Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis; 33 jaar ambulancehulpverlening

by Ronald de Jong

"Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis" zegt een 7 jarig jongentje tegen me na een dodelijk ongeval.Een blik achter de schermen van de dagelijkse praktijk van de ambulancehulpverlening. De uiteenlopende, soms bizarre situaties en de bijzondere omstandigheden waaronder de hulpverleners te werk gaan, tarten elk verbeeldingsvermogen. De rauwe werkelijkheid is schokkend, niet alleen voor de zieken, gewonden, geliefden en nabestaanden, maar ook voor de hulpverleners zelf. Immens verdriet, verscheurde toekomstdromen, maar ook emoties als vertedering, vreugde en dankbaarheid, wisselen elkaar in snel tempo af. Hulpverleners moeten sterk in hun schoenen staan om dit alles het hoofd te bieden. De impact die dit heeft op hulpverleners, hoe zij dit ervaren en verwerken, wordt op onverbloemde wijze in heldere taal weergegeven. Er wordt inside- en achtergrondinformatie gegeven waar buitenstaanders weinig van weten of zelden bij stilstaan. Drieëndertig jaar ambulancehulpverlening, van het prille begin in de jaren '70 waar er alleen maar sprake was van 'laden en lossen' tot de hoogwaardige professionele inzet tot op heden.

211 pages, Paperback

First published October 1, 2012

Reviews

[Vedette · Rating 5 out of 5]

Prachtig, indrukwekkend en hartverscheurend boek. Het boek is oprecht en met veel emotie geschreven. De verhalen die erin staan hebben diepe indruk op mij gemaakt en aan een specifiek verhaal kan ik nog steeds niet terug denken zonder tranen in mijn ogen te krijgen. Elk verhaal was uniek en wat mij betreft is dit het boek wat het meeste indruk op mij heeft gemaakt in 2018.

[Samantha · Rating 3 out of 5]

Na het lezen van 'Verhalen uit de ambulance' van Mariëtte Middelbeek, was ik zeer benieuwd naar meer verhalen over het leven van ambulanceverpleegkundigen/chauffeurs. Een tijdje terug hoorde ik over dit boek bij RTL Boulevard en ik was gelijk geboeid. John van den Heuvel vertelde over het verhaal achter de titel en die was echt spectaculair en zorgde voor tranen in mijn ogen.

Toen ik zag dat dit boek eindelijk beschikbaar was bij de bibliotheek, besloot ik dan ook gelijk om deze te gaan halen. Het boek is dun, maar bestaat uit zeer kleine lettertjes wat niet zo prettig leest. Als je eenmaal aan het lettertype gewend bent, leest het verhaal oké. Het is niet zo pakkend geschreven als 'Verhalen uit de ambulance' en dus waren mijn verwachtingen misschien iets te hoog. Toch schreef Ronald de Jong dit niet verkeerd.

De verhalen waren interessant en ook heel uiteenlopend: van zelfmoorden tot een verstikking van een kind. Wat ik erg jammer vond, is dat niet alle verhalen een afloop kennen. Ronald de Jong wist niet altijd wat er verder met de mensen uit het verhaal gebeurd was, wat irritant was, aangezien hij je eerst nieuwsgierig maakt en uiteindelijk dus niets weet.

Over het algemeen een leuk boekje voor tussendoor.

[Angelique Maasbach · Rating 4 out of 5]

Iedereen die iets heeft met hulpverlening, moet dit boek lezen. Punt.