Raviporn Wamanon4 reviews13 followersFollowFollowJune 19, 2018เป็นเด็กอักษรที่อยู่ทับแก้ว อ่านแล้วอินเป็นพิเศษสิ่งหนึ่งที่ชอบในงานของพี่หนึ่ง ไม่ว่าจะเขียนเล่มไหน แนวไหนคือการทำให้เรื่องธรรมดาดูโรแมนติกไม่ใช่โรแมนติกแบบพยายามโรแมนติก(แบบที่นักเขียนใหม่ๆหลายคนเป็น)แต่เป็นความโรแมนติกที่มาจากตัวเองอ่านจบแล้วรู้สึกว่าการใช้ชีวิต'จริง'ขึ้น แต่ก็'อ่อนหวาน'มากขึนเช่นกัน
Wannida125 reviews49 followersFollowFollowAugust 2, 2015อ่านเล่มนี้มาปีกว่าๆ ได้มั้ง กว่าจะจบ เพราะอ่านไปเรื่อยๆ เปิดบทอ่านแบบแรนด้อม อ่านแต่ครั้งได้กลับมานั่งครุ่นคิดตั้งคำถามกับตัวเองทุกครั้งไป วรพจน์เขียนหนังสือได้เท่ อย่างที่รู้กัน ใส่ใจกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่หลายคนมองข้าม วรพจน์สามารถนำมาเขียนเล่าได้อย่างสนุกพร้อมด้วยประเด็นที่น่าสนใจชวนให้กลับมาตั้งคำถามต่อค่านิยมของตัวเองและสังคม เช่นเรื่อง เหี้ย เรื่องเพลงรัก เรื่องเหล้า เป็นต้น อันที่จริงเรื่องเหล่านี้เชื่อว่าหลายคนก็คงเลยคิดถึง จึงไม่ถือว่าสั่นคลอนความคิด แต่สะกิดให้ตระหนักและกลับมาทบทวนตัวเองมากขึ้น เราเชื่อว่าถ้าเราอ่านใหม่อีกรอบ สิ่งที่ได้ก็คงไม่เหมือนเดิม
Katie Kittikhun 51 reviews5 followersFollowFollowOctober 17, 2013เป็นหนังสือรวบรวมบทความที่อ่านแล้วประทับใจมากๆ โดยเฉพาะเรื่องสุดท้ายชอบที่สุด บอกได้แค่ว่า "เขียนดีเหี้ยๆ" (ไม่ได้ด่าพี่เขานะ แต่ไปหาอ่านเอง) ฮาา
Cinnamon351 reviewsFollowFollowApril 17, 2017เล่มนี้ชอบมากกกกก อ่านง่ายแต่ก็มีบางประเด็นที่น่าขบคิดให้ลึกซึ้ง เนื้อหาเน้นไปทางชีวิตและวัยหนุ่มสาว ตลอดจนการงาน และมีประเด็นอื่นแทรกบ้างนิดหน่อย อ่านแล้วโดนใจในหลาย ๆ อย่าง และต้องนำกลับมาคิดทบทวนในหลายสิ่ง