporen worden afgegaan (deze lezer had bij vlagen het gevoel dat dit vooral gebeurt om de auteur de kans te geven belezen en erudiet over te komen); besproken argumenten van andere auteurs (die iets anders dan veganisme promoten) worden nauwelijks of slap bekritiseerd, en vdBerg besteedt veel tijd aan het bespreken van bijdragen van auteurs die op mij overkomen als van secundair belang, terwijl het werk van een aantal belangrijke auteurs -- zoals Regan, Francione en Steiner -- zo goed als geheel onbesproken blijft. Ook legt vdBerg niet uit wat het theoretisch kader dat hij presenteert toevoegt t.o.v. die theorieën; iets dat me, gezien zijn academische achtergrond en aanstelling, op zijn zachtst gezegd verbaast, ook al is dit geen wetenschappelijke literatuur.
In het tweede deel van zijn boek bespreekt/behandelt/weerlegt vdBerg een aantal 'tegenwerpingen'/'vragen'. De antwoorden/weerleggingen waar hij mee aan komt zetten zijn, zoals eerder gezegd, helaas in veel gevallen inconsistent en onhelder. Dit is het makkelijkst uit te leggen aan de hand van hetgeen hij zegt over het (morele onnut van het) eten van biologisch vlees. Want ondanks dat het voor de vraag of we het recht hebben om dieren voor ons smaakplezier uit te buiten en te doden volledig irrelevant is hoe goed of slecht we die dieren behandelen, zegt hij eigenlijk niets over het feit dat het eten van dierlijke producten geproduceerd in de biologische veehouderij exact zo onrechtvaardigbaar is als het eten van dierlijke producten geproduceerd door dieren gehouden in de bio-industrie. En hetzelfde geldt voor de kreet waarmee hij zijn boek beëindigt: "voorts ben ik van mening dat ... de bio-industrie." Wederom, of dieren goed of slecht worden behandeld zou voor een veganist -- die alle gebruik afwijst als onrechtvaardigbaar -- totaal niet ter zake moeten doen. Het is jammer dat vdBerg er niet in slaagt dit helder voor ogen te blijven houden, want als hij op dit punt minder verward was geweest, durf ik te wedden dat ook de rest van zijn argumentatie helderder zou zijn geweest.
Een laatste ding dat me opviel is dat vdBerg in zijn boek herhaaldelijk 'vragen'/'tegenwerpingen' beantwoordt middels onproductieve aanvallen op/veroordelingen van het 'karakter' (en het 'moreel falen') van nonveganisten. Mijns inziens moet het bij ethiek niet gaan over (het beoordelen van de puurheid van) karakters, maar om de rechtvaardigbaarheid van ons handelen. Als zodanig vind ik zijn opmerkingen op dit punt dus niets toevoegen, terwijl ze als nadelen hebben dat het veganistische lezers ertoe aanmoedigt op nonveganisten neer te kijken; dat het nonveganisten aanmoedigt hun persoon te verdedigen en zich beledigd te voelen (in plaats van over de rechtvaardigheid van hun gedrag na te denken), en dat het mensen aanmoedigt zelfhaat en schaamte te ervaren, wat ook weer afleidt van het leerproces, en wat mensen aanmoedigt om om de verkeerde redenen hun gedrag te veranderen.
Mijns inziens draait veganisme om een afwijzing van het idee dat we het recht hebben om dieren te gebruiken voor door ons gekozen doeleinden, waarbij het irrelevant is hoe goed of slecht we de dieren die we gebruiken behandelen. Maar hoewel vdBerg er ook van overtuigd lijkt te zijn dat veganisme een morele plicht is, en dat elke vorm van nonveganisme dus onrechtvaardigbaar is, slaagt hij er niet erg goed in om dit consequent uit te dragen. Hij lijkt veel moeite te hebben met het maken van het onderscheid tussen lijden en gebruik, waarbij hij het soms over het een, en soms over het ander heeft, zonder duidelijk te maken dat de overtuiging dat we het recht hebben dieren te gebruiken de kern van het probleem, en lijden 'slechts' een secundaire kwestie is. Dit leidt ertoe dat zowel zijn kritieken op de auteurs die hij in deel 1, als de antwoorden op vragen/tegenwerpingen die hij bespreekt in deel 2, minder helder zijn dan ik zou hopen, waarbij het me specifiek opviel dat hij meermaals faalt duidelijk te maken dat het consumeren van "biologisch" geproduceerde dierlijke producten net zo onrechtvaardigbaar is als het consumeren van dierlijke producten geproduceerd door de bioindustrie.
