Op een dag krijgt Rosa Weber, een opgewekte 65-jarige weduwe met kinderen en kleinkinderen, de politie aan de deur. Haar oudste zoon blijkt zojuist aangehouden te zijn voor de verdwijning van de tienjarige Mischa, een zaak die het land al maanden bezighoudt. Voor Rosa begint er een emotionele roller-coaster. Samen met familie en vrienden neemt ze stelling tegen de verdenking, heilig gelovend in de onschuld van haar zoon. Maar hoe goed kent ze haar zoon echt? En is haar moederliefde bestand tegen de waarheid? Mischa is een meeslepende, indrukwekkende psychologische roman die geen lezer onberoerd zal laten.
Het verhaal volgt de moeder van een zoon die wordt verdacht van ontvoering en moorden van Mischa, een jongentje van 10. Gedurende zijn arrestatie en veroordeling blijft ze geloven in zijn onschuld.
Het boek is wel pakkend geschreven, maar het voelde een beetje herhalend. Dat kan echter wel typerend zijn voor een situatie als deze, maar daar heb ik te weinig kennis over.
In de roman ‘Mischa’ van Hans Münstermann is het obsessieve vasthouden van de moeder aan de onschuld van haar van moord verdachte zoon raak in taal gevat, evenals de manier waarop haar kringen van vrienden en kennissen reageren. Een van de thema’s van de roman is de publieke veroordeling op voorhand, waartoe mensen op ‘sociale’ media elkaar brengen. Het is in dit opzicht een in romanvorm uitgewerkt voorbeeld van zaken die beschreven zijn in Ron Johnson’s boek ‘Dit is vernederend’ https://www.goodreads.com/book/show/2... Dat je het als ouder moreel moeilijk kunt hebben met verwerpelijk gedrag van je kind, zeker als dat een publiek karakter krijgt, komen we ook tegen in ‘Het diner’ en ‘Makkelijk leven’ van Herman Koch; Metsepets https://www.goodreads.com/user/show/5... heeft mij/ ons daarop gewezen op deze pagina: https://www.goodreads.com/book/show/3... JM
Brr, wat slecht geschreven. Met als dieptepunt: "Nadat je als oude vrouw ooit was geboren, werd je met elke stap die je zette waakzamer en kwetsbaarder, tot je weer een kind was en verschrompelde." Oppervlakkig en gekunsteld. Geen research waardoor de setting en feiten niet kloppen.
saaiste boek dat ik ooit heb gelezen. je hebt van die slowread boeken, maar dit sloeg nergens op. zou hem je zeker niet aanraden, verspilling van je tijd.
Nog niet eerder voorgekomen dat een boek mij vanaf het begin vagelijk bekend voorkomt en dit pas op blz.48 met zekerheid vast stel. De ervaring van de monotone verhaallijn rondom een onderwerp dat vanaf de eerste letter pakkend had kunnen zijn, verbaasd me en stekt mij teleur. De recensie van Peter Buwalda ‘ Een weergaloze roman die onder je huid kruipt. Een meesterproeve van inleving’ is voor mij onmogelijk te rijmen met dit boek, helaas.
Mooi boek- het zou ook een derde ster verdienen als het niet lastig was geweest om over de helft te komen . Daarna is het zeer boeiend en vanuit een interssant perspectief beschreven.