What do you think?
Rate this book
Op de vleugels van de draak
Op de vleugels van de draak vertelt wat er gebeurt wanneer volkeren die geen koloniale geschiedenis delen, elkaar ontmoeten. Met die vraag trekt Lieve Joris, na jarenlang door Afrika te hebben gereisd, via Dubai naar China. Trouw aan de manier van werken die zij de afgelopen decennia heeft verfijnd, begeeft ze zich te midden van Afrikanen en Chinezen die als visjes achter de grote handelscontracten aan elkaars territorium binnenzwemmen, en beschrijft ze wat globalissering in hun leven betekent.
De Congolese commerçante die naar Dubai reist om inkopen te doen voor haar winkel, de Malinese handelaar die nauwelijks kan lezen en schrijven maar drie keer per jaar naar het Chinese Guangzhou vliegt, de Chinese docent kunstgeschiedenis die horloges verkoopt op een strijkplank in de straten van Zuid-Afrika - met een magische mix van humor en heldenmoed voeren zij ons een wervelde wereld binnen, waarin Europa herleid is tot een museum.
De Congolese commerçante die naar Dubai reist om inkopen te doen voor haar winkel, de Malinese handelaar die nauwelijks kan lezen en schrijven maar drie keer per jaar naar het Chinese Guangzhou vliegt, de Chinese docent kunstgeschiedenis die horloges verkoopt op een strijkplank in de straten van Zuid-Afrika - met een magische mix van humor en heldenmoed voeren zij ons een wervelde wereld binnen, waarin Europa herleid is tot een museum.
- GenresTravelNonfictionAsia
320 pages, Paperback
First published September 1, 2013
5 people are currently reading
92 people want to read
About the author
Lieve Joris
39 books38 followersGodelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is een Vlaamse schrijfster van reisverhalen.
Lieve Joris in de Nederlandstalige Wikipedia
Lieve Joris in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Lieve Joris bij "Schrijversgewijs"
Godelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is a Flemish writer of travel stories.
Lieve Joris in de Nederlandstalige Wikipedia
Lieve Joris in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Lieve Joris bij "Schrijversgewijs"
Godelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is a Flemish writer of travel stories.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
September 1, 2014
I read some of Lieve Joris" books about Africa and was always impressed by the mix of facts, background, love for the continent and its people, personal histories of the people she meets and her own involvement. So my expectations of this 'Op de vleugels van de draak', exploring the trade-travellers from Africa to Dubai and China (and back) were high. And I was not disappointed. Lieve Joris opens in this book a world of which I hardly knew anything. The trade-relations and the people she describes are not the huge international companies, but the small African traders, who want to expand their business in their home-countries and travel to Dubai and China to buy their stock. The stories told in the book make this world come alive in her vivid descriptions and the respect with which she writes about the people she meets makes you feel you get to know them a little.Here you see a bit of where Africa's future is growing.
September 8, 2014
Een reisverslag van de Afrika-minnende Joris, die onderzoekt hoe de banden tussen niet-kolonisator China en diverse Afrikaanse landen zich ontwikkelen. Daartoe volgt ze een aantal Afrikanen die handel tussen China en Afrika drijven vanuit Dubai, vervolgens volgt ze Afrikanen die zich in China hebben gevestigd en daarna een aantal Chinezen met grote belangstelling voor dan wel ervaring in handelen met/leven in Afrika. En alles onderzocht op die fijne manier die Joris kenmerkt: alle tijd nemend om de verschillende mensen en hun levenswijze te leren kennen en te doorgronden, echt met hen (mee) te leven. En het gaat dus bij haar nooit om dé Afrikaan of dé Chinees maar om persoon x, y of z. Een paar voorbeelden.
Met de Congolese Dédé, Zaytoun, Guy en Rashida gaat ze mee shoppen in het Louvre Casa in Shunde (Guangzhou, China), ze kopen meubels. "Dédé en Zaytoun kiezen zeven identieke houten tafeltjes uit met als voet een Afrikaanse vrouw die en baby op de rug draagt; Guy koopt een verzilverd luipaard met opengesperde bek voor zijn salon VIP, zoals hij het noemt. (...) Dédé's korte dikke beentjes steken onder zijn short uit; zijn ruime hemd kan zijn buik niet verhullen en een Chinese verkoopster maakt achter zijn rug een vrouw-in-verwachting gebaar naar me en lacht samenzweerderig. (...) Naarmate de dag vordert, word ik steeds verdrietiger bij de gedachte aan de lange reis die de aankopen van de Lusangi's voor de boeg hebben. En dat terwijl het hout waarvan sommige meubels gemaakt zijn misschien wel uit Congo komt."
