Twaalfvoudig international Fernando Ricksen (Heerlen, 1976) is een vechter. Niet alleen op het veld, waar hij als speler van Fortuna Sittard, AZ, Glasgow Rangers en Zenit Sint Petersburg geen duel schuwde en bij menig knokpartij betrokken was, maar ook ernaast. De vooroordelen, de verleidingen en de verslavingen werden bijna zijn ondergang. Zeker in het knotsgekke Schotland en het corrupte Rusland wist de Limburger nauwelijks raad met zijn drank- en drugsgebruik. In VECHTLUST, zijn geautoriseerde biografie, vertelt Ricksen voor het eerst in alle openheid en eerlijkheid over zijn moeilijke tijd en hoe hij zich, als een echte strijder, terugknokte.
Fernando Ricksen was born in Hoensbroek (Heerlen) in 1976 and played professional football for Fortuna Sittard, AZ Alkmaar, Rangers and Zenit St Petersburg as well as gaining international honours for the Netherlands. He lives in Maaseik, Belgium, with his wife Veronika and their daughter Isabella.
Ricksen passed away in september 2019 at the age of 43 due to ALS (motor neurone disease)
Vlak na het verschijnen van Vechtlust werd bekend dat Ricksen de spierziekte ALS heeft, wat een vreemde schaduw over het verhaal legt, alsof het laatste, dramatische hoofdstuk ontbreekt. Buiten dat is dit een matig geschreven boek over een vaak onuitstaanbare vent. Sympathieker maakt deze biografie hem niet echt.
Very informitive inside look on a life full of trials and tribulations. Mistakes and joyous moments. Eye widening in certain cases. Some i knew, most i didn't. Read in one sitting, i was that engrossed in the book.
Twaalfvoudig International Fernando Ricksen (Heerlen, 1976) is een vechter. Niet alleen op het veld, waar hij als speler van Fortuna Sittard, AZ, Glasgow Rangers en Zenit Sint Petersburg geen duel schuwde en bij menig knokpartij betrokken was, maar ook ernaast.
De vooroordelen, de verleidingen en de verslavingen werden bijna zijn ondergang. Zeker in het knotsgekke Schotland en het corrupte Rusland wist de Limburger nauwelijks raad met zijn drank- en drugsgebruik.
In VECHTLUST, zijn geautoriseerde biografie, vertelt Ricksen voor het eerst in alle openheid en eerlijkheid over zijn moeilijke tijd en hoe hij zich, als een echte strijder, terugknokte.
In dit boek wordt je het door incidenten geteisterde leven van oud-international Fernando Ricken gebracht.
Ooit begonnen bij Fortuna Sittard, klimt Ricksen via AZ op tot de internationale (sub-)top bij Glasgow Rangers en Zenit Sint-Petersburg. Niet zozeer het voetbal zelf, maar de vele opstootjes buiten het veld en de uitspattingen in nachtclubs zijn de lijdzaam in dit boek.
Gekscherend zou je kunnen zeggen dat deze biografie Ricksen van de ene striptent na de andere volgt. Het is ronduit bizar dat de mening van anderen hem geen zier kunnen schelen. Uiteindelijk belandt de gevallen ster dan wel in een afkickkliniek, ook daar lijkt de échte berusting nog niet plaats te vinden.
Het vreemde is dat je, ondanks dat Rickens eerste vrouw honderden keren wordt bedrogen, niet eens een hekel kunt krijgen aan de persoon in kwestie. Dat vond ik een raar gegeven van mezelf.
Hoe Ricksen uiteindelijk omgaat met de spierziekte ALS verdient echter lof. Ondanks zijn kwakkelende gezondheid schuwt hij het openbare leven niet. Een wreed einde van een turbulent leven!
What a book! What a life! Fighting spirit, superb!
I bought this book because I am a football fan and because of the struggle Fernando is going through with his MND/ALS. It's funny, sad and at times brutally honest. Love him or hate him, you have to admit that he has lived his life and his football to the full. This is one of the best autobiographical books I have read in a long time. If anyone can can fight this terrible disease, It is definitely Fernando. His fighting spirit is something to be admired no matter if you are a "blue nose" or a "hoops" fan. From now on every time I hear ABBA on the radio I will think of him, and his fighting spirit... "can you hear the drums Fernando..."
