Veelvuldig en alleen

by Anjet Daanje

Daan ligt al zeven jaar in bed, maar hij is niet ziek. Hij heeft zich vrijwillig in zijn kamer teruggetrokken. Hij kijkt televisie, luistert muziek, leest en elke dag komen er vrienden op bezoek om hem over hun leven te vertellen. In hun overzichtelijke verhalen is de wereld mooi, begrijpelijk, flexibel, en vooral veilig ver weg.
Hoewel Daan doet voorkomen alsof hij alleen uit intellectuele overwegingen in bed blijft, is er een reden van grotere betekenis. Door een op het eerste gezicht onbelangrijke beslissing van hem, is er zeven jaar geleden iets vreselijks gebeurd, en nu is hij bang voor de consequenties die zijn daden kunnen hebben. Aan de hand van zijn eigen herinneringen probeert hij de aanleiding en de gevolgen van die fatale beslissing te achterhalen. Maar hoe meer zijn bezoekers hem vertellen, en hoe dieper hij in zijn geheugen graaft, des te ongrijpbaarder de waarheid wordt. Tot de geschiedenis zich lijkt te herhalen.

Veelvuldig en alleen is een meeslepende roman over de dubbelzinnige waarheid, de onbetrouwbaarheid van herinneringen, en schuld in haar vele grillige gedaanten.

352 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Anjet Daanje (1965) is schrijfster van romans en verhalen, en voorheen ook filmscenario's. Haar negende roman "Het lied van ooievaar en dromedaris" stond wekenlang in bestsellerlijsten, en won de Libris Literatuurprijs én de Boekenbonliteratuurprijs (voorheen AKO-literatuuprijs), en is daarmee de enige roman die ooit beide grote prijzen kreeg toegekend. Haar achtste roman "De herinnerde soldaat" won de F. Bordewijkprijs 2020. Voor haar gehele oeuvre won ze de Constantijn Huygensprijs 2023.

Reviews

[Suzan · Rating 5 out of 5]

Dit is een ouder boek van Daanje dat door bijna niemand wordt gelezen. Als je de recente boeken van Daanje goed vond, lees dit dan ook. Het is een verhaal met een steeds veranderend perspectief. Heel knap gedaan .

[Guus van der Peet]

Ik heb al een paar maanden het voornemen om Ooievaar en Dromedaris te lezen, maar door een combinatie van tijdsgebrek, het prijskaartje en een irrationele angst dat het boek misschien toch gaat tegenvallen, blijf ik dat een beetje voor me uitschuiven. Het kwam dus goed uit dat ik deze recent heruitgegeven roman van Daanje tegenkwam in een boekenkastje. Temeer omdat dit alle irrationele angsten onmiddellijk ontkrachtte. Fenomenaal hoe Daanje constant speelt met perspectief en herhaling – zeker omdat het gehele verhaal zich wezenlijk afspeelt in een slaapkamer van 6 bij 7 meter. En net als je denkt door te hebben hoe het boek in elkaar steekt, maakt ze een tijdssprong, laat ze een bezoeker een plotselinge bekentenis doen, trekt ze in twijfel of een personage überhaupt wel bestaat, of maakt ze je langzaam duidelijk dat het eigenlijk vooral de mannen die mogen vertellen en interpreteren. Nu klinkt dat misschien als een 350-paginalange schrijfoefening (al vrij snel krijg je iets van vijf verschillende versies te lezen van een anekdote waarin een vrouw iemand die in zijn zwembroek naar een kasteel is gegaan in zijn ballen trapt), maar voor mij gebeurt het zelden dat ik tot de laatste pagina zo benieuwd ben wat er gaat gebeuren. En tussen de herhaaldelijke perspectiefwisseling door schetst Daanje juist ook een aantal heel invoelbaar karakterschetsen over verlangen en trauma. Die scène waarin Daan vanuit de duinen jaloers naar Justin en Floor kijkt is pijnlijk om te lezen op de best mogelijke manier.


Verder een vraagje voor iemand die het boek heeft gelezen: hoe moeten we de naam van de hoofdpersoon interpreteren? Ik kan moeilijk geloven dat het geen betekenis heeft dat Daanje haar hoofdpersoon Daan heeft genoemd, maar hun rollen lijken me juist tegengesteld. Waar Daanje de auteur de kracht heeft om het verhaal naar haar wil te vormen, kan het personage Daan vanuit zijn bed alleen maar via de verhalen van anderen de wereld beleven. Hij lijkt me eerder een metafoor voor een lezer, maar hoe verhoudt dat zich tot Daanje de auteur? Die kan je toevoegen aan al mijn vragen over de precieze details omtrent [SPOILERS] dood, de motivatie van Floor, de verhalen over Storm, en waarom mensen in vredesnaam een jaarlijkse spijtbetuiging zouden houden. Maar natuurlijk is het precies dat constante verlangen om meer te weten te komen (of in het geval van de laatste vraag: het licht surrealistische randje) wat dit boek zo fascinerend maakt.

[Lotte Kwaaitaal · Rating 2 out of 5]

Leuk genoeg dat ik t uit wilde lezen maar kwam er ook niet echt in.

[Boekdagboek van Annemieke · Rating 4 out of 5]

Hoei, wat ben ik fan van hoe Daanje schrijft. In zulke mooie zinnen, vol vernuftige verwijzingen en spel met taal. Echt heerlijk om te lezen vind ik.
In dit boek ligt hoofdpersoon Daan al 7 jaar in bed beleeft de wereld alleen via de verhalen van zijn bezoekers. Prachtig hoe Daanje via deze vorm laat zien hoe een ieder eenzelfde situatie heel anders kan beleven, hoe men zich zaken verschillend herinnert, of juist expres weg laat. Het geeft wel wat herhaling, wat ik niet erg vond, want juist de bedoeling, maar ik kan me voorstellen dat dit daardoor niet voor iedereen een even interessant boek is. Een boek dat nog wel even blijft hangen in mijn hoofd.

[Jari · Rating 3 out of 5]

'De achterzijde van zijn oogbollen krijgt een liefkozing, zijn verhemelte een aai.'

'Hij herkent het moment waarop spijt nog niet bestaat, de door de zon beschilderde zee, de snelle, krijsende schaduwen van meeuwen, de rotsen die zich aan het ritme van het water hebben aangepast.'

'(...) hoe andere mensen het in het benauwde omhulsel van hun eigen lichaam uithouden.'

'De brug lijkt een scheiding tussen twee werelden. In de ene is de vegetatie bang voor de zee en de wind, en heeft alleen stug gras de moed om de strijd aan te binden. In de andere ontbreekt de herinnering aan ontberingen, en zijn de bomen uitbundig groen, en bloeien de orchideeën en de kamperfoelie.'

[Chrétien Breukers · Rating 4 out of 5]

(4,5 ster). Mooie roman van Daanje. Een boek dat een beklemmende romanwereld oproept. Wat is waar? Wat is er gebeurd? Hoe zitten de hoofdpersonen in elkaar? Vragen, vragen - en goede literatuur stelt altijd vragen. Gelukkig geeft Daanje geen antwoorden, althans, geen directe antwoorden. Ze schrijft een geweldige tekst, in een geweldige stijl.

[Elly Lewin · Rating 3 out of 5]

Na De herinnerde soldaat te hebben gelezen is het moeilijk om Veelvuldig en alleen niet in dat licht te zien, en teleurgesteld te zijn. De veelvuldigheid, om maar met Anjet Daanje te spreken, die in De herinnerde soldaat zo'n fascinerend eigen leven leidt, blijft in Veelvuldig en alleen in het conceptuele hangen. Ja ja, iedereen heeft zijn eigen versie van de werkelijkheid. Ja ja, de werkelijkheid beïnvloedt de gedachtewereld maar ook andersom! Het boek zit heus knap in elkaar, maar juist door de veelheid en inwisselbaarheid van de perspectieven raakte ik niet echt bij het verhaal betrokken.

[Lieke · Rating 5 out of 5]

'In zijn kamer kan de tijd naar hartenlust rondwentelen, versnellen, stilstaan, zich bedenken en terugdrentelen, of vooruitspringen naar een moment dat nog niet eens op de kalender staat vermeld. De tijd is tijdloos.'
Exact zo verloopt het boek; versnellend, stilstaand, terugdrentelend en verspringend tussen perspectieven door de tijd heen.

[Sara Mokken · Rating 4 out of 5]

7.8/10. Ondanks dat het boek heel goed geschreven was merkte ik dat ik het onderwerp gewoon niet interessant vond. Toch merkte ik op een gegeven moment dat ik heel veel aan dit boek dacht ook als ik het niet las. Dat is voor mij vaak een indicatie dat ik het goed vond omdat het zijn eigen leven lijdt. De opbouw was heel goed en soms ook erg spannend. Ze gebruikt goede verteltechniek en haalt ook de fouten in herinneringen en de verschillende ervaringen van mensen erbij. Ik kijk uit om iets anders van haar te lezen wat meer bij mij aansluit.

[Tim te Morsche · Rating 4 out of 5]

Verwonderlijk. Ongemakkelijk. Verrassend.
Daan ligt in bed, al erg lang, en laat de wereld tot zich komen door de verhalen van vrienden en familie. Waarom iedereen dat schijnbaar accepteert wordt langzaam steeds duidelijker. Maar dat hij zelfzuchtig, verwend en zelf zorgt voor een absoluut akelig scenario, dringt niet of nauwelijks tot hem door.

Ik voel een zeker onbegrip voor Daan, voor zn vrienden en zn familie. De karakters zijn complexe personen en laten niet het achterste van hun tong zien. Als je de randvoorwaarde van de situatie accepteert zijn het ook karakters met wie je meeleeft en die heel menselijk zijn.

Het spel dat er in dit boek gespeeld wordt met perspectieven, met persoonlijke waarnemingen en de waarheid is meeslepend en verslavend. Er zijn plottwists, prachtige herhalingen en veel pijn. Aanrader.

[Ruut Willemsen · Rating 3 out of 5]

We kwamen unaniem op 3,5 sterren uit bij dit boek. Het is tegelijk een naar maar goed opgebouwd verhaal en spannend. Maar op een gegeven moment snap je het trucje en draaft het misschien wel door in de boodschap. De opbouw van het boek is wel goed gedaan en de verschillende perspectieven zijn wel rete interessant.

[Sonja B. · Rating 5 out of 5]

Aan het begin van het verhaal staat de verdrinkingsdood van de vijftien jarige Justin tijdens een zomervakantie in Bretagne. Je leest hoe zijn vrienden en naasten deze traumatische ervaring proberen te verwerken , maar iedere keer als je denkt te weten wat er precies is gebeurd, lucht Daanje een tipje van de sluier en besef je dat je het weer bij het verkeerde eind had. Ze springt tussen heden en verleden en wisselt vertelperspectieven binnen één hoofdstuk. Het einde van het verhaal is verrassend en confronterend. Een intrigerend verhaal op boeiende wijze geconcipeerd.

[Mathilde · Rating 4 out of 5]

Onder de indruk van het briljante Het lied van ooievaar en dromedaris las ik dit oudere werk van Anjet Daanje. Beide werken vertonen veel gelijkenissen: afwisselende perspectieven die blootleggen dat er niet één waarheid is, patronen in gebeurtenissen door de tijd heen die verrassend maar tegelijkertijd een beetje ongeloofwaardig zijn. Daanje laat Daan (van Daanje?) beseffen dat zijn op grond van andermans observaties en eigen fantasie geconstrueerde werkelijkheid helemaal niet strookt met de échte werkelijkheid. Ik denk dat dit voor veel mensen, ook zonder dat zij zich daarvoor zeven jaar in hun bed terugtrekken, een wijs inzicht is.

[Carlijn · Rating 4 out of 5]

Heel bijzonder boek van een meesterverteller. Erg mooi hoe de herhaling van scènes en overlap van fantasie en realiteit de subjectiviteit van herinneringen verbeelden. Klein minpuntje is dat ik het wat langdradig vond en op een gegeven moment mijn interesse een beetje verloor, maar het plot maakte dat weer goed. Een verhaal dat je niet snel vergeet.

[Marjan Dekker · Rating 2 out of 5]

Lijkt op een oefening voor Het lied van ooievaar en dromedaris. Waar daar de stijl prachtig was, irriteert het me bij dit boek.

[Lisa Falke · Rating 4 out of 5]

4.5 ⭐️ Een gevalletje “echt heel erg inkomen” maar het dan niet meer weg kunnen leggen.

[Sibrich van Baalen · Rating 3 out of 5]

Op de valreep. Kwam er niet helemaal in en moet toegeven dat ik geen zin had ik puberproblematiek. Misschien was het beter dan ik dacht, maar past gewoon even niet in m'n vibeje dit boek.

[Ellen Verstraeten · Rating 5 out of 5]

Wauw, officieel fan van Anjet Daantje!

[Miek · Rating 5 out of 5]

"Sinds Daan zich eruit heeft teruggetrokken, lijkt de wereld steeds meer op de driedimensionale puzzel die hij eens op een overmoedige zondag uit elkaar heeft gehaald totdat er dertig bedrieglijk eenvoudige stukjes hout op zijn bureau lagen die hij met geen mogelijkheid meer in elkaar kan passen."

Ik weet niet zo goed wat ik hierover moet schrijven. Dit is er zo eentje waar ik iedere keer al naar snakte op weg naar huis maar die ik tegelijkertijd zo langzaam mogelijk wilde lezen om de ervaring langer te laten duren. Een roman met extreem complexe personages en een prachtige kijk op de interactie tussen waarheid, perspectief en fantasie.

Ik denk dat ik officieel fan begin te worden van Anjet Daanje.

[Henriette · Rating 4 out of 5]

Wat een gruwelijk verhaal en wat prachtig geschreven! Dit is de vierde roman die ik van Daanje heb geluisterd, en misschien wel de moeilijkste om in te komen. Hoewel het qua stijl wel doet denken aan Gezel in Marmer, waarbij ik ook gaandeweg pas doorkreeg hoe het verhaal was opgebouwd en waarom.

[Vincent Sloeserwij · Rating 4 out of 5]

Sinds Daan zich eruit heeft teruggetrokken, lijkt de wereld steeds meer op de driedimensionale puzzel die hij eens op een overmoedige zondag uit elkaar heeft gehaald totdat er dertig bedrieglijk eenvoudige stukjes hout op zijn bureau lagen die hij met geen mogelijkheid meer in elkaar kan passen

Daan leeft al zeven jaar in bed en wordt gevoed met verhalen van zijn bezoekers. In een poging de waarheid te benaderen vertelt iedereen zijn eigen versie daarvan met de nodige discrepanties tot gevolg. Daarnaast vult Daan zelf dingen in en heeft hij zijn eigen herinneringen. Daanje laat de grenzen vervagen tussen werkelijkheid, herinnering, bewust verzonnen verhalen en verschillende perspectieven; de verhalen lopen door elkaar, lopen naadloos in elkaar over, vullen elkaar aan en spreken elkaar tegen waardoor je niet meer precies weet wat nou echt is en wat niet... vermoedelijk precies de bedoeling.

Rode lijn is min of meer als volgt: Daan, Marten, Justin en Floor zijn rond hun 15e met de ouders van Daan (Ben en Machteld) op vakantie geweest naar Plouquinteux (een uiteraard fictief plaatsje, voelde me betrapt toen Google geen resultaten gaf) in Frankrijk. De drie puberjongens zijn verliefd op Floor en verzinnen uitdagingen voor elkaar: wie uiteindelijk overblijft, krijgt Floor. Nadat Daan en Marten hun tweede opdracht niet met succes hebben afgerond moet Justin in een getijdengrot een foto maken. Hij verdrinkt, maar wie daar schuld aan heeft is niet precies te zeggen. Het lijkt of alle vakantiegangers in meer of mindere mate schuld hebben aan zijn dood. Daan blijft daarna dus zeven jaar in bed liggen. Dan komt Floor, met wie hij zeven jaar geen contact heeft gehad voor hem werken. Hij is verliefd op de Floor zoals hij zich haar herinnert en verder in zijn gedachten vormgeeft aan de hand van verhalen van zijn bezoekers, maar ze heeft dan een relatie met Marten. Dat loopt uiteindelijk stuk omdat Marten is gaan geloven in de door Daan verzonnen verhalen over zijn liefdeservaringen met Floor die Daan en Marten onderling uitwisselden.

De vraag is echter of "de feiten" er eigenlijk wel toe doen:

Daan legt in een overdreven uitgebreide woordenstroom uit dat Marten feilloos aanvoelt wat zijn vriend nodig heeft. De waarheid uit de buitenwereld is overbodig als je al jaren in bed doorbrengt. Waargebeurde verhalen zijn saai en soms zelfs ongeloofwaardig. Geef Daan maar een door Marten uit zijn duim gezogen drama in plaats van een te goeder trouw door een andere bezoeker uitgebracht verslag.

Helaas gelezen met een aantal tussenpozen, wat vermoedelijk ten koste is gegaan van een volledig begrip van alle verbanden en paralellen. Het boek deed me denken aan "De geheimen van Barslet", een serie waar Daanje het scenario voor schreef en waarbij elke aflevering telkens vanuit een ander perspectief hetzelfde verhaal vertelt.

[Maryan · Rating 5 out of 5]

Veelvuldig en alleen is een opnieuw uitgebrachte roman van Anjet Daanje.
Het boek heeft 8 hoofdstukken die weer zijn verdeeld in kortere stukken.
Alles draait om een vreselijke gebeurtenis in Bretagne, als Daan met zijn ouders, broer en 3 vrienden daar op vakantie is.
Ze zijn tieners, onbezonnen, speels en de 3 jongens bekijken hun vriendin Floor sinds een tijdje met andere ogen.
Een spel loopt dramatisch uit de hand.

Het verhaal begint met Daan die al 7 jaar op bed ligt. Hij is niet ziek, althans niet lichamelijk. Naast zijn bed staat de bezoekersstoel waar vrienden, personeel (Daan woont op een kasteel) en familie hun verhaal vertellen, over hun leven. Daan luistert vooral, hij neemt geen deel aan het dagelijks leven, hij woont op zijn kamer, is toeschouwer. Na hun bezoek maakt hij aantekeningen. Herkauwt en beleeft, wat is waar, wat is verdraaid. Hij verzint en droomt.. Maakt z'n eigen verhaal. Floor komt niet op bezoek.. En toch lijkt alles om haar te draaien.

Alles is geschreven in de tegenwoordige tijd, heden en verleden lopen door elkaar. Situaties beschreven vanuit verschillende standpunten en personen, herinneringen.
Dat kan soms verwarrend zijn maar als je oplet dan volg je het goed.
Het had even nodig voor ik in het verhaal zat. Maar daarna bleef het in m'n hoofd zitten. En ik wilde natuurlijk weten: wat is er gebeurd.
Het verhaal is raadselachtig, intrigerend.
Het vreselijke gebeuren wordt van alle kanten belicht en bekeken en gaat over schuld en boete, vriendschap, verbondenheid, verliefdheid, angst, illusies.
Dit is mijn eerste, maar zeker niet het laatste boek van Anjet Daanje.

De schrijver heeft een prachtige website met ook achtergrond informatie over het boek met foto's van de plekken die inspiratie voor het verhaal gaven.

[Susanne · Rating 4 out of 5]

Het ene moment gaat het over een pakje appelsap drinken met uitzicht over de zee, het andere moment krijgt hetzelfde uitzicht een duistere lading. Ookal zijn deze twee momenten met een dag van elkaar verwijderd, toch schakelt Anjet Daanje deze aaneen. En dat doet ze de hele tijd. Ze maakt haast filmische tijdsprongen die veel betekenis krijgen. In het begin beschrijft ze Daans bedlegerige situatie dan ook als volgt: “ In zijn wereld heeft de duur van het moment niet de betekenis die er daarbuiten aan wordt toegekend. In zijn kamer kan de tijd naar hartenlust rondwentelen, versnellen, stilstaan, zich bedenken en terugdrentelen, of vooruitspringen naar het moment dat nog niet eens op de kalender staat vermeld. De tijd is tijdloos.”
Het karakter Floor is misschien wel het grootste raadsel in het boek. Tot het einde toe is het lastig om een vinger op haar karakter te leggen. Dit komt ook omdat zij geleefd wordt door de verhalen van anderen en nooit echt zelf een stem krijgt. Dat is ook het unieke aan deze schrijfstijl. Je komt er steeds weer achter dat het een verzinsel is van Daan. Dit feit van zijn kleine wereld in de slaapkamer werd vaak door mij vergeten maar precies dan herinnerde Daanje me daar weer aan. Dat zorgde er soms wel voor dat het frustrerend raadselachtig was. En ik hoopte op een big reveal van hoe de waarheid nu écht was, maar toen die kwam viel die een beetje in het niets na de intense opbouw en de kleinste details die beschreven waren in de aanloop ernaartoe.
In ieder geval vind ik het van de zotte dat Daanje haar schrijftalent pas echt is doorgebroken met Het Lied van de Ooievaar en de Dromedaris. Wat mij betreft kan dit boek ook al bij literatuurwetenschappen ontleed worden.

[Els Van de Velde · Rating 3 out of 5]

Een jonge man ligt al 7 jaar in bed. Een aantal mensen bezoekt hem regelmatig en vertelt over wat er in de buitenwereld gebeurt. Hem interesseert vooral hoe het met Floor gaat, het meisje op wie hij verliefd was toen hij 15 was. Toen gebeurde er tijdens een vakantie in Bretagne iets verschrikkelijks met een van de vrienden. Het trauma is nog niet geheeld.
Iedereen vertelt zijn of haar eigen interpretatie van wat er gebeurt. Wat is echt en wat niet? En kloppen de gesprekken met zijn vriend Marten met de waarheid of vertellen ze elkaar verhalen?
Wat is er destijds echt gebeurd? Welke gebeurtenissen waren echt? Wat is er gekleurd in zijn herinnering? Klopt de chronologie met de feiten?
Is Floor het lieve meisje uit zijn herinnering of speelde/speelt zij een spelletje met de drie verliefde vrienden?
Het verhaal springt over en weer in de tijd, waardoor het wat mysterieus blijft. Wat is echt? Wat is verzonnen?
Het boek kon mij in het begin niet echt boeien, tot het plots toch spannend (en verwarrend) werd. Tot aan de verrassende, schokkende ontknoping.

[Ageeth Van der veen · Rating 4 out of 5]

Wat een veelzijdige en toch ook vreemde vertelling. In het begin wist ik niet waarin ik terecht was gekomen. Bijna had ik het boek weggelegd. Maar toen kwamen de terugblikken op het drama in Bretagne. Het wisselende perspectief op hoe het gegaan moest zijn, ieders eigen schuldgevoel erover. De tijd schuift heen en terug als de branding, dat vond ik zo mooi. En de auteur weet zo goed te treffen hoe mensen van 15 naar hun omgeving, naar de anderen kijken. En de beschrijvingen van het water en de harde schelpen, prachtig. Bij de beschrijving van het drama zelf was ik echt geraakt. Zo invoelbaar geschreven. Maar… het is ook heel vreemd. Een jongen die besluit voortaan in bed te blijven, de jaarlijkse bedevaart… ik heb het gefascineerd en me verbazend gelezen.

[Steven Groeneveld · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven: dramatisch en tegelijk ook met een lichtheid geschreven verhaal. Mooie spanning opbouw naar dat wat is voorgevallen. En heel interessant hoe de schrijver vanuit zoveel perspectieven en leeftijden van de personage de rode draad weet te behouden.

De vele perspectieven vond ik zelf op een moment te veel heen en weer gaan en de letterlijke herhaling in tekst vanuit een ander perspectief (ondanks dat het ook deels wel werkt) ging mij tegenstaan.

Helaas kan je geen 3,5 geven een 3 is namelijk wel te laag.

[Laura Vanwezemael · Rating 3 out of 5]

"Soms vraagt Daan zich af hoe andere mensen het in het benauwende omhulsel van hun eigen lichaam uithouden. Van zijn bezoekers krijgt hij niet het idee dat zij ooit moeite doen om het leven van een ander te leiden. Ze luisteren niet naar de verhalen die hun worden verteld, ze houden geen lijsten bij, ze schijnen genoeg te hebben aan de gebeurtenissen en de gedachten die hun bij hun geboorte zijn toebedeeld. Als hij op hen leek, zou zijn wereld in de afgelopen zeven jaar tot de grootte van zijn kamer zijn gekrompen. Maar dat is niet het geval. Zijn domein is juist gegroeid."

[Saskia Minjon · Rating 4 out of 5]

De tekst op de achterkant geeft de inhoud van dit boek niet goed weer. Het verhaal dat ik hierdoor verwachtte, was niet. In plaats daarvan een bizarre wirwar van perspectieven en belevingen van dezelfde gebeurtenissen. Het duizelt je soms, waardoor het steeds intrigerender wordt en de hele waarheid ergens in het midden ligt. Mooi geschreven en leest heerlijk weg, maar of het slot helemaal bevredigend is…ik twijfel.

[M de Boer · Rating 4 out of 5]

3.5-4 sterren. Wat een verwarrend boek. Er zit veel in wat heel goed voorstelbaar is en wat de auteur heel treffend weet te verwoorden: de impulsiviteit en gewaande onkwetsbaarheid van pubers, het strijden om liefde en aandacht, de overpeinzingen die gewetens moeten verlichten… tegelijkertijd de vraag wat is nu echt waar en wie bepaalt dat? Hoe kun je het ooit eens worden over hoe iets is verlopen omdat iedereen dat op zijn/haar eigen manier beleeft. Door de manier van schrijven is het soms wat irritant herhalend, maar ook wel heel bijzonder.

[Lars Vleeshakker · Rating 5 out of 5]

Na het lezen van Het lied van de ooievaar en de dromedaris was ik zo onder de indruk van alles in het boek. Het verhaal, maar vooral de schrijfstijl. Diezelfde avond heb ik alle andere boeken van Daanje besteld. Nu ik Veelvuldig alleen uit heb wil ik direct de rest gaan lezen. Wat een bizar goed geschreven boek. Ik was onder de indruk van Het lied van de ooievaar en de dromedaris maar dit boek is nog beter!