ภูตรักปาฏิหาริย์ 1

รักปาฏิหาริย์ #1

by Yu Qing, 于晴, อวี๋ฉิง

“ข้า... วั่นเจียฝอ ขอตั้งสัตย์ปฏิญาณว่าชาตินี้จะผูกพันร่วมทุกข์ร่วมสุขกับหม่าปี้ชิงไปจนแก่เฒ่า...”

“ข้า... หม่าปี้ชิง ขอตั้งสัตย์ปฏิญาณว่าชาตินี้จะเป็นคู่ทุกข์คู่ยากกับวั่นเจียฝอ...”

วั่นเจียฝอในวัยสิบสองฉลาดเฉลียว อายุเพียงเท่านี้ก็รู้จักประเมินหยกงาม แล้วยังคิดรวบรัด ผูกมัดคนที่พึงใจด้วยคำสัตย์ปฏิญาณ หม่าปี้ชิงซึ่งเยาว์วัยกว่านักกลับคิดว่านี่ก็เหมือนการเล่นสาบานเป็นพี่น้อง นิ้วมือทั้งเก้าก็ใช้ออกหมดแล้ว เหลือหนึ่งนิ้วสุดท้ายจะกรีดเลือดกับเขาก็ไม่เห็นเป็นไร

เด็กน้อยสองคนสาบานผูกพันกันในศาลเจ้า ทว่าศาลร้างแห่งนี้ตั้งตรงกับประตูผี คำสาบานของพวกเขามีภูตผีปีศาจเป็นสักขีพยาน ชะตากรรมในภายภาคหน้าจึงประหลาดพิสดารสุดประมาณ!

Genres: Fantasy

216 pages, Paperback

First published August 1, 2004

About the author

Associated Names:
* Yu Qing (English)
* 于晴 (Chinese)
* อวี๋ฉิง (Thai)

Reviews

[Polyj · Rating 2 out of 5]

อ่านจบเล่มแรกด้วยความงุนงง

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

เขียนได้น่ารักดีค่ะ พระเอกขยันปล่อยมุขเหลือเกิน แต่พล็อตเรื่องแปลกไปหน่อยสำหรับเรา ไม่ใช่แนวแต่ก็อ่านได้เพลินๆ

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง - ภูตรักปาฏิหาริย์ 1-2 (家佛請進門 上-下)
ผู้แต่ง - อวี๋ฉิง (于晴) เขียน พวงหยก แปล


ตัวละคร
หม่าปี้ชิง (ชิงชิง) อายุ 10 ปี ==> 24 ปี
วั่นเจียฝอ (พี่ฝอ) อายุ 12 ปี ==> 26 ปี (เจีย แปลว่าบ้าน ฝอ แปลว่าพระพุทธรูป จากหน้า 11)
วั่นฝอชื่อ (เสี่ยวซื่อ) อายุ 7 ขวบ


รีวิวหลังอ่าน

เล่ม 1

เป็นเรื่องที่ปกงามมากค่ะ 555+ แต่อ่านแล้วมึนระดับล้านค่ะ อ่านไปก็งงไปว่า เอ๊ะ ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงเนี่ย มันจะมีช่วงเนือยๆ อยู่มากพอควร แล้วก็มีช่วงที่อ่านแล้วมันมากๆ อยู่ช่วงท้ายๆ เล่ม 1 แต่ก็แอบคิดว่าอ่านแล้วไม่มึนเท่าตอนอ่าน "ปาฏิหาริย์รักวันฝนพรำ" อ่ะ

อ่านจบเล่ม 1 แล้ว ยังไม่ได้เปิดเล่ม 2 อ่านต่อสักที ในใจก็คิดว่า ทำไมเรื่องที่เข้าใจยากเกินไปมักจะยาว 555+ แล้วเราก็อยากอ่านให้จบแล้วนะ นี่ก็ยังเดาตอนจบไม่ได้ ว่าจะจบยังไงเนี่ย เดี๋ยวอ่านเล่ม 2 จบค่อยว่ากันว่าเรื่องมันจะเป็นยังไง

แต่แอบขำเวลาที่วั่นเจียฝอสั่งสอนเสี่ยวซื่อ แล้วเสี่ยวซื่อเข้าใจแบบซื่อๆ แหละ ตีความไปคนละอย่าง คือฮาอ่ะ เหมือนสอนยังไง ลูกก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ฮ่าๆๆๆๆ

เล่ม 2

อ่านแล้วแอบคิดว่ามีเล่มเดียวก็พอนะ จริงๆ จบเรื่องก็ตอนครึ่งเล่ม แต่มีตอนพิเศษยาวๆ อีกเกือบครึ่งเล่ม 555+ โดยรวมชอบพล็อตนะคะ แปลกใหม่ดี แต่การดำเนินเรื่องอ่านๆ ไปมันก็แอบเบื่ออ่ะ ทั้งๆ ที่เราชอบผลงานของอวี๋ฉิงนะคะ

สำหรับบทสนทนาของพระนาง บทสนทนาของวั่นเจียฝอกับเสี่ยวซื่อ เราอ่านแล้วเหมือนจะตลก เหมือนจะฮานะ แต่ก็ไม่ค่อยขำอ่ะ เหมือนตลกฝืดซะมากกว่า ขนาดฉากพระนางทำกิจกรรมสามีภรรยา เราอ่านแล้วยังไม่อินตามเลย ต่อให้เข้าใจนะว่าที่ภรรเมียกับสามีคุยกันอ่ะ สามีบ่นต่อว่าภรรเมียในเชิงหยอกเย้าซะมากกว่า แต่อ่านแล้วก็ไม่อินแหละนะ

แต่โดยรวมอ่านแล้วก็ไม่ค่อยงงนะ เข้าใจตอนเฉลยเรื่อง ไม่ได้งงอะไรมากมาย แล้วเราแอบไปอ่านจากใจนักเขียนก่อนจะอ่านจบเล่ม 2 ฮ่าๆๆๆๆๆ เลยรู้ว่าจะจบยังไงล่ะ กร๊ากก คนเขียนก็บอกนะว่าตอนแรกจะจบแค่นั้น แต่จู่ๆ ก็เปลี่ยนใจเขียนเพิ่มขึ้นมา

ยังไงก็แล้วแต่ชอบปกมากๆ ค่ะ ปกงามมากๆ 555+ ดูกี่ทีก็ชอบค่ะ เหมือนจะมีเรื่องราวต่อจากเรื่องนี้คือ “รอยรักปาฏิหาริย์” ซึ่งปกงามพอๆ กัน เดี๋ยวคงได้ตามอ่านต่อเร็วๆ นี้ จะได้ปิดชุดนี้ไป หลังจากดองมานาน

เรื่องนี้กึ่งๆ แฟนตาซี มีภูตผีปีศาจ มีปีศาจราคะ มีท่านจงขุย มียมบาล ประมาณนี้อ่ะค่ะ โดยรวมก็อ่านเพลินๆ ดี พล็อตดี การเล่าเรื่องเล่าแบบเกิดเหตุแล้วค่อยย้อนกลับมาเล่าอดีตทีหลังอีกทีค่ะ อ่านเล่มแรกไม่แปลกที่จะงงกันถ้วนหน้า เราเองก็งงเองเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆๆ

ข้อคิดก็มีนะคะ ดีด้วยค่ะ ทุกคนล้วนมีทั้งพระและผีอยู่ในตัว อ่านแล้วยกนิ้วให้คนเขียนเลยค่ะ เล่นกับประเด็นนี้ได้ดีจริงๆ

ส่วนพระเอกนั้นจริงๆ เราก็แอบประทับใจนะ เพราะสิ่งที่ฮีทำทั้งหมด ฮียอมแลกทั้งหมด ก็เพื่อปกป้องและรักษาครอบครัวเอาไว้ เพื่อจะได้อยู่ด้วยกันต่อไปตราบนานเท่านาน


[สปอยล์]

เล่ม 1

ตอนนี้งงๆ ว่าทำไมวิญญาณครึ่งหนึ่งของวั่นเจียฝออยู่ที่หม่าปี้ชิง แล้วทำไมเวลาที่หม่าปี้ชิงนอนหลับไป ตัวถึงได้เย็นและแข็งทื่อเหมือนคนตาย รวมถึงห้ามเดินผ่านตรงที่มีพิธีศพ ท้ายเล่มแรกหม่าปี้ชิงโดยชิงวิญญาณกลับไปโดยพ่อแม่ของนางที่จากนางไปตั้งแต่ยังเด็ก วั่นเจียฝอไม่ยอม พยายามจะตามภรรยากลับมาให้ได้

จริงๆ หม่าปี้ชิงหมดอายุขัยตั้งแต่ครึ่งปีก่อน แต่วั่นเจียฝอก็หาทางตามหม่าปี้ชิงกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่มีเงื่อนไขอะไรยังไง เราก็ยังงงๆ ต่อไป 555+

อ่านแล้วเลยสงสัยไงว่า แล้วเรื่องมันจะจบยังไงล่ะเนี่ย แอบสงสารปีศาจราคะเลย จะสิงใครไม่สิง มาสิงหม่าปี้ชิง แล้วทำไม่ได้ไง 555+ สุดท้ายไม่รู้ใครเป็นเหยื่อใคร แอบขำอ่ะ

เล่ม 2

สุดท้ายชิงชิงสามารถอยู่รอดได้ต่อไป พร้อมทั้งวั่นเจียฝอด้วย แต่ต้องอยู่เฉพาะในเขาที่มีแต่ภูตผีปีศาจอาศัยอยู่ เสี่ยวซื่อ ลูกชายของทั้งสองไม่สามารถเข้าไปได้ นี่คือคำตัดสินของท่านจงขุย

เวลาผ่านไปสามปี วั่นเจียฝอก็หาโอกาสออกมาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเสี่ยวซื่อชื่อเจิ้งจง (จริงๆ คือชื่อรองของฮีอ่ะแหละ) มาหาเสี่ยวซื่อ คุยไปคุยมาเสี่ยวซื่อก็รู้ว่าเป็นพ่อ ก็ฝากความคิดถึงไปหาแม่

ต่อมาทุกปีชิงชิงจะแกะสลักรูปพระที่หน้าเหมือนกับเสี่ยวซื่อออกมา เสี่ยวซื่อก็จะไปเจอ แล้วก็จะตื้นตันดีใจมาก และแล้วปีหนึ่งท่านที่เฝ้าพิทักษ์เขาลูกนั้นก็ฟื้นขึ้น เพียงเพราะว่าพระนางค้นพบว่า เวลาขออะไรไป มักจะได้ตรงข้าม ลองขอให้ท่านไม่ฟื้น 555+ ท่านก็เลยฟื้นมา พอเขาเปิดก็ทำให้คนทั่วไปเห็นเขาลูกนี้ขึ้นมา แล้วเสี่ยวซื่อก็ได้เจอกับพ่อแม่ของเขาสักที

ก็มีสองทางเลือกนะว่าจะอยู่กับพ่อแม่ตลอดไป (แต่ก็อันตรายตรงมีภูตผีปีศาจนี่แหละ) หรือจะมาหาทุกปี อยู่ด้วยปีละ 1 เดือน โดยนัดกันที่เดือนสิบสอง สุดท้ายเสี่ยวซื่อก็เลือกข้อหลัง เพราะอย่างน้อยก็ได้เติบใหญ่ในโลกมนุษย์ภายนอก ได้เป็นขุนนางที่ดีตามที่ตั้งใจไว้

แล้วเหตุการณ์หลังจากจบเรื่อง ก็เล่าไปว่าตอนที่พระนางสาบานรักกันนั้น ดันไปสาบานตรงศาลเจ้ารกร้าง ทำให้วิญญาณครึ่งหนึ่งของพระเอกอยู่ที่ร่างนางเอก แล้วพอทั้งสองแต่งงานกัน 8 ปี เสี่ยวซื่อครบ 7 ปี ชิงชิงก็ป่วยตาย ทั้งๆ ที่แข็งแรงมากๆ (เพราะมีวิญญาณครึ่งหนึ่งของพระเอกอยู่) เป็นเพราะผีโรคระบาดทำให้ตาย แล้วก็เห็นว่าวิญญาณของพระเอกแปลกดี เลยอยากให้เป็นผีโรคระบาด ก็เลยเสนอให้ไปช่วยชิงชิงกลับมาจากการตัดสินของยมบาล แต่พระเอกต้องแลกเปลี่ยนด้วยการเป็นผีโรคระบาดแบบเต็มตัว ไม่ใช่คนอีกต่อไป

ตอนชิงชิงฟื้นกลับมาอีกครั้ง ทั้งสามเลยต้องหนีให้ไกลจากผู้คน ชิงชิงใกล้พระเอกได้เพราะมีวิญญาณอีกครึ่งของเขาอยู่ ส่วนลูกชายก็เข้าใกล้ได้เพราะมีสายเลือดของเขาอยู่ เลยไม่เป็นอันตราย

เสี่ยวซื่อที่ชื่อแปลว่า 4 เพราะทั้งสองตั้งใจจะมีลูก 4 คน โดยการนับถอยหลังเอา แต่สุดท้ายก็มีแค่คนเดียวแหละ ส่วนชื่อจริงประมาณว่ามีพระปกป้องคุ้มครอง เพื่อให้ลูกชายมีอะไรปกป้องดูแล และพยายามสอนให้ลูกรู้จักดูแลและปกป้องตัวเองไว้ก่อนในยามที่เจอภัยเข้ามา

บ้านตระกูลเหยียนนี่ก็ดีนะ 555+ คอยดูแลเสี่ยวซื่ออย่างดี แอบขำปีศาจราคะ ตอนแรกจ้องจะกินพระเอก แต่ไม่สำเร็จ เลยจ้องจะกินลูกชายแทน ตอนนี้ก็อยู่ในร่าง���องน้องชายของท่านเหยียน ก็ยังไม่เลิกแทะโลมเสี่ยวซื่อ 555+ แอบขำอีกว่าเรียกชิงชิงว่า “ชิงชิงของข้า” ตามพระเอกไปซะงั้น แล้วก็ขำอีกฉากก็ตอนที่พยายามจะเข้าสิงชิงชิงเพื่อจะปล้ำพระเอก แต่เข้าไม่ได้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

เล่ม 1
Start 18.54 น. Sat 20 Aug 2016
End 17.49 น. Wed 7 Sep 2016
Review Date 11.11 น. Tue 13 Sep 2016

เล่ม 2
Start 11.41 น. Tue 13 Sep 2016
End 16.34 น. Tue 13 Sep 2016
Review Date 17.27 น. Tue 13 Sep 2016

[桂英 吴 · Rating 3 out of 5]

พระเอก หน้าตาดีมากก ฉลาด แต่มีความ....จะบรรยายยังไงดี บ๊อง หรือ เกรียน หรือ เด็กน้อย

พระเอกมีความรักในตัวภรรยาสูงมาก ๆ ถึงกับยอมกลายเป็นครึ่งคนครึ่งผี เพื่อไปตามภรรยาจากดินแดนคนตาย

ภรรยา อายุน้อยกว่า ถูกพระเอกล่อลวงให้มาสัญญาหมั้นหมายแต่เด็ก ดูเหมือนจะอินโนเซนท์ แต่ ความจริง เข้าใจโลกดีมาก เก่งวรยุทธ์ เก่งกาจหลาย ๆด้าน แต่ยอมลงให้สามีเก่งกว่าตลอด เป็นผู้หญิงที่น่ารักมาก

ลูกชาย ก็น่ารัก

โดยรวม ชอบ แต่ไม่ถึงกับ มาก เพราะการดำเนินเรื่องกลับไปกลับมา ชอบเรื่อง รอยรักปาฏิหาริย์ รุ่นโหลนมากกว่าค่ะ

[panaread · Rating 5 out of 5]

สนุกค่ะ ใครลังเลลองหยิบมาอ่านดู
เราอ่านรีวิวจนลังเลคิดว่าจะงงๆ เลยไม่หยิบมาอ่านซักที พออ่านแล้วสนุกค่ะ ตัวละครมีคาแรคเตอร์ชัด พระเอกจะกลัวเมียแต่ชอบวางท่า นางเอกก็รักลูกมากแต่จะเกินหน้าสามีก็ไม่ได้ ลูกก็รักแม่ชอบขายพ่อ 555 แนวความรักในครอบครัว บทฮาบวกซึ้ง ได้น้ำตาแน่นอน

[araikaku · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องแรกของอวี๋ฉิงที่ทำเราน้ำตาไหลได้ 555+
(ปกติจะแค่หน่วงๆใจบ้าง แต่ไม่ถึงกะมีน้ำตา)

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้จะออกแนวแฟนตาซี ภูติผีจิตวิญญาณกว่าปกติหน่อย

วั่นเจียฝอหลงรักหม่าปี้ชิงตั้งแต่แรกเจอตอนเด็ก เลยพากันมาสาบานเป็นสามีภรรยาครองคู่ร่วมทุกข์ร่วมสุข โดยไม่รู้ว่าที่ไปนั่นเป็นศาลเจ้าผี แถมยังเป็นวันปล่อยผีอีก! วิญญาณของเจียฝอจึงโดนหม่าปี้ชิงที่แข็งแรงกว่าดึงไปครึ่งนึง ส่งผลให้เขาโตมาอ่อนแอ เหลือวิญญาณเพียงครึ่งเดียว ในขณะที่หม่าปี้ชิงแข็งแรง และมีจิตวิญญาณมากกว่าคนปกติ (คนปกติมีแค่ 3 จิต 7 วิญญาณ)

ผีโรคระบาดถูกใจร่างครึ่งวิญญาณของเจียฝอ เลยวางอุบายจนหม่าปี้ชิงเสียชีวิต เขาต้องตามไปดึงเธอกลับจากปรโลก นับจากนั้น สองสามีภรรยาก็พาบุตรชายเดินทางรอนแรม เขากลายเป็นผีโรคระบาด เธอกลายเป็นครึ่งคนครึ่งศพ หลบเลี่ยงจากทุกผู้คน

จนกระทั่งโชคร้ายมาเจอเพื่อนเก่า ซึ่งในบ้านเต็มไปด้วยภูติผีสิงร่างน้องๆ เจียฝอยอมค้างกับเพื่อนเพื่อแอบช่วยเหลือ แต่กลับกลายเป็นชนวนให้ยมทูตและเทพเจ้าออกไล่ตามพวกเขาในที่สุด

เนื้อเรื่องต่อจากนั้นจะดราม่ามาก คนเขียนเขียนให้เราเชื่อได้ว่าพระเอกรักครอบครัวสุดๆ จนรู้สึกเห็นใจและเอาใจช่วยให้ครอบครัวนี้ได้อยู่ด้วยกัน และถึงจะดราม่า ตัวละครก็ไม่ได้พร่ำรำพันสาปแช่งโชคชะตา แต่ออกแนวหนัง Life is Beautiful นิดหน่อย คือพวกเขาพยายามมีความสุข หาเรื่องเย้าแหย่ขำขันกัน มองอะไรในแง่ดี พยายามจนสุดชีวิตเพื่อให้ได้อยู่กันพร้อมหน้า หากแต่เมื่อถึงที่สุดก็ยอมรับ ไม่แค้นเคืองอะไร

ในเรื่องจะแทรกความเชื่อแบบจีนไว้มากกว่าปกติด้วย หรือแม้แต่การที่นางเอกแกะพระฝังดินไว้ทุกที่ แต่ไม่ฝังในบ้านตัวเอง เลยเป็นเหตุให้พระไม่คุ้มครองถึงบ้านตัวเองด้วย (ตรรกะสวรรค์นี่น่างุนงงแท้) แต่อ่านแล้วชอบมาก ได้อารมณ์จีนๆ ดี

แนะนำเรื่องนี้ค่ะ มีทั้งดราม่า ขำๆ น่ารัก และจบอย่างมีความสุข

ป.ล.
มีแอบวายด้วยนะ!! เป็นห่วงอนาคตลูกชายของสองคนนี้ชะมัด

[KawaiiSusu · Rating 4 out of 5]

ชอบเรื่องนี้ตรงที่เริ่มต้นจากพระเอกนางเอกแต่งงานมีลูกแล้วนี่แหละค่ะ เป็นการเริ่มต้นที่ค่อนข้างแหวกแนวของนิยายแจ่มใส พระเอกลูกแหง่ติดเมียมาก 555 ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับภรรยาว่างั้นเหอะ พระเอกออกแนวชวนให้นึกถึงอิตซี่ (Daemon Bakery) หน่อย ๆ แต่เปลี่ยนจากครึ่งปีศาจบ้าพลังมาเป็นปีศาจปวกเปียกที่พยายามจะบ้าพลังแทน นางเอกออกแนวฉันดีกับพระเอกแค่คนเดียว เป็นนางเอกที่เหมือนจะคอยปกป้องพระเอกตลอดเวลา อ่านไปแล้วทำให้ขำได้ทั้งที่โทนเรื่องออกจะกดดันหน่อย ๆ เพราะครอบครัวนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่เป็นสุข มียมทูตมาไล่ตามตลอด

ถ้าพูดถึงข้อเสีย อันนี้น่าจะเป็นข้อสงสัยมากกว่า คือ สงสัยมากว่าทำไมต้องแยกเป็นสองเล่ม เราว่ารวมเป็นเล่มเดียวน่าจะไม่หนาเกินไปหรอกมั้ง ความหนาไม่น่าจะเกินมาตรฐานของนิยายอวี๋ฉิงเรื่องอื่น ๆ หรอกมั้ง