آشنایی با قرآن ۲: تفسیر سوره حمد و قسمتی از بقره

by Morteza Motahhari, Morteza Motahhari

194 pages, Paperback

Published January 1, 2008

About the author

Morteza Motahhari (Persian: مرتضی مطهری) was an Iranian Twelver Shia scholar, philosopher, and lecturer. Motahhari is considered to have an important influence on the ideologies of the Islamic Republic, among others. He was a co-founder of Hosseiniye Ershad and the Combatant Clergy Association (Jāme'e-ye Rowhāniyat-e Mobārez). He was a disciple of Ruhollah Khomeini during the Shah's reign and formed the Council of the Islamic Revolution at Khomeini's request. He was chairman of the council at the time of his assassination.

Reviews

[Mohammad Khazaie]

بخش ابتداییش در تفسیر سوره حمد رو خوندم. ساده و روان، البته خلاصه و گاهی با انحراف از بحث اصلی.
ولی در مجموع این مجموعه به نظر عالی میاد. ان شالله فرصتی بشه همشو بخونم.

[Zohreh salimi]

مباحث مربوط به معجزه که از صفحه ۱۳۹ شروع شد خیلی جالب بود . در کل مطالب مهم خیلی ساده و روان در کتاب های شهید مطهری مطرح میشه .

[__amish__]

چرا باید قرآن کریم یک معجزه باشه؟

این کتاب شاید یکی از بهترین کتابها برای پاسخ دادن به این سئوال به زبان ساده باشه.
بخش اول که به بیان تفسیر سوره "حمد" پرداخته است بهترین قسمت کتاب "آشنایی با قرآن 2" هست.
خیلی زیبا و ساده اعجاز بودن قرآن رو بیان کرده....

یکی دیگه از بخشهای منحصر به فرد این کتاب در مورد اثبات روی دادن معجزه هست.
-----

اگر کسی دنبال این هست که بفهمه چرا قرآن کریم یک معجزه به حساب می آید توصیه میکنم که خوندن این کتاب رو از دست نده

[MohammadReza Eslami]

چیزایی که ازش یادم میمونه: تفسیر مفصل "الرحمن" و " الرحیم" ، تفسیر خیلی جالب چند آیه خیلی استعاری در خصوص منافق ها و نحوه اندیشه و پیشبرد اهدافشون از دیدگاه قرآن ، همچنین بحث اصالت داشتن حق و حقیقت و مشتقاتش در مقابل ظلم و تاریکی و باز هم بیان از بین روندگی تاریکی ها به بیان قشنگ استعاره ای در قرآن که آیه اش رو بارها خونده و شنیده بودم اما این تفسیر خییییلی مفهوم تر و شیرین ترش کرد ، و بیشتر از همه بحث تقریبا مفصلی پیرامون معجزه بخصوص از حیث ممکن بودن یا نبودنش که به تعریف به خصوصی از معجزه ختم شد .

[Saeedhaje]

کتاب خوبی بود ولی بعضی مطالبش جا داشت بیشتر توضیح داده بشه البته بعضی از مطالب ارجاع داده شده بود به کتاب های دیگه

بخشی از کتاب در خصوص نظریه برخی از فلاسفه مادی گرا - صادق هدایت و خودکشی :
اکثر فلاسفه مادی که همیشه نظر بدبینانه به طبیعت داشته و دارند، با توجه به اینکه به اصل آفرینش معتقد نیستند و انسان را معلول تصادفات می‌دانند، چنین می‌گویند: این موجود اصولاً شر جزء ذاتش است و از اوّلی که پا روی زمین گذارده شرارت کرده است و هم ‏اکنون نیز موجودی شرور است، در آینده نیز چنین خواهد بود و امیدی به این موجود از نظر سعادت نیست. اینان هرگونه طرح اصلاحی را برای جامعه بشریت رد می‌کنند و هیچ گونه امیدی نسبت به صلاح او ندارند زیرا اساساً این موجود را اصلاح‌‏پذیر نمی‌دانند و به تمام آنچه که به نام «اصلاح» عرضه شده، چه دین و چه فلسفه، بدبین هستند و می‌گویند اینها همه صورت‏‌سازی بوده زیرا خود طراحان این تزهای اصلاحی هم به حکم آنکه بشر بوده‌اند مانند سایرین دارای غرایز مختلف بوده و از غرایز بشری جز شر چیزی برنمی‌‏خیزد؛ و بدین وسیله هرگونه تز اصلاحی و اخلاقی و هر پیشنهاد اجتماعی را بیهوده تلقی می‌کنند.
وقتی از آنان سؤال شود: پس به چه امیدی باید زنده بود؟ می‌گویند اصلاً نباید زنده بود؛ اگر بشری به کمال نهایی و مرحله عالی خود برسد بایستی خودکشی کند! و این است اوج ترقی یک انسان که به این مرحله برسد و درک کند که چیزی جز شرارت نیست و آینده او هم همین شرارت است؛ هرچه بماند بر شرارت او افزوده می‌شود؛ در چنین حالتی به اصطلاح خودشان به «بلوغ فکری» رسیده است و بایستی خودکشی کند.
در این زمینه کتاب‌های زیادی نوشته شده است و نمی‌خواهم معرفی کنم. اجمالاً در دنیا فیلسوفانی بوده‌اند که سرانجام خودکشی می‌کرده‌اند. اینان همه مادی بوده و به «فیلسوفان بدبین» معروفند.
نویسندگانی هم در اروپا پیروان همین مکتب هستند و در این زمینه مقالات زیادی نوشته‌اند این زهر تلخ را در ایران بعضی از نویسندگان در عصر ما نیز در نوشته‌‏های خودشان ریختند. صادق هدایت یکی از آنهاست و با وجود اینکه هنوز جوان بود، در سال 1320 خود نیز تحت تأثیر این فکر قرار گرفت و خودکشی کرد. وی در نوشته‏‌های خود افتخار می‌کرد که به این مرحله از بلوغ فکری رسیده است که راهی جز خودکشی ندارد! و می‌گفت دیگران نیز می‏‌بایست از من پیروی کنند و خودکشی نمایند.
بالاتر اینکه این گونه افراد می‌گویند: بزرگ‌ترین خدمت به بشریت این است که انسان اگر بتواند همه تخم بشر را از روی زمین بردارد؛ یعنی با یک بمب مثلاً، به حیات انسانها خاتمه دهد. و البته پیداست که این طرز تفکر چقدر ابلهانه و نادرست است!

استاد مطهری، آشنایی با قرآن، ج 2، ص 104 و 105