What do you think?
Rate this book
Maestro. Historia milczenia
„Maestro” Marcina Kąckiego - pisana przez 10 lat reporterska historia pedofilskiego skandalu w chórze Polskie Słowiki oraz jego dyrygenta Wojciecha Kroloppa. To jednocześnie wielowymiarowy obraz sieci zależności, uwikłań, kłamstw i interesów, który sprawił, że przez dziesięciolecia sprawa była zamiatana pod dywan. Bohaterami książki Marcina Kąckiego, który jako pierwszy dziennikarz wydobył na światło dzienne pedofilski skandal w Poznaniu, są również sami chórzyści, ich rodzice, urzędnicy i dziennikarze.
320 pages, Paperback
First published November 1, 2013
6 people are currently reading
306 people want to read
About the author
Marcin Kącki
12 books41 followersMarcin Kącki (ur. 1976) – reporter, redaktor „Dużego Formatu”, zajmuje się reportażem społecznym i historycznym. Zdobywca tytułu Dziennikarza Roku w konkursie Grand Press 2007, dwóch nagród „Watergate” przyznawanych przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, nagrody Grand Press w kategorii „Dziennikarstwo śledcze” oraz nagrody studentów dziennikarstwa MediaTory. Autor książek Lepperiada, Maestro. Historia milczenia, Białystok. Biała siła, czarna pamięć, za którą był nominowany do Nagrody Literackiej Nike oraz do nagrody MediaTory, Plaża za szafą oraz powieści Fak maj lajf. Jego ostatnia książka Poznań. Miasto grzechu została nominowana do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki. Jest również autorem sztuki teatralnej Wróg się rodzi.
Source: https://czarne.com.pl/katalog/autorzy...
Source: https://czarne.com.pl/katalog/autorzy...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
March 10, 2017
Makabra.
W głowie się nie chce zmieścić, że interes "quasi społeczno/miejski" potrafi być silniejszy niż racjonalizacja: pedofilia = (mega)zło.
Książka porównywalna do "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie" - mogłyby rywalizować o "palmę pierwszeństwa" w "gorszości" opisywanych wypadków.
Trudno się to czyta.
Bo czyta się litery, składające się w wyrazy, składające się w zdania/akapity - i wierzyć się nie chce jak się czyta, że to co się czyta - znaczy to, co znaczy.
Że molestowany chłopiec staje się chłopakiem, mężczyzną, ma żonę, dziecko - syna i posyła je w miejsce, w którym przeżył traumę. I trauma się powtarza. Bo historia zatacza koło.
Kilka stron dalej wypowiada się inny chłopiec/chłopak/mężczyzna/mąż/ojciec syna, który pod żadnym pozorem nie pośle dziecka do znienawidzonego miejsca. Błędne koło traumy zatrzymuje się.
I siedzi człowiek-i zastanawia się - co jest nie tak? Gdzie jest błąd? O co chodzi?
To jest książka, przez którą się brnie - jak przez zamrożony budyń o znienawidzonym smaku.
Ale dobrze, bardzo dobrze, że takie książki są. Że są dziennikarze/reporterzy - którzy mają tyle siły i wytrwałości, żeby mierzyć się z tematami nie do udźwignięcia.
W głowie się nie chce zmieścić, że interes "quasi społeczno/miejski" potrafi być silniejszy niż racjonalizacja: pedofilia = (mega)zło.
Książka porównywalna do "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie" - mogłyby rywalizować o "palmę pierwszeństwa" w "gorszości" opisywanych wypadków.
Trudno się to czyta.
Bo czyta się litery, składające się w wyrazy, składające się w zdania/akapity - i wierzyć się nie chce jak się czyta, że to co się czyta - znaczy to, co znaczy.
Że molestowany chłopiec staje się chłopakiem, mężczyzną, ma żonę, dziecko - syna i posyła je w miejsce, w którym przeżył traumę. I trauma się powtarza. Bo historia zatacza koło.
Kilka stron dalej wypowiada się inny chłopiec/chłopak/mężczyzna/mąż/ojciec syna, który pod żadnym pozorem nie pośle dziecka do znienawidzonego miejsca. Błędne koło traumy zatrzymuje się.
I siedzi człowiek-i zastanawia się - co jest nie tak? Gdzie jest błąd? O co chodzi?
To jest książka, przez którą się brnie - jak przez zamrożony budyń o znienawidzonym smaku.
Ale dobrze, bardzo dobrze, że takie książki są. Że są dziennikarze/reporterzy - którzy mają tyle siły i wytrwałości, żeby mierzyć się z tematami nie do udźwignięcia.
January 23, 2022
Bardzo dobrze, że wznowiono ten tytuł. O poprzednim wydaniu, o dziwo, nic nie wiedziałam i pewnie nie ja jedna. Temat ważny, choć może w tym przypadku już przebrzmiały. Jednocześnie, niestety, "na czasie". Trochę to przerażające...
Choć każdy słyszał o aferze pedofilskiej w "Polskich Słowikach" to zapewne mało kto zna szczegóły. Kącki przedstawia je bardzo dobrze - bez przynudzania, koloryzowania i zbędnych wynurzeń. Warsztatowo nie mam nic do zarzucenia. Pod względem merytorycznym można natknąć się na słabsze momenty, ale są one do wybaczenia. Bardzo dużo daje przedstawienie tej historii z perspektywy wielu osób oraz samego głównego bohatera, który, co mnie zaskoczyło, bez większego skrępowania zabiera głos.
(Nie)stety historia ta obnaża jedno, to co niemal każda afera pedofilska na większa skalę - rozmiar tragedii uzależniony jest od pewnego momentu wyłącznie od otoczenia, osób trzecich, a nie samego sprawcy. Ten reportaż dobitnie to pokazuje. Gdy człowiek zda sobie z tego sprawę zaczyna wątpić w ludzkość. Może komuś się to nie spodoba, ale w moim odczuciu, w tej sprawie, bardziej winni byli współpracownicy i osoby najbliższe dyrygentowi, rodzice chłopców, władze szkoły, miasta. Podtytuł tego reportażu nie kłamie. To dosłownie historia milczenia zmanipulowanych, zakłamanych i tchórzliwych ludzi bardziej niż historia pedofila. I dobrze.
To co czytelnika utrzyma na powierzchni to jedynie fakt, że wszystko to działo się w zupełnie innej rzeczywistości niż teraźniejsza. Teraz reakcja otocznia byłaby inna albo chociażby szybsza. Przynajmniej miejmy taką nadzieję.
Choć każdy słyszał o aferze pedofilskiej w "Polskich Słowikach" to zapewne mało kto zna szczegóły. Kącki przedstawia je bardzo dobrze - bez przynudzania, koloryzowania i zbędnych wynurzeń. Warsztatowo nie mam nic do zarzucenia. Pod względem merytorycznym można natknąć się na słabsze momenty, ale są one do wybaczenia. Bardzo dużo daje przedstawienie tej historii z perspektywy wielu osób oraz samego głównego bohatera, który, co mnie zaskoczyło, bez większego skrępowania zabiera głos.
(Nie)stety historia ta obnaża jedno, to co niemal każda afera pedofilska na większa skalę - rozmiar tragedii uzależniony jest od pewnego momentu wyłącznie od otoczenia, osób trzecich, a nie samego sprawcy. Ten reportaż dobitnie to pokazuje. Gdy człowiek zda sobie z tego sprawę zaczyna wątpić w ludzkość. Może komuś się to nie spodoba, ale w moim odczuciu, w tej sprawie, bardziej winni byli współpracownicy i osoby najbliższe dyrygentowi, rodzice chłopców, władze szkoły, miasta. Podtytuł tego reportażu nie kłamie. To dosłownie historia milczenia zmanipulowanych, zakłamanych i tchórzliwych ludzi bardziej niż historia pedofila. I dobrze.
To co czytelnika utrzyma na powierzchni to jedynie fakt, że wszystko to działo się w zupełnie innej rzeczywistości niż teraźniejsza. Teraz reakcja otocznia byłaby inna albo chociażby szybsza. Przynajmniej miejmy taką nadzieję.
October 17, 2014
Chętnie dałabym tej książce 5 gwiazdek, ale przez to, jakiej tematyki dotyka, nie jestem w stanie tego zrobić.
Niemniej autor zasługuje za podziw za ogrom pracy, który włożył w wyciągnięcie tej historii na światło dzienne i rzetelne jej opisanie.
Książka jest wstrząsająca, niewiarygodna i wiele razy każe pomyśleć, gdzie może czaić się zło.
Niesamowity kawałek literatury oparty na fatalnych faktach.
Niemniej autor zasługuje za podziw za ogrom pracy, który włożył w wyciągnięcie tej historii na światło dzienne i rzetelne jej opisanie.
Książka jest wstrząsająca, niewiarygodna i wiele razy każe pomyśleć, gdzie może czaić się zło.
Niesamowity kawałek literatury oparty na fatalnych faktach.
July 17, 2016
tak naprawdę to 3,5, ale podwyższam do 4, bo każdy powinien przeczytać o mechanizmach i metodach, jakimi wszyscy - ceniony dyrygent-pedofil, rodzice oddający mu dzieci pod opiekę dla zastrzyku obcej waluty, czy znani i wpływowi ludzie Poznania - posługiwali się by zamieść te odrażające wydarzenia pod dywan.
October 14, 2017
From "Comparing Children’s Online Activities and Risks across Europe: A Preliminary Report Comparing Findings for Poland, Portugal and UK", 2007:
The affair was going on for years - the rumours about Wojciech Krollop (now dead) started in the sixities - and from what I understand, inappropriate treatment of boys was already a norm in the choir when he joined it at the age of twelve. This was a public secret in the city with a huge tradition of boy choirs (singing in Polish was a form of resistance to Germanification during the partitions of Poland (https://en.wikipedia.org/wiki/Partiti... ), and the situation was allowed to continue largely due to the fact that the Communist Party officials could go abroad along with the choir.
At the same time, the book describes gay underground life in Poland under communism - where and how they met; the degree of openness (Krollop would be atypical in flaunting his sexuality, publically showing himself with his 'official', barely legal partners around town); the religious hypocrisy (he lived in one flat with his aunt, a secular nun, and his changing partners); the level of tolerance (sexual contacts between men were decriminalized, but the Communist Security Service would gather the data, which could be, and frequently was, used to force people to resign from office, or simply for blackmail).
An interesting, informative book.
At the end of May 2003 another pedophile ring was uncovered, involving the abuse of boys who were members of the Polish Nightingales choir. In mid-June, Wojciech K., the director and conductor of the now-defunct choir Polskie Słowiki (Polish Nightingales) was charged with pedophilia and was sentenced to eight years in prison. After the term he would not be able to work with children and teenagers for six years. According to the court, from 1992-98 Wojciech K. had sexually abused three minors-members of the choir. He molested them on foreign and domestic tours made by the choir, and on several instances in Poznań. The court found Wojciech K. guilty of at least a dozen cases of sexual abuse in relation to each victim. Wojciech K. was apprehended in June last year, a few minutes before one of the choir's rehearsals, on the grounds of testimonies provided by former choir members. The lawsuit was brought to court in mid-January and the case was heard behind closed doors. Early in February, the defendant fell ill and was admitted to a Poznań clinic. During a two-month adjournment, newspapers reported that the conductor was HIV-positive. The police found numerous pornographic videos in the conductor's apartment, including those involving children. The parents of the boys could hardly believe what they heard, but the prosecutor stated the evidence of the crimes was indisputable. (70)This story was made possible by the communism. In the then Polish People's Republic, going abroad was difficult, and due to idiotic exchange rates even the lowest sum in dollars was a very significant aid to the home budget. Parents - even the former choir boys who experienced sexual molestation in their time - would push their sons into the choir because that would mean both the opportunity to go abroad for the boys, and the dollars.
The affair was going on for years - the rumours about Wojciech Krollop (now dead) started in the sixities - and from what I understand, inappropriate treatment of boys was already a norm in the choir when he joined it at the age of twelve. This was a public secret in the city with a huge tradition of boy choirs (singing in Polish was a form of resistance to Germanification during the partitions of Poland (https://en.wikipedia.org/wiki/Partiti... ), and the situation was allowed to continue largely due to the fact that the Communist Party officials could go abroad along with the choir.
At the same time, the book describes gay underground life in Poland under communism - where and how they met; the degree of openness (Krollop would be atypical in flaunting his sexuality, publically showing himself with his 'official', barely legal partners around town); the religious hypocrisy (he lived in one flat with his aunt, a secular nun, and his changing partners); the level of tolerance (sexual contacts between men were decriminalized, but the Communist Security Service would gather the data, which could be, and frequently was, used to force people to resign from office, or simply for blackmail).
An interesting, informative book.