De verwarde argumentatie mbt 'veganisme als plicht' kan o.a. worden geillustreerd aan de hand van dat wat vdBerg zegt over zijn zoons:
ik heb twee zoons van 9 en 10 jaar die veganistisch eten en met zeer weinig (biologische) zuivel opgroeien ... (p. 26)
Ondanks dat deze uitspraak -- in elk geval op het eerste gezicht -- een contradictio in terminis betreft, wordt de lezer in het geheel niet uitgelegd wat het betekent om "veganistisch [te] eten", en tegelijkertijd "op te groeien met zuivel." Is 'drinken' volgens vdBerg geen 'eten'? Kopen ze zuivel om ernaar te kijken, maar consumeren ze het niet? En waarom denkt vdBerg, als veganist, dat het uitmaakt hoe de dieren behandeld worden?
De rest van het boek is helaas meer van hetzelfde. Veel irrelevante zijsporen worden afgegaan (deze lezer had bij vlagen het gevoel dat dit vooral gebeurt om de auteur de kans te geven belezen en erudiet over te komen); besproken argumenten van andere auteurs (die iets anders dan veganisme promoten) worden nauwelijks of slap bekritiseerd, en vdBerg besteedt veel tijd aan het bespreken van bijdragen van auteurs die op mij overkomen als van secundair belang, terwijl het werk van een aantal belangrijke auteurs -- zoals Regan, Francione en Steiner -- zo goed als geheel onbesproken blijft. Ook legt vdBerg niet uit wat het theoretisch kader dat hij presenteert toevoegt t.o.v. die theorieën; iets dat me, gezien zijn academische achtergrond en aanstelling, op zijn zachtst gezegd verbaast, ook al is dit geen wetenschappelijke literatuur.
In het tweede deel van zijn boek bespreekt/behandelt/weerlegt vdBerg een aantal 'tegenwerpingen'/'vragen'. De antwoorden/weerleggingen waar hij mee aan komt zetten zijn, zoals eerder gezegd, helaas in veel gevallen inconsistent en onhelder. Dit is het makkelijkst uit te leggen aan de hand van hetgeen hij zegt over het (morele onnut van het) eten van biologisch vlees. Want ondanks dat het voor de vraag of we het recht hebben om dieren voor ons smaakplezier uit te buiten en te doden volledig irrelevant is hoe goed of slecht we die dieren behandelen, zegt hij eigenlijk niets over het feit dat het eten van dierlijke producten geproduceerd in de biologische veehouderij exact zo onrechtvaardigbaar is als het eten van dierlijke producten geproduceerd door dieren gehouden in de bio-industrie. En hetzelfde geldt voor de kreet waarmee hij zijn boek beëindigt: "voorts ben ik van mening dat ... de bio-industrie." Wederom, of dieren goed of slecht worden behandeld zou voor een veganist -- die alle gebruik afwijst als onrechtvaardigbaar -- totaal niet ter zake moeten doen. Het is jammer dat vdBerg er niet in slaagt dit helder voor ogen te blijven houden, want als hij op dit punt minder verward was geweest, durf ik te wedden dat ook de rest van zijn argumentatie helderder zou zijn geweest.
Een laatste ding dat me opviel is dat vdBerg in zijn boek herhaaldelijk 'vragen'/'tegenwerpingen' beantwoordt middels onproductieve aanvallen op/veroordelingen van het 'karakter' (en het 'moreel falen') van nonveganisten. Mijns inziens moet het bij ethiek niet gaan over (het beoordelen van de puurheid van) karakters, maar om de rechtvaardigbaarheid van ons handelen. Als zodanig vind ik zijn opmerkingen op dit punt dus niets toevoegen, terwijl ze als nadelen hebben dat het veganistische lezers ertoe aanmoedigt op nonveganisten neer te kijken; dat het nonveganisten aanmoedigt hun persoon te verdedigen en zich beledigd te voelen (in plaats van over de rechtvaardigheid van hun gedrag na te denken), en dat het mensen aanmoedigt zelfhaat en schaamte te ervaren, wat ook weer afleidt van het leerproces, en wat mensen aanmoedigt om om de verkeerde redenen hun gedrag te veranderen.
May 23, 2022
De inhoud van dit boek heeft weinig met "Vrolijkheid" van doen. Zelf prefereer ik een iets minder veroordelende en bijtende toon, maar wat Floris betoogt is waar, goed onderbouwd en (niet allerminst) ontzettend belangrijk. Daar gaat het immers om.
Wel vraag ik me al jaren af of een uitgedragen rancuneuze houding tegenover mensen die (on)bewust het walgelijke systeem van dierenexploitatie in stand houden niet contraproductief is. Mijn ervaring is dat mensen in mijn persoonlijke omgeving doorgaans gevoeliger zijn voor een niet-veroordelende, opbouwende en geduldige blootstelling aan de feiten en argumenten wat betreft dierethiek en -exploitatie. Aan de andere kant zullen sommige mensen juist gevoelig zijn voor de harde en no-nonsense toon van Floris, of zullen de mensen die al op het pad richting veganisme versneld worden in hun proces. Uiteindelijk is de "toon" van het activisme ondergeschikt, al zullen we onszelf moeten blijven afvragen hoe we deze thema's (en het belang daarvan) het meest effectief communiceren richting anderen.
Een aanrader voor zowel veganisten als carnisten, die de onderliggende ethische onderbouwing voor veganisme willen onderzoeken. Floris weet vele mythes en drogredenen, die pogen het carnistische denken en systeem in stand te houden, volledig te verpulveren.
Wel vraag ik me al jaren af of een uitgedragen rancuneuze houding tegenover mensen die (on)bewust het walgelijke systeem van dierenexploitatie in stand houden niet contraproductief is. Mijn ervaring is dat mensen in mijn persoonlijke omgeving doorgaans gevoeliger zijn voor een niet-veroordelende, opbouwende en geduldige blootstelling aan de feiten en argumenten wat betreft dierethiek en -exploitatie. Aan de andere kant zullen sommige mensen juist gevoelig zijn voor de harde en no-nonsense toon van Floris, of zullen de mensen die al op het pad richting veganisme versneld worden in hun proces. Uiteindelijk is de "toon" van het activisme ondergeschikt, al zullen we onszelf moeten blijven afvragen hoe we deze thema's (en het belang daarvan) het meest effectief communiceren richting anderen.
Een aanrader voor zowel veganisten als carnisten, die de onderliggende ethische onderbouwing voor veganisme willen onderzoeken. Floris weet vele mythes en drogredenen, die pogen het carnistische denken en systeem in stand te houden, volledig te verpulveren.
March 10, 2016
2,5 stars.
Turned out I only needed to read 5 more pages.
Ik vond het een oké boek, veel dingen die in het boek naar boven gebracht worden zijn bij een veganist denk ik al wel bekend. Ik zie iemand die niet veganistisch is dit boek of niet zo snel oppakken. Als ze hem al oppakken weet ik niet of ze er wel iets uit gaan halen of niet door de enigszins verwijtende toon van het boek.
Turned out I only needed to read 5 more pages.
Ik vond het een oké boek, veel dingen die in het boek naar boven gebracht worden zijn bij een veganist denk ik al wel bekend. Ik zie iemand die niet veganistisch is dit boek of niet zo snel oppakken. Als ze hem al oppakken weet ik niet of ze er wel iets uit gaan halen of niet door de enigszins verwijtende toon van het boek.
March 31, 2018
As I was already familiar with the subjects and argumentation of the author, this book did not offer any new insights to me. The second part of the book, which focused on questions/remarks vegans encounter and the counterarguments to use in respons, was repetitive. Overall, I found the writing a bit rambled (e.g. the first part of the book "Philosophy of veganism" is mainly an attack on other writers instead of a coherent philosophy).
I would suggest reading "Beter weten" of the same author for a more concise argumentation on veganisme and other topics. Or go straight to Peter Singer.
I would suggest reading "Beter weten" of the same author for a more concise argumentation on veganisme and other topics. Or go straight to Peter Singer.
March 4, 2024
Er staan heel goede argumenten in om veganist te worden. Alle argumenten tegen worden onderuit gehaald. Waarom dan die 2 sterren? Dat is een smaakkwestie. Ik blijk wederom niks te hebben met filosofie. Heb grote delen van het boek overgeslagen.
October 14, 2018
Wanneer je een geheime kamer opent en je er een blik in hebt geworpen, kun je de deur misschien wel dicht doen, maar je kunt niet meer niet weten wat er binnen is.
January 5, 2019
Philosophy automatically leads to veganism. Great Dutch language introduction to why veganism is obligatory.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews