Als buitenstaander is het af en toe wel even slikken als je leest waar de mensen van de Speciale Eenheden dagdagelijks mee geconfronteerd worden. Eens je je daar kan overzetten leest het boek als een trein. Doordat de auteur losjes doorheen verschillende tijdsvakken springt en ook van de ene eenheid naar de andere, schiet de verhaallijn wild om zich heen, wat het niet altijd makkelijk maakt om je te oriënteren. Als je - net als ik - hoopt op persoonlijke verhalen, blijf je op je honger zitten. Ik vond het boeiend om een glimp op te vangen van een wereld die zich doorgaans in de schemer bevindt.