De Frans-Nederlandse Lunia de Tavenir trekt naar het afgelegen Landsend als ze een souvenirwinkel erft van haar oudtante Arabella. Het kuststadje spreekt haar aan, net als het huis van haar oudtante. Lunia ontdekt al snel dat in Landsend geen enkel geheim verborgen blijft. Behalve als het gaat om het mysterieuze verleden van Oscar Bentinck, een eersteklas charmeur die haar probeert te veroveren. Ze krijgt van iedereen om haar heen te horen dat ze hem niet kan vertrouwen, maar de reden daarvoor blijft duister. Kan ze zich aan hem overgeven? En belangrijker nog: wíl ze dat wel?
Ik wil de boeken van Reina Crispijn altijd echt helemaal geweldig vinden. Vooral omdat dit één van de schrijfsters is die ik met mijn oma deel en ik lezend met mijn oma goed de quarantaine tijd doorkom.
Het begon dan ook als een mooi verhaal met een kleindochter en een oma die een sterke band hebben omdat ze veel tijd met elkaar doorbrengen. De kleindochter heet Lunia, wat ik persoonlijk een beetje een goedkope verwijzing vind naar de titel van het boek.
Jammer genoeg heeft de oma van Lunia wel een hekel aan de zus van haar overleden man, Lunia's oudtante Arabella. En laat dat nou net de oudtante zijn van wie Lunia een huis en een winkeltje erft ergens in een stadje in het hoge noorden. Het is mij overigens nooit helemaal duidelijk geworden wat de vete tussen de oudtante en de oma nu precies behelsde. Jammer, want door de opzet van het boek was dat een van de belangrijkste vragen die ik had. Mocht ik eroverheen gelezen hebben, kan iemand mij dat dan laten weten? Er staat bij mijn weten alleen iets over verhitte persoonlijkheden, maar ik verwachtte op z'n minst een of ander familiegeheim.
De relatie tussen Lunia en Oscar vond ik wel mooi beschreven, met een visie vanuit het verleden, maar daar heb ik zelf geen problemen mee. Alleen het verleden van Oscar, wordt ook nogal kort aangestipt en daarnaast maakt hij wel erg veel persoonlijk leed mee met ex-vriendinnen.
Als het boek nu heel kort zou zijn, zou ik er begrip voor hebben dat het niet zo uitgebreid beschreven staat, maar het boek is 320 pagina's lang!
Lunia erft een souvenirwinkel van haar oudtante Arabella in een klein dorpje. Ze besluit haar baan en appartement in Apeldoorn op te zeggen en in Landsend te gaan wonen en de winkel draaiende te houden. De bewoners zijn hartelijk en erg aardig, maar roddelen kunnen ze ook goed. Vooral als het over Oscar Bentinck gaat, want over zijn verleden is niet veel bekend, behalve dat hij erg charmant is en al veel vriendinnen versleten heeft. Lunia wordt dan ook voor hem gewaarschuwd, maar leert hem dan beter kennen, kan ze hem vertrouwen?
Het is een vlot geschreven verhaal over de romantische Lunia die verhuisd naar Landsend en daar de winkel van haar overleden oudtante overneemt. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven geschreven, zo weet je precies wie wat denkt, zegt en doet. Sommige personages vond ik een beetje stereotiep, er zat geen diepte in. Je komt wel wat over die personages te weten en dat wordt steeds herhaald en benadrukt, alsof iemand alleen maar haatdragend, depressief of onbetrouwbaar is. Je weet de reden dat ze zo zijn, je kunt die personages tot op zekere hoogte begrijpen, maar toch wringt er iets. Lunia wordt wel redelijk goed uitgewerkt, net als Oscar. Je komt veel over hun te weten. Ik kon me goed in deze personages verplaatsen. Ik vond het verhaal vlot geschreven, het leest lekker weg, maar wel kuis en ook het taalgebruik vond ik soms een beetje ouderwets. Het verhaal deed mij denken aan de boekjes van bijvoorbeeld Leni Saris, die ik vroeger wel eens las. Het verhaal speelt zich in ongeveer 2,5 jaar tijd af. Dat is lang en het verhaal had best in een kortere tijdspanne kunnen spelen. Oscar is veel weg en er zit soms wel een paar maand tussen de ontmoetingen tussen Oscar en Lunia. Hun romance is redelijk realistisch weergegeven, maar wel een beetje voorspelbaar: vrouw ontmoet veel oudere (mysterieuze) man, ze vinden elkaar leuk en krijgen een relatie, er is een stoorfactor en aan het eind komt alles toch nog weer goed. Het verbaasde mij eigenlijk ook dat een van de personages geen grotere rol in het verhaal speelde. De ex-vriendin verhuisd en komt niet weer terug. De titel en de cover passen goed bij het verhaal, ze slaan op Lunia en maken je nieuwsgierig naar het verhaal. Het is geen hoogstaande literatuur, maar al met al wel een heerlijk ontspannend en romantisch verhaal.
Beetje cliché, platte karakters en het einde is al van mijlen ver te voorspellen. Begin was zeker interessant, naarmate het verhaal vorderde werd dat minder. Veel onnodigs herhaling van de verschillende gebeurtenissen. Jammer, andere boeken van deze schrijfster zijn beter geschreven.
Een mooie roman over een jonge vrouw die huis erft van een tante die ze niet zo goed gekend heeft. In een ouderwets stadje in een uithoek van het land, gaat Lunia de uitdaging aan en probeert ze een bestaan op te bouwen. Dat lukt wonderwel. Ze leert de mensen uit Landsend beter kennen, hun nukken en bijzonderheden, maar vooral de drang om te kletsen en iedereen in de gaten te houden. Dat breekt haar bijna op als ze kennismaakt met de geheimzinnige Oscar voor wie niemand een goed woord overheeft. Hij heeft een verleden, dat had haar tante ook al ontdekt. Toch duurt het nog een aantal jaar voordat Lunia daarachter komt.
Op de één of andere manier moest ik dit boek hebben,het sprak mij erg aan. Het is me dan ook zeker niet tegen gevallen en ben blij dat ik het gekocht had. Wie droomt er niet van om van de één op dag rijk te zijn en een totaal ander leven staat op je te wachten. Het boek boeit vanaf het begin tot het eind ,en de oma en tante Arabella waren in mijn ogen geweldige personages waar ik misschien iets meer van te weten had willen komen.Anders waren het vijf punten geworden.
Mijn eerste kennismaking met deze schrijfster was nogal teleurstellend: gelet op de inhoudsbeschrijving van het boek had ik er beslist meer van verwacht... Naar mijn idee een wat ongeloofwaardig en tegenvallend verhaal met een hoog 'Bouquet'-gehalte.
Ik weet niet zo goed waarom ik dit boek heb uitgelezen, wat een suffe hoofdpersoon en eerlijk gezegd vond ik het ook slecht geschreven. En dan ook zo'n typisch romantisch verhaal, tja.