แอดเวนเจอร์ออฟเมอฤดี ฉบับโตเกียวดริฟต์

by คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง

'แอดเวนเจอร์ ออฟ เมอฤดี' ฉบับ 'โตเกียว ดริฟต์' หนังสือบันทึกทริปครั้งใหม่ของ คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง ที่คราวนี้เบนเข็มไปประเทศญี่ปุ่น ถิ่นฐานแห่งวัฒนธรรมเจป๊อป ด้วยจุดมุ่งหมายเพื่อเสพดนตรีเจร็อก ศึกษามังงะ ระลึกถึงเจซีรีส์ และตามรอยหนังญี่ปุ่นในดวงใจถึงถิ่น แต่กลับพบเจอเรื่องราวสุดวายป่วง ทั้งพายุเข้า สถานที่หลายแห่งปิดปรับปรุง หาโลเคชั่นหนังไม่เจอ และสารพัดเรื่องดวงกุดของนักท่องเที่ยวผู้อับโชค พบการผจญภัยสุดบันเทิงของคันฉัตร และหาคำตอบว่า 'เมอฤดี' คืออะไร

Genres: Nonfiction, Travel

288 pages, Paperback

First published October 1, 2013

Reviews

[top. · Rating 3 out of 5]

top 5 ของคุณต่อ ควรจะต้องมีเล่มนี้อยู่ในลำดับต้นๆ (จำเล่มโซลไม่ได้ เลยฟันไม่ลง) บอกเล่าเรื่องราวการไปเที่ยวญี่ปุ่น ตามหาทุ่งอีเธอร์ เป็นหนังสือแนวเจอร์นีย์บันทึกการเดินทางไปประเทศที่คน "พอเขียนหนังสือได้" ไปแล้วกลับมาเขียนเล่าเพื่อหาเงินกันมากที่สุดในช่วง 2-3 ปีก่อน เล่มนี้มีจุดขายอยู่ที่ผู้เขียน แบบไม่ต้องพูดอะไรมาก เห็นชื่อก็ซื้อเลย

จุดแข็งเลยเราว่าเค้าเล่าเรื่องสนุก โดยเฉพาะกับสิ่งที่เค้าหลงใหล นั่นทำให้แนวเจอร์นีย์สองเล่มแรก (โซล-โตเกียว) เต็มเปี่ยมไปด้วยอินเนอร์ แต่พอมาไทเปนั้นกลับบางเบา ตัวเราเองตามจนถึง เพียงชายฯ จบที่สยามมานุษย์สถิตย์ จากนั้นก็ห่างๆ ไป

อันที่จริงก็อยากให้เค้ากลับมาเขียนถึงญี่ปุ่นอีกรอบ ชอบที่เอาเกร็ดของหนังอินดี้และดนตรีลับแลใส่ไปด้วย (ผู้เขียนคนอื่นๆ ไม่ค่อยพูดถึงกัน) รวมถึงการตั้งคำถามถึงอีกมุมของความเนี๊ยบของญี่ปุ่น อาทิ ปัญหาของรถไฟที่ตรงต่อเวลาเกินไป (!!??), ปัญหาระหว่างรถไฟกับโรงแรม ฯลฯ

อีกอย่าง เค้าคิดประโยคคมๆ เก่ง อ่านจบแล้วรู้สึกวูบวาบไปชั่วขณะ

"เพื่อนหลายคนบอกว่าผมเป็นคนสำส่อน ความชอบของผมเปลี่ยนไปเรื่อย บางเวลาผมอินกับสิ่งหนึ่งมากๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมก็จะลืมสิ่งนั้น แล้วหันเหความชอบไปสู่สิ่งอื่น

"บางทีผมก็กลัวการหลงใหลในบางสิ่ง เพราะมันอาจมีสักวันที่ผมไม่รู้สึกอะไรกับมันอีกต่อไป"

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

ประทับใจความรู้สึกตอนเห็นทุ่งหญ้าอีเธอร์ เพราะบางครั้งการที่ได้ทำอะไรที่ไร้สาระ ดั้นด้นเพื่อไปยืนอยู่มุมนั้นไม่กี่นาที! นั่นแหละ คือความสุขจริงๆ
.
เป็นไดอารี่นำเที่ยวตามใจนักเขียน อยากไปไหนไป ไม่อยากไปไหนก็ไม่ฝืนใจไป ได้เห็นญี่ปุ่น(โตเกียวเป็นหลัก)ในแบบผิวๆ ไปถึงแชะภาพกลับ นอกจากบางอย่างที่ตรึงใจจริงๆ ถึงจะใช้เวลากับมันนานๆ อย่างตอนเดินชมบ้านคนในโตเกียว อันนี้ก็ประทับใจ ก็คงเหมือนเวลาเราไปเที่ยวเองแหละ

[Catlovesbooks · Rating 5 out of 5]

อ่านสนุก บรรยายเห็นภาพ และเห็นด้วยกับที่คุณต่อบอกว่า ช่วงปลายยุค ‘90 ถึง ช่วงต้นยุค 2000 เป็นยุคสมัยของญี่ปุ่นในเมืองไทยจริงๆ ทุกจังหวะชีวิต จะมีอะไรก็ตามแต่เกี่ยวกับญี่ปุ่นเข้ามาในชีวิต ทั้ง j-pop j-rock anime ซีรี่ย์ต่างๆ ถึงแม้จะไม่มีภาพสวยๆ ภาพสีในหนังสือให้ดู แต่ก็แทรกด้วยสาระน่ารู้เกี่ยวกับญี่ปุ่นในหลายๆ ด้านให้รู้ด้วย

[Ongjeeds Mahannop · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก อ่านไปยิ้มไป

[Ary Chantarapratheap · Rating 3 out of 5]

นี่ไม่ใช่หนังสือท่องเที่ยวญี่ปุ่นในดวงใจของเราตอนนี้หรอก แต่ถ้าย้อนกลับไปสิบปีก่อนนี่ไม่แน่นะ เพราะตอนนั้นอินกับทุกอย่างที่เป็นญี่ปุ่นมากกก อาทิ ดารานักร้อง เจป็อบ เจร็อค ละครดราม่า ถ้าได้อ่านเล่มนี้คงกรี๊ดแตก

เมื่อเอาตัวเองครั้งอดีตไปเทียบกับคันฉัตรในการเดินทาง ก็เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปเจอตัวเองคนก่อนอีกครั้ง คืออาจจะเทียบกันไม่ได้ในบางส่วนกับเขาในด้านยุคสมัย เช่น วงดนตรี หนัง การ์ตูน ที่เราอาจจะฟัง ดู หรือรู้จักกันคนละอย่าง แต่อ่านแล้วยังต่อติด ไม่มีบทเนือยทำคนอ่านไม่อิน โดยเฉพาะกับคนยุค '90 ที่ยังเกิดมาทันเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง

อย่างถ้าเขาชอบและทันยุค All About Lily Chou-Chou ตามหาทุ่งอีเธอร์ เทียบกับเรานี่มันต้องตอนดูฉากเต้นบัลเล่ต์ใน Hana And Alice แล้วไม่เข้าใจอะไรเลย เพราะเพิ่งจะ 10 ขวบ

ลองนึกๆไปแล้วญี่ปุ่นทุกวันนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่ ยังคงมีสื่อบันเทิงหลากหลายให้เสพเหมือนเดิม ผู้กำกับที่เราปลื้มก็ยังอยู่ นักแสดง นักร้องที่ชอบก็มีผลงานออกมาเรื่อย แต่คงเป็นใจเราที่เปลี่ยนเอง รวมทั้งมุมมอง ความคิด และความสนใจด้วย เลยเป็นเหตุผลที่ว่าเราหมดใจจะอินกับความเป็นญี่ปุ่นไปเสียแล้ว

แต่ก็ต้องขอบคุณเล่มนี้มากที่กลับมาจุดกระแสวัยเด็กขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง อ่านได้เพลินๆ เหมือนกับของเล่นชิ้นเก่าๆชิ้นหนึ่ง ที่นานๆจะหยิบมาที เพื่อย้อนรำลึกอีกครั้งเวลาคิดถึงตัวเราเมื่อก่อน

[Tok · Rating 4 out of 5]

ถึงจะยาวกว่าเล่มไปเกาหลี และผมยิ่งไม่อินกับญี่ปุ่นเลย (ทั้งที่จริงๆเด็กรุ่นผมโตมากับญี่ปุ่นทั้งนั้น แต่ผมไม่มีประสบการณ์วัยเด็กกับเรื่องญี่ปุ่นๆเลย มากสุดก็แค่โดเรมอนกับโคนัน อืมมมม) แต่ก็อ่านเพลินๆดีเช่นเคยกับภาษาของพี่เขา

[Jennie · Rating 3 out of 5]

He is very full of himself to the point it is a bit annoying but he is funny.