What do you think?
Rate this book
Verloren mensen
Abbi wil na het overlijden van haar ouders in het reine komen met haar moeizame jeugd. Ze huurt een villa in het Zwitserse Lugano, de plek waar ze tijdens vakanties als kind zo gelukkig leek. Maar het verblijf verloopt allerminst rustig. De eigenaardige verhuurder Philip intrigeert haar en bezorgt haar tegelijkertijd een onbehaaglijk gevoel. Hij voorziet gebeurtenissen. Abbi probeert hem te negeren, totdat enkele van zijn voorspellingen uitkomen en hij zelfs haar dood voorspelt.
286 pages, Hardcover
First published September 30, 2013
1 person is currently reading
34 people want to read
About the author
Mirjam Rotenstreich
9 books3 followersMirjam Rotenstreich debuteerde met de roman Salieristraat no 100 en stelde diverse bloemlezingen en boeken over literatuur samen. Ze is de echtgenote van A.F.Th. van der Heijden en voltooide de roman Verloren mensen tijdens haar rouwperiode om de dood van hun zoon Tonio.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 24, 2024
Recensie van:
Verloren mensen
Niets is wat het lijkt in een spannend kat en muisspel.
Auteur: Mirjam Rotenstreich
(1959) is neerlandica en publiceerde eerder onder meer de romans Salieristraat No. 100 (2002) en De stalkster (2016).
Wijze van lezen:
Geleend via de bibliotheek
Uitgeverij: de Geus
Genre: roman
Cover en flaptekst:
De cover is kleurrijk. Ik zie een vrouw op de rug gezien. Ze loopt op een Zandweg en lijkt om erheen te kijken. Voor haar zie ik prachtige ommuurde bogen. Ik word gelijk nieuwsgierig waar is zij naar op zoek. Ik wil het boek gaan lezen. De flaptekst is indrukwekkend en mysterieus. Dat nodigt nog meer uit tot lezen van dit boek.
De achterflap is ook mooi gedaan met een vrouw die in verwondering omhoog kijkt net alsof ze naar de flap tekst van het boek kijkt en ook nieuwsgierig is naar het verhaal. Mooi gedaan.
Het verhaal:
Abbi wil na het overlijden van haar ouders in het reine komen met haar moeizame jeugd. Ze huurt een villa in het Zwitserse Lugano, de plek waar ze tijdens vakantie als kind zo gelukkig leek. Maar het verblijf verloopt allerminst rustig. De eigenaardige verhuurder Philip intrigeert haar en bezorgd haar tegelijkertijd een onbehagelijk gevoel. Hij voor ziet gebeurtenissen Abby probeert hem te negeren, totdat enkele van zijn voorspellingen uitkomen en hij zelfs haar dood voorspelt.
Mijn leesbeleving:
Toen ik begon te lezen snapte ik eerst de proloog niet. Maar dat nadat ik het boek gelezen had vond ik het een ijzersterke proloog en begreep ik hem volledig.
In het verhaal volgen we Abbi die teruggaat naar het Zwitserse Lugano van haar jeugd. Terwijl ze erheen reist en ook als ze daar is ontvouwt zich haar verleden in flashbacks aan de lezer.
Mirjam Rotenstreich is er uitstekend in geslaagd om emoties binnen een familie netwerk haarfijn en uitgekristalliseerd op papier weer te geven. Zij maakt emoties tastbaar. Ook het pad naar het verschrikkelijke verleden van de Tweede Wereldoorlog waarin een volk, de Joden, bijna volledig werd weggevaagd maakte diepe sporen in mijn emoties. Boosheid over het onmenselijke geweld van een individu, zijn verwrongen zieke geest en zijn ontluisterende acties. En als je wel overleefde dan was de oorlog niet voorbij. Dit sijpelde door in verdere generaties. Generaties die keer op keer de hel herbeleefden die hun voorvaderen had beschadigd. Verdriet voelde ik in mijn hele lijf voor het leed dat hele families trof.
Ik vond dit verhaal zeer indrukwekkend, hartverscheurend maar ik had diep respect voor Abbi en Zizzel hoe ze als leeuwinnen vochten voor hun eigen veiligheid. Tegen een monsterlijk individu die alle realiteit verloren was. Symboliek voor het kwaad dat de wortels was voor het ontstaan van de Holocaust. Ik moest me vaak inhouden om niet te gaan slaan. Om er later achter te komen dat diegene alleen maar op papier bestond. Dat symboliseert ook de sterke beeldende en filmische schrijfstijl van deze auteur. Waardoor je als lezer alles voelt, ruikt, proeft en hoort. Ik las nog niet eerder iets van deze auteur maar ik ben aangenaam verrast. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt, de verhaallijnen in verleden en heden kloppen. Ik bleef continu geboeid door lezen.
Na een bloedstollende en zenuwslopende finale is de plot glashelder en komt alles samen. Ik vond het moeilijk om definitief afscheid te nemen van Abbi. Ik heb haar in mijn hart gesloten.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Indrukwekkende proloog, geloofwaardige opbouw, beeldende en filmische schrijfstijl. Gedetailleerd uitgewerkte personages wiens gevoelens en gedrag tastbaar zijn. Mirjam Rotenstreich is er uitstekend in geslaagd mij als lezer te boeien en mijn aandacht vast te houden.
Ik lees graag meer van deze auteur.
Verloren mensen
Niets is wat het lijkt in een spannend kat en muisspel.
Auteur: Mirjam Rotenstreich
(1959) is neerlandica en publiceerde eerder onder meer de romans Salieristraat No. 100 (2002) en De stalkster (2016).
Wijze van lezen:
Geleend via de bibliotheek
Uitgeverij: de Geus
Genre: roman
Cover en flaptekst:
De cover is kleurrijk. Ik zie een vrouw op de rug gezien. Ze loopt op een Zandweg en lijkt om erheen te kijken. Voor haar zie ik prachtige ommuurde bogen. Ik word gelijk nieuwsgierig waar is zij naar op zoek. Ik wil het boek gaan lezen. De flaptekst is indrukwekkend en mysterieus. Dat nodigt nog meer uit tot lezen van dit boek.
De achterflap is ook mooi gedaan met een vrouw die in verwondering omhoog kijkt net alsof ze naar de flap tekst van het boek kijkt en ook nieuwsgierig is naar het verhaal. Mooi gedaan.
Het verhaal:
Abbi wil na het overlijden van haar ouders in het reine komen met haar moeizame jeugd. Ze huurt een villa in het Zwitserse Lugano, de plek waar ze tijdens vakantie als kind zo gelukkig leek. Maar het verblijf verloopt allerminst rustig. De eigenaardige verhuurder Philip intrigeert haar en bezorgd haar tegelijkertijd een onbehagelijk gevoel. Hij voor ziet gebeurtenissen Abby probeert hem te negeren, totdat enkele van zijn voorspellingen uitkomen en hij zelfs haar dood voorspelt.
Mijn leesbeleving:
Toen ik begon te lezen snapte ik eerst de proloog niet. Maar dat nadat ik het boek gelezen had vond ik het een ijzersterke proloog en begreep ik hem volledig.
In het verhaal volgen we Abbi die teruggaat naar het Zwitserse Lugano van haar jeugd. Terwijl ze erheen reist en ook als ze daar is ontvouwt zich haar verleden in flashbacks aan de lezer.
Mirjam Rotenstreich is er uitstekend in geslaagd om emoties binnen een familie netwerk haarfijn en uitgekristalliseerd op papier weer te geven. Zij maakt emoties tastbaar. Ook het pad naar het verschrikkelijke verleden van de Tweede Wereldoorlog waarin een volk, de Joden, bijna volledig werd weggevaagd maakte diepe sporen in mijn emoties. Boosheid over het onmenselijke geweld van een individu, zijn verwrongen zieke geest en zijn ontluisterende acties. En als je wel overleefde dan was de oorlog niet voorbij. Dit sijpelde door in verdere generaties. Generaties die keer op keer de hel herbeleefden die hun voorvaderen had beschadigd. Verdriet voelde ik in mijn hele lijf voor het leed dat hele families trof.
Ik vond dit verhaal zeer indrukwekkend, hartverscheurend maar ik had diep respect voor Abbi en Zizzel hoe ze als leeuwinnen vochten voor hun eigen veiligheid. Tegen een monsterlijk individu die alle realiteit verloren was. Symboliek voor het kwaad dat de wortels was voor het ontstaan van de Holocaust. Ik moest me vaak inhouden om niet te gaan slaan. Om er later achter te komen dat diegene alleen maar op papier bestond. Dat symboliseert ook de sterke beeldende en filmische schrijfstijl van deze auteur. Waardoor je als lezer alles voelt, ruikt, proeft en hoort. Ik las nog niet eerder iets van deze auteur maar ik ben aangenaam verrast. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt, de verhaallijnen in verleden en heden kloppen. Ik bleef continu geboeid door lezen.
Na een bloedstollende en zenuwslopende finale is de plot glashelder en komt alles samen. Ik vond het moeilijk om definitief afscheid te nemen van Abbi. Ik heb haar in mijn hart gesloten.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Indrukwekkende proloog, geloofwaardige opbouw, beeldende en filmische schrijfstijl. Gedetailleerd uitgewerkte personages wiens gevoelens en gedrag tastbaar zijn. Mirjam Rotenstreich is er uitstekend in geslaagd mij als lezer te boeien en mijn aandacht vast te houden.
Ik lees graag meer van deze auteur.
November 15, 2016
Eigenlijk is het te gek voor woorden: twee zulke kwaliteitsschrijvers onder één dak. Er klopt heel veel aan dit boek: de stijl, de compositie, en dan ook nog eens een heel knap en heel consequent uitgewerkt gegeven. Daarmee meteen ook het enige nadeeltje: in het eind vind ik dat dat gegeven (alles gebeurt opnieuw en onherroepelijk) iets te weinig terugkomen, mijn verwachtingen waren hoger.
July 14, 2018
Ik vond het boek wel aardig, maar hier en daar vond ik de hoofdpersoon, Abbi, wat ongeloofwaardig. Ik denk niet dat het boek een blijvende herinnering zal zijn.
February 21, 2014
Spannend boek, goed verhaal. Had er wel een hogere 'literaire' verwachting van.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews