นกน้อยในลมหนาว

by เชิญอักษร

:โปรยปกหลัง:
"คุณต้องการอะไรฮึ ยาหยี เห็นผมเสียใจเป็นครั้งที่สองงั้นรึ"
"หยีขอโทษ" ดวงตาของหล่อนละห้อยและอ่อนหวาน
"อย่ามองอย่างนี้" เขาดุเสียงแห้ง "ตั้งใจหรือเปล่า"

193 pages, Paperback

First published November 1, 1994

Reviews

[Pichayaratna · Rating 4 out of 5]

ยาหยีตัดสินใจตามไปอยู่ที่อเมริกา เมื่อเรียนจบ หลังจากครอบครัวของยาดา พี่คนรอง และมารดา ย้ายตามยานี-พี่สาวคนโตที่แต่งงานกับ แอลเลน ไปก่อนหน้าแล้ว

ยาหยีไม่เคยชอบแอลเลน ผู้เป็นพี่เขยมาแต่ไหนแต่ไร เธอรู้สึกว่าเขาวางอำนาจ ลึกๆแล้วดูถูกชาวเอเชียอย่างพวกเธอ แต่เธอก็ต้องอยู่ที่้บ้านยานี นอกจากพูดจาบาดหูกับเธอแล้ว คำพูดมีนัยบางอย่างของแอลเลนก็ทำให้เธอต้องระแวดระไวตัวเอง ลูกของยานี และยาดา เรียนที่โรงเีรียนเดียวกัน ยาหยียังไม่มีงานทำดังนั้นในตอนโรงเรียนเลิกเธอจึงเดินไปรับกลับ แล้วส่งแต่ละบ้าน ในวันหนึ่งเธอได้เจอกับภัทรเด็กชายตัวเล็กเพื่อนของดาเนียลกำลังโดนเด็กโตรังแก เธอรีบไปช่วย และในเย็นนั้นเธอรอพบพ่อของภัทรเพื่อเล่าเรื่องที่พบเห็นให้ฟัง แต่สิ่งที่ภราดา-บิดาของภัทร ตอบกลับมา คือความเฉยชา ปฏิเสธในความหวังดีของเธอ เธอชวนภัทรเดินกลับด้วยกันเพื่อจะได้ไม่โดนรังแก แต่วันต่อมาเขาก็แยกไปเพราะพ่อบอกให้เดินคนเดียว เธอทำคุ้กกี้มาฝาก ภัทรก็ลังเลที่จะรับนัก ยาหยีรู้สึกว่าเธอมีความทุกข์ระทมใจ เพราะทุกสิ่งที่นี่ดูแปลกแยกไปหมดกับความคิดของเธอ แต่เธอก็ต้องกลับไปเจอภราดาอีก เพราะดาเนียลลืมเอาสมุดวิชาที่จะสอบในวันรุ่งขึ้นกลับบ้าน ยาหยีและภราดาได้คุยกันระหว่างรอเด็ก ทำให้เธอได้เห็นทัศนคติการเลี้ยงดูภัทรของภราดา เขาสอนให้ภัทรเข้มแข็งพึ่ง ตนเอง และสู้คนไมใช่หันหนึ ยาหยีประทับใจ แต่แล้วในค่ำวันหนึ่งเมื่อเธอกลับมาเจอแอลเลนอยู่บ้านคนเดียว เขาจะลวนลามเธอ เธอจึงหนีออกจากบ้าน เมื่อไม่มีที่จะไป เธอจึงตัดสินใจโทรให้ภราดามารับ แต่เมือ่พบว่าภรรยาเขาไม่อยู่ที่บ้าน และเธอก็รับรู้ได้ว่าภราดารุ้สึกกับเธอเช่นเดียวกับเธอรู้สึกกับเขา เธอยอมทิ้งหัวใจตนเองโดยไม่ยอมฟังว่าเขาจะพูดอะไร เธอตัดสินใจได้ว่าเธอจะกลับไปอยู่เมืองไทย เมืองที่มีแต่ความคุ้นเคยทั้งผู้คน สิ่งแวดล้อม แต่...เธอก็คงต้องพาหัวใจอันสลายไปด้วย...

เป็นนิยายขนาดสั้นที่อ่านได้สนุกเลยค่ะ ยาหยีย้ายไปอยู่อเมริกา เพราะคำว่าครอบครัว แต่กับพี่ๆที่ไปก่อนนั้นล้วนคิดว่าอเมริกาคือความฝัน อันสวยงาม แต่เมื่อไปอยู่จริงแล้วกลับไม่ใช่ ยาหยีเหมือนนกน้อยที่บินหลงไปติดอยู่ในตัวอาคาร แล้วพยายามหาทางออก ในที่ที่แปลกแยก ถึงแม้จะมีครอบครัว แต่ถ้ามีช่องว่างระหว่างคนในครอบครัว (ยาหยีกับยานี) การอยู่คนเดียวในบ้านเกิด แต่เป็นชีวิต ผู้คน ที่คุ้นเคย ยังอบอุ่นใจเสียมากกว่า พี่เขยของนางเอกก็ร้ายกาจเชียวค่ะ ลอยเกลียดไปกับยาหยีด้วยเลย ตอนจบลงเอยได้น่ารักดีล่ะค่ะ