Kiezen vrouwen een man die op hun vader lijkt, zoals meestal wordt verondersteld? Of ‘trouwen’ vrouwen vaker met hun moeder? In tegenstelling tot Sigmund Freuds overtuiging dat de vader de belangrijkste plek in het leven van een meisje inneemt, ontdekte Iki Freud dat vrouwen veel meer bezig zijn met hun moeder dan met hun vader. Veel vrouwen worstelen levenslang met het beeld dat ze al vanaf hun kinderjaren van hun moeder hebben. Dochters vinden het vaak moeilijk van hun moeder los te komen, ze treden immers in haar voetsporen. Ze doorlopen dezelfde emotionele en biologische levensfasen, wat een dubbele band geeft. Die band creëert enerzijds een loyaliteitsgevoel met een gevaar voor versmelting. Anderzijds geeft de behoefte aan autonomie vrouwen vaak een schuldgevoel. Je hebt je moeder nodig om van haar los te komen, dat is de paradox. In 'Electra' tracht Iki Freud de emotionele ontwikkeling van de vrouw te verhelderen. Theoretische hoofdstukken geven samen met praktijkvoorbeelden inzicht in de kinderjaren, de adolescentie, het kiezen van een partner, het moederschap, de middenjaren en het ouder worden. Deze herdruk is voorzien van een nieuw hoofdstuk, over afgewezen moeders
Soms wat te grote sprongen/ assumpties die niet altijd even duidelijk en soms onvoldoende uitgediept zijn, maar interessante en herkenbare voedingsbodem!
Dit boek is niet zomaar onnadenkend of willekeurig te integreren in je leven alsof de zinnen dé waarheid in zich dragen. Het is eerder een boek bóórdevol hypothesen, een verzameling van Freudiaanse perspectieven van waaruit je naar de moeder-dochter relatie kan kijken. Op oneindig veel manieren. Vergezocht en minder ver gezocht. Interessant voor alle dochters die even in de onderlinge dynamiek tussen moeder-dochter willen graven. Een boek dat je laat nadenken. Een boek dat vraagt om kritisch gelezen te worden. Het boek bestaat ook in Oedipus-variant trouwens.
Kleinians! They can't help being obnoxious and weird. Usually when I jump into a depth psychology that I don't practice I can find so much beauty and imagine that if I lived in the world they created I would enjoy the self knowledge and uniqueness that comes from the psychological disciplines. But walking away from this book I thought I would have to think about feces and incestual lust. It is one thing to be willing to see the dark, gritty parts of humanity. It is another to only see those parts. Icky.
She did bring up a powerful point that I have been thinking about every since finishing the book, the idea of the daughter spending her life looking for perfect motherly love, and looking for it in a man who doesn't have the ability or desire to extend it. I don't know if I can possibly allow myself to believe something like this, as it is too simplistic and gendered for someone who believes in a continuum between sexes. But it is interesting
Many books and words have been written regarding sons and fathers. But what about mothers and daughters? How does the transmission of trauma happen between different generations of mothers? There is this term called women against women, i think after reading this book it is better to say mothers against daughters. It's not about who to blame, it's about the fact that trauma lurks in every relationship to transfer to another like a virus. And how or why it is transmitted from mothers. For a better understanding of this author is talking about, I also recommended reading Bonds of love by Benjamin and Joyce Mcdougall works.
این کتاب روابط مادران و دختران را از نگاه روانکاوی بررسی میکند. مثالهای متعدد ارائه میدهد که مطالب را شفافتر میکنند. بسیاری از مسائل پرداخته شده را در زندگی شخصی و نوع ارتباطات میشه دید. چگونگی به وجود آمدن احساسات و رفتارهای مختلف در رابطه مادر و دختر در برهه های زمانی مختلف را شرح میدهد. همین طور به بینش و احساس دختر نسبت به خودش و ظاهرش، خودارزشمندی، افراد دیگر، قاعدگی، اولین رابطه جنسی، زایمان، یائسگی و... میپردازد. نگاه عمیق و مقداری متفاوتی به مسئله مادران و دختران دارد که کمتر شنیده شده است. در توضیح نظریه فروید مقداری ضعف دارد و چندان واضح و کافی نیست. برای درک مفاهیم فرویدی نمیشود به خود نویسنده بسنده کرد.