[...] Το παρόν βιβλίο εκθέτει με απλά λόγια τους κανόνες της βυζαντινής ζωγραφικής. Η γνώση αυτών των νόμων είναι πολύ απαραίτητη σε όλους εκείνους που ασχολούνται με τη βυζαντινή εικόνα. Μ' αυτή τη γνώση θα μπορεί αυτός, που αντιγράφει μια παλιά εικόνα, να διακρίνει αν το πρωτότυπό του είναι "καθαρά" βυζαντινό ή όχι. Αν θελήσει πάλι να προσθέσει ή να αλλάξει ένα στοιχείο, είναι ανάγκη να γνωρίζει πώς γίνεται σωστά αυτή η ενσωμάτωση και η αλλαγή. Εις εκείνον που ασχολείται με την κριτική και την αισθητική της βυζαντινής ζωγραφικής, το ίδιο είναι απαραίτητη η γνώση των νόμων των συνθέσεων της αγιογραφίας. Τα ίδια ισχύουν και στον τεχνίτη που θέλει να δημιουργήσει καινούργιες βυζαντινές συνθέσεις, βασιζόμενος στην έμπνευσή του. Αλλά και ο κάθε απλός χριστιανός, όταν διδαχθεί το πνευματικό νόημα και το μυστικό βάθος της εικόνας, θα την καταλάβει, θα την εκτιμήσει και θα θαυμάσει πραγματικά τον πλούτο, που κρύβει ο ορθοδοξία. [...]
Περίμενα περισσότερα από αυτό το βιβλίο γιατί ξεκίνησε καλά. Παρότι όμως αναφέρονται σημαντικά πράγματα σχετικά με τη θεωρία της Αγιογραφίας κάπου το χάνει και ειδικά στις τελευταίες 100 σελίδες καταντά από κουραστικός εώς και εκνευριστικός. Σε ένα βιβλίο Αγιογραφίας θα περίμενες να αναφέρεται περισσότερο ο Πανσέληνος για παράδειγμα από ότι ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν (για να μην αναφέρω και τον Ντιόρ). Καταντά εντελώς τραγικός και υστερικός σε διάφορα σημεία που ουδεμία σχέση έχουν με την αγιογραφία και ουδεμία θέση σε ένα τέτοιο βιβλίο. Χαίρομαι ιδιαίτερα που δε χρειάστηκε να το αγοράσω μια και η τιμή του είναι άκρως τσιμπημένη. Το τριάρι το βάζω μονο για τα "εντός θέματος" κομμάτια του βιβλίου που θεώρησα χρήσιμα μια και ξεκίνησα μαθήματα αγιογραφίας, στα υπόλοιπα(που δεν ειναι και λίγα) θα το μηδένιζα