What do you think?
Rate this book
De geruchten
Dutch
224 pages, Hardcover
First published January 1, 1996
20 people are currently reading
534 people want to read
About the author
Hugo Claus
186 books114 followersHugo Maurice Julien Claus was een Vlaams schrijver. Hij was een veelzijdig kunstenaar: romancier, dichter, toneelschrijver, schilder en filmregisseur.
Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.
Hugo Claus in de Nederlandstalige Wikipedia
Hugo Claus in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Hugo Claus bij "Schrijversgewijs"
Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director.
His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.
Hugo Claus in the English Wikipedia
Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.
Hugo Claus in de Nederlandstalige Wikipedia
Hugo Claus in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Hugo Claus bij "Schrijversgewijs"
Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director.
His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.
Hugo Claus in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 57 reviews
June 21, 2020
Had to read this for uni and it was the absolute worst. All the characters in this are incredibly, almost cartoonishly racist, and I think the author wants us to believe he's critiquing this racism in some way, but it's never actually addressed, which is why it just perpetuated all the stereotypes in my opinion. And if that wasn't enough, it's also super sexist. The way girls and young women are portrayed made me physically squirm while reading – it's the male gaze par excellence. I would've 100% not finished this if I didn't have to do an assignment on it and I would not recommend it in any way to anyone.
March 24, 2024
In een gefragmenteerde vertelvorm krijgt de lezer langzaam een beeld voorgeschoteld bestaande uit geruchten, fantasie en roddel. Het dorp wordt bedreigd, een verloren zoon keert weer, er vallen doden. Alles hangt met alles samen, zo blijkt. Geen enkel van de personages kent het hele verhaal en Claus speelt daarmee. Nadeel is dat het lastig te volgen is. Ook lastig om sympathie voor de romanfiguren te krijgen.
November 14, 2024
Dit boek zit zo goed in elkaar dat ik na de laatste pagina even moest pauzeren om alles te verwerken.
May 31, 2018
I am by no means a Claus expert, so I will just refrain myself to saying that I really quite enjoyed this book, even though its premise might not be the most original of the bunch (René Girard's De Zondebok comes to mind, specifically). There is a sort of grittiness to it, and the lyrical/satirical tone Claus uses never strays too far from realism, which is, I believe, the biggest reason for its success.
It all starts when René Catrijsse suddenly reappears on his parents' doorstep. He had been fighting in Afrika, presumably Congo, and is one of two soldiers that deserted and found their way back home. René is clearly a traumatised figure - he refuses to engage with most of the people in his village, often retreating into the forest with Charlie, his fellow escapee.
René's reappearance confuses and bewilders the somewhat simple-minded, fearful citizens of Alegem. His otherness is uncanny, especially as a series of strange events follows his return. People die left and right, in the strangest of circumstances. Has René brought an 'African plague'? It sure seems that way.
The brilliance of the book, though, lies in the entertaining, free flowing structure of the book, which features short chapters from the point of view of many different characters. Coordinating all of this, there is also a narrator voice, 'Wij', who slips in unannounced at times, interjecting its opinion throughout the entire novel. This voice (the voice of 'rumours') is entirely unreliable, but all the more charming.
There are some insinuations about dealing with an unresolved past, too - World War II and the African War, more specifically. It is by no means the most finished part of this book. You can -rightfully- blame Claus of being lazy at points, never really doing an effort to make the events in Congo seem all too dreadful (although this eerie distance did the job for me).
But as it stands, I really did like this first acquaintance with Claus. Perhaps I should tackle Het verdriet van België after all? Time will tell.
It all starts when René Catrijsse suddenly reappears on his parents' doorstep. He had been fighting in Afrika, presumably Congo, and is one of two soldiers that deserted and found their way back home. René is clearly a traumatised figure - he refuses to engage with most of the people in his village, often retreating into the forest with Charlie, his fellow escapee.
René's reappearance confuses and bewilders the somewhat simple-minded, fearful citizens of Alegem. His otherness is uncanny, especially as a series of strange events follows his return. People die left and right, in the strangest of circumstances. Has René brought an 'African plague'? It sure seems that way.
The brilliance of the book, though, lies in the entertaining, free flowing structure of the book, which features short chapters from the point of view of many different characters. Coordinating all of this, there is also a narrator voice, 'Wij', who slips in unannounced at times, interjecting its opinion throughout the entire novel. This voice (the voice of 'rumours') is entirely unreliable, but all the more charming.
There are some insinuations about dealing with an unresolved past, too - World War II and the African War, more specifically. It is by no means the most finished part of this book. You can -rightfully- blame Claus of being lazy at points, never really doing an effort to make the events in Congo seem all too dreadful (although this eerie distance did the job for me).
But as it stands, I really did like this first acquaintance with Claus. Perhaps I should tackle Het verdriet van België after all? Time will tell.
January 9, 2023
Ik wist niet goed wat te verwachten van mijn eerste Clausboek. Toch kan ik wel zeggen dat ik genoten heb van de Vlaamse taal, de humor, de typerende Vlaamse plattelandssetting en de stijl en structuur die we terugvinden in deze roman.
Dit boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel “De Geruchten”, komen we terecht in een West-Vlaams dorpje in de jaren zestig waar we het gezin Catrijsse meevolgen: de goedmoedige vader Dolf, de moeder Alma met een dubieus oorlogsverleden, de oudste zoon René die niet helemaal zuiver op de graat is, en de jongste zoon Noël, die door een ongelukkige val in zijn jeugd een mentale handicap heeft. De stijl waarin het verhaal hierin verteld wordt vond ik zelf wel boeiend: er komen verschillende personages aan het woord, zowel van binnen als buiten het gezin Catrijsse, waardoor we allerhande zaken te weten komen, op een gefragmenteerde manier. Hierdoor blijf je als lezer bij de leest, en kan je zo de gebeurtenissen reconstrueren.
In het tweede deel “Onvoltooid verleden” maken we een tijdsprong van 20 jaar verder, en belanden we in een gesprek tussen Noël Catrijsse en een personage die we leerden kennen in het eerste deel. De stijl in dit deel is helemaal anders dan in het eerste, maar weet ook te boeien en zorgt ervoor dat je nieuwsgierig blijft verder lezen.
Ik las dat oorspronkelijk beide delen afzonderlijk werden uitgegeven, maar ben blij dat ze deze nu samen bundelen in één boek, het verhaal is hiermee compleet en mooi afgesloten.
Dit boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel “De Geruchten”, komen we terecht in een West-Vlaams dorpje in de jaren zestig waar we het gezin Catrijsse meevolgen: de goedmoedige vader Dolf, de moeder Alma met een dubieus oorlogsverleden, de oudste zoon René die niet helemaal zuiver op de graat is, en de jongste zoon Noël, die door een ongelukkige val in zijn jeugd een mentale handicap heeft. De stijl waarin het verhaal hierin verteld wordt vond ik zelf wel boeiend: er komen verschillende personages aan het woord, zowel van binnen als buiten het gezin Catrijsse, waardoor we allerhande zaken te weten komen, op een gefragmenteerde manier. Hierdoor blijf je als lezer bij de leest, en kan je zo de gebeurtenissen reconstrueren.
In het tweede deel “Onvoltooid verleden” maken we een tijdsprong van 20 jaar verder, en belanden we in een gesprek tussen Noël Catrijsse en een personage die we leerden kennen in het eerste deel. De stijl in dit deel is helemaal anders dan in het eerste, maar weet ook te boeien en zorgt ervoor dat je nieuwsgierig blijft verder lezen.
Ik las dat oorspronkelijk beide delen afzonderlijk werden uitgegeven, maar ben blij dat ze deze nu samen bundelen in één boek, het verhaal is hiermee compleet en mooi afgesloten.
June 8, 2025
Mark Schaevers noteert in zijn Claus biografie (p 761):
“In de recensies van De geruchten doken, zeker in Nederland, naast loftuitingen (…) ook veel reserves op en er waren enkele moordend bedoelde afwijzingen. (…) Dat de interpretaties vele richtingen uitgingen was niet verwonderlijk: De geruchten is geen makkelijk te duiden roman. Claus had het over een veredelde kruiswoordpuzzel, hij had gaten in zijn betoog gelaten die de lezer zelf mocht invullen.”
Mij kon het verhaal over René Catrijsse en zijn familie en het dorp Alegem in elk geval overtuigen. “In korte hoofdstukken zet Claus de plot uit met behulp van een hele reeks vertellers: onder anderen de broers René en Noël, hun moeder Alma, vaak ook een ‘wij’ dat vanuit het café De Doofpot spreekt, in een zeer Vlaams getinte taal. Het café: de eeuwige broedplek van geruchten.” (Schaevers, p 758).
Vintage Claus in een thriller-jasje. Collaboratie, gruwel in Congo, hypocrisie, de katholieke kerk, kleinmenselijkheid.
“In de recensies van De geruchten doken, zeker in Nederland, naast loftuitingen (…) ook veel reserves op en er waren enkele moordend bedoelde afwijzingen. (…) Dat de interpretaties vele richtingen uitgingen was niet verwonderlijk: De geruchten is geen makkelijk te duiden roman. Claus had het over een veredelde kruiswoordpuzzel, hij had gaten in zijn betoog gelaten die de lezer zelf mocht invullen.”
Mij kon het verhaal over René Catrijsse en zijn familie en het dorp Alegem in elk geval overtuigen. “In korte hoofdstukken zet Claus de plot uit met behulp van een hele reeks vertellers: onder anderen de broers René en Noël, hun moeder Alma, vaak ook een ‘wij’ dat vanuit het café De Doofpot spreekt, in een zeer Vlaams getinte taal. Het café: de eeuwige broedplek van geruchten.” (Schaevers, p 758).
Vintage Claus in een thriller-jasje. Collaboratie, gruwel in Congo, hypocrisie, de katholieke kerk, kleinmenselijkheid.
April 27, 2020
Βαθμολογία 6/10. Στο παρόν βιβλίο ο συγγραφέας καταφέρνει να θίξει σωρεία θεμάτων όπως τον συντηρητισμό της επαρχίας (με τις προλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και τον φθόνο προς κάθε τι διαφορετικό) αλλά και την αποικιοκρατία, τον πόλεμο και τις επιπτώσεις του, ατομικές και συλλογικές. Όμως παρά το πολυεπίπεδο της θεματικής, που προσφέρει γόνιμο έδαφος για βαθιές τομές, ο συγγραφέας επιλέγοντας να κινείται διαρκώς στα όρια της ειρωνίας καταφέρνει απλά να σκαλίζει την επιφάνεια στερώντας από το έργο του την δυνατότητα να απογειωθεί.
January 12, 2023
Ah pfff
September 24, 2019
Het eerste deel viel wel mee.
Maar het tweede deel ("Twintig jaar later") is echt vervelend.
Al bij al een grote tegenvaller.
Op blz. 2 staat dit tekstje : 'Tis all in pieces, all coherence gone;
All just supply and all relation."
En dat is het inderdaad: allemaal stukjes, en, beste lezer, zoek het zelf maar uit.
Maar het tweede deel ("Twintig jaar later") is echt vervelend.
Al bij al een grote tegenvaller.
Op blz. 2 staat dit tekstje : 'Tis all in pieces, all coherence gone;
All just supply and all relation."
En dat is het inderdaad: allemaal stukjes, en, beste lezer, zoek het zelf maar uit.
March 20, 2019
Nog meer verdriet van Belgie! Apocalyptisch, verdoemd, en ook weer zo uit het leven gegrepen met van die onvervalste Claus scenes. Wat een verhaal, ik gruwel nog na.
August 31, 2017
Bom džorno. Nejprve něco o autorovi: jmenuje se Hugo Claus. A teď už k samotné knize: Fámy jsou o belgičákovi, co přijde zpátky domů potom co v Kongu skalpoval černoši. Máti byla za války kolaborantka a tak není divu, že z toho kolabuje. Brácha je trochu Forest Gump protože spadl z kola a táta Dolf se chce přejmenovat, páč to zní jako Adolf. Do toho tam jsou dvě běhny sestry, který mají v pískovnách den otevřených dveří a taky vyšetřovatel, listonoš, falář a sousedi, prostě tolik lidí, že mi to dělalo problémy, protože na to nejsem zvyklej. Já mám tři kamarády a víc lidí mi přijde jako diskotéka. Každopádně pak hlavní rodince přistane na zdi domu hákenkrojc a městečko začne umírat na záhadnou nemoc. No a pak vzniknou fámy.
Vypadá to jako žůžo a chvílemi to žůžo i bylo, ale nějak mě to nenadchlo. Střídání desítky vypravěčů mě taky chvilku bavilo a chvilku ne. A celkově to bylo takový jo a ne. Škoda, že nejsem belgičan co kopal za FC Hitler, to by mi kniha asi dala víc. Každopádně ji hodnotím 7/10, protože mi rychle utekla, a to jsem si myslel, že knihy nemají nohy. LOL.
Vypadá to jako žůžo a chvílemi to žůžo i bylo, ale nějak mě to nenadchlo. Střídání desítky vypravěčů mě taky chvilku bavilo a chvilku ne. A celkově to bylo takový jo a ne. Škoda, že nejsem belgičan co kopal za FC Hitler, to by mi kniha asi dala víc. Každopádně ji hodnotím 7/10, protože mi rychle utekla, a to jsem si myslel, že knihy nemají nohy. LOL.
August 6, 2022
This book belongs on r/menwritingwomen. While I found the concept interesting (telling the story from the point of view of different villagers), I was completely put off by the descriptions of the female characters. I also think there are much better resources for those who want to learn about Belgium's colonial past. All you get here are racist descriptions that are not put into perspective at any point. If the concept had been better executed, this could have been a good book. Alas, it is not.
July 4, 2020
Vermutlich ist da unter der Oberfläche mehr zu finden, vor allem wenn einem der kulturelle und historische Kontext vertrauter ist, aber ich konnte mit dem Buch rein gar nichts anfangen. Es ist unangenehm zu lesen mit seinen rassistischen Äußerungen und pornografischen Sexszenen, und ich konnte darin kaum Mehrwert oder unterschwellige Kritik rauslesen. Typische alter-weißer-cis-hetero-Mann-Literatur.
April 30, 2020
Ik heb alleen De Geruchten gelezen, niet het vervolg (wat bij nieuwere edities al in het boek is opgenomen Onvoltooid Verleden). Het sprak mij niet zo aan, het is wat fragmentarisch.
December 26, 2020
Erg saai. Het enige wat me is bijgebleven is dat het meisje achterop de brommer klaargekomen was door de trillingen van het voertuig.
February 26, 2024
Moeten lezen voor school 🤮
November 6, 2023
Vooral voor vloeiend Vlaams(heid)
November 5, 2017
de voorlaatste pagina besefte ik dat ik dit fucking boek al had gelezen goddamn. maar anyway a pleasant experience
January 24, 2025
“Ze is dom, maar ze is wel een Mooike”
February 17, 2019
Een suf verhaal in een sterke jas
Tis all in pieces, all coherence gone:
all just supply and all relation.
John Donne
Eén van de twee motto’s die de klassieker, ‘De Geruchten’, opent en het ook meteen perfect samenvat. ‘De Geruchten’ was het 14e boek van de alom gekende alleskunner Hugo Claus.
Claus was en is een geëerd belgisch schrijver. Hij kon goochelen met woorden en werd daar ook rijkelijk voor beloond, zo was hij de man met de meeste prijzen op het Nederlands taalgebied. Zijn dood was dan ook een groot verlies voor de Nederlands Literatuur. Claus stierf op 79 jarige leeftijd. Hij had zelf gekozen om een punt achter zijn leven te zetten na verschillende jaren met Alzheimer te moeten leven.
Net zoals al de boeken die van Claus zijn hand kwamen werd ook ‘De Geruchten’ met open armen ontvangen. Het won in 1998 de Aristeion Literatuurprijs, de hoogste Europese literaire onderscheiding. De roman vertelt het verhaal van de verloren zoon die wederkeert. René Catrijsse was soldaat in Congo en keerde als deserteur terug. Wanneer hij toekomt in zijn geboortedorp, Allegem, mag niemand dat weten. Jammer voor Catrijsse leeft hij in een typisch Vlaams dorp waar er zeer veel geroddeld en gepintelierd wordt. Al snel weet iedereen van zijn terugkomst, niet alleen door het te horen maar ook door het te ervaren. Zijn verschijning bracht een paar mysterieuze incidenten met zich mee.
In zijn boeken speelt Hugo Claus altijd hetzelfde spelletje met zijn lezers, hij prikkelt ze, maakt ze nieuwsgierig om uiteindelijk, naar mijn mening, niks te zeggen. Hij bouwt spanning op en laat ze dan weer verloren gaan door te veel aandacht te besteden aan kleine details. Een pluspunt volgens mij is wel dat hij zijn details zeer mooi verwoord, hij kan niet wegsteken dat hij dichter was. Hij brengt een suf verhaal in een sterke jas.
‘De Geruchten’ zweeft tussen werkelijkheid en verbeelding. Het bevat allerlei dagdagelijkse scènes en typetjes. De mannen op café, de vrouwen onderweg naar de mis, de moederkloek die het gezin recht houdt. Maar sommige scènes zijn dan weer barbaars. Zo is er een fragment waarin hij zeer gedetailleerd uitlegt hoe Julia bezig is met zichzelf te bevredigen en hoe haar zus even komt ‘helpen’. Ik vrees dat Claus op dat moment zijn gevoel met de werkelijkheid helemaal kwijt was.
Wel wil ik Claus feliciteren met de originele indeling van zijn verhaal. Het boek bevat 53 delen waarin hij meestal de naam van diegene die aan het woord is bovenaan plaatst. Ook creëerde hij een extra personage ‘wij’, een bundeling van alle gedachtekronkels die zich op café hebben gevormd. Hij stapt 2 keer van zijn principe af maar dat neemt de grote lijn niet weg, integendeel.
Hugo Claus houdt zich zeer mooi aan de regels van De Vlaamse Literatuur. Hij laat tevens de samenleving uitgroeien tot een allegorie in zijn boek, maar hij heeft mij niet kunnen overtuigen. De Claus-stijl ligt me niet. Gelukkig kan ik na het lezen van dit boek wel meespreken over deze klassieker.
Tis all in pieces, all coherence gone:
all just supply and all relation.
John Donne
Eén van de twee motto’s die de klassieker, ‘De Geruchten’, opent en het ook meteen perfect samenvat. ‘De Geruchten’ was het 14e boek van de alom gekende alleskunner Hugo Claus.
Claus was en is een geëerd belgisch schrijver. Hij kon goochelen met woorden en werd daar ook rijkelijk voor beloond, zo was hij de man met de meeste prijzen op het Nederlands taalgebied. Zijn dood was dan ook een groot verlies voor de Nederlands Literatuur. Claus stierf op 79 jarige leeftijd. Hij had zelf gekozen om een punt achter zijn leven te zetten na verschillende jaren met Alzheimer te moeten leven.
Net zoals al de boeken die van Claus zijn hand kwamen werd ook ‘De Geruchten’ met open armen ontvangen. Het won in 1998 de Aristeion Literatuurprijs, de hoogste Europese literaire onderscheiding. De roman vertelt het verhaal van de verloren zoon die wederkeert. René Catrijsse was soldaat in Congo en keerde als deserteur terug. Wanneer hij toekomt in zijn geboortedorp, Allegem, mag niemand dat weten. Jammer voor Catrijsse leeft hij in een typisch Vlaams dorp waar er zeer veel geroddeld en gepintelierd wordt. Al snel weet iedereen van zijn terugkomst, niet alleen door het te horen maar ook door het te ervaren. Zijn verschijning bracht een paar mysterieuze incidenten met zich mee.
In zijn boeken speelt Hugo Claus altijd hetzelfde spelletje met zijn lezers, hij prikkelt ze, maakt ze nieuwsgierig om uiteindelijk, naar mijn mening, niks te zeggen. Hij bouwt spanning op en laat ze dan weer verloren gaan door te veel aandacht te besteden aan kleine details. Een pluspunt volgens mij is wel dat hij zijn details zeer mooi verwoord, hij kan niet wegsteken dat hij dichter was. Hij brengt een suf verhaal in een sterke jas.
‘De Geruchten’ zweeft tussen werkelijkheid en verbeelding. Het bevat allerlei dagdagelijkse scènes en typetjes. De mannen op café, de vrouwen onderweg naar de mis, de moederkloek die het gezin recht houdt. Maar sommige scènes zijn dan weer barbaars. Zo is er een fragment waarin hij zeer gedetailleerd uitlegt hoe Julia bezig is met zichzelf te bevredigen en hoe haar zus even komt ‘helpen’. Ik vrees dat Claus op dat moment zijn gevoel met de werkelijkheid helemaal kwijt was.
Wel wil ik Claus feliciteren met de originele indeling van zijn verhaal. Het boek bevat 53 delen waarin hij meestal de naam van diegene die aan het woord is bovenaan plaatst. Ook creëerde hij een extra personage ‘wij’, een bundeling van alle gedachtekronkels die zich op café hebben gevormd. Hij stapt 2 keer van zijn principe af maar dat neemt de grote lijn niet weg, integendeel.
Hugo Claus houdt zich zeer mooi aan de regels van De Vlaamse Literatuur. Hij laat tevens de samenleving uitgroeien tot een allegorie in zijn boek, maar hij heeft mij niet kunnen overtuigen. De Claus-stijl ligt me niet. Gelukkig kan ik na het lezen van dit boek wel meespreken over deze klassieker.
September 24, 2021
Medíocre. As primeiras páginas iludiram-me e fizeram-me crer que o livro seria muito bom; porém, de poucas mais precisei para me aperceber de que o romance - que se iniciava com uma bem engendrada mistura de narradores presentes e uma narrativa heterodiegética - não passava de uma salgalhada de diversas vozes, na sua maioria desnecessárias (exceto a de Nöel e dos pais de René). Desagradou-me logo o recurso fácil à escatologia e à violência gratuita como forma de cimentar um discurso incoerente e mal engatado, como se o Claus colasse os parágrafos a quente. É também lastimável a quantidade inusitada de clichés a que o autor recorre, desde o carteiro perverso à menina marota... torna-se inclusive confrangedor ler páginas onde O. Próprio. Estilo. Pouco. Ajuda. A. Recomendar. A. Obra... Sim, Hugo Claus escreve assim em «Rumores»... Ou seriam «Dissabores»?
April 30, 2017
This late work certainly is a masterpiece: all the classic Claus-themes are in it (the entrapment of family and village, the Church, the impossibility of communication, the obsession with sexuality, the collaboration past). The method of using various characters-angles is systematically applied. The style is realistic but sometimes also a bit ironic, going to burlesque, every now and then just over the edge. In essence, "the Rumors" are a remake of "the Metsiers", Claus' first work, but much more original and more mature. I loved it.
October 17, 2025
Nog beter bij de tweede lezing.
March 22, 2025
“Wij moeten voorzichtig zijn met geruchten. Zij worden zo gauw een waarheid, een soort waarheid.”
December 10, 2022
From my Dutch collection I've chosen this fascinating novel about the family Catrijsse, with mother Alma, father Dolf and the brothers René and Noël, in the Belgian village of Alegem in the 1960s, and also elsewhere in Noël's case in the 1980s.
Storytelling is as always just excellent by this late great Flemish author, his Flemish characters and life in general in Flanders are very believable and lifelike, and the realities of life and rumours made by people are being brought vivid to life within this wonderful novel.