Later is ze in Bejing en gaat ze met Shudi (die ze langer volgt) en zijn vriend Shawn (zo genoemd omdat hij een poos in Australie gewoond heeft op pad. Ze willen een viool slijten aan een maestro. Een viool die ze geruild hebben voor een boeddhabeeld dat ze zelf antiek gemaakt hebben. "Shudi's oog viel op de viool. 'Hij is heel oud en in de koffer zit een vergeeld papier waarop iets geschreven staat in het Italiaans.' Hij is tevreden met zichzelf: verkopers hebben soms geen idee wat ze in hun winkel hebben. 'As hij een miljoen waard is, verdelen Shudi en ik de buit, zegt Shawn, 'jij krijgt ook een percentage, omdat je met ons mee bent gegaan.' Dat systeem ken ik uit Congo: wie aanwezig is bij een deal heeft het 'recht van het oog'. Er bestaat zelfs een 'recht van het oor'. 'Ja, ja,' roept Shawn, 'dat kennen wij ook!'. 'Ik hoef geen deel van het geld,' zeg ik, 'ik wil alleen het verhaal.'"
Zelf noemt Lieve Joris haar manier van interviewen 'treinconversaties', een woord dat haar door Shawn wordt aangereikt. " 'Zo noemde een journalist het ooit. Hij ging conversaties aan met treinpassagiers en werd geen enkele keer afgewezen omdat mensen ervan gingen dat ze hem nooit meer zouden zien.' Dat is wat ik doe: treinconversaties voeren. Alleen duren die soms jarenlang."
Heerlijk boek als je van haar manier van presenteren houdt: niet met cijfers, feiten en getallen, maar met verhalen. Ikzelf genoot er met volle teugen van!
Met de Congolese Dédé, Zaytoun, Guy en Rashida gaat ze mee shoppen in het Louvre Casa in Shunde (Guangzhou, China), ze kopen meubels. "Dédé en Zaytoun kiezen zeven identieke houten tafeltjes uit met als voet een Afrikaanse vrouw die en baby op de rug draagt; Guy koopt een verzilverd luipaard met opengesperde bek voor zijn salon VIP, zoals hij het noemt. (...) Dédé's korte dikke beentjes steken onder zijn short uit; zijn ruime hemd kan zijn buik niet verhullen en een Chinese verkoopster maakt achter zijn rug een vrouw-in-verwachting gebaar naar me en lacht samenzweerderig. (...) Naarmate de dag vordert, word ik steeds verdrietiger bij de gedachte aan de lange reis die de aankopen van de Lusangi's voor de boeg hebben. En dat terwijl het hout waarvan sommige meubels gemaakt zijn misschien wel uit Congo komt."
Later is ze in Bejing en gaat ze met Shudi (die ze langer volgt) en zijn vriend Shawn (zo genoemd omdat hij een poos in Australie gewoond heeft op pad. Ze willen een viool slijten aan een maestro. Een viool die ze geruild hebben voor een boeddhabeeld dat ze zelf antiek gemaakt hebben. "Shudi's oog viel op de viool. 'Hij is heel oud en in de koffer zit een vergeeld papier waarop iets geschreven staat in het Italiaans.' Hij is tevreden met zichzelf: verkopers hebben soms geen idee wat ze in hun winkel hebben. 'As hij een miljoen waard is, verdelen Shudi en ik de buit, zegt Shawn, 'jij krijgt ook een percentage, omdat je met ons mee bent gegaan.' Dat systeem ken ik uit Congo: wie aanwezig is bij een deal heeft het 'recht van het oog'. Er bestaat zelfs een 'recht van het oor'. 'Ja, ja,' roept Shawn, 'dat kennen wij ook!'. 'Ik hoef geen deel van het geld,' zeg ik, 'ik wil alleen het verhaal.'"
Zelf noemt Lieve Joris haar manier van interviewen 'treinconversaties', een woord dat haar door Shawn wordt aangereikt. " 'Zo noemde een journalist het ooit. Hij ging conversaties aan met treinpassagiers en werd geen enkele keer afgewezen omdat mensen ervan gingen dat ze hem nooit meer zouden zien.' Dat is wat ik doe: treinconversaties voeren. Alleen duren die soms jarenlang."
Heerlijk boek als je van haar manier van presenteren houdt: niet met cijfers, feiten en getallen, maar met verhalen. Ikzelf genoot er met volle teugen van!
May 31, 2015
2013. Ien Tan lent me this book, she had liked it.
It took me a while to figure out that the book was not "about CHina" in the same sense as many other books are.
Lieve Joris [who is Belgian] uses her long years of experience in French-speaking Congo and West Africa as a framework for looking at people and goods moving back and forth between AFrica and CHina in recent years.
She makes connections easily with AFricans she meets [on the street or in shops] in China. And eventually she starts getting introduced to CHinese who have some connection with AFrica [e.g. having studied there, or being engaged in import-export]..
Her strategy seems to be to latch on to one interesting individual, and really start following them around as much as they will let her [and often they are flattered of course by her interest and devotion]. She may travel long distances in doing this. So she focuses on the handful of individuals she gets acquainted with, and tells their stories. Really very interesting.
One can see how in a few years, it may be that large colonies of Chinese will have settled in certain African countries, and set up their own neighborhoods and districts where everyone is Chinese, and local people and customs and rules are simply a minor background nuisance.
It took me a while to figure out that the book was not "about CHina" in the same sense as many other books are.
Lieve Joris [who is Belgian] uses her long years of experience in French-speaking Congo and West Africa as a framework for looking at people and goods moving back and forth between AFrica and CHina in recent years.
She makes connections easily with AFricans she meets [on the street or in shops] in China. And eventually she starts getting introduced to CHinese who have some connection with AFrica [e.g. having studied there, or being engaged in import-export]..
Her strategy seems to be to latch on to one interesting individual, and really start following them around as much as they will let her [and often they are flattered of course by her interest and devotion]. She may travel long distances in doing this. So she focuses on the handful of individuals she gets acquainted with, and tells their stories. Really very interesting.
One can see how in a few years, it may be that large colonies of Chinese will have settled in certain African countries, and set up their own neighborhoods and districts where everyone is Chinese, and local people and customs and rules are simply a minor background nuisance.
December 29, 2013
I love reading Lieve Joris. She has picked an interesting subject area here, finding Africa in China. Her method of telling a story through the lives of people she meets along the way has worked well in other books, though this time I really missed some deeper characterisation and follow-through with at least a few of them. Having said that, this author paints the finest and truest portraits of contemporary Africa, and this book again bares testimony of this skilful art.
April 3, 2023
Lieve Joris vertelt over haar ontmoetingen met en de lotgevallen van een Congolese commerçante die naar Dubai reist om inkopen te doen voor haar winkel, een Malinese handelaar die nauwelijks kan lezen en schrijven maar drie keer per jaar naar Guangzhou reist om inkopen te doen en een Chinese docent kunstgeschiedenis die in Zuid Afrika horloges verkoopt. De lotgevallen van deze personen tonen vooral de corruptie aan waarmee ze te maken hebben, zowel in China als in Afrika , zowel bij de gewone mensen (die vooral proberen te stelen, bv een brood uithollen om T-shirts in naar buiten te smokkelen) als bij de machthebbers en de handelaren, waar veel geld aan de vingers blijft hangen.
Het boek toont ook de toenemende invloed van China op Afrika aan, vooral economisch. Kleding wordt bv goedkoper in China geproduceerd dan in Afrika, waardoor de lokale markt instort. Chinezen zijn ook veel sneller in het uitvoeren van openbare werken dan bv Indiërs, die eerst nog moeten palaveren eer ze kunnen beslissen. In China is daarvan geen sprake.
Joris slaagt er goed in om een beeld te schetsen van de relaties tussen Chinezen en de Afrikanen, een beeld dat vaak van vooroordelen getuigt. Ze doet dit aan de hand van talloze anekdotes die vaak op hetzelfde neerkomen: de vooroordelen en de corruptie. Dit is het enige minpunt voor mij: na x-aantal anekdotes weet je het wel en vraag je je af hoeveel er nog gaan komen, wanneer Joris vindt dat ze genoeg verteld heeft. Toch verveelt het boek nooit en doet het mij denken aan de documentaires van Terlou over de huidige invloed van China in Afrika.
Het boek toont ook de toenemende invloed van China op Afrika aan, vooral economisch. Kleding wordt bv goedkoper in China geproduceerd dan in Afrika, waardoor de lokale markt instort. Chinezen zijn ook veel sneller in het uitvoeren van openbare werken dan bv Indiërs, die eerst nog moeten palaveren eer ze kunnen beslissen. In China is daarvan geen sprake.
Joris slaagt er goed in om een beeld te schetsen van de relaties tussen Chinezen en de Afrikanen, een beeld dat vaak van vooroordelen getuigt. Ze doet dit aan de hand van talloze anekdotes die vaak op hetzelfde neerkomen: de vooroordelen en de corruptie. Dit is het enige minpunt voor mij: na x-aantal anekdotes weet je het wel en vraag je je af hoeveel er nog gaan komen, wanneer Joris vindt dat ze genoeg verteld heeft. Toch verveelt het boek nooit en doet het mij denken aan de documentaires van Terlou over de huidige invloed van China in Afrika.
April 24, 2023
Lieve Joris vertelt over haar ontmoetingen met en de lotgevallen van een Congolese commerçante die naar Dubai reist om inkopen te doen voor haar winkel, een Malinese handelaar die nauwelijks kan lezen en schrijven maar drie keer per jaar naar Guangzhou reist om inkopen te doen en een Chinese docent kunstgeschiedenis die in Zuid Afrika horloges verkoopt. De lotgevallen van deze personen tonen vooral de corruptie aan waarmee ze te maken hebben, zowel in China als in Afrika , zowel bij de gewone mensen (die vooral proberen te stelen, bv een brood uithollen om T-shirts in naar buiten te smokkelen) als bij de machthebbers en de handelaren, waar veel geld aan de vingers blijft hangen.
Het boek toont ook de toenemende invloed van China op Afrika aan, vooral economisch. Kleding wordt bv goedkoper in China geproduceerd dan in Afrika, waardoor de lokale markt instort. Chinezen zijn ook veel sneller in het uitvoeren van openbare werken dan bv Indiërs, die eerst nog moeten palaveren eer ze kunnen beslissen. In China is daarvan geen sprake.
Joris slaagt er goed in om een beeld te schetsen van de relaties tussen Chinezen en de Afrikanen, een beeld dat vaak van vooroordelen getuigt. Ze doet dit aan de hand van talloze anekdotes die vaak op hetzelfde neerkomen: de vooroordelen en de corruptie. Dit is het enige minpunt voor mij: na x-aantal anekdotes weet je het wel en vraag je je af hoeveel er nog gaan komen, wanneer Joris vindt dat ze genoeg verteld heeft. Toch verveelt het boek nooit en doet het mij denken aan de documentaires van Terlou over de huidige invloed van China in Afrika.
Het boek toont ook de toenemende invloed van China op Afrika aan, vooral economisch. Kleding wordt bv goedkoper in China geproduceerd dan in Afrika, waardoor de lokale markt instort. Chinezen zijn ook veel sneller in het uitvoeren van openbare werken dan bv Indiërs, die eerst nog moeten palaveren eer ze kunnen beslissen. In China is daarvan geen sprake.
Joris slaagt er goed in om een beeld te schetsen van de relaties tussen Chinezen en de Afrikanen, een beeld dat vaak van vooroordelen getuigt. Ze doet dit aan de hand van talloze anekdotes die vaak op hetzelfde neerkomen: de vooroordelen en de corruptie. Dit is het enige minpunt voor mij: na x-aantal anekdotes weet je het wel en vraag je je af hoeveel er nog gaan komen, wanneer Joris vindt dat ze genoeg verteld heeft. Toch verveelt het boek nooit en doet het mij denken aan de documentaires van Terlou over de huidige invloed van China in Afrika.
August 22, 2017
Interessant. Sommige hoofdstukken boeiden me meer dan anderen en waren stof tot nadenken en gesprekken. Soms heel herkenbaar na zelf in China en Afrika gereisd te hebben. Vraag me wel af of de mensen die ze volgt op den duur niet genoeg hebben van haar aanwezigheid. De schrijfster lijkt zich soms op te dringen. En ik zou graag weten hoe gespreid in de tijd de gesprekken plaatsvonden.
December 21, 2024
Dit boek is wat eentoniger dan wat ik gewend ben te lezen van Lieve Joris. De uitgave is ook een beetje knullig. Graag gelezen, kwestie dat we een andere kijk krijgen op de globalisering, met de kleinmenselijke kanten vandien.
May 22, 2014
"Er zit vaart in de eerste hoofdstukken over de handelsstromen tussen Afrika en China. Zoveel vaart dat we bijna het ultieme recensentencompliment “duizelingwekkend” van stal halen zouden halen om de manier Lieve Joris hier onbekende werelden ontsluit te typeren."
Lees de rest van onze recensie hier: http://www.afrikaansetoestanden.nl/re...
Lees de rest van onze recensie hier: http://www.afrikaansetoestanden.nl/re...
August 10, 2016
Kabbelt van de ene anekdote naar de andere, had twee keer zo kort en twee keer zo lang gekund. Leest wel lekker.
February 20, 2016
Interessant en leerzaam boek over de ontmoetingen en (handels)relaties tussen Afrikanen en Aziaten.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews