Ο Βασίλι Ζαχάρωφ, μυστικοσύμβουλος των μεγάλων δυνάμεων, ο θρυλικός έμπορος όπλων του 20ού αιώνα, είναι ο διάβολος που μιλάει όλες τις γλώσσες. Μεγιστάνας του Τύπου, της Οικονομίας και του Πετρελαίου, φίλος και συνεργάτης όλων των αρχηγών κρατών, αλλά επίσης μαικήνας χιλίων δυο σκοπών, η επιρροή του στον κόσμο υπήρξε εξίσου ολέθρια και αόρατη. Από τη λάσπη των χαρακωμάτων στα πολυτελή ξενοδοχεία του Μονακό, από την απεργιακή ύφεση στη δολοφονία του Ζωρές, από την Κούβα στη Ναμίμπια, περνώντας από τα Βαλκάνια, εκμεταλλεύτηκε όλες τις ένοπλες και τις κοινωνικές συγκρούσεις. Μέχρι την τελευταία του ανάσα, χειραγωγούσε ανερυθρίαστα και χωρίς τύψεις προκειμένου να υποδαυλίσει τον πόλεμο.
Cette biographie romancée aurait pu être intéressante si l’auteure n’était pas partie dans tous les sens : nous suivons tour à tour Basil dans sa vie depuis l’enfance jusqu’à sa mort, mais également de plus près lors de ses dernières années de vie avec sa fille qui découvre son journal intime.
Je n’ai pas aimé les longues descriptions et les énumérations à n’en plus finir.
Il m’a manqué un supplément d’âme pour me faire adhérer aux propos de l’auteure. Tant pis.
L’image que je retiendrai :
Celle du vieil homme que seules les sucreries réjouissent.
Το βιβίο της Richard είναι μια μυθιστορηματική βιογραφία του Βασιλείου (Μπαζίλ) Ζαχάροφ, μιας προσωπικότητας που πάντα μου κινούσε το ενδιαφέρον, κι έτσι δεν έχασα καιρό να το προμηθευτώ για να διαβάσω για αυτό τον τρομερό άθρωπο. Γεννημένος από έλληνες γονείς στην Οθωμανική αυτοκρατορία στα μέσα του 19ου αιώνα, το πραγματικό του επίθετο ήταν Ζαχαρίου, αλλά η οικογένειά του το μετέτρεψε σε Ζαχάροφ για να γλιτώσει από τους διωγμούς ενάντια στου Έλληνες. Δαιμόνιος και ανάλγητος κατάφερε να γίνει ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Συνομιλούσε με αρχηγούς κρατων, ξεκινούσε πολέμους για να πουλήσει τα όπλα του, που πουλούσε, φυσικά!, και στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Φίλος του Βενιζέλου, βοήθησε την Ελλάδα στη μικρασιατική εκστρατεία, κι ήταν, όπως λέει και στο βιβλίο, η μοναδική του ήττα.
Η συγγραφέας επιλέγει μια πιο προσωπική προσέγγιση της ιστορίας: ο Μπαζίλ βρίσκεται στους τελευταίους μήνες της ζωής του, που περνά με την θετή του κόρη, την οποία θαυμάζει και λατρεύει. Σε εκείνη παραδίδει και μια αναλυτική περιγραφή της ζωής του, οπότε έρχεται αντιμέτωπη με την γυμνή αλήθεια που υποψιαζόταν, αλλά δεν μπορούσε να πιστέψει σε όλη της την σκληρότητα. Μέσα από τον διαρκή διάλογο του πατέρα με την κόρη συγκρούεται η ανηθικότητα του πρώτου και η ηθική της δεύτερης, ενώ παράλληλα διαφαίνεται η συνεχής πτώση και η μοναξιά εκείνου που πάλαι ποτέ περιτριγυριζόταν από τους ισχυρότερους του πλανήτη. Και τελικά πεθαινει μόνος του μέσα στη γενική αδιαφορία (και αποδοκιμασία) του μοναδικού ανθρώπου που είχε πια σημασία για εκείνον.
Le chapitre sur le mariage de sa fille est très bien écrit (on y "sent" la puissance financière et la démesure du bonhomme)
Le fait que l'autrice fasse une dédicace aux Gilets Jaunes (c'est son droit) m'a perturbé dans la lecture ... Un roman politiquement engagé, pas forcément ce que j'attendais
A lire en poche :)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Hyper intéressant parce que ça dresse le portrait d’un homme sans scrupule guidé uniquement par son succès qui essaie de défendre ses actes contre sa fille plus moralisatrice et altruiste qui tente de comprendre son père tout en ayant conscience des atrocités commises à cause de lui. Un discours entre liberté, capital et la paix.