Met De Wetenschap van de Aarde heeft Manuel Sintubin een boek geschreven dat voor de geïnteresseerde leek die wat moeite wil doen een wereld aan nieuwe dimensies opent. Dit gaat over een Geschiedenis waarin de dinosaurussen een recente gebeurtenis zijn! Niet zoals iedereen wel kan bedenken dat "de Aarde een paar miljard jaar oud is, dus de 65 miljoen jaar sinds ze zijn uitgestorven zullen wel recent zijn". Wat je te zien krijgt is een geschiedenis met cycli als het samenkomen en weer uiteen gaan van de continenten, waarin de standaard tijdsduur enkele honderden miljoenen jaren duurt. En als je dat een tijdje volgt, dan "weet" je niet alleen dat de dino's recent zijn, dan *voel* je het.
De subtitel "over een levende planeet" slaat op hoe er zoveel op zich uiterst complexe processen op elkaar inspelen - ruwweg: de lucht, de oceanen, het vasteland (telkens inclusief alles wat daar tot de kern van de Aarde onder zit) en de biosfeer - dat de vergelijking met een levend organisme niet absurd is. De manier waarop Lee Smolin in The Life of the Cosmos (1999) iets dergelijks doet met de Melkweg komt voor de geest, maar omdat dit voor Sintubin het onderwerp (itt "een hoofdstuk") is lukt het daar nog veel dieper op in te gaan.
Uiteindelijk tekent zich het verhaal af waarin al heel vroeg leven ontstaat wat (ik vat een boek samen dat op zijn buurt een paar miljard (!) jaar samenvat) leidt tot een enorme toename van zuurstof in de atmosfeer; die op zijn beurt een heel bijzondere biosfeer oproept. Die draagt vervolgens bij tot het instandhouden van complexe evenwichten, die op hun beurt het leven helpen in stand houden.
Op de heel grote schaal krijgen we het verhaal van een Aarde die geleidelijk de interne warmte die ze aan haar chaotische ontstaan overhield kwijt raakt, terwijl ze rond een geleidelijk sterker wordende zon cirkelt. Alles bij elkaar zien we op de heel grote schaal en enorme tijdsspannes het einde van het leven naderen, tot binnen enkele miljarden jaren de zon de Aarde zal opslokken. In vergelijking daarmee stellen de minder dan 10,000 jaar dat er beschavingen zijn oneindig veel minder dan een rimpeling voor. De kans bestaat dat wij er weinig last van zullen hebben.