The book is divided into two parts, and in part one the main character is the older brother René, who after deserting from the army during the horrendous and bloody campaign in the Congo, and when back home in Alegem he's chased and threatened by the Captain, and when all of a sudden people fall sick and die, rumours start to fly and they start all pointing their fingers towards René, and ultimately all this vicious rumours will set the fragile and fractured brain of his younger brother Noël in turmoil, with dangerous and deadly consequences in the end.
In part two, Noël, is being interrogated by the old police Commissioner Blaute about the deaths of certain people and the reasons behind these deaths, and it seems it is all because of these rumours about his brother René that has caused so much upheaval in Noël's fragile and damaged brain, that he will finally end up most unsettled in life, and his behaviour and actions will ultimately result in a most devastating fashion for several people.
Highly recommended, for this is an incredible novel which is also published in French as "La Rumeur", in German as "Das Stillzweigen", and several other languages, but sadly as far as I can see not in English, and if you can get a copy then do so and read it for its such a great novel, and because of that I like to call this: "A Sublime Piece Of Rumours"!
Storytelling is as always just excellent by this late great Flemish author, his Flemish characters and life in general in Flanders are very believable and lifelike, and the realities of life and rumours made by people are being brought vivid to life within this wonderful novel.
The book is divided into two parts, and in part one the main character is the older brother René, who after deserting from the army during the horrendous and bloody campaign in the Congo, and when back home in Alegem he's chased and threatened by the Captain, and when all of a sudden people fall sick and die, rumours start to fly and they start all pointing their fingers towards René, and ultimately all this vicious rumours will set the fragile and fractured brain of his younger brother Noël in turmoil, with dangerous and deadly consequences in the end.
In part two, Noël, is being interrogated by the old police Commissioner Blaute about the deaths of certain people and the reasons behind these deaths, and it seems it is all because of these rumours about his brother René that has caused so much upheaval in Noël's fragile and damaged brain, that he will finally end up most unsettled in life, and his behaviour and actions will ultimately result in a most devastating fashion for several people.
Highly recommended, for this is an incredible novel which is also published in French as "La Rumeur", in German as "Das Stillzweigen", and several other languages, but sadly as far as I can see not in English, and if you can get a copy then do so and read it for its such a great novel, and because of that I like to call this: "A Sublime Piece Of Rumours"!
December 18, 2025
CUALQUIER comunidad humana rumorea de lo lindo más o menos bajo cuerda. Lo hace para mantener el equilibrio, sostiene el funcionalismo, y el mimetismo matiza diciendo que es más bien para señalar por dónde ha de ir el modelo y por dónde no, a quién promueve y a quién excluye. Morin lo ejemplificó limpiamente con su estudio canónico sobre el rumor de Orleans. Lo que hace Claus es por el estilo a través de un ejercicio literario que muestra como un muchacho originario de un pueblo flamenco profundo que va a a ganarse un lugar en Africa y en el mundo como mercenario en los años sesenta no encuentra cabida en ese mismo pueblo a su vuelta.
Y también cualquier época tiene su sí es no entre la tradición y la modernidad, aunque se suele admitir que el de los años sesenta fue particularmente intenso. Ese es el tiempo de este relato en el que coexisten, con todas las dificultades del caso, majorettes en minifalda con beatas meapilas oxidadas desde el bajo medievo. La truculencia flamenca tan bien retratada por Bruegel y Ensor pone el telón de fondo. Claus, que escribió el libro definitivo sobre estas cuestiones, La pena de Bélgica, ilustra aquí el conjunto con maestría y un inconfundible regocijo.
Y también cualquier época tiene su sí es no entre la tradición y la modernidad, aunque se suele admitir que el de los años sesenta fue particularmente intenso. Ese es el tiempo de este relato en el que coexisten, con todas las dificultades del caso, majorettes en minifalda con beatas meapilas oxidadas desde el bajo medievo. La truculencia flamenca tan bien retratada por Bruegel y Ensor pone el telón de fondo. Claus, que escribió el libro definitivo sobre estas cuestiones, La pena de Bélgica, ilustra aquí el conjunto con maestría y un inconfundible regocijo.
July 12, 2022
Dit is het eerste boek dat ik van deze Belgische auteur heb gelezen. En dat was een fijne kennismaking. De titel van dit boek is zeer adequaat met betrekking tot de inhoud van het boek. Met de terugkomst van Réne Catrijsse, een militair die actief was in Congo, doen zich allerlei mysterieuze gebeurtenissen voor. De mensen in zijn geboortedorp schrijven die toe op zijn conto. Maar of dat nou geheel terecht is?
Ik vond het boek interessant met name omdat het mij een inkijkje gaf in het dorpse 'roomse' leven van een slaapstadje in België. Een tijd waarin het leven zich afspeelde in de parochie, het café of in de buurtwinkel. Claus heeft een fijne manier van schrijven met zinnen die kort zijn en introduceert hij veel personages in korte hoofdstukken. Ik boekje las ik daardoor in sneltreinvaart weg. Zijn opus magnum, 'Het verdriet van België', wil ik zeer zeker in de toekomst dan ook lezen.
Ik vond het boek interessant met name omdat het mij een inkijkje gaf in het dorpse 'roomse' leven van een slaapstadje in België. Een tijd waarin het leven zich afspeelde in de parochie, het café of in de buurtwinkel. Claus heeft een fijne manier van schrijven met zinnen die kort zijn en introduceert hij veel personages in korte hoofdstukken. Ik boekje las ik daardoor in sneltreinvaart weg. Zijn opus magnum, 'Het verdriet van België', wil ik zeer zeker in de toekomst dan ook lezen.
October 22, 2025
In De Geruchten volgen we het verhaal van René Catrijssen, die terugkeert van zijn dienst in Congo, in de tijd van het coloniale Belgische regime. Claus schetst een Belgisch dorpje waar geruchten zich als een lopend vuurtje spreiden wanneer plotseling alles verandert na Catrijssens terugkomst. Ik waardeerde Claus z’n proza en manier van vertellen, maar liep wel tegen wat hinders aan, zoals passages Vlaams die me af en toe over het hoofd gingen, en een groot deel abstracte tekst die continu tussen de tijd springt, dat maakte het ook wat moeilijker. Al in al 3 sterren, Het Verdriet van België ben ik nu wel benieuwd naar!
January 3, 2024
Ik snap dat ik een modern persoon ben met een moderne blik en dat die mijn mening over het boek beïnvloed, toch lukt het niet om de "verouderde" elementen te negeren. Ik snap dat het dat het n-woord, vandaag niet meer gebruikt, toen de algemene term was. Dat is gewoon een deel van het boek, maar de vrouwen. Foking God, de vrouwen. Elke vrouw van een letterlijk kind tot de moeder van René, hebben niks dan seks en mannen aan hun hoofd. De scene's met het kleine meisje (Marieke? denk ik dat ze heette, ze was 13 of 14) waren walgelijk. Ik heb na elk van haar scene het boek voor dagen moeten wegleggen. Het plot was ook niet echt iets.
Ja, ik vond het gewoon niet goed.
Ja, ik vond het gewoon niet goed.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 4, 2024
Wel een dikke 3 sterren. In een klein Vlaams dorp komt de zoon terug die als vrijwilliger in allerlei oorlogsgebieden heeft gevochten. Hij laat zich bijna niet zien, maar er gaan veel geruchten rond. Zeker als er meerdere mensen in korte tijd sterven. De geruchten/ verhalen gaan ook over het jongere broertje die een ‘zotteke’ wordt genoemd. Zijn vriendinnetje die veel jongens aan haar lichaam laat zitten. Over de moeder, die in de oorlog in Duitsland heeft gewerkt en (dus) fout was enz. Mooi geschreven, veel Vlaamse termen, maar soms een beetje te onwaarschijnlijk naar mijn zin.
Displaying 1 - 30 of 57 reviews