Saints and Scholars

by Terry Eagleton

In 1916, in a remote cottage on the west coast of Ireland, an unlikely collection of fugitives gathers. Ludwig Wittgenstein has run away from Cambridge and English insularity. His traveling companion, Nikolai Bakhtin (brother of the Marxist aesthetician), has been through the gamut of revolutionary sects and is now devoting himself to gluttony. Into their retreat stumble James Connolly, now on the run from the British government, and Leopold Bloom, fleeing Ulysses and his broken marriage. Being men of ideas, they begin to talk. And then, being men of principles, they begin to argue ...

Genres: Fiction, Philosophy, Novels, World Literature, Roman, Historical Fiction, British Literature

156 pages, Paperback

First published January 1, 1987

About the author

Widely regarded as England's most influential living literary critic & theorist, Dr. Terry Eagleton currently serves as Distinguished Professor of English Literature at the University of Lancaster and as Visiting Professor at the National University of Ireland, Galway. He was Thomas Warton Prof. of English Literature at the University of Oxford ('92-01) & John Edward Taylor Professor of English Literature at the University of Manchester 'til '08. He returned to the University of Notre Dame in the Autumn '09 semester as Distinguished Visitor in the English Department.

He's written over 40 books, including Literary Theory: An Introduction ('83); The Ideology of the Aesthetic ('90) & The Illusions of Postmodernism ('96).
He delivered Yale's '08 Terry Lectures and gave a Gifford Lecture in 3/10, titled The God Debate.

Reviews

[Josefina Wagner · Rating 4 out of 5]

https://edebiyatdanostalji.blogspot.c...

Terry Eagleton'in ilk ve tek romanı Azizler ve Alimler ,12 Mayıs 1916 sabahı saat altıya on kala, Dublin’deki Kil-mainham Hapishanesi’nde James Connolly' nin idamının gerçekleştirilmesi ile ilgili olarak başlıyor. Gardiyanlar rahip doktor ve diğer ödlekler sisteminin kuvvetleri Connolly 'i idama hazırlarken tıkış tıkış bir koğuşda yaptıkları çalışmayı dikkatlice okumak gerek. Burda okurken abartıldığını düşüneceğiniz durum olur ama gerçekten faşist güçlerin sen ona karşı duracak fiziksel hiç bir gücün olmasa dahi herşeyin tamamiyle onların kontrolunda olduğunda bile,senden bu kadar korkmalarının nedenini ben tam olarak anlayamasamda kesinlikle doğrudur.Başlangıç da uzun ve ...

[ArturoBelano · Rating 4 out of 5]

Tery Eagleton'un marksist, edebiyat kuramcısı ve İrlanda'lı olmanın hakkını verdiği müthiş eğlenceli felsefi romanı. Müthiş eğlenceli ama bu şenliğe hakkıyla katılmak için okurun belli okumaları yapmış ve kutsal katolik İrlanda toprağına dair belli bir birikimi olması şart. Kitap tanıtımlarında james connoly, wittgenstien, bahtin ve bloom İrlanda kırsalında bir evde bir araya gelirlerse ne olura vurgu var ancak bu buluşma gerçekleşene ve devrim, dil, şenlik ve din ucu bucağı kaçmış felsefi tartışmalar eşliğinde alt üst edilene kadar bence bu bölümlerden de etkili olan Viyana, St Petersburg ve Dublin tasvirleri var ki benim diyen edebiyatçıya şapka çıkarttırır. Sırf bu bölümler için bile herkese öneririm Azizler ve Alimleri. Kitaba dair eksik bulduğum tek şey sakatatcı Bloom'un yetersiz anlatılmasıydı. Molly ve müptezel Dedalus size de kötü laflar hazırladım ancak Wittgenstien' ı kızdırmak istemiyor ve üzerine konuşulmayan şey hakkında susmayı tercih ediyorum.

[Deniz Urs · Rating 5 out of 5]

Okuyun, okutun, okutturun 😁 Ludwig Wittgenstein, Nikolay Bahtin, İrlanda bağımsızlık hareketi lideri James Connely ve Ulysses’in Leopold Bloom’u bir kır evinde bir araya gelirse neler olur? Politika, savaş, devrim, dil, felsefe , din üzerine öyle mizahi ve dolu dolu bir roman ki... Okurken gülmekten göz yaşartan cinsten Terry Eagleton’un mizahına kalemine sağlık

[Argos · Rating 5 out of 5]

“Azizler ve Alimler” aslen İrlanda kökenli İngiliz Marksist edebiyat kuramcısı, akademisyen ve yazar Terry Eagleton’un tarihi, felsefi ve edebi ilk ve tek romanı. Mizahi ve ironik bir anlatım dili ile köklerini aldığı İrlanda , Dublin ve İrlandalılar üzerine yazılmış bir roman. Romanın esas kahramanı İrlanda’lı işçi lideri, Cumhuriyetçi ve tabii katolik James Connoly, Dublin’de 1916’da kurşuna dizilen bir devrimci. Diğer kahramanları filozof Wittgenstein, Rus düşünür özellikle dilbilim ve tıpkı kitabın yazarı gibi Marksist edebiyat kuramcısı çağdaş bir filozof olan Mihail Bahtin’in kardeşi St. Petersburg Üniversitesi’nde dil felsefesi okumuş bir Rus aristokrat olan ve tarihe sınıf perspektifi yerine ahlaki bir perspektifle bakan Nikolay Bahtin. Son olarak Dublin denilince ilk akla gelen İrlandalı yazar J. Joyce’nin ünlü yapıtı Ulysses’in iki kahramanından biri olan Leopold Bloom.

Kitabın temel konusu, “tarihi alınmış, sömürgeleştirilmiş, kan dökülerek baskılanmış ama diline dokunulamamış bir ırkın, İrlandalı olmanın” acı hikayesi. İngiltere-İrlanda karşıtlığı ve İngiltere’nin baskın kötülüğü, Katolik-Protestan çatışması Connoly üzerinden anlatılıyor. Bu anlatıya Wittgenstein’ı dahil etmek sanırım onun 20. yüzyılın en önemli filozoflarından olması, Yahudi kökenli olup Katolik eğitim görmesi ve dil felsefesi ile ilgilenmesi sebebiyledir diye düşünüyorum. Keza Mihail Bahtin’in kardeşi de akademisyen ve yahudi olması nedeniyle olabilir. Kurmaca içindeki kurmaca karakter L. Bloom da Yahudidir, çünkü yazar iki ırkın dünya üzerinde ezildiğini, bu ırklardan birisi İrlandalılar diğeri ise Yahudilerdir diye düşünmektedir.

Roman kurmaca ama gerçekler üzerine kurulmuş, İngilizlerin İrlandalılar ile olan yıllara dayalı ezen-ezilen tablosuna renk katan Wittgenstein’ın muhteşem diyalogları, Buharin’in Çarlık Rusyası, Ekim Devrimi ve Yahudiler için yaptığı yorumlar ve tabii ki Ullyses’in Dublin’in romanı olduğunu söyleyen İrlandalı yazar James Joyce’un romanda kendi olgunluk dönemini anlatan L.Bloom’un katkıları ile renklenen bir kurmaca. Bertrand Russell ve yazarın okuduğu Cambridge’e bağlı Trinity College’e dair bölümler de çok zekice yazılmış. Dilin önemine sıklıkla vurgulayan yazar “dünyaya alkışlamaktan küfür etmeye kadar birçok biçimde tutunmakta olan dilin” insanların sahip olduğu en büyük kıymet olduğu görüşündedir. Hatta şöyle demektedir; Dilsiz Bir Ülke, Ruhsuz Bir Ülkedir.

Zaman zaman mizah seviyesi gereksiz bir düşüş gösterse de ironi hep üst seviyede sürüyor. Keats gibi yarı İngilizleşmiş İrlandalı edebiyatçılara, Tolstoy ve Dostoyevski gibi kader romanları yazan Rus edebiyatçılarına, hatta Baudlaire gibi kötümser şairlere selam göndermiş T. Eagleton. Viyana, Dublin ve St. Petersburg romanda bahsi geçen şehirler. Şiddet karşıtlığı da sıklıkla vurgulanmakta.

Kitap derinlikli ve felsefik, roman kahramanları çok farklı kulvarlarda da olsalar, okunduğunda ipuçlarını da birlikte getiriyor, bazı yorumlar göz korkutucu görünse de aslında değil. Oldukça beğendim, öneririm.

[Demet · Rating 4 out of 5]

acik soylemek gerekirse terry eagleton'dan cok iyi bir roman okuma ihtimalim olmadigini dusunerek onyargiyla basladigim bir kitapti ama tamamen tersi yonde bir etki yaratti. kitaba baslama sebebim witgenstein, connoly ve bloomun ayni kitapta karakter olmasinin cezbeciligiydi. ama felsefeyle yogrulmus guzel bir kurgunun edebi zevki gercekten cok baska. dublin, irlanda siyaseti, dil felsefesi, keltler, kilmainham hapishanesi ve tabii ki bol icki bol irlandalilik; gercek anlamda cok farkli etkilendiklerimden olarak geciyor tarihime.

[Kaan · Rating 5 out of 5]

Seçtiği başkarakterler sayesinde daha en başta ilgi uyandıran, zeka dolu diyaloglarla ve felsefi incilerle süslenmiş benzersiz bir eser. Mizahın ve ironinin alev topu gibi oradan oaya yuvarlandığı, buram buram İrlanda kokan "Azizler ve Alimler" okura altı çizilecek pek çok satır sunuyor. Ayrıca Terry Eagleton'ın tek romanı olma özelliğini taşıyan bu eser aklıma şu düşünceyi getirdi: Daha fazla roman yazsaydı pek çok iyi yazarı tahtından indirirdi kuşkusuz. Ama O mütevaziliğini korumayı seçti. İyi bir roman nedir ve nasıl yazılır? sorusunun cevabını kusursuzca örneklemek istedi sadece.

[Ferda Nihat Koksoy · Rating 3 out of 5]

AZİZLER VE ALİMLER
-Herşeyin gözle GÖRÜNÜR olması dayanılmazdır.

-SOYUT BİLGİ masum değildir, hayatı terörize edebilir; SÖZLER tüfek kadar sahicidir.

-DEVRİM için "BİR ÇIRPIDA" düşüncesi, Tanrı düşüncesi gibi metafiziktir. Aynı şekilde, "BÜTÜNSEL KOPUŞ" fikri de "SAF SÜREKLİLİK" GİBİ yanılsamadır.

-ÖLÜMün kaçınılmazlığını bildiğimiz halde başkaldırabilmek, olabilecek en son ve en saf özgürlüktür.

-Dehşeti ne denli ayrıntılı çizgilerle resmedersen, umudu da o denli söndürürsün.

-Ne olabileceğimizi öğrenebilmek için ÖZGÜR, bir şeyden kurtulabilmek için ise ona HÜKMEDEBİLMEK gerekir.

-DUYGULANIMLAR, sanıldığı gibi özel mülkiyete benzer şekilde BİREYSEL DEĞİLDİR.

[Jonfaith · Rating 3 out of 5]

The blending of literature, politics and theory is a wonderful jaunt. Eagleton applies a heavy hand in his fictional debut to the reader's disservice. The curtain rises and Nikolai Bakhtin is pontificating on Hegel to a pub in Ireland, one of the lads pauses and offers an aside, this gent is sharp enough to read Mass. All these years later, I smile in recollection. Placing Wittgenstein, Roger Casement and Leopold Bloom alongside the other Bakhtin would appear to spoli the broth. The result isn't amazing but it lingers and yields a hefty share of laughs along the way.

[Tülay Şahin]

Bu kitabı eklemeyi unutmusum:)

[Sena O. · Rating 4 out of 5]

a very intelligent fanfiction indeed.

[Maughn Gregory · Rating 3 out of 5]

As short as this novel is, only about half of it is a novel; the other half is Marxist philosophical reverie. Eagleton is a brilliant writer in both genres but I wasn't happy with the way he blended them here (compared to, say, Moby Dick, where that blend is wonderful). Also, I agree with many other reviewers that his brilliance sometimes gets in the way, as if hyper-cleverness were the point.

[Jon · Rating 5 out of 5]

What a wild premise! This novel was my introduction to the Terry Eagleton, prolific British writer and Renaissance man. In this philosophical romp, he strands Ludwig Wittgenstein, Nikolai Bakhtin, Irish Rebel James Connolly and Leopold Bloom together, taking shelter from a storm on the west coast of Ireland. The ensuing debate and conversation is off the charts.

[Rachel]

A complete change from what I have been reading lately - short, pithy and particularly good for people who like twentieth century history and political philosophy. And funny!

[Berat Dumlu · Rating 4 out of 5]

Okurken gülmekten gözümden yