What do you think?
Rate this book
Paralysis
- GenresNovels
140 pages, Paperback
First published January 1, 1967
31 people are currently reading
385 people want to read
About the author
Chandrakant Bakshi
30 books44 followersBorn Gujarati, Chandrakant Bakshi is known for his bold and new concepts in writing. Bakshi never prepared more than one draft for his writings. His language was mix-up of Gujarati and Urdu words. His novels and stories had impact of existentialism, his characters are suffering and frustrated yet surviving. He wrote historical fictions like Atitvan and Ayanvritta. His short stories have themes like complexities of urban life, emotional outbursts, atmosphere of war etc. He wrote extensively on history and culture. His writing was 'sharp and brutal' when he criticized people he disliked.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
April 8, 2019
English Review -
The introduction of the book, Paralysis, "Precious Gem: Chandrakant Bakshi of Gujarati Literature" is absolutely correct. In my opinion, the novel is a match with the self. If the readers see themselves reflected in the novel characters, they can understand the novel with justice. Paralysis is a story of a common man like you and me.
After stirring the soda bottle, it bubbles up and the bubbles sit in a few minutes. If in the next few minutes, if you open the bottle of soda then the foam flowing liquid flows from the bottle. It is the same with human suffering. Often, humans have a godly power to endure the sufferings of the mountain. Leaving some exceptions, there is no shortage of motivation for men who have lost everything. The pain that has come is in some corner of the heart, it is only human beings who want to become normal again. But sometimes it does not remain unaffected without coming out. Such a person who always ran away from the evil of his pain, distress, and disobedience, Aram Shah. The overflow of his sorrows brought him an attack of Paralysis.
After an attack of paralysis, a single-headed professor was brought to a small hospital in Hill station. A hospital where the doctor also did not want to settle down. But there was a matron, Ashika, who wanted to serve in that dull hospital, on her own will. This matron took care of Profession and bring back professor from the lifeless state.
At one stage, the professor could be seen flirting with matron from his dialogue even with her. Forty-five-year-old professor and a decade younger matron, the age where most Indian men and women have stable. But the professor was alone, and especially because of his relationship, the loneliness in his life had dull him. The relationship between loneliness and the relationship between Patient and Matron is tied.
Since the professor's profession, Aram Shah was also a well-thought-out person. So, looking at his methods of questioning, talking and contemplating - Matron said, "Uneducated patients do not ask good questions, they do not ask a lot of questions. Nerves may have little effect and the patient will get better soon." Because of his habit of overthinking, he often went into the past and started thinking about his wife and his daughter 'Marisha'. In the story, when Marisha and Ashika sometimes get together in one another, for a reader it is tough to decide what the professor expected in Metron? Mother, lover or daughter?
As the story progresses, it became clear that the professor wanted a relationship, but he didn't have a fixed name set in the social circle, the relationship where he can talk, where he can get a new acquaintance, where he can take the self.
Paralysis is the story of a person trying to break into his new life. This is a masterpiece written by Chandrakant Bakshi, whose translations are also available in Marathi, Hindi, and English.
Gujarati Review -
પેરેલિસિસ પુસ્તકની પ્રસ્તાવનાઓનાં પાનાં ઉપર જ ‘ગુજરાતી સાહિત્યનું અણમોલ રત્ન : ચંદ્રકાંત બક્ષી’ લખ્યું છે તે એકદમ યથાર્થ છે. મારાં મતે નવલકથા એ સ્વ સાથેનો મેળાપ છે. નવલકથાનાં પાત્રોમાં જો વાંચકો પોતાને જ પ્રતિબિંબિત થતાં જોઈ શકે તો તેઓ નવલકથા ન્યાય સાથે સમજી શકે, આત્મસાત્ કરી શકે... પેરેલિસિસ એક તમારાં, મારાં જેવાં સામાન્ય માણસની કથા છે, જે મારાં- તમારાંથી જરા પણ જુદો નથી.
સોડાની બોટલને ખૂબ હલાવો પછી તેમાં પરપોટા થાય અને એ પરપોટા થોડીવારમાં બેસી જાય છે. પછીની જો થોડીક મિનિટોમાં તો જો તમે એ સોડાની બોટલ ખોલો તો ફીણ-ફીણ કરતું ઉભરાતું પ્રવાહી એ બોટલમાંથી છલકાઇને ઢોળાઈ જાય છે. મનુષ્યનાં દુઃખોનું પણ એવું જ છે . પહાડ જેવું દુઃખ આવી પડે તે સહન કરવાની ઘણીવાર મનુષ્યોમાં ઈશ્વરીય શક્તિ આવી જાય છે. અમુક અપવાદો બાદ કરીને એવાં બધું જ લૂંટાવી ચુકેલા, ગુમાવી ચુકેલા પુરુષોની આંખોમાં ફરી સર્વ પોતાનું કરી લેવાનો જુસ્સો અછતો નથી રહેતો. આવી પડેલું દુઃખ હૃદયનાં કોઈક ખૂણે દાબી દઈ, ફરી નોર્મલ થવાની કોશિષ મનુષ્યો કરે જ છે. પણ ઘણીવાર એ દુઃખનો ઉભરો પણ બહાર આવ્યા વિના રહેતો નથી. આવો જ પોતાની પીડા, તકલીફ અને અસફળતાનાં અપરાધભાવથી દૂર ભાગતો પુરુષ એટલે અરામ શાહ અને એનાં દુઃખનો ઉભરો એટલે એને થયેલો રોગ એટલે પેરેલિસિસ....
પેરેલિસિસનાં અટેક પછી એકલો-અટૂલો પ્રોફેસર કોઈક હિલસ્ટેશનની નાનકડી હોસ્પિટલમાં લાવવામાં આવે છે. એવી હોસ્પિટલ કે જ્યાં ડૉકટર પણ સ્થાયી થઇ રહેવા ઈચ્છતો નથી. પણ ત્યાં એક મેટ્રન છે, આશિકા. જે આ નીરસ હોસ્પિટલમાં પોતાનું આયખું સેવામાં ગુજારવા ઈચ્છે છે. આ મેટ્રન પોતાની કાળજીભરી શુશ્રુષા દ્વારા પ્રોફેસરનાં નિર્જીવ થઈ ગયેલા શરીરમાં ફરી પ્રાણ ફૂંકે છે.
એક તબક્કે પ્રોફેસર એ મેટ્રન સાથે ફલર્ટ કરતાં પણ એમનાં સંવાદમાંથી અનુભવી શકાય છે. ઓગણપચાસ વર્ષનાં પ્રોફેસર અને એમનાથી એક દાયકો નાની મેટ્રન , એવી ઉંમર જ્યાં મોટાભાગનાં ભારતીય સ્ત્રી-પુરુષોનું જીવન સ્થિર થઇ ગયું હોય છે. પણ પ્રોફેસર એકલા છે અને અને ખાસ કરીને એમનાં સંબંધોને કારણે એમનાં જીવનમાં વ્યાપેલી એકલતા એમને અંદરોઅંદર કોરી ખાઈ છે.એ એકલતાનાં પડ વીંધીને એ પેશન્ટ અને મેટ્રન વચ્ચે દોસ્તી જેવો સંબંધ બંધાઈ છે. આમ પણ એકલાં પડી ગયેલા અને પેરેલિસિસનાં કારણે હલન ચલન પણ ન કરી શકતા અરામ શાહ માટે લેખકનાં જ શબ્દોમાં, “બહારી દુનિયા આંખથી ખુલી ન શકે એટલી દૂર જઈને બિડાઈ ગઈ હતી, દીવાલો વચ્ચેનો ચોરસ ટૂકડો નાનું આકાશ માપીને, કાપીને એને જોવા માટે આપ્યો હોય એટલો મર્યાદિત થઇ ગઈ હતી.”
પ્રોફેસરનો વ્યવસાય હોવાથી અરામ શાહ સ્વાભાવિકપણે ચિંતક પણ છે તેથી તેમની પ્રશ્નો કરવાની, વાત કરવાની અને ચિંતન કરવાની તેજાબી રીત જોઈ- સાંભળી મેટ્રન તેમણે કહે છે, “ભણેલાં દર્દી કરતાં અભણ દર્દી સારો, બહુ સવાલો ન પૂછે. જે કહે તે માની લે એટલે નર્વ્સને ઓછી અસર થાય અને દર્દી જલ્દી સારો થાય.” આ જ ચિંતનની ટેવને કારણે વારંવાર પ્રોફેસર પોતાનાં ભૂતકાળમાં ગર્ત થઇ જાય છે. એ ભૂતકાળ મોટેભાગે તેમની પત્ની અને તેમની પુત્રી ‘મારીશા’ની આસપાસ વણાયેલો છે. કથામાં મારીશા અને આશિકા ક્યારેક એકબીજામાં એકરૂપ થઈ જાય છે ત્યારે સમજાતું નથી કે એ મેટ્રનમાં પ્રોફેસર શું ઝંખે છે? માતા, પ્રેમિકા કે પુત્રી?
જેમ કથા આગળ વધતી જાય છે તેમ સ્પષ્ટ થઇ જાય છે, પ્રોફેસર એક સંબંધ તો ઝંખે છે પણ એને સમાજનાં ચોકઠાંમાં ગોઠવાયેલું સુનિશ્ચિત નામ નથી હોતું, એવો સંબંધ જ્યાં એ વાતો કરી શકે, જ્યાં પોતાનો જ નવેસરથી પરિચય મેળવી શકે, જ્યાં એ સ્વને ચાહી શકે.
આશિકા અને અરામ એકમેક પ્રત્યે ખેચાણ અનુભવે છે કારણ કે બનેની એકલતાનો સહારો એકમેકનો સાથ જ છે. એ સહારો છોડી દઈને નવી જિંદગી તરફ ડગ માંડવાની કોશિષની કથા એટલે પેરેલિસિસ...
અદભુત કથાગૂંથણી અને પાત્રોનાં સર્જન દ્વારા ચંદ્રકાંત બક્ષીની કલમે આલેખાયેલો આ એક માસ્ટરપીસ છે, જેનાં મરાઠી, હિન્દી અને અંગ્રેજીમાં પણ અનુવાદો ઉપલબ્ધ છે.
For more information check our blog post https://chevusread.blogspot.com/2019/...
The introduction of the book, Paralysis, "Precious Gem: Chandrakant Bakshi of Gujarati Literature" is absolutely correct. In my opinion, the novel is a match with the self. If the readers see themselves reflected in the novel characters, they can understand the novel with justice. Paralysis is a story of a common man like you and me.
After stirring the soda bottle, it bubbles up and the bubbles sit in a few minutes. If in the next few minutes, if you open the bottle of soda then the foam flowing liquid flows from the bottle. It is the same with human suffering. Often, humans have a godly power to endure the sufferings of the mountain. Leaving some exceptions, there is no shortage of motivation for men who have lost everything. The pain that has come is in some corner of the heart, it is only human beings who want to become normal again. But sometimes it does not remain unaffected without coming out. Such a person who always ran away from the evil of his pain, distress, and disobedience, Aram Shah. The overflow of his sorrows brought him an attack of Paralysis.
After an attack of paralysis, a single-headed professor was brought to a small hospital in Hill station. A hospital where the doctor also did not want to settle down. But there was a matron, Ashika, who wanted to serve in that dull hospital, on her own will. This matron took care of Profession and bring back professor from the lifeless state.
At one stage, the professor could be seen flirting with matron from his dialogue even with her. Forty-five-year-old professor and a decade younger matron, the age where most Indian men and women have stable. But the professor was alone, and especially because of his relationship, the loneliness in his life had dull him. The relationship between loneliness and the relationship between Patient and Matron is tied.
Since the professor's profession, Aram Shah was also a well-thought-out person. So, looking at his methods of questioning, talking and contemplating - Matron said, "Uneducated patients do not ask good questions, they do not ask a lot of questions. Nerves may have little effect and the patient will get better soon." Because of his habit of overthinking, he often went into the past and started thinking about his wife and his daughter 'Marisha'. In the story, when Marisha and Ashika sometimes get together in one another, for a reader it is tough to decide what the professor expected in Metron? Mother, lover or daughter?
As the story progresses, it became clear that the professor wanted a relationship, but he didn't have a fixed name set in the social circle, the relationship where he can talk, where he can get a new acquaintance, where he can take the self.
Paralysis is the story of a person trying to break into his new life. This is a masterpiece written by Chandrakant Bakshi, whose translations are also available in Marathi, Hindi, and English.
Gujarati Review -
પેરેલિસિસ પુસ્તકની પ્રસ્તાવનાઓનાં પાનાં ઉપર જ ‘ગુજરાતી સાહિત્યનું અણમોલ રત્ન : ચંદ્રકાંત બક્ષી’ લખ્યું છે તે એકદમ યથાર્થ છે. મારાં મતે નવલકથા એ સ્વ સાથેનો મેળાપ છે. નવલકથાનાં પાત્રોમાં જો વાંચકો પોતાને જ પ્રતિબિંબિત થતાં જોઈ શકે તો તેઓ નવલકથા ન્યાય સાથે સમજી શકે, આત્મસાત્ કરી શકે... પેરેલિસિસ એક તમારાં, મારાં જેવાં સામાન્ય માણસની કથા છે, જે મારાં- તમારાંથી જરા પણ જુદો નથી.
સોડાની બોટલને ખૂબ હલાવો પછી તેમાં પરપોટા થાય અને એ પરપોટા થોડીવારમાં બેસી જાય છે. પછીની જો થોડીક મિનિટોમાં તો જો તમે એ સોડાની બોટલ ખોલો તો ફીણ-ફીણ કરતું ઉભરાતું પ્રવાહી એ બોટલમાંથી છલકાઇને ઢોળાઈ જાય છે. મનુષ્યનાં દુઃખોનું પણ એવું જ છે . પહાડ જેવું દુઃખ આવી પડે તે સહન કરવાની ઘણીવાર મનુષ્યોમાં ઈશ્વરીય શક્તિ આવી જાય છે. અમુક અપવાદો બાદ કરીને એવાં બધું જ લૂંટાવી ચુકેલા, ગુમાવી ચુકેલા પુરુષોની આંખોમાં ફરી સર્વ પોતાનું કરી લેવાનો જુસ્સો અછતો નથી રહેતો. આવી પડેલું દુઃખ હૃદયનાં કોઈક ખૂણે દાબી દઈ, ફરી નોર્મલ થવાની કોશિષ મનુષ્યો કરે જ છે. પણ ઘણીવાર એ દુઃખનો ઉભરો પણ બહાર આવ્યા વિના રહેતો નથી. આવો જ પોતાની પીડા, તકલીફ અને અસફળતાનાં અપરાધભાવથી દૂર ભાગતો પુરુષ એટલે અરામ શાહ અને એનાં દુઃખનો ઉભરો એટલે એને થયેલો રોગ એટલે પેરેલિસિસ....
પેરેલિસિસનાં અટેક પછી એકલો-અટૂલો પ્રોફેસર કોઈક હિલસ્ટેશનની નાનકડી હોસ્પિટલમાં લાવવામાં આવે છે. એવી હોસ્પિટલ કે જ્યાં ડૉકટર પણ સ્થાયી થઇ રહેવા ઈચ્છતો નથી. પણ ત્યાં એક મેટ્રન છે, આશિકા. જે આ નીરસ હોસ્પિટલમાં પોતાનું આયખું સેવામાં ગુજારવા ઈચ્છે છે. આ મેટ્રન પોતાની કાળજીભરી શુશ્રુષા દ્વારા પ્રોફેસરનાં નિર્જીવ થઈ ગયેલા શરીરમાં ફરી પ્રાણ ફૂંકે છે.
એક તબક્કે પ્રોફેસર એ મેટ્રન સાથે ફલર્ટ કરતાં પણ એમનાં સંવાદમાંથી અનુભવી શકાય છે. ઓગણપચાસ વર્ષનાં પ્રોફેસર અને એમનાથી એક દાયકો નાની મેટ્રન , એવી ઉંમર જ્યાં મોટાભાગનાં ભારતીય સ્ત્રી-પુરુષોનું જીવન સ્થિર થઇ ગયું હોય છે. પણ પ્રોફેસર એકલા છે અને અને ખાસ કરીને એમનાં સંબંધોને કારણે એમનાં જીવનમાં વ્યાપેલી એકલતા એમને અંદરોઅંદર કોરી ખાઈ છે.એ એકલતાનાં પડ વીંધીને એ પેશન્ટ અને મેટ્રન વચ્ચે દોસ્તી જેવો સંબંધ બંધાઈ છે. આમ પણ એકલાં પડી ગયેલા અને પેરેલિસિસનાં કારણે હલન ચલન પણ ન કરી શકતા અરામ શાહ માટે લેખકનાં જ શબ્દોમાં, “બહારી દુનિયા આંખથી ખુલી ન શકે એટલી દૂર જઈને બિડાઈ ગઈ હતી, દીવાલો વચ્ચેનો ચોરસ ટૂકડો નાનું આકાશ માપીને, કાપીને એને જોવા માટે આપ્યો હોય એટલો મર્યાદિત થઇ ગઈ હતી.”
પ્રોફેસરનો વ્યવસાય હોવાથી અરામ શાહ સ્વાભાવિકપણે ચિંતક પણ છે તેથી તેમની પ્રશ્નો કરવાની, વાત કરવાની અને ચિંતન કરવાની તેજાબી રીત જોઈ- સાંભળી મેટ્રન તેમણે કહે છે, “ભણેલાં દર્દી કરતાં અભણ દર્દી સારો, બહુ સવાલો ન પૂછે. જે કહે તે માની લે એટલે નર્વ્સને ઓછી અસર થાય અને દર્દી જલ્દી સારો થાય.” આ જ ચિંતનની ટેવને કારણે વારંવાર પ્રોફેસર પોતાનાં ભૂતકાળમાં ગર્ત થઇ જાય છે. એ ભૂતકાળ મોટેભાગે તેમની પત્ની અને તેમની પુત્રી ‘મારીશા’ની આસપાસ વણાયેલો છે. કથામાં મારીશા અને આશિકા ક્યારેક એકબીજામાં એકરૂપ થઈ જાય છે ત્યારે સમજાતું નથી કે એ મેટ્રનમાં પ્રોફેસર શું ઝંખે છે? માતા, પ્રેમિકા કે પુત્રી?
જેમ કથા આગળ વધતી જાય છે તેમ સ્પષ્ટ થઇ જાય છે, પ્રોફેસર એક સંબંધ તો ઝંખે છે પણ એને સમાજનાં ચોકઠાંમાં ગોઠવાયેલું સુનિશ્ચિત નામ નથી હોતું, એવો સંબંધ જ્યાં એ વાતો કરી શકે, જ્યાં પોતાનો જ નવેસરથી પરિચય મેળવી શકે, જ્યાં એ સ્વને ચાહી શકે.
આશિકા અને અરામ એકમેક પ્રત્યે ખેચાણ અનુભવે છે કારણ કે બનેની એકલતાનો સહારો એકમેકનો સાથ જ છે. એ સહારો છોડી દઈને નવી જિંદગી તરફ ડગ માંડવાની કોશિષની કથા એટલે પેરેલિસિસ...
અદભુત કથાગૂંથણી અને પાત્રોનાં સર્જન દ્વારા ચંદ્રકાંત બક્ષીની કલમે આલેખાયેલો આ એક માસ્ટરપીસ છે, જેનાં મરાઠી, હિન્દી અને અંગ્રેજીમાં પણ અનુવાદો ઉપલબ્ધ છે.
For more information check our blog post https://chevusread.blogspot.com/2019/...
February 5, 2017
સાહીત્યનો એક બેજોડ નમુનો..!
એક સામાન્ય અને સાદી પણ કરુણ કહી શકાય તેવી વાર્તા, જે આપણે ઘણી વખત આપણે સામે જોઇ પણ હશે..! લોકોને દુખ હોય છે અને ઘણી વખત કુદરત પર પણ ધિક્કાર આવે એવા દુખો પણ લોકો પર પડતા હોય છે..!
અહીં પણ એવા જ એક વ્યક્તિની વાત છે પ્રોફેસર શાહ..! માંદગીના કારણે પત્નીનું મરી જવું, દિકરીનું પરણ્યા પછી રુંધાઇને મરી જવું, એકલા પડેલા પ્રોફેસરને પેરાલિસિસનો એટેક આવવો, વાર્તા નાની અને ઘટનાઓમાં કોઇ કૌતુક નહી, પણ છતાં લેખકની લેખનકળાને સલામ કરવાનું મન થાય એ રિતે આખુ બયાન છે.
તમે એ પ્રોફેસરના દુખે દુખી થશો અને એના ચહેરા પરનું સ્મિત તમારા ચહેરા પર સ્મિત લાવશે, નિરુપણ એટલું સચોટ છે એક જ બેઠકે તમને આ વાર્તા પુરી કરવા મજબુર થશો..! એ સાથે માનવીની એકલતા અને બધું હારી ગયાં પછી ફરી જીવવાની તમન્ના, પ્રેમ અને પ્રેમમાં આંધળા થતા લોકોની માનસિકતા વાચકોને ઘણું બધું સમજાવી જાય છે..!
પણ વાર્તામાં સૌથી મહત્વનો ભાગ હતો, વાર્તો અંત જેણે મને અંદરથી જંજોડી નાખ્યો..!
એક સામાન્ય અને સાદી પણ કરુણ કહી શકાય તેવી વાર્તા, જે આપણે ઘણી વખત આપણે સામે જોઇ પણ હશે..! લોકોને દુખ હોય છે અને ઘણી વખત કુદરત પર પણ ધિક્કાર આવે એવા દુખો પણ લોકો પર પડતા હોય છે..!
અહીં પણ એવા જ એક વ્યક્તિની વાત છે પ્રોફેસર શાહ..! માંદગીના કારણે પત્નીનું મરી જવું, દિકરીનું પરણ્યા પછી રુંધાઇને મરી જવું, એકલા પડેલા પ્રોફેસરને પેરાલિસિસનો એટેક આવવો, વાર્તા નાની અને ઘટનાઓમાં કોઇ કૌતુક નહી, પણ છતાં લેખકની લેખનકળાને સલામ કરવાનું મન થાય એ રિતે આખુ બયાન છે.
તમે એ પ્રોફેસરના દુખે દુખી થશો અને એના ચહેરા પરનું સ્મિત તમારા ચહેરા પર સ્મિત લાવશે, નિરુપણ એટલું સચોટ છે એક જ બેઠકે તમને આ વાર્તા પુરી કરવા મજબુર થશો..! એ સાથે માનવીની એકલતા અને બધું હારી ગયાં પછી ફરી જીવવાની તમન્ના, પ્રેમ અને પ્રેમમાં આંધળા થતા લોકોની માનસિકતા વાચકોને ઘણું બધું સમજાવી જાય છે..!
પણ વાર્તામાં સૌથી મહત્વનો ભાગ હતો, વાર્તો અંત જેણે મને અંદરથી જંજોડી નાખ્યો..!
August 2, 2021
ચંદ્રકાંત બક્ષી ને વાંચવાનો આ મારો પ્રથમ અનુભવ હશે. ગુજરાતી સાહિત્યની ચર્ચાઓમાં ઘણી વાર એમનું નામ સાંભળેલું અને જેટલું સાંભળ્યુ હતું તે શત-પ્રતિશત સત્ય જ હતું એવું લાગે છે. આ નવલકથાની વાત કરીયે તો સંપૂર્ણ વાંચતાં એવું ક્યાય ના લાગે કે આ કથા 1967માં પ્રગટ થઈ હોય. તેનું લેખન એટલું આધુનિક શૈલીનું હોય એવું લાગે કે હાલના કોઈ લેખકે તેને લખી હોય. પાત્રોનું ચિત્રણ પણ એટલું અદ્ભુત છે કે નવલકથા ના એક એક પાત્ર માટે તમારી હ્રદય ધબકતું રહે. પાત્ર સાથે કઈક થાય તો એવું લાગે તમા���ો શ્વાસ રૂંધતો હોય. પાત્ર હશે, ખુશ થાય તો તમારા મન ના પતંગિયા આમ તેમ ઉડવા લાગે!
રચનાત્મકતાની વાત કરીયે તો હોસ્પિટલની બારીથી દેખાતું દ્રશ્ય લઈ લો કે વાઘ જોવા જતી સફારીનું દ્રશ્ય એક એક વસ્તુ ઘણી બારીકી અને ખૂબસૂરતીથી આલેખી છે.
ખરેખર જ્યારે આ નવલકથા મે વાંચવા લીધી ત્યારે મને ખ્યાલ જ નહોતો તો આના પત્રો મારી સાથે જિંદગીભર રહી જશે! ઘણી બધી જગ્યાએ જઈશ ત્યારે લાગશે કે આ જગ્યા તો કઈક જોયેલી લાગે છે અને ઘણા બધા સબંધોમાં પાત્રોના એકબીજાના સબંધોની ઝલક મેળવતો થઈ જઈશ માટે જ કદાચ લેખકની લોકપ્રિયતાની જેમ જ આજે પણ આ નવલકથાની લોકપ્રિયતા અકબંધ છે.
તીવ્ર સંવેદનાઓ પ્રગટ કરતુંં, વાંચવા જેવું અને વસાવવા જેવું પુસ્તક!
રચનાત્મકતાની વાત કરીયે તો હોસ્પિટલની બારીથી દેખાતું દ્રશ્ય લઈ લો કે વાઘ જોવા જતી સફારીનું દ્રશ્ય એક એક વસ્તુ ઘણી બારીકી અને ખૂબસૂરતીથી આલેખી છે.
ખરેખર જ્યારે આ નવલકથા મે વાંચવા લીધી ત્યારે મને ખ્યાલ જ નહોતો તો આના પત્રો મારી સાથે જિંદગીભર રહી જશે! ઘણી બધી જગ્યાએ જઈશ ત્યારે લાગશે કે આ જગ્યા તો કઈક જોયેલી લાગે છે અને ઘણા બધા સબંધોમાં પાત્રોના એકબીજાના સબંધોની ઝલક મેળવતો થઈ જઈશ માટે જ કદાચ લેખકની લોકપ્રિયતાની જેમ જ આજે પણ આ નવલકથાની લોકપ્રિયતા અકબંધ છે.
તીવ્ર સંવેદનાઓ પ્રગટ કરતુંં, વાંચવા જેવું અને વસાવવા જેવું પુસ્તક!
June 9, 2016
4.5 stars
Superb story, wonderfully narrated, and absolutely worth to read.
Main protagonist is Professor shah. His body’s right part is paralyzed, and story is going alternatively from past to present. And that is what I love about this book, it has kept me engage to story till last page of book.
Lovely and authentic conversation among every characters.
First time ever I read Chandrakant Bakshi’s book. From now on, I’ll read some other books of him for sure.
If you haven’t read it yet, go grab it yaaaar...
Superb story, wonderfully narrated, and absolutely worth to read.
Main protagonist is Professor shah. His body’s right part is paralyzed, and story is going alternatively from past to present. And that is what I love about this book, it has kept me engage to story till last page of book.
Lovely and authentic conversation among every characters.
First time ever I read Chandrakant Bakshi’s book. From now on, I’ll read some other books of him for sure.
If you haven’t read it yet, go grab it yaaaar...
March 18, 2018
પેરાલીસીસ શરીરને થાય છે, મનને નહીં. નાયકનું મન પેરાલિસિસની સારવાર દરમ્યાન વર્તમાન અને ભૂતકાળ વચ્ચે ઝોલા ખાય છે. પથારીમાં સૂતા સૂતા એને આત્મનિરીક્ષણ કરવાનો મોકો મળે છે.
September 28, 2022
This book is now may favorite audiobook of the year 2022.
CB's exceptional writing and voice of Pratik Gandhi and Bhamini Gandhi has been magical throughout the book.
A professor who has been paralyzed and admitted in hospital.
While being on the path of recovery, the conversations that takes place between the Professor and the Matron are the pure literary gems. You will always be willing to listen to them again and again.
Can't thank you enough Storytel for bringing this story as an audiobook.
To all Gujarati literature fans here - Go for this.
CB's exceptional writing and voice of Pratik Gandhi and Bhamini Gandhi has been magical throughout the book.
A professor who has been paralyzed and admitted in hospital.
While being on the path of recovery, the conversations that takes place between the Professor and the Matron are the pure literary gems. You will always be willing to listen to them again and again.
Can't thank you enough Storytel for bringing this story as an audiobook.
To all Gujarati literature fans here - Go for this.
Want to read
September 15, 2020How to i read this novel ??????
Helpppp
Helpppp
September 30, 2021
Bakshi Sir's writing pattern is so straightforward.
January 16, 2023
Awesome
August 28, 2015
Semi auto-biographical tale. Must read.
October 4, 2014
this book gives you the joy of sorrow !! it has its own flavor which makes you fascinated in it.....
April 30, 2015
short but awsome..
October 9, 2015
good. The end is very sentimental
January 2, 2016
No words to explain its beauty!
Displaying 1 - 14 of 14 reviews