Het lezen van de boeken van VI vallen voor mij onder de noemer van Guilty Pleasure. Het leest lekker weg. Maar de hoofdpersoon van dit geschrift is iemand wiens kijk op het leven niet echt accordeert met mijn persoonlijkheid. En dan druk ik mij nog netjes uit: meneer heeft geen enkele moeite met het op weinig subtiele wijze tackelen van tegenstanders. Na ruim 150 bladzijden kon ik geen aandacht meer voor deze meneer en zijn praatjes opbrengen.
Het boek schetst Fernando niet echt als een sympathieke man, maar het einde is wel heel emotioneel. Respect gekregen voor deze man en erge haat tegen ALS
Het boek viel helaas tegen. Fernando is nogal vol van zichzelf. Zo vertelt hij- meerdere keren hoe goed hij er wel niet uitziet, ook word je iedere paar pagina's eraan herinnert hoe goed hij bij het andere geslacht ligt. En dan heb ik het niet eens gehad over zijn zelfbeeld als voetballer. Na een tijdje, gaat deze opschepperij vervelen. Alleen al om die reden zou het boek zo een honderd bladzijden korter kunnen zijn. Storend is dan ook dat de schrijver de letterlijke teksten heeft uitgewerkt van interviews en ze als het ware achter elkaar heeft geplakt.
Daardoor springt het boek van de hak op de tak en worden en komen de karakters rond de hoofdpersoon ook niet echt tot leven. Zo wordt zijn ex vrouw meerdere keren genoemd, bijvoorbeeld als aanleiding tot de vete met een andere voetballer of als ze hem komt bezoeken in Schotland en van zijn escapades hoort, maar blijft ze desalniettemin een grote onbekende in het verhaal. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het boek van Andy van der Meyden waar je wel een beeld krijgt van zijn gezinssituatie en je dus beter met de hoofdpersoon kunt inleven.
Wat een irritante gek, echt onuitstaanbaar. Het ligt altijd aan anderen en nooit aan Ricksen zelf. Soms vraag je je echt af of je hier met een volwassene te maken hebt. Al die flauwe acties/grappen om maar stoer over te komen bij z'n collega's. Triest. Noemt de dopinginjecties die hij van z'n Russische arts krijgt steeds 'een prik'. Man man man wat een kleuter.
Verder zoals zoveel voetbalboeken is dit een matig boek, met maar weinig interessante of leuke verhalen. Ricksen komt bij zowat al zijn clubs door eigen schuld op dezelfde manieren in de problemen; dat gaat gewoon vervelen. Gelukkig is het wel zo simpel geschreven dat je dit boek in recordtempo uit hebt.
Fernando is nogal een zelfingenomen, egoïstische paardenlul waardoor dit boek irritatie oproept, en de sympathie die je in eerste instantie voor hem hebt door zijn ziekte snel wegebt. Niet echt de moeite waard.
pffff als ik niet #boekperweek meedeed had ik t vast weggelegd. Oppervlakkig, plat en simpel geschreven. Bevestigd alle clichébeelden en Ricksen kent geen berouw. Schrijft alle ellende toe aan omstandigheden of omstanders en alle succes aan zichzelf. Op naar t volgende boek!
Vond het helaas nogal tegenvallen. Ik ben geen voetballiefhebber maar het ging mij vooral om het verhaal van de mens Ricksen. Uit het boek (wat ook nog eens slecht is geschreven) komt een beeld naar voren van een man met een constante geldingsdrang en nul zelfreflectie. En daar waar hij wel eens bij zijn acties stilstaat steekt hij liever meteen weer zijn kop in het zand. Ook de voortdurende opsomming van wedstrijden en het verloop er van gaat snel vervelen evenals de zelfingenomenheid van Ricksen. Hierdoor blijft het verhaal vooral oppervlakkig.
De schrijver heeft hier en daar ook wat laten liggen. Knullige schrijffouten en een verhaallijn die hier en daar door elkaar loopt. Belangrijke thema’s zijn niet nader uitgespit. Jammer, hierdoor mist het boek diepgang.