ในวันที่ตัวสำรองจากไป เล่ม 1

ในวันที่ตัวสำรองจากไป #1

by Xian Yu Ta Xi Gua, 咸鱼大西瓜, เสียนอวี๋ต้าฉีกวา

สวี่เฉิงเยี่ยนใช้ชีวิตอยู่กับนายน้อยคนโตของตระกูลเฮ่อมาห้าปีแล้ว ทุกครั้งที่ถูกเรียกหาก็ยอมทำตามสั่งทุกอย่าง แม้เฮ่อหยางจะปฏิบัติต่อเขาด้วยสีหน้าเย็นชาเสมอ แต่สวี่เฉิงเยี่ยนก็ยังคงเต็มอกเต็มใจทำและคิดไปว่าตราบใดที่ตนยังเป็นคนพิเศษที่สุดสำหรับเฮ่อหยาง ก็จะละลายภูเขาน้ำแข็งลูกนี้ได้ในสักวัน จนกระทั่งวันหนึ่งคนในดวงใจของเฮ่อหยางกลับมายังประเทศบ้านเกิด สวี่เฉิงเยี่ยนได้เห็นด้วยตาตัวเองว่าชายหนุ่มที่มักจะเย็นชาอยู่ตลอด กลับอ่อนโยนต่อหน้าคนคนนั้น ทั้งยังตระหนักได้ว่าเขาเป็นเพียงตัวแทน
ภูเขาน้ำแข็งย่อมมีวันละลาย แต่คนที่ละลายภูเขาน้ำแข็งลูกนี้ได้นั้นไม่ใช่เขา ในที่สุดสวี่เฉิงเยี่ยนก็อับอายเกินรับไหวจนได้สติ เขาเลือกที่จะปล่อยวาง เก็บกระเป๋าจากไปเพียงลำพัง เมื่อเฮ่อหยางกลับมาพบกับห้องอันว่างเปล่า ชายหนุ่มแค่ยิ้มแล้วพนันกับแก๊งเพื่อนไม่เอาถ่านว่าไม่เกินห้าวัน เดี๋ยวสวี่เฉิงเยี่ยนก็กลับมา
วันแรกสวี่เฉิงเยี่ยนไม่ได้กลับมา

รุ่งขึ้นสวี่เฉิงเยี่ยนก็ยังไม่กลับมา

วันที่ห้า ในที่สุดสวี่เฉิงเยี่ยนก็กลับมา เพียงแต่สิ่งที่รอเฮ่อหยางอยู่กลับเป็นเพียงร่างอันเย็นชืดของสวี่เฉิงเยี่ยน
สามปีต่อมา เฮ่อหยางยังคงเป็นนายน้อยผู้สูงส่งเหนือใครของตระกูลเฮ่อคนเดิม เขาเห็นร่างอันคุ้นเคยในงานเลี้ยง จึงสูญเสียการควบคุม พุ่งตัวไปด้านหน้าด้วยความบ้าคลั่ง และมายืนอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มผมสีดำ

“เยี่ยนเยี่ยน”

นายน้อยคนโตตระกูลเฮ่อผู้ไม่แยแสสิ่งใดมาโดยตลอด คราวนี้กำลังจับมือเด็กหนุ่มไว้แน่นด้วยดวงตาแดงเรื่อ

“กลับไปกับฉันนะ”

ชายหนุ่มผมดำผู้พร่างพรายยิ้มแล้วแกะมือของชายหนุ่มออก

“ขอโทษด้วย คุณจำคนผิดแล้วครับ”

423 pages, ebook

Published June 24, 2023

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

++เป็นนิยายแนวโปรด ของถนัด นิยายที่นิยามว่าน้ำเน่า พระเอกจะโบ้ในตอนหลัง++

เน่าแต่อร่อย ย่อยง่าย ช่วงต้นเล่มนี่ขมปร่า ขมนิพพานไปเลย พระเอกเย็นชาผู้สูงส่งกับคนที่อยู่ร่วมเตียงมา 5 ปี แต่ไม่มีนิยามความสัมพันธ์ เพื่อนฝูงพระเอกก็ปากหมา ดูถูกนายเอก อิพระเอกก็เฉย วันหนึ่งนายเอกไม่ไหวแล้วเลยหนีไป อิพระเอกยังไปพนันกับเพื่อนว่าอีกห้าวันนายเอกก็กลับมาเอง ห้าวันผ่านไปนายเอกกลับมา แต่ว่าเป็นศพไหม้เกรียม โอ้โห... จากนั้นก็ขมปี๋

เนื้อเรื่องจากนั้นก็พระเอกโบ้ต้องตามง้ออออออ...

เนื้อเรื่องประมาณนี้แหละไม่มีอะไร แต่ถ้าคุณรสนิยมเดียวกัน ชอบแนวนี้ หยิบมาอ่านเลย อร่อยมาก เนี่ยๆๆ ติดมาก แป๊บเดียวเล่มแรกจบแล้ว สนุกกกกกกกก

[Jiji Jidapa · Rating 3 out of 5]

รีวิวเล่ม 1-2

นิยายสายดราม่าบีบคั้นจิตใจ พล็อตและการดำเนินเรื่องเป็นแบบนิย๊ายนิยาย มีความปากหนัก เย็นชา เข้าใจผิด รู้ว่าเข้าใจผิดแต่ไม่อยากอธิบาย รู้ตัวเมื่อสาย นาง(นาย)ร้ายสองหน้า และอื่นๆ อีกมากมาย

ความดราม่าบีบคั้นอารมณ์ช่วงแรกๆ เราว่าทำได้ดี อ่านแล้วยังอินไปกับสวี่เฉิงเยี่ยน แต่ช่วงเล่มสองเนื้อเรื่องเริ่มจำเจ พระเอกรู้ตัวกลับมาง้อ นายเอกใจแข็ง ประกอบกับปมของเรื่องคือความเย็นชาของพระเอกกับปมเรื่องตัวแทนมันไม่ค่อยสมเหตุสมผล (บวกกับความไม่สมจริงมากๆ ของบทจิตแพทย์ควบหัวหน้าบริษัทบันเทิง) มันเลยลดความน่าติดตามของเนื้อเรื่องไป อารมณ์ร่วม ความอินกับตัวละครและความหน่วงแบบนิยายดราม่ามันหายไป อีกอย่าง pacing เราว่าก็ยืดไปหน่อย ไม่น่าจะต้องลากไปถึง 4 เล่ม

อ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึงเรื่อง 'กลกุณฑี'ในแง่ที่ พระเอกมีใครอีกคนในใจ(?) แต่เราว่าเรื่องนี้ยังทำได้ไม่โดนใจเท่าไหร่ เรื่องนี้เหมือนสร้างปมหาทางลงให้พระเอก แต่พอมีปมแล้วทำได้ไม่เนียน มันเลยไปไม่สุด ไม่อินเท่าไหร่ค่ะ

เล่ม 3-4 ไม่แน่ใจว่าจะตามต่อหรือเปล่า

[Daebaek · Rating 4 out of 5]

ใครชอบแนวน้ำเน่า แนววงการบันเทิง พระเอกโบ้ที่แปลว่าโบ้ พระเอกไม่ได้ชั้วเกินไปแค่ไม่รู้ใจตัวเอง รู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้ว ก็ขอแนะนำเรื่องนี้
เรารู้สึกว่าเรื่องนี้เขาแปลออกมาด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย ส่วนตัวคือชอบสำนวนการแปล ถือว่าดีเลย พาร์ทอารมณ์ก็แปลดีจนทำให้เราอินได้ ในพาร์ทก่อนโบ้เราร้องไห้หนักมาก สงสารนายเอกสุดๆ แต่หลังพระเอกโบ้แล้ว เรื่องนี้นายเอกใจแข็งมากกก และเด็ดเดี่ยวมากด้วย ง้อไปยาวๆ ง้อจนเล่มสองเราเริ่มสงสารพระเอกละ5555555

[Annie Ann · Rating 5 out of 5]

ถึงจะพอเดาทางได้ แต่เราก็ให้ 5 ดาว สำหรับความเจ็บปวดล้วน ๆ ผ่านไปครึ่งเล่ม น้ำตายังมาไม่มีหยุด มีไม่กี่เรื่องที่ทำเราตาบวมได้เช่นนี้ คนแต่งใจร้ายกับเยี่ยน ๆ มาก คนแปลก็ช่างสรรหาคำมาขยี้ใจ โอ๊ยยย เล่มนี้เหมาะสำหรับผู้เสพติดความเจ็บปวดเช่นเรา 5555555

[Kiengku · Rating 1 out of 5]

|| Review รวม 1-5 ||
➳ เล่ม 1: ★
➳ เล่ม 2-5: N/A
➝ Overall: ★ /5✰⭑

เทตั้งแต่เล่มแรก
เป็นเรื่องที่ถ้าใครชอบก็คงจะชอบเลย แต่ถ้าไม่ชอบแบบเราก็คงไปต่อเล่มต่อไปไม่ไหว

จะว่ายังไงดี ทุกอย่างในเรื่องมันดูนิย๊ายนิยายไปหมด ทั้งตัวเอกทั้ง 2 คนกลุ่มเพื่อนไฮโซร้าย ๆ คนรักเก่าเคลือบยาพิษ สลับตัวโดยบังเอิญจากอุบัติเหตุ ฯลฯ ก่อนอ่านก็ทำใจระดับหนึ่งอยู่แล้วว่าต้องน้ำเน่าแนวพระเอกโบ้แน่ เอาเข้าจริงคือน้ำเน่ากว่าที่คิดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่มีความสมจริงใดใดทั้งสิ้น 😂ประกอบกับสำนวนที่อยากให้มันหน่วง อยากให้มันเศร้า แต่มันดันออกมาจงใจเกินไป เลยกลายเป็นไม่ได้สงสารหรืออินไปกับตัวละครขนาดนั้น

อ่านไปอ่านมาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเฉิงเยี่ยนถึงได้ยอม ถึงได้รักเฮ่อหยางขนาดนั้น (หรือจะมีเฉลยเล่มหล้ง?) ส่วนเฮ่อหยางก็งง ๆ เพราะพี่แกดูไม่แคร์เฉิงเยี่ยนเลย พอให้ทำดูว่ารักม๊ากมากตามเสต็ปพระเอกโบ้ก็เลยไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่

แต่ที่ขัดใจที่สุดคงเป็นเจียงหลินเรียกเฉิงเยี่ยนว่าพี่สะใภ้ เฮ่อหยางคบออกหน้าออกตาก็จริง แต่เซตติ้งประเทศจีน...