پنی‌سیلین

by علی اسدالهی

http://www.mediafire.com/download/ipc...

بارگزاری نسخه الکترونیک منتشر‌شده به‌دست نویسنده

Genres: Poetry

64 pages, ebook

First published January 1, 2013

Reviews

[Fereshteh · Rating 4 out of 5]

هیچ کس نمی دانست
شهری در حال سقوط کردن است در تو
هیچ کس باز نکرد دکمه هایت را
تا مرا از زیر آوار بیرون بیاورد
و پشت پایت پرنده ای نریختیم به آسمان
پنجره را می بندم
!در هم بی دلیل باز است

هرچند این نوع شعر رو به سختی درک میکنم ولی
خوب بود
دوستش داشتم

[Sara Alaee · Rating 3 out of 5]

"معناگریزی و رفت و برگشت های زمانی پراکنده، تصاویر وهم آلود و سوررئال، قرار دادن گزاره های شعری میان زمان های سیال که "هر گزاره لایه هایی از آگاهی است که به سطح ارتباطی نمی رسد و نظم و عقل و منطق بر آن ها حاکم نیست."" این ها ویژگی های شعرهایی است که این روزها می خوانم. این نوع شعری را به درستی درک نمی کنم اما پیداست که شاعر امروز – اگر این نوع شعری را تازه بدانیم – به دنبال فرمی دیگر از روایت است تا به وسیله آن از ناخودآگاه و تجربه های ذهنی اش بگوید؛ تجربیاتی که محکوم به خاموشی اند. شاعر در لفاف هذیان گویی و عادت گریزی فرصتی می یابد تا جهان بینی، آرمان ها و نیازهایش را بیان کند. او در حالتی نیمه بیدار، با رها کردن قلم خود نجواهای اندیشه مهار نشده اش را به ثبت می‌رساند.


"البته احوالات کمینه را بخواهید از تصدق ذات
ملوکانه سلامت هستم
با حلقومی بر سنگ
که دهان باز کرده ذیل دهان دیگرم
دو دهان
دو دالانِ مشوشِ مغموم
پنداري میرزا جهانگیر خان در آنها دویده است
باقی عمرکم طویل، عدوکم ذلیل
به حالت تعظیم عقب عقب خروج نمودم، اما
در حفره اي بر ران چپم هنوز
ستارخان بر پاگرد عمارت اتابک میخزید و مدد
میخواست
میرفتم ازمیانِ دو ردیف قراول قزاق
با تفنگهاي چاتمه کرده به رسم استقبال
از فاصله ي دو چشم در تاریکخانه ي مبارکه
از تناقض دهنهایم
- یکی میخندید و دیگري
- خودمان انداختیم» : مرقوم به تحشیه ي طغرا«
لکن از حقیر چه برمی آمد؟ ..."

[KamRun · Rating 2 out of 5]

"حفره‌ای به کالیبر پنج و چهل و پنج صدم میلی‌متر در دهلیز قلبی که خون را بعد از بیست و شش سال به جای رگ‌ها در آسمان پمپاژ می‌کند" را اگر کیانوش صدا بزنید، "عبور سلانه سلانه‌ی گلوله به وقت چرخ کردن گوشت و استخوان دنده با هم" نام خانوادگی‌اش آساست. برداشت آزاد از شعر علم و صنعت - مجموعه‌ی پنی‌سیلین

اسداللهی را پیش‌تر با شعر مختارنامه شناخته‌ام. شیفته‌ی آن شعرش هستم. همان یک شعر بعنوان سنگ محک کافی بود تا به ذوق و بصیرت شاعر پی ببرم. اما اشعار این مجموعه اکثرا شخصی و حامل مفاهیم و استعاره‌های ذهنی هستند، حاصل تجربه‌های شاعر و در ارتباط مستقیم با موقعیت‌هایی خاص، که شاید اگر این‌ها روشن‌تر بود، از خواندنش لذت بیشتری می‌بردم

[مجیدی‌ام · Rating 3 out of 5]

گفتم خداحافظ
و دویدم میان شب
وقتی ستارهها چون حباب بر پوست قیر آلودم
میترکیدند...

[Ali Frz · Rating 1 out of 5]

شعر خوب شعریست که تاریخ مصرف نداشته باشد

[Saeed tavakoli · Rating 5 out of 5]

رک، خشن و زیبا
بدون گنگی غالب در شعرهای دهه هفتاد. روایی بودنش رو بسیار می‌پسندم
شعر ۰۰۹۳ رو بارها و بارها خوندم

[امیرمحمد · Rating 4 out of 5]

شعرهایی که باید توی تنهایی خوند، از بوی گندشون اذیت شد؛ چون زندگی همین کثافته. کثافت+شعر=کارای اسدالهی. به استعدادِ شدیداً عجیبش غبطه می‌خورم.

[Mana Misaghi · Rating 3 out of 5]

اولین مواجهه‌ام با شعر اسدالهی بود و از اون‌جایی که سال 92 منتشر شده، دوست دارم شعرهای جدیدترش رو هم بخونم. من زیاد شعر فارسی از شاعران معاصر کم‌تر شناخته‌شده نخوندم، و بین اون‌هایی که خوندم این یه سروگردن از بقیه بالاتر بود. بعضی شعرها پخته‌تر از بعضی دیگر بودن، و موردعلاقه‌ام شعر علم و صنعت بود.

.این تن من است، بخوریدش
این تن من است
.دست بزنید