Um terço das crianças apresentam problemas de sono. Seguindo as orientações deste livro, em menos de uma semana conseguiremos fazer com que elas durmam de maneira adequada, evitando as graves consequências da insônia infantil. Dormir bem é essencial para o desenvolvimento físico e mental das crianças, e conseguir que elas durmam bem é fundamental para a estabilidade da família.
Me lo leí antes de tener a mi peque y pensaba ponerlo en práctica hasta que todo el sentido común junto a mi instinto se pusieron en contra. Hay numerosos estudios del profundo daño psicológico y físico que se les causa a los bebés dejándoles llorar sin atenderles. Se generan altos niveles de cortisona en sus pequeños cuerpos, la causante de matar neuronas. Os recomiendo seguir vuestro instinto y no convertir a vuestros bebés en cobayas de laboratorio.
Una mierda como una catedral, sólo cobra sentido cuando te enteras de que data de los 80 y 90. No parece para nada un libro científico, sino más bien un montonazo de misconcepciones. Leed a Dr. Sears para algo de nuestro época, ha criado 8 y sabe bien cómo ayudarles a dormir bien. Lee "The Baby Sleep Book" para ver algo del siglo XXI (1ª edición, 2005).
--
Pile of bullshit, it only makes sense when you learn it all dates from the 80s and early 90s. Far from looking like a scientific book, it looks like a big pile of misconceptions. Go read Dr. Sears for something of this epoch, he's raised 8 kids and sure knows how to help them sleep well. Read his book "The Baby Sleep Book" for real 21th century work (1st edition, 2005).
Δευτερη αναγνωση ηταν αυτη, το ειχα παρει στο πρωτο μου παιδι, 12 χρονια πριν, και τοτε δεν μπορουσα να το κανω.. στο δευτερο ουτε καν, και τωρα, μετα το περας της δεκαετιας κι επειδη δεν κοιμαται ωραια το τριτο μου μωρο, ειπα να του δωσω αλλη μια ευκαιρια..
Αλλά και παλι δεν μπορω. Δεν μπορω να βαλω το εννιαμηνιτικο στην κουνια, να του πω 'τωρα εσυ θα κοιμηθεις' και να σηκωθώ να φυγω, αφήνοντάς το να κλαιει, εστω κι αν προτεινει να ξαναπηγαινω καθε τριλεπτο μετα πενταλεπτο λεει και ουτω καθεξης να το πεισω λεκτικα (!) χωρις να το αγγιζω, οτι πρεπει τωρα μονο του να κοιμηθει.
Μου φαινεται παραλογο, άκαρδο και δε θα εκπαιδευα ουτε τον σκυλο μου ετσι.
Μπραβο σε οσους τα καταφεραν, πραγματικα τους θαυμαζω. Εμεις οι υπολοιποι που μας κανουν τα παιδια μας ο,τι θελουν, θ αργησουμε ακομη να κλεισουμε ματι σαν ανθρωποι.
Οποιος γονέας ή μη διαβαζει αυτό το ριβιού και εχει καποια ιδεα, λυση συμβουλή, οτιδηποτε που να βοηθαει να κοιμαται ηρεμο το μωρο, οσο πιο πολυ γινεται μεσα στη νυχτα, χωρις να το αφηνεις ομως να κλαιει και να σπαραζει,καθε προταση δεκτη, ειμαι ψιλοαπελπισμενη :-/
Να σας ζησουν ολα τα παιδακια, εκπαιδευμένα και αναρχικά. Αγωνιστιικούς χαιρετισμούς - γιατί για να φτασατε σ αυτο το βιβλίο, ψιλοαπελπισμένους σας κοβω κι εσας. Αγκαλιά
I refuse to let my child cry himself to sleep. My neighbours do it with their children, who are toddlers now, and it still hasn't worked. My heart goes out to those kids.
A efectos me lo he leído (he evitado a toda costa la parte de Preguntas y respuestas porque con todo lo anterior leído he tenido suficiente). No voy a poner en duda si algunas de las cosas que recomienda Estivill funcionan o no, porque no soy madre ni tengo niños cerca cuyas madres pongan estas técnicas en marcha, pero si me ha parecido a ratos una repetición continua de patrañas. Repite todo el rato lo mismo, para el tipo de libro que es no usa para nada un vocabulario adecuado (los padres no son médicos como para saberse al dedillo todas las hormonas, partes del cerebro que forman parte del proceso del sueño del niño...), y encima los "críos" (no me parece termino adecuado tampoco, pero bueno, igual soy yo la tiquismiquis) parecen a ratos animales. ¿A qué padre se le ocurre poner una valla para que el crío no salga de la habitación por mucho que solo te deje dormir media hora al día? ¿Qué son, padres o cuidadores del zoo? No me jodas. Cabreada, muy cabreada he terminado yo con Duérmete niño. Y para terminar, se puede meter la mantita y al Pepito por donde le qu.....
Confieso que mi esposa y yo hemos empezado de una manera terrible el hábito de dormir para nuestro hijo Ignacio. Lo hacemos dormir en nuestra cama y luego lo pasamos a la suya, muy de vez en cuando se despierta en la madrugada y no logra conciliar el sueño a menos que lo pasemos de nuevo con nosotros.
El método Estivill tiene un gran respaldo científico que, según se explica, es necesario seguir a rajatabla para conseguir el resultado esperado. Ignacio tiene un poco más de dos años pero munca es tarde para ponerlo en práctica. Voy a preparar todo para empezar a enseñarle a dormir en su propia cama. ¡He dicho!
Prácticamente lo opuesto a todo en lo que creo y a lo que pienso hacer con mi pequeño. Este hombre recomienda separación temprana, que el bebé duerma en su habitación, y que no se le atienda cuando llora porque está "manipulando". Qué triste. Lo que los niños necesitan es crear apego y sentirse seguros, cuidados, amados, acompañados; esto es lo que les permite generar autoconfianza para después afrontar las cosas solos. Y claro que si acostumbras a tu hijo a que cuando llora vas y le abrazas va a entender que siempre vas a estar ahí para él cuando lo esté pasando mal y lo necesite... uf, "problemón", vamos.
En fin, libro lleno de egoísmo y de intentar engañar al niño (¡hasta cambiarle la hora del reloj para que crea que es otra!). Y que considera un éxito que el niño acabe dejando de llorar cuando aprende que sus padres no van a atenderle. A mí me parece lamentable.
Si quieres que tu bebé duerma mejor, tenlo contigo en tu cuarto, deja que se duerma en tus brazos y mientras le das el pecho si tiene hambre. Eso es lo natural. Y cuando un niño llora, claro, no siempre tienes que ni debes satisfacer su deseo concreto, pero sí siempre ir, estar con él, abrazarle, que sepa que puede contar contigo.
Única sugerencia salvable de este libro para que no lo tengas que leer: en las siestas diurnas del bebé, no bajes las persianas ni hagas silencio sepulcral; que vea que, aunque duerma por el día y por la noche, existen diferencias entre ambos momentos. Esto le ayudará en el futuro a ajustar bien sus ciclos.
Αν και θα πρέπει να το ξαναδιαβάσω, είναι ένα σύντομο βιβλιαράκι με πολύ χρήσιμες συμβουλές. Καλό θα ήταν να μάθει από νεογέννητο να κοιμάται σωστά το παιδί σας, γιατί απαιτεί τεράστιο ψυχικό σθένος να προσπαθήσεις να εφαρμόσεις τη μέθοδο του βιβλίου.
Πραγματικά εξαιρετικά χρήσιμο! Σε συνδυασμό με κάποια πράγματα που μας είχε πει κ η παιδίατρος μας, 5ο με 6ο μήνα, καταφέραμε επιτέλους να τον κάνουμε να κοιμάται, κάτι το οποίο φάνταζε απίθανο για τα μέχρι τότε δεδομένα μας... Το συνιστώ!
Es un libro que recomiendan leer cuando te quedas embarazada y que literalmente tiraría a la basura cuando lo tienes… a parte de no tener ningún beneficio para el bebe ni para ti esta metodología, ¿que clase de padres pueden escuchar a su hijo llorar y no hacer nada por alivarlo?
Cinco estrellas nomás porque ya prácticamente duerme 10 hrs seguidas y en su cuarto. Aunque la "técnica" viene en 4 páginas, lo demás es explicarte por qué hacerlo y que no mueras de culpa.
Από την στιγμή που ξεκίνησα αυτό το βιβλίο έχω ακούσει αρκετές γνώμες..Κάποιοι το θεώρησαν σπουδαίο εργαλείο εκμάθησης και άλλοι αντιπαιδαγωγικό τρόπο εκπαίδευσης..Θα εκφέρω την προσωπική μου γνώμη.Αρχικά πρόκειται για ένα βιβλίο κατανοητό και καθόλου βαρύ.Ολες οι τεχνικές αναλύονται με τρόπο κατανοητό για μια επιτυχημένη εφαρμογή.Μου άρεσε πολύ που εμπεριέχει κάποιες σελίδες με σχεδιαγράμματα που μπορεί ο αναγνώστης να εκμεταλλευτεί κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης.Στο τέλος το βιβλίο παρουσιάζει επιστημονικές μελέτες πάνω στη εκμάθηση του ύπνου με την συγκεκριμένη μέθοδο.Όσον αφορά την άποψη μου για την μέθοδο που παρουσιάζει θα ήθελα να πω το εξής: Για να μπορέσουμε οι περισσότεροι από εμάς να μάθουμε μια συνήθεια χρειάστηκε να στερηθούμε κάποια πράγματα και να αντιμετωπίσουμε κάποιες δυσκολίες για να την κατακτήσουμε.Θεωρώ ότι οι γενική υπερπροστατευτικότητα που διακρίνει τους νέους γονείς δεν βοηθά τα παιδιά μας να αντιληφθούν το προφανές ότι αποτελούν αυριανούς ενήλικες που θα ζήσουν την δίκη τους ζωή με όλες δις αντιξοότητες που αυτή η έννοια εμπεριέχει..Γενικότερα είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να οπλίσει τα παιδιά του με εφόδια ζωής ώστε να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν και την θετική της πλευρά αλλά και την αρνητική της.Θα πρέπει να αναλογιστούμε ότι τα παιδιά μας μεγαλώνουν και θα συνεχίσουν να μεγαλώσουν σε έναν αρκετά σκληρό, πολλές φορές άδικο κόσμο και για αυτό το λόγο θα πρέπει να είναι έτοιμα για αυτόν..Η εκπαίδευση του ύπνου αποτελεί για εμένα το πρώτο δείγμα αυτονομίας του παιδιού..Μακάρι να μπορέσω και να αντέξω να την εφαρμόσω την μέθοδο αυτή...🙏🏻
Ecco un libro per cui non ci sono vie di mezzo; o lo si ama alla follia o lo si stronca senza pietà. Il "metodo nazista" per convincere i bambini a dormire regolarmente è certo pesantuccio: quando è ora di dormire, dopo aver dato la buona notte al bambino non lo si tocca più per nessuna ragione. Peggio, ci si può far vedere, in modo che non si creda abbandonato; ma chissà se poi non si sente ancora più sconcertato. Ci sono però dei suggerimenti utili, tipo creare una routine senza cercare di inventarsi ogni volta chissà cosa e ricordarsi di essere il più possibile tranquilli per non ingenerare ansia nel pupo; per il resto l'attuale situazione di casa mi farà comunque aspettare due mesi prima di valutare se mettere in pratica il metodo oppure no, e quindi sospendo il giudizio :-)
Οτι χειρότερο εχω διαβάσει ποτέ. Απορω πως κυκλοφορει ακομα αυτο το βιβλιο..αντιμετωπιζει το παιδι σαν ενα πονηρο και υπουλο πλασμα που μας εκβιαζει συνασθηματικα και εμεις πρεπει να μαθουμε να το χειριζομαστε! Μας παροτρυνει να κανουμε τους κουφους και τους τυφλους οταν το παιδι μας μας εχει αναγκη και μας καλει κοντα του! Ειναι απογοητευτικο στις μερες μας να εφαρμοζονται ακομα τετοιες μεθοδοι αντι να προσανατολιζομαστε σε τροπους θετικης διαπαιδαγωγησης με βαση την ενσυναισθηση και το σεβασμο σε ενα νεο ανθρωπο στο πιο ευαισθητο σταδιο της ζωης του...
This entire review has been hidden because of spoilers.
Gran libro para crear hábitos de sueño en los bebés (a partir de los 6 meses). La premisa es muy simple: el sueño es como otras actividades que requieren un hábito y un orden. A través del establecimiento de una rutina previa de la hora de domir, el bebé reconoce los patrones y se duerme sin mayor problema.
Considero una aberración poner en práctica este método. Es cierto que a mucha gente que lo pone en práctica le funciona, hay que tener escrúpulos para soportar que tu bebé esté llorando horas dejándolo solo en una habitación. Los niños necesitan la atención de sus padres para sentirse protegidos, es fundamental para su educación.
Thanks a lot Doctor Estivil! After I put everything in practice, it took one night to my daughter to sleep at least 9 hours per night. As you say, babies only need to be taught how to sleep.
Tengo un bebé de 4 meses que le cuesta arrancar el sueño poniendose irascible y le tenemos que ayudar un poco pero una vez se duerme lo hace bien. La gente (que sabe de p/maternidad de hace años, osea que no se han actualizado en esta campo) que sin que le hayas pedido su opinión te la da igualmente, nos rayaron con lo de ayudarlo a dormir y nos recomendaron este libro. Me ha parecido un método muy cruel y egoísta en el que no se empatiza en absoluto con el bebé. Solo se preocupa por la comodidad de los padres sin importar crearle un trauma. Y el primer año es crucial para sentirse apoyado, querido y crecer con seguridad en si mismo. No me parece bien abandonarlo en otra habitación dejándolo llorar y apareciendo a intervalos en plan que si hijo que ya te he oido pero que paso de ti (aunque Estivill te lo vende muy bonito al final es esto). Lo que hay que entender es que traemos al mundo a seres indefensos y dependen de nosotros. Que no son criaturas diabólicas que nos las tenemos que quitar de encima. Para eso no tengas hijos, así de claro. Y bueno, por no hablar de comentarios como que el pecho solo sirve para dar de comer. Con lo importante que es la succión para que el bebé se calme. En fin, encontré otro libro (dormir sin lagrimas de Rosa Jové) que te explica muy bien las fases del sueño de los bebés para que les entiendas mejor, que en mi caso con el tiempo el bebé se dormirá sin esa ayuda que ahora le recuerda a cuando estaba en el útero, (el mecerlo) y que te explica muy bien las consecuencias de usar el método Estivill. Conforme lo iba leyendo me fue devolviendo la confianza en mi, que lo estábamos haciendo bien desde el principio, y sentí que no estaba loca por pensar que el método Estivill me parecía horrible. La pediatra también nos dijo que le diesemos tiempo, que no había un método para ayudarlo a dormir sólo. Mi recomendación es ante cualquier problema primero acudir al especialista y si estais desesperados y como último recurso decidis aplicar el metodo Estivill para poder descansar o lo que sea, por lo menos estad bien informados de las secuelas que le puede acarrear al niño y ser conscientes de lo que conlleva la decisión.
Recomiendo leerlo. No me convence el método ni lo estamos aplicando porque se resume en dejar al bebé llorando las horas que haga falta en su cuna hasta que se duerma sin calmarle en ningún momento, pudiendo solo decirle una frase cronometrada sin tocarle.
No obstante, sí hemos aprendido muchas cosas del libro que estamos aplicando y que nos están funcionando sin necesidad de dejarle llorar sin parar: crear hábitos, adaptar horas de la comida, mismo ritual para todas las siestas y para dormirle y, sobre todo, que aprenda a dormirse solo en la cuna, lo cual ha aprendido en un par de días sin dejarle llorar sin parar. Vamos las veces que haga falta y sí le calmamos (sin sacarle de la cuna), le ponemos el chupete de nuevo y le damos un beso. Y volvemos a salir de la habitación para que se duerma por sí solo.
Se nota la mejora muchísimo. No ha dormido en 2 días del tirón toda la noche como ocurre si haces el método a rajatabla, pero hemos ido consiguiendo reducir considerablemente los despertares por la noche y que aguante más por la mañana sin madrugar tantísimo (se despertaba todos los días hacia las 5, ahora aguanta hasta las 7:00 desde el 1er día que aplicamos los cambios). Él va aprendiendo y mejorando poco a poco y nosotros vamos descansando más sin necesidad de que suframos todos.
El libro te abre los ojos sobre lo que se hace mal respecto del sueño del bebé sin ser conscientes de ello y te da herramientas para corregirlo. Por eso, recomiendo leerlo. Y ya aplicarlo o no a rajatabla es una elección respetable de cada padre/madre según sus circunstancias.
Το διάβασα αλλά είμαι ακόμα στο θεωρητικό και δεν έχω ξεκινήσει να εφαρμόζω τα όσα λέει (υπομονή μερικές εβδομάδες ακόμα).
Μικρό και κατανοητό απόλυτα το βιβλίο. Διαβάζεται σε ένα απόγευμα για πλάκα οπότε δεν είναι οτι θα φάτε πολύπλοκες πληροφορίες με το κιλό και άντε να το καταλάβεις.
Αν δουλεύει το σύστημα τι να πω; Σε γενικές γραμμές αυτό που λέει είναι να τηρείς ένα πρόγραμμα αυστηρά (αυστηρά στην τήρηση όχι αυστηρές το τι θέλει) κ��ι να το κρατάς. Να τρώει σωστά και σε συγκεκριμένες ώρες και να κοιμάται χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα. Να μπορεί να κοιμηθεί μόνο του με λίγα λόγια.
Βαθμολογία σε τέτοιου είδους βιβλία δεν μπορώ να βάλω γιατί δεν είναι λογοτεχνικό και βασίζεται περισσότερο στο να δουλεύει ή όχι.
Στην θεωρία καλά τα λέει η αλήθεια είναι και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Νομίζω οτι το προτείνω πάντως γιατί μόνο καλό μπορεί να κάνει ως γνώση.
Στο βιβλίο τα μωρά/νήπια παρουσιάζονται σαν τα πιο υποχθόνια πλάσματα του κόσμου, που επειδή είναι τόσο πανέξυπνα και πονηρά, κάνουν μέχρι και εμετό (!) για να πετύχουν αυτό που θέλουν. Ο συνεχής παραλληλισμός με το κουτάλι που χρησιμοποιείται επαναλαμβανόμενα ως επιχείρημα πραγματικά κούρασε. Τέτοιες προσεγγίσεις παραπέμπουν σε άλλες δεκαετίες που οι γονείς προσπαθούσαν με το «έτσι θέλω» να εκπαιδεύσουν τα μωρά τους σε κάτι, αγνοώντας το οποιοδήποτε συναίσθημά τους και κυρίως την πρωταρχική ανάγκη τους για αγάπη, στοργή και αποδοχή. Εσάς θα σας άρεσε να εισπρατατε αυτά τα συναισθήματα τρυφερότητας από τους γονείς σας για 15’ πριν τον ύπνο & ξαφνικά τα ίδια πρόσωπα να είναι «τυφλοί και κουφοί» ενώ εσείς κλαίτε αβοήθητοι;