What do you think?
Rate this book
برخورد علم و دين
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 2, 2016
دوستانِ گرانقدر، این کتاب از 23 بخش تشکیل شده است... مهمترین موضوعاتی که در این کتاب به آن پرداخته شده عبارتند از: تفاوتِ جهان بینیِ علمی با جهان نگریِ دینی، روش دستیابی به حقیقت در دین و علم، ایمان در دین و اثبات در علم، اعتقاداتِ دینی و تفکرِ علمی، مشخصاتِ یک روحانی و مشخصاتِ یک اندیشمند، چگونگی پیدایشِ جهان از نظرِ مذهبیانِ و از دیدگاهِ علم، روحانیان و دینکارانِ بیشعور و نادان که دانشمندان را سوزانیدند و مخالفتِ دین و مذهب با پیشرفتِ علم و دانش
****************************
عزیزانم، موضوعِ «رابطۀ علم و دین» یکی از مطالبی است که هر روشنفکرِ و مبارزِ ایرانی باید به آگاهی هایِ اساسی دربارۀ آن مجهز باشد، چراکه باید مردم را از این نکتۀ بزرگ آگاه کنیم که: کوهی از خرافات و خزعبلات و موهوماتِ دینی و مذهبی، علم و دانش نیست و اتفاقاً دین و مذهب به سختی با علم و دانش در تضاد است و به ضررِ انسان و انسانیت میباشد
از آنجاکه اکثریتِ مردمِ ایران، بی سواد و بد سواد هستند و از آنجاکه در جامعۀ دیکتاتور زدۀ ما، مردم «مغزشوییِ فرهنگی» و «مغزشویی دینی» شده اند، نخستین گام در راهِ آزادی و رهاییِ ایرانیان، «انقلابِ فکری» و مبارزه با آلودگی هایِ فکری و خرافات و موهوماتِ دینی است... آمدن در خیابان و ایجاد اغتشاش و انقلاب کردن و پیرو چند بیشعور و خودفروش همچون "موسوی" و "کروبی" و امثال این عرب پرستانِ غیر ایرانی بودن، چارهٔ دردِ این سرزمین نمیباشد
*******************
دوستانِ خوبم، در جهان نگریِ دینی کلِ جهانِ هستی به دستِ موجودی موهوم به نامِ «خدا» آفریده شده است که این موجودِ نامرئی دست نیافتنی و بررسی ناپذیر است، و آنچه این موجود آفریده است بدونِ کمترین عیب و نقص میباشد... طبقِ جهان نگریِ دینی عالمِ هستی، تمامی جانداران و نوعِ انسان، در طولِ 6 روز آفریده شده است!!! و از آغازِ آفرینش به شکلِ کنونیِ خود بوده اند...و انسان کاملترین مخلوق است که روحِ خدا در او دمیده شده است!! و هدف از آفرینشِ جهانِ هستی، آفریدنِ انسان بوده و بس... رابطۀ خدا و انسان نیز «برترین هدفِ آفرینش» نامیده میشود
اما در جهان بینیِ علمی که بر اساسِ خرد و دانشِ بشری شکل گرفته است، از خزعبلات و موهوماتی همچون «عالمِ غیب»، «آفرینش از عدم» و «هدف خلقت» خبری نیست... طبقِ جهان بینیِ علمی، در کلِ جهانِ هستی اصول و قوانین و نیروهایی وجود دارند که بر اساسِ آنها دستگاهِ بزرگِ عالمِ هستی، کهکشانها و ستاره ها و سیاره ها و غیره، به کارِ خود مشغول هستند و این دستگاهِ بزرگ طبقِ این نیروها و قوانین، خودکار و خودگردان است... در این نوع جهان بینی، چیزی به نامِ «عدم» نداریم، کلِ جهانِ هستی همیشه درحالِ «بودن» و «شدن» بوده است و تا بینهایت نیز چنین خواهد بود... جهان هستی نه تنها با این نظرِ غیرِ علمی و خنده دار در 6 روز آفریده نشده، بلکه در طول میلیاردها سالِ پیش در حالِ دگرگونی و در مرحلۀ «شدن» بوده است... در جهان بینیِ علمی، انسان جایگاهِ ویژه ای در عالمِ هستی یا مقامی خاص در دستگاهِ خورشیدی ندارد و اینگونه نیست که همۀ جاندارانِ رویِ زمین برایِ آسایشِ موجودی به نامِ "انسان" آفریده شده باشند
واژۀ «روح» غیر علمی است و اینکه «روح» فنا ناپذیر و جاودانه است، و بازگشتِ آن به بدن بعد از مرگ به دستور خدا، یک داستانِ خیالبافانه و بی اساس و بچگانه و البته احمقانه میباشد
عزیزانم، انسان تنها موجودی است که اگر به رشدِ عقلانی و بلوغِ فکریِ سالم رسیده باشد، مفهومِ «تنها بودن» خویش را در این جهانِ بزرگ عمیقاً احساس میکند، و بلوغِ فکری زمانی در انسان نمایان میشود که چرایی هایِ خرد، لحظه ای او را راحت نگذارد و در پیِ رسیدن به پاسخ از طریقِ علم و دانش باشد
دوستانِ گرامی و خردگرا، پاسخِ دین به امورِ هستی جز با متوسل شدن به مصلحت و تقدیر و قضا و قدر مقدور نیست. ادیان برای اثباتِ فرضیه هایِ خود کُشتنِ انسانها را تجویز می کنند... عینیتِ غنیِ شعور را، ذهنیتِ توهم گرفته اغناء نخواهد کرد... تمامیِ ادیانِ ابراهیمی، انسان را در قالبِی از پیش ساخته شده به تعریف میکشد... عزیزانم، آدم هایِ مقید به چنین اعتقاداتی، هیچ زمان نمیتوانند خود را از دستِ "خود" خلاص کنند و به تعالیِ انسانیِ خویش باور و یقینی عقلانی داشته باشند... هر سؤالی که پاسخش از جهانی نامرئی و موجودی نامرئی اخذ شده باشد، شعورِ انسانی را فریب خواهد داد
دوستانِ بزرگوار، در پایان، نوشته ام را با سخنی از «برتراند راسل» فیلسوفِ خردمند به اتمام میرسانم
برتراند راسل میفرماید: آنان که خود را کارشناسانِ علومِ الهی نامیده اند، همیشه سدِ راهِ پیشرفتِ علم و دانش بوده اند. آنان که خود را روحانی و پیامِ خود را آسمانی میدانند همیشه با نیرو و توانِشان از گسترشِ حقیقت جلوگیری کرده اند. این روحانیونِ به اصطلاح هوادارِ مهربانی و معنویت، در عمل، دانشمندان را زنده سوزانیده اند، آنان را به خاطرِ بیانِ حقیقتِ علمی به دادگاه و زندان کشانده اند، و در طولِ تاریخ همواره سببِ آزار و اذیتِ هوادارنِ علم و معرفت بوده اند
*****************************
درود بر «برتراند راسل» بزرگوار و یادش همیشه گرامی باد
امیدوارم این ریویو برایِ شما خردگرایان مفید بوده باشه
<پیروز باشید و ایرانی>
****************************
عزیزانم، موضوعِ «رابطۀ علم و دین» یکی از مطالبی است که هر روشنفکرِ و مبارزِ ایرانی باید به آگاهی هایِ اساسی دربارۀ آن مجهز باشد، چراکه باید مردم را از این نکتۀ بزرگ آگاه کنیم که: کوهی از خرافات و خزعبلات و موهوماتِ دینی و مذهبی، علم و دانش نیست و اتفاقاً دین و مذهب به سختی با علم و دانش در تضاد است و به ضررِ انسان و انسانیت میباشد
از آنجاکه اکثریتِ مردمِ ایران، بی سواد و بد سواد هستند و از آنجاکه در جامعۀ دیکتاتور زدۀ ما، مردم «مغزشوییِ فرهنگی» و «مغزشویی دینی» شده اند، نخستین گام در راهِ آزادی و رهاییِ ایرانیان، «انقلابِ فکری» و مبارزه با آلودگی هایِ فکری و خرافات و موهوماتِ دینی است... آمدن در خیابان و ایجاد اغتشاش و انقلاب کردن و پیرو چند بیشعور و خودفروش همچون "موسوی" و "کروبی" و امثال این عرب پرستانِ غیر ایرانی بودن، چارهٔ دردِ این سرزمین نمیباشد
*******************
دوستانِ خوبم، در جهان نگریِ دینی کلِ جهانِ هستی به دستِ موجودی موهوم به نامِ «خدا» آفریده شده است که این موجودِ نامرئی دست نیافتنی و بررسی ناپذیر است، و آنچه این موجود آفریده است بدونِ کمترین عیب و نقص میباشد... طبقِ جهان نگریِ دینی عالمِ هستی، تمامی جانداران و نوعِ انسان، در طولِ 6 روز آفریده شده است!!! و از آغازِ آفرینش به شکلِ کنونیِ خود بوده اند...و انسان کاملترین مخلوق است که روحِ خدا در او دمیده شده است!! و هدف از آفرینشِ جهانِ هستی، آفریدنِ انسان بوده و بس... رابطۀ خدا و انسان نیز «برترین هدفِ آفرینش» نامیده میشود
اما در جهان بینیِ علمی که بر اساسِ خرد و دانشِ بشری شکل گرفته است، از خزعبلات و موهوماتی همچون «عالمِ غیب»، «آفرینش از عدم» و «هدف خلقت» خبری نیست... طبقِ جهان بینیِ علمی، در کلِ جهانِ هستی اصول و قوانین و نیروهایی وجود دارند که بر اساسِ آنها دستگاهِ بزرگِ عالمِ هستی، کهکشانها و ستاره ها و سیاره ها و غیره، به کارِ خود مشغول هستند و این دستگاهِ بزرگ طبقِ این نیروها و قوانین، خودکار و خودگردان است... در این نوع جهان بینی، چیزی به نامِ «عدم» نداریم، کلِ جهانِ هستی همیشه درحالِ «بودن» و «شدن» بوده است و تا بینهایت نیز چنین خواهد بود... جهان هستی نه تنها با این نظرِ غیرِ علمی و خنده دار در 6 روز آفریده نشده، بلکه در طول میلیاردها سالِ پیش در حالِ دگرگونی و در مرحلۀ «شدن» بوده است... در جهان بینیِ علمی، انسان جایگاهِ ویژه ای در عالمِ هستی یا مقامی خاص در دستگاهِ خورشیدی ندارد و اینگونه نیست که همۀ جاندارانِ رویِ زمین برایِ آسایشِ موجودی به نامِ "انسان" آفریده شده باشند
واژۀ «روح» غیر علمی است و اینکه «روح» فنا ناپذیر و جاودانه است، و بازگشتِ آن به بدن بعد از مرگ به دستور خدا، یک داستانِ خیالبافانه و بی اساس و بچگانه و البته احمقانه میباشد
عزیزانم، انسان تنها موجودی است که اگر به رشدِ عقلانی و بلوغِ فکریِ سالم رسیده باشد، مفهومِ «تنها بودن» خویش را در این جهانِ بزرگ عمیقاً احساس میکند، و بلوغِ فکری زمانی در انسان نمایان میشود که چرایی هایِ خرد، لحظه ای او را راحت نگذارد و در پیِ رسیدن به پاسخ از طریقِ علم و دانش باشد
دوستانِ گرامی و خردگرا، پاسخِ دین به امورِ هستی جز با متوسل شدن به مصلحت و تقدیر و قضا و قدر مقدور نیست. ادیان برای اثباتِ فرضیه هایِ خود کُشتنِ انسانها را تجویز می کنند... عینیتِ غنیِ شعور را، ذهنیتِ توهم گرفته اغناء نخواهد کرد... تمامیِ ادیانِ ابراهیمی، انسان را در قالبِی از پیش ساخته شده به تعریف میکشد... عزیزانم، آدم هایِ مقید به چنین اعتقاداتی، هیچ زمان نمیتوانند خود را از دستِ "خود" خلاص کنند و به تعالیِ انسانیِ خویش باور و یقینی عقلانی داشته باشند... هر سؤالی که پاسخش از جهانی نامرئی و موجودی نامرئی اخذ شده باشد، شعورِ انسانی را فریب خواهد داد
دوستانِ بزرگوار، در پایان، نوشته ام را با سخنی از «برتراند راسل» فیلسوفِ خردمند به اتمام میرسانم
برتراند راسل میفرماید: آنان که خود را کارشناسانِ علومِ الهی نامیده اند، همیشه سدِ راهِ پیشرفتِ علم و دانش بوده اند. آنان که خود را روحانی و پیامِ خود را آسمانی میدانند همیشه با نیرو و توانِشان از گسترشِ حقیقت جلوگیری کرده اند. این روحانیونِ به اصطلاح هوادارِ مهربانی و معنویت، در عمل، دانشمندان را زنده سوزانیده اند، آنان را به خاطرِ بیانِ حقیقتِ علمی به دادگاه و زندان کشانده اند، و در طولِ تاریخ همواره سببِ آزار و اذیتِ هوادارنِ علم و معرفت بوده اند
*****************************
درود بر «برتراند راسل» بزرگوار و یادش همیشه گرامی باد
امیدوارم این ریویو برایِ شما خردگرایان مفید بوده باشه
<پیروز باشید و ایرانی>
December 18, 2016
به نظرم مزخرف بود. فقط افکار و ذهنیات نویسنده بدون هیچ مرجعی جمع شده بود. فارق از هیچ استدلالی، فقط یک سری داستانهای تاریخی رو با افکار شخصی جمع کرده بود. من خودم دین ستیز هستم ولی این کتاب من دین ستیز رو هم متقاعد نمیکرد، چه برسه به یک آدم مذهبی.
وقتی صحبت از علم میکنیم بهتره که علمی و مستدل حرف بزنیم.....
در نهایت بیشتر به یک دیدگاه طولانی در یک شبکه اجتماعی شبیه بود تا یک کتاب.
وقتی صحبت از علم میکنیم بهتره که علمی و مستدل حرف بزنیم.....
در نهایت بیشتر به یک دیدگاه طولانی در یک شبکه اجتماعی شبیه بود تا یک کتاب.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews