Opstaan, aankleden, niet doodgaan

by Hanna Bervoets

Wie het leven bekijkt door de bril van Hanna Bervoets, ziet de dingen anders. Soms geeft dat ogenschijnlijk banale zaken een onvermoede glans. Ketchup bijvoorbeeld. Maar als je nog net iets verder op het alledaags inzoomt, krijg je de schrik van je leven. Want: 'Wie een vergrootglas boven een mier houdt, ziet een buitenaards wezen.'

In 'Opstaan, aankleden, niet doodgaan' zijn de beste columns van Hanna Bervoets gebundeld. Herkenbare verhalen over vriendschap, keuzes, ouder worden en identiteit. Maar ook over waarom de Nuts is verdwenen, hoe we een kerstborrel overleven, wat te doen tegen Instagramverslaving. En hoe 'America's Next Top Model' ons leven kan verrijken.

Genres: Nonfiction

234 pages, Paperback

First published October 1, 2013

About the author

Hanna Bervoets (1984, Amsterdam) is one of the most acclaimed Dutch authors of her generation. After earning her Bachelors degree in Cultural Studies and a Masters in Journalism & Research she published nine novels, several screenplays, plays and a short story collection. She also writes essays and reviews on media, tech, popular culture and (queer) representation.

Bervoets received numerous nominations and awards for her work. In 2017, she was granted the prestigious Frans Kellendonk Prize for her entire body of works. Her novels are being translated in many languages and were adapted for film and television. Excerpts and short stories were published on international platforms such as Five Dials and The Guardian.

During the spring of 2018 Bervoets was a resident at Writers Omi at Ledig House, New York, where she worked on her novel 'Welcome to the Kingdom of the Sick': an adventure story on chronic illness. 'Welcome to the Kingdom of the Sick' became an instant bestseller when it was published in 2019.

In 2021 her novella 'The Things we saw' was published for Dutch Book Week in a first print run of 650,000 copies. Picador published it in May 2022 in the UK, HarperCollins in the US as 'We had to remove this Post'.
In 2022 Bervoets won the J.M.A Biesheuvel award for her latest short story collection, 'A modern desire'.

Hanna Bervoets works and lives in Amsterdam, with her girlfriend and two guinea pigs

Reviews

[Matthieu Wegh]

? Ik was benieuwd naar deze schrijfster en begon maar eens met korte verhalen, columns.
🤔Ik vind de columns herkenbaar, grappig en vaak eindigend met een leuke climax. Sommige stukjes spreken mij wat minder aan, maar dat is prima bij zoveel korte verhaaltjes in 1 bundel.
MW 28/6/21

[Speedy Gonzales]

Heel vaak hardop gelachen om de column vervolgens voor te lezen aan mijn vriend

[Coosje Van Zwol]

Las wel lekker weg. Ik ben er waarschijnlijk wat te oud voor, waardoor ik mij er minder mee kon vereenzelvigen. Zou liever een 2.5 hebben gegeven

[Annemarie Ruitenberg]

Niet mijn schrijfstijl.

[Lalagè]

Hanna schrijft over haar eigen leven en dingen die ze om zich heen ziet gebeuren, bij haar vrienden. Er komen veel millennial-issues voorbij. Ze houdt er ook van om terug te denken aan haar jeugd en dat levert heel herkenbare stukjes op voor wie van ongeveer dezelfde leeftijd is als de schrijver.

https://lalageleest.nl/2020/05/02/ops...

[Mehsi]

Mijn God, deze schrijfster is briljant. Ik heb echt meerdere keren gewoon in een deuk gelegen om wat ze schreef. Hoe zij dingen ziet, wow, en wat ze er bij denkt. Geweldig!

Sommige columns waren ook wat serieuzer en die vond ik ook leuk, maar de komische columns waren toch leuker. Hoe bedenkt ze het toch echt?

En ik was het zo met haar eens over de clown: Griezelig, akelig, het scum van der aarde, de zonen van Satan. Zooooo true, echt zo true.

Ik hoop zeker dat mevrouw Bervoets blijft schrijven en haar columns blijft bundelen. :)

Ik zou dit boek zeker weten aanraden aan iedereen. Lees dit boek, geniet en lach!

[Sofie]

Op de achterflap lees je: "Wie het leven bekijkt door de bril van Hanna Bervoets, ziet de dingen anders." Daar ben ik het niet mee eens. Dit boek bevat de schrijfsels van een 'millenial' generatiegenoot die meer herkenbaar dan wel verrassend of anders zijn. Leuk als tussendoortje. Tenslotte, een greep uit mijn persoonlijke 'daltrustens': ik heb jarenlang 'onmiddellijk' met 1 'l' geschreven. Pas in het zesde middelbaar viel dat een leerkracht op, werd ik gecorrigeerd en kon ik niet geloven dat ik dat al zo lang fout schreef. Ook jaren gedacht dat de uitspraak 'no offense' eigenlijk 'no fence' was. Voila.

[Lilian]

Dit is de tweede columnbundel die ik las, en de eerste van Hanna Bervoets. Dit was mijn 'onderweg-boek', perfect voor als je elke dag met de trein moet! Er staan leuke columns in, maar ook wat serieuzere: een perfecte mix!

[Jil]

Niet alle columns waren even leuk/grappig maar hoe meer ik las, hoe leuker het werd. Vooral de column over dat zij in haar jeugd met vriendinnen de Bravo kocht ook al stond er maar 1 plaatje in van waar ze fan van was. Heel herkenbaar, dat deed ik ook!

[Irene]

De columns zijn prima geschreven, maar wat is alles gedateerd! Bundelen van columns is niet altijd wijs.

[Gijs Zandbergen]

‘s Avonds voorgelezen en het extra aandacht gaf omdat Bervoets Zomergast was. Het zijn columns uit het Volkskrant Magazine, die ik gewoonlijk niet lees. Dat hoeft in het vervolg ook niet te gebeuren. Bervoets is geen humorist. Integendeel, ze is zelfs een beetje zorgelijk over van alles dat het leven van een vrijgezelle vrouw van rond de dertig aangaat. Vrijgezel is ze tegenwoordig niet meer, begreep ik na twee uur Zomergasten. Ze heeft nu een vriendin. Dat wist ik niet, want in deze oude columns komt ze nog niet uit de kast, hoewel haar geaardheid ook toen al een rol in haar leven moet hebben gespeeld.

[Laurie]

Ik vond dit vooral leuk omdat het zo tijdsgebonden is (bizar hoeveel dingen die je in 2013 online deed nu heel gedateerd zijn). Mijn moeder had de Viva vroeger en daar stonden die columns volgens mij in, wel jammer dat het zo "ge-heteroficeerd" is eigenlijk.

[Fleur]

Was prettig om te lezen. Columns geschreven door Hanna Bervoets. Ik vind haar schrijfstijl fijn en ze laat me toch weer even nadenken over de onderwerpen. Een soort korte verhaaltjes. I enjoyed!

[Anne]

Herkenbare, grappige, vlot geschreven columns. Fijn voor het slapengaan.

[Ashly]

Veel moeten gniffelen, leuke stukjes :)

[Nancy]

Grappige, mooie en vaak herkenbare columns van Hanna Bervoets.

[Rebecca Schaft]

Voor mij kende deze verzameling van columns een wat lastige start. Herkenbare zaken uit mijn leven als brugklasser (we zijn bijna even oud), maar herkenbaarheid alleen maakt iets niet gevat of grappig. Wat er voor mij ontbrak was de connectie met het hier en nu, de reflectie door de volwassen vrouw, een diepere laag of een goede grap. Toch doorgezet en later werd het beter en vermaakte niet alleen de dertienjarige in mij zich, maar ook de 32-jarige.

[Inge]

Deze bundeling columns las ik tussendoor. Die kunnen over van alles gaan (van het tipidilemma tot en met de carnavalsclausule), maar ze zijn altijd vol vaart en met humor geschreven. Hanna Bervoets' kijk op de werkelijkheid is ontwapenend en dat weet ze op een vlotte, persoonlijke manier te verwoorden.

[Sarah]

De columns van Hanna Bervoets zijn geweldig, ik denk dat elke vrouw/elk meisje van tussen de 20 en 30 zich wel met Hanna vereenzelfigd. Bijna zou ik zeggen dat ze 'zo lekker zichzelf' blijft, maar ik haat die uitdrukking dus nee. Ben erg benieuwd naar haar romans!

[Sofia_cc]

Fijne korte stukjes, soms mooie stukjes, die me ontroeren of hardop lieten schateren. Wel een beetje eentonig. Niet leuk om in een adem te lezen, wel fijn voor even tussendoor, in de trein of voor het slapen.

[Marooi]

Zo lekker. Over alleen achterblijven, toeristen en Robyn.
Hanna is stiekem een vriendin van mij.
Of ik ben haar. Je weet t niet.

[Lies]

Heerlijke observaties, die vaak een Oh-ja-beleving oproepen.

[Angeline Cuijpers]

Feest der herkenning!

[Ilona Smolders]

Had hier meer scherpte en doortastendheid van verwacht, maar vond het persoonlijk niet de moeite waard. Geen columnboek om niet meer weg te leggen, in ieder geval.