ნაშრომში ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით წარმოდგენილი და გაანალიზებულია იაპონიაში მიმდინარე პოლიტიკური, სოციალურ-ეკონომიკური, კულტურული და იდოლოგიური პროცესები საერთაშორისო ურთიერთობათა სპექტრში. ავტორი არის აღმოსავლეთმცოდნე ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი; ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, "შორეული აღმოსავლეთის რეგიონისმცოდნეობის" მიმართულების ხელმძღვანელი, საქართველო-იაპონიი ურთიერთობების ასოციაციის წევრი.
ინფორმაციული თვალსაზრისით, უკეთესი წიგნია ვიდრე ლადანოვ/პრონიკოვისა, ამიტომ 3+1 (თუმცა ლადანოვ-პრონიკოვს ხშირად ციტირებს და წყაროების უმეტესობაც რუსულია. ცხადია, ამის აღნიშვნა ჩემი მხრიდან არ ნიშნავს იმ შიზოიდური აზრის გაზიარებას, რომ რაღაი რუსულია, ესეგი უვარგისია. რუსეთს დიდი ტრადიცია აქვს იაპონიასთან ურთიერთობისა და კარგი სპეციალისტებიც ჰყავდა და ალბათ დღესაც ჰყავს ამ მიმართულებით. უბრალოდ, როდესაც დღეს წერ წიგნს, ცხადია ალბათ უკეთესია, რომ სხვა წყაროებიც მეტად იყოს წარმოჩენილი. მოკლედ, ეს ისე. დანარჩენი ავტორის საქმეა). p.s. - ქალბატონი ნანა მასწავლიდა ბუდიზმის ისტორიას ბაკალავრიატზე. ჰოდა, ალბათ იფიქრა რომ ბუდისტურ სათნოებათაგან ერთ-ერთი უმთავრესი - მორჩილება - მაინც აგვეთვისებინა, თუ სხვა ვერაფერი. ამ მიზნით ყოველი ლექცია გულისხმობდა კარნახს, რომელსაც ვიწერდით რვეულებში და ყოველი სემინარი ამ ჩაწერილის მოყოლას. წარმოიდგინეთ, 3 ან 4 სტუდენტი რომ ერთსა და იმავეს ყვება სემინარზე O_o ეგ რვეული აღმოვაჩინე და გამახსენდა :D