I n Een gehucht in een moeras wandelt Marc Didden (1949) in twintig hoofdstukken door het hele gewest, om in zijn ondertussen gekende schrijfstijl de aandacht te vestigen op wat meer aandacht verdient, om een resem totaal vrijblijvende, maar toch welhaast toeristische tips mee te geven, en om met welgemeend enthousiasme de plussen en de minnen op te sommen van pakweg de Pont Albert, het Josaphatpark, de gemeente Ganshoren, voetbalclub Anderlecht of de Brusselse burgervaders. Al bij al werd het ook wel eens tijd dat Didden zijn stad in kaart bracht.
"Toen wij nog allen samen waren" (lang geleden dus) werd er met een aantal bevriende koppels al eens gecitytript: Londen, Boedapest, Madrid... Toen ik - naïef en enthousiast - voorstelde eens een citytrip naar Brussel te organiseren, werd er met ongeloof en lichte verbijstering gereageerd. Die citytrip is er dus nooit gekomen, en die vrienden zijn intussen ook niet echt vrienden meer, en ja, met die koppels is er ook wel één en ander aan de hand, geloof ik. Maar dat geheel terzijde.
Wat lees ik nu bij Didden? "Ik betreur dat zo weinig mensen de moeite doen om deze stad écht te leren kennen. Of bij uitbreiding, hun eigen land. Ik vertel [aan Guido Fonteyn] dat ik laatst op een demi-mondain feestje de gastvrouw hoorde zeggen: 'Ik voel al lang de behoefte om eens naar Rajasthan te gaan.' Waarop ik vroeg of ze al eens in La Louvière geweest was. Of ze al eens iets gedronken had op een terras van het Parvis de Saint-Gilles. De gastvrouw bliksemde me dood met haar blikken."
"Een gehucht in een moeras" is een mooie liefdesbrief aan Brussel. Liefde, maar niet blind. Boeiend!
Net terug van een dagje Brussel. Ik krijg nooit hoogte van deze stad, loop er altijd verloren en kom dan uit op de Grote Markt. Dit boek spoorde me aan om andere plekken te bezoeken maar liet me vooral de stad zien door de ogen van een Brusselaar, die het niet zo erg vindt dat bezoekers zijn stad niet begrijpen... Het doet je anders kijken naar de plekken en de bewoners. De fijne humor en persoonlijke kijk van Didden zorgen ervoor dat het een heel aangenaam Brusselboek is.
Zonder twijfel de beste inleiding op Brussel die ik al las. Ik hou van Didden's zeer persoonlijke stijl, waarbij welgemikte perceptie en fijnzinnige humor met veel liefde voor de stad (en de kleine man) gecombineerd worden tot uiterst leesbaar no-nonsens proza. Het liefdevolle relativeringsvermogen waarvan het boek gespekt is spreekt trouwens al uit de titel. Het is door z'n korte hoofdstukjes ook ideale wc-lectuur (en dat is een ere-titel wat mij betreft).
Jarenlang Brussel vooral bezocht voor vergaderingen, dan ooit een citytrip naar Brussel ondernomen, vanuit Antwerpen, en op die drie dagen voor de stad gevallen. Met nu kleinkinderen in Schaarbeek nog beter vertrouwd met die enige (in de twee betekenissen) stad in België. Marc's boek zet ertoe aan om verder op verkenning te gaan.
Ga er naar toe,schrijft hij als slot, naar een gehucht in een moeras,"Brussel",een eilandje in de Zenne. Zijn verhalen doen je goesting krijgen,liefst te voet zoals hij als jonge ket door Brussel wandelde,naar school liep..Met de metro,of bus naar de verschillende gemeenten,met zijn mensen,parken,straatjes,cafeetjes....musea..Kritisch,soms scherp maar hij voelt er zich thuis,het zinnekes gevoel.. Ik ontdekte nog driedelige podcast van radio "Klara",waar hij vertelt over Brussel"Een gehucht in een moeras". Geen verre reis,wel de moeite dicht bij huis.
Nog nooit zag ik mijn eigen gevoelens voor Brussel zo duidelijk verwoord als in dit boek. De manier van observeren, de uit het leven gegrepen ervaringen, de verwondering en blijdschap, de frustratie, de twijfel, de liefde... Alsof het uit mijn eigen pen gevloeid was. Bedankt Marc Didden, ik had het niet beter kunnen doen na bijna 30 jaren wonen in het moeras.
EEN ABSOLUUT ZALIG BOEK OM TE LEZEN. Zeker als je van Brussel bent. Blijven kijken naar het mooie, een uitnodiging om op stap te gaan. Geweldig geschreven. Een dikke aanrader, ook al dateert het boekje van 10 jaar geleden, toch nog zeer herkenbaar. Politiek gezien is er alvast niet veel veranderd.
Een fijn boek over Brussel van de hand van iemand die er woont en er van houdt: een subjectief relaas van meer dan een halve eeuw wonen in Bussel. Natuurlijk krijg je info over Diddens favoriete parken, musea, stations, markten, straten en pleinen. Met mondjesmaat en eerder anekdotisch wat geschiedenis. Slecht bestuur van Brussel en communautair conflict rond de stad krijgen weinig aandacht in dit boek omdat de Brusselaar te veel bezig is met erin te leven. De eerste tien hoofdstukken gaan over specifieke stukken Brussel, sommige in de vijfhoek anderen er buiten. De andere hoofdstukken zijn thematisch: het Brusselse dialect, de eetcultuur, musea enz. Dit alles geserveerd in het altijd heerlijke proza van Didden. Als bewoner van de Brusselse rand en gewezen pendelaar ken ik de meeste plekken die hij beschrijft. Maar bij sommigen krijg ik het gevoel dat ik er te weinig aandacht heb besteed. Tijd voor een nieuw Brussel bezoekplan!
Als Brusselaarster laat dit boek mij met een warm gevoel achter. Soms kan het hier zo grijs zijn en begint men te geloven wat anderen (of het nieuws) over de stad berichten; de onveiligheid of de onvriendelijkheid, moeilijke talenkwestie... Maar door Marc Didden's boek wordt men wakker geschud en kijkt men weer nieuw, naar die prachtige stad en met een realistische blik. Ja, het is niet altijd gemakkelijk, maar ook zo gezellig chaotisch! T'is waar, we zien Brussel geire. En een aangenaam 'wij-gevoel' is hier op zijn plaats, voor iedereen die dit boek leest en graag in Brussel vertoeft.
Och wat vind ik dit een mooi boek... Als ik ooit eens veel tijd heb zal ik Brussel leren kennen aan de hand van dit boekje... De verhalende pen van Marc Didden is zalig om lezen... Een aanrader voor al wie Brussel bezocht heeft (jullie hebben heel wat gemist) en voor wie Brussel ooit gaat bezoeken... Neem een stadsplan, een stift en markeer de plaatsen die Dhr. Didden vermeld. Vervolgens verbind je de punten en laat je leiden doorheen het "gehucht in een moeras".
Amusant en aanstekelijk, maar ook eerlijk boek over Brussel, waarin zowel de hellhole-haters als de stads-groupies argumenten vóór EN tegen hun “groot gelijk” aangereikt krijgen. Ook mensen die gewoon bang zijn voor “dit moeilijk lief” van een stad worden een paar honderd keer vriendelijk maar kordaat uitgenodigd hun stoute schoenen aan te trekken. Ik zeg a mô da…
Het had voor deze Antwerpse Brussel-minnaar (niet evident in deze tijden) iets meer mogen zijn. Ikzelf moest echt niet overtuigd worden of verleid want Bxl heb ik al lang in mijn hart gesloten maar zou het proza van Marc anderen kunnen overtuigen?