April 10, 2022
Jak każdy urodzony w latach 90 lub 80 słyszałam o aferze pedofilskiej w "Polskich Słowikach". Byłam jednak wtedy zbyt mała - zapamiętałam, że coś takiego miało miejsce, ale bez szczegółów. Jak się okazało z reportażu Kąckiego, afera była duża, naprawdę, z wieloma zwrotami akcji.
Przez ponad 40 lat swojej działalności Krolopp razem z szajką menadżerów zagranicznych i ludźmi skupionymi wokół niego krzywdził dzieci.... Wszyscy wiedzieli, nikt nic nie robił. Bo wpływy, bo pieniądze, bo prestiż. I jakie Maestro sobie przez lata plecy wyrobił! W tym wszystkim najbardziej szokuje właśnie ta długotrwała zmowa milczenia. Działali jak sekta, cytując Sykulskiego. Gdyby ktokolwiek zareagował, ile osób nie miałoby zrujnowanej psychiki na całe życie? Najbardziej żal dzieci, obecnie już dorosłych, bo muszą się zmagać z traumą jak cień lub demon czyhający gdzieś z tyłu głowy.
Jakby tego było mało, w trakcie śledztwa wykryto u Monsieur Dyrektora HIV. Szpital rozkładał ręce, policja nie mogła nic zrobić by sprawę ujawnić, sąd również. Wobec takiego stanu rzeczy autor wspomina, że "Gazeta Wyborcza" podjęła decyzję o złamaniu prawa i upublicznieniu choroby ze względu na dobro ofiar. Ale, ale, to nie jedyny zwrot akcji! W złośliwym chichocie losu, niczym puenta całej historii, po skazaniu prawomocnym wyrokiem sądu, do niego, do ateisty, do tego złego człowieka zaczęli przychodzić w odwiedziny księża. Wśród nich znajdował się m.in. ks. Gulbinowicz, który, jak po latach się okazało, także był pedofilem.
Technikalia:
Reportaż jest niezły i napisany w dobrym stylu, co w sumie mnie nie zaskakuje. Chyba jedyne czego mogę się uczepić u Kąckiego to środek książki, mniej więcej w momencie gdy autor oddaje głos chłopakom-boyfriendom, którzy sypiali z Kroloppem dobrowolnie. Wtedy gdzieś wytraca się tempo i zaczyna nieco nużyć.
Przez ponad 40 lat swojej działalności Krolopp razem z szajką menadżerów zagranicznych i ludźmi skupionymi wokół niego krzywdził dzieci.... Wszyscy wiedzieli, nikt nic nie robił. Bo wpływy, bo pieniądze, bo prestiż. I jakie Maestro sobie przez lata plecy wyrobił! W tym wszystkim najbardziej szokuje właśnie ta długotrwała zmowa milczenia. Działali jak sekta, cytując Sykulskiego. Gdyby ktokolwiek zareagował, ile osób nie miałoby zrujnowanej psychiki na całe życie? Najbardziej żal dzieci, obecnie już dorosłych, bo muszą się zmagać z traumą jak cień lub demon czyhający gdzieś z tyłu głowy.
Jakby tego było mało, w trakcie śledztwa wykryto u Monsieur Dyrektora HIV. Szpital rozkładał ręce, policja nie mogła nic zrobić by sprawę ujawnić, sąd również. Wobec takiego stanu rzeczy autor wspomina, że "Gazeta Wyborcza" podjęła decyzję o złamaniu prawa i upublicznieniu choroby ze względu na dobro ofiar. Ale, ale, to nie jedyny zwrot akcji! W złośliwym chichocie losu, niczym puenta całej historii, po skazaniu prawomocnym wyrokiem sądu, do niego, do ateisty, do tego złego człowieka zaczęli przychodzić w odwiedziny księża. Wśród nich znajdował się m.in. ks. Gulbinowicz, który, jak po latach się okazało, także był pedofilem.
Technikalia:
Reportaż jest niezły i napisany w dobrym stylu, co w sumie mnie nie zaskakuje. Chyba jedyne czego mogę się uczepić u Kąckiego to środek książki, mniej więcej w momencie gdy autor oddaje głos chłopakom-boyfriendom, którzy sypiali z Kroloppem dobrowolnie. Wtedy gdzieś wytraca się tempo i zaczyna nieco nużyć.
