`Eigenlijk kan je lichaam dat werk niet aan. Er waren dagen waarop ik bijna twintig klanten had. In het begin, toen ik nog niet wist hoe ik klanten voor de gek moest houden, scheurde ik uit. Je lichaam gaat er niet alleen kapot aan, maar je geest ook. Je krijgt van alles over de vloer. Kerels die hebben gedronken of gesnoven. Mannen die in je kamer kotsen, wiens zweet op je druppelt, mannen met vieze sokken, die uit hun mond stinken. Sommige klanten zijn gevaarlijk: ik heb meegemaakt dat een vent mij wilde aanvallen met een mes. Je kunt nooit ontspannen. Je moet altijd op je hoede zijn.
Renate van der Zee is journaliste en schrijft onder meer voor NRC-Handelsblad, Vrij Nederland en Opzij. Eerder publiceerde ze boeken over eerwraak, incest en mensenhandel. In 2013 kwam haar boek ‘De waarheid achter de Wallen’ uit, waarin ze oproept om met een nieuwe, kritische blik te kijken naar wat zich afspeelt in de seksindustrie.
3,5 ster Mijn moeder heeft een half jaar geleden een lezing door Renate van der Zee bijgewoond, en nam dit boek mee naar huis. Ik heb bijna nooit er bij stilgestaan wat de legale prostitutie inhoudt. Het is best vreemd dat prostituee in Nederland een “gewoon” legaal beroep is, maar dat de Nederlandse samenleving tegelijkertijd prostituees geen toegang geeft tot sociale voorzieningen of structurele hulp. “Ze hebben er immers zelf voor gekozen.” Niets is minder waar; in honderd pagina’s worden de belangrijkste argumenten voor de prostitutie weerlegd. Bijvoorbeeld: Als alle vrouwen gelijk behandeld zouden moeten worden, waarom “mogen” (lees: moeten) sommige dochters/zussen/vriendinnen/vrouwen zo’n acht keer per dag seks hebben met wildvreemde mannen, puur om hun raamhuur te kunnen betalen? Als sommige mannen prostitutie zo belangrijk vinden, waarom sporen ze hun dochters niet aan om hoer te worden? Waarom zou de ene vrouw meer waard zijn dan een ander? Het pamflet is niet waterdicht, maar ik ben er wel door van mening veranderd.