July 17, 2024
Dobrze napisany reportaż, pokazujący uniwersalne mechanizmy sprzyjające, generalnie, nadużyciom (w tym seksualnym). Może pasować do każdej instytucji, w której dominuje zależność, obłuda, brak transparentności, duża władza i strach. Zdumiewa brak reakcji otoczenia na wieloletnie pedofilskie incydenty zważywszy, że chór i szkoła były publiczne. Z drugiej strony, nie dziwi powyższe jeśli zestawimy to z kościelnymi aferami pedofilskimi i oporem społecznym (szczególnie w mniejszych miejscowościach) przed ich ujawnianiem.
November 24, 2013
Pogłębiony reportaż o słynnym dyrygencie poznańskiego chóru chłopięcego, skazanego za pedofilię. Kącki dociera do rodziny, do ofiar Kroloppa, do jego bliskich i dalszych znajomych, by jak najpełniej nakreślić obraz bohatera. Krolopp jak mało kto posiadł sztukę manipulacji, otaczania się właściwymi ludźmi, pozyskiwania wsparcia od osób na najwyższych stanowiskach. Autor nie zatrzymuje się na aresztowaniu dyrygenta - opisuje też sytuację po tym zdarzeniu, ukazując hermetyczność i hipokryzję poznanskiego środowiska, nie tylko muzycznego.
February 8, 2019
Maestro by Marcin Kącki - read for Goodreads ATY 2019, category: 4. A book with a criminal character
In my humble opinion Kącki is one of the best living journalists and non-fiction writers and definitely our Polish prodigy of a criminal reportage whom I will read and read again, and again.
“Maestro” is his famous book from 2013, the one he had been writing for 10 long years, and you can feel every minute Kącki had put into this. It’s not only a story of the paedophile scandal that was disclosed in early 2000’s in Poznan famous boys’ choir – Polish Nightingales and about perpetrator himself- the choir’s conductor Wojciech Krolopp. It’s also about secrets, lies, business making, church influence, Soviet Union influence, and poverty driven sad reality of parents in Polish People’s Republic and beyond, as they altogether allowed paedophilia grow steady and untouchable for 40 years, affecting tens, if not hundreds of children.
Most of Polish people heard about Krolopp as this case was one of the biggest scandals of XXI century in Poland (no more of them please!), but this book tries to give some deeper overview on how the fuck this could happen.
It’s not an easy read, it’s something you better swallow bit by bit and ponder on. It will stay with you for a long time, and that is a sign of the good book.
Unfortunately this it has not been translated to English yet. If no-one’s going to do it, I will do it myself!
In my humble opinion Kącki is one of the best living journalists and non-fiction writers and definitely our Polish prodigy of a criminal reportage whom I will read and read again, and again.
“Maestro” is his famous book from 2013, the one he had been writing for 10 long years, and you can feel every minute Kącki had put into this. It’s not only a story of the paedophile scandal that was disclosed in early 2000’s in Poznan famous boys’ choir – Polish Nightingales and about perpetrator himself- the choir’s conductor Wojciech Krolopp. It’s also about secrets, lies, business making, church influence, Soviet Union influence, and poverty driven sad reality of parents in Polish People’s Republic and beyond, as they altogether allowed paedophilia grow steady and untouchable for 40 years, affecting tens, if not hundreds of children.
Most of Polish people heard about Krolopp as this case was one of the biggest scandals of XXI century in Poland (no more of them please!), but this book tries to give some deeper overview on how the fuck this could happen.
It’s not an easy read, it’s something you better swallow bit by bit and ponder on. It will stay with you for a long time, and that is a sign of the good book.
Unfortunately this it has not been translated to English yet. If no-one’s going to do it, I will do it myself!
January 22, 2023
Rodzice wiedzieli. Jak mogli na to pozwalać? Kącki zadaje to pytanie i znajduje odpowiedzi.
Precyzyjna wiwisekcja małego, paskudnego światka (to o nas jest).
Precyzyjna wiwisekcja małego, paskudnego światka (to o nas jest).
September 28, 2022
3,5
Jak zwykle przy tego typu obszernych reportażach doceniam ogrom pracy autora, ale też przytłacza mnie nadmiar. „Maestro” to bardzo szczegółowe opracowanie – w gruncie rzeczy monotonnej – historii dyrygenta-pedofila, pełne rozmów o podobnym przebiegu. Ma to jednak sens, bo wraz z kolejnymi bliźniaczymi wypowiedziami świadków koszmaru liczonego w dziesięcioleciach (!), wyłania się naprawdę ponury obraz społeczeństwa.
No właśnie, wyjątkowo celny okazał się tytuł. Wbrew pozorom, nie jest to książka tylko o Wojciechu Kroloppie, ponieważ równie ważnym pierwszoplanowym bohaterem zbiorowym jest całkowicie bierne społeczeństwo. Marcin Kącki pokazał równie szokujące drugie dno historii molestowania w chórze. Udało mu się przedstawić mechanizmy wyparcia, dulszczyzny i tej wygodnej obojętności wobec spraw, na które - wydawałoby się - nie sposób nie reagować.
I jeszcze grand finale: bezmyślność ludzi na fejsie. Mocne, naprawdę mocne.
Jak zwykle przy tego typu obszernych reportażach doceniam ogrom pracy autora, ale też przytłacza mnie nadmiar. „Maestro” to bardzo szczegółowe opracowanie – w gruncie rzeczy monotonnej – historii dyrygenta-pedofila, pełne rozmów o podobnym przebiegu. Ma to jednak sens, bo wraz z kolejnymi bliźniaczymi wypowiedziami świadków koszmaru liczonego w dziesięcioleciach (!), wyłania się naprawdę ponury obraz społeczeństwa.
No właśnie, wyjątkowo celny okazał się tytuł. Wbrew pozorom, nie jest to książka tylko o Wojciechu Kroloppie, ponieważ równie ważnym pierwszoplanowym bohaterem zbiorowym jest całkowicie bierne społeczeństwo. Marcin Kącki pokazał równie szokujące drugie dno historii molestowania w chórze. Udało mu się przedstawić mechanizmy wyparcia, dulszczyzny i tej wygodnej obojętności wobec spraw, na które - wydawałoby się - nie sposób nie reagować.
I jeszcze grand finale: bezmyślność ludzi na fejsie. Mocne, naprawdę mocne.
September 28, 2017
"Opisując historią Kroloppa w 2003 roku, musnąłem tylko tajemnicy. Przystąpiłem do pracy nad książką czując, że to historia nierozpoznana jak drapieżna roślina, po której zostało tylko kilka zepsutych kwiatów. Po spotkaniach z blisko setką rozmówców, lekturze dokumentów i rozmowach z Kroloppem wiem już, że przed laty się myliłem. To był bluszcz. Żarłoczne pnącze przyozdobione kwiatami. Trzeba było dekady, by opadło z sił, uschło niekarmione chorymi ambicjami, bym mógł podejść i przyjrzeć się z bliska, jak osuszone oplata mury całego miasta. Jestem pewien, że wyrośnie zawsze na gruncie zbudowanym z konformizmu i kołtuństwa, glebie tak żyznej, jaką znalazło w Poznaniu, polskiej stolicy chóralistyki chłopięcej."
Wstrząsająca i pozostawiające nadal to samo pytanie: dlaczego przez tyle lat NIKT (poza ofiarami, oczywiście) nie odważył się przerwać tego milczenia..?
Wstrząsająca i pozostawiające nadal to samo pytanie: dlaczego przez tyle lat NIKT (poza ofiarami, oczywiście) nie odważył się przerwać tego milczenia..?
December 15, 2018
Rzadko daję „piątki”, a szczególnie książkom non-fiction. Tym razem robię to po znajomosci, Poznań moje rodzinne miasto wymaga opisania na nowo. Za długo żył i żyje dawnymi legendami. W reportażu Marcina Kąckiego o pedofilskiej „karierze” dyrygenta Polskich Słowików, miasto jest tłem ale tłem decydującym o przebiegu całej sprawy. Książka opowiada o wieloletniej zmowie milczenia, zakłamaniu elit i maluczkich, fasadowej religijności i przemożnej chęci awansu do „lepszego świata”. Straszna lektura ale warto.
January 23, 2018
Wstrząsająca książka.
Nie tyle ze względu na czyny których dopuszczał się tytułowy Maestro, co na sieć mechanizmów które sprawiły, że o tym co działo się w chórze nie mówiło się i nie będzie się mówić.
Poruszający wniosek, że gdy odpowiednio zmanipulujemy środowisko - nawet tak powszechnie potępiane sprawy jak pedofilia, mogą nie wyjść na światło dzienne.
A o ich ofiarach nie dowiemy się nigdy.
Nie tyle ze względu na czyny których dopuszczał się tytułowy Maestro, co na sieć mechanizmów które sprawiły, że o tym co działo się w chórze nie mówiło się i nie będzie się mówić.
Poruszający wniosek, że gdy odpowiednio zmanipulujemy środowisko - nawet tak powszechnie potępiane sprawy jak pedofilia, mogą nie wyjść na światło dzienne.
A o ich ofiarach nie dowiemy się nigdy.
January 22, 2024
miałam na półce już od dawna
sięgnęłam po aferze z Kąckim (niestety)
no tak, ego reportera = ego dyrygenta
materiał potrzebny, żeby pamiętać, być czujnym i reagować
najpierw przykra i żałosna postać Koloppa, potem przykra i żałosna postać Kąckiego
właściwie, to ciekawy materiał na warsztaty ze studentami dziennikarstwa
sięgnęłam po aferze z Kąckim (niestety)
no tak, ego reportera = ego dyrygenta
materiał potrzebny, żeby pamiętać, być czujnym i reagować
najpierw przykra i żałosna postać Koloppa, potem przykra i żałosna postać Kąckiego
właściwie, to ciekawy materiał na warsztaty ze studentami dziennikarstwa
July 10, 2022
Niby czytam te wszystkie reportaże od lat, niby sięgam po najtrudniejsze tematy, niby nic już mnie nie zdziwi, ale... "Maestro" to książka, która mnie przeczołgała. Serio, myślałam, że nie dam rady jej skończyć. To była prawdziwa droga przez mękę. Z każdym rozdziałem mój mózg lasował się coraz bardziej, bo nie mogłam uwierzyć, że społeczeństwo może być tak znieczulone i ogłupione... Pedofilie byli, są i będą, ale nasza reakcja na krzywdę najmłodszych może, a właściwie MUSI się zmienić. I tak sobie myślę, że czasami naprawdę wstyd być człowiekiem :(
August 26, 2017
Tak rozumiem dobry reportaż.
Temat porażający. Czyta się dalej, choć ma się świadomość, że dalej będzie tylko gorzej...
Temat porażający. Czyta się dalej, choć ma się świadomość, że dalej będzie tylko gorzej...
February 1, 2018
Szokujące i koszmarnie przygnębiające.
April 10, 2022
Po skazaniu prawomocnym wyrokiem pedofil siada w pierwszym rzędzie na premierze? CO DO K****.
November 17, 2022
o dziwo to zakłamani rodzice i straszni mieszczanie wzbudzili największe obrzydzenie
May 31, 2023
3.5/5
Want to read
October 2, 2023Po 70 s. zostawiam DNF, ale jeszcze pewnie wrócę do tego reportażu, chwilowo nie mam do niego głowy
November 29, 2023
Uwielbiam reportaż, który czyta się jak prozę fabularną, a ten jeszcze ma ogromną wartość literacką - pan Kącki jak zwykle na złotym poziomie publicystyki <333
February 20, 2024
Ale przez pierwsze 100 (a może i 150 stron) zapowiadało się na 3 gwiazdki
January 11, 2016
Kącki dobitnie pokazuje, że milczenie jest przyzwoleniem na krzywdę. Milczenie w chórze rozśpiewanych, młodych Polskich Słowików. Milczenie rodziców dla których ważne było tylko to żeby syn się wybił, został solistą. Autor pokazuje rzecz zadzwiającą i przerażającą jednocześnie - cierpienie przykryte hipokryzją i ignorancją. Ludzie wiedzieli, że słynny dyrygent wykorzystywał dzieci i nie robili z tym nic. Zupełnie jakby to była niewinna fanaberia artysty. Sprawę udało się wyciągnąć na wierzch dopiero po wielu latach. A ten po którym chciało by się spodziewać największej skruchy, do końca nie poczuwał się do winy.
April 26, 2016
Czyta się Maestro jak niesamowicie wkurwiający horror, ale Kącki chyba taki ma właśnie styl.
April 5, 2022
Ta książka posiada wszystkie cechy dobrego reportażu. Gorąco polecam.
June 10, 2014
studium współczesnej dulszczyzny. chwilami wstrząsające
Displaying 1 - 29 of 29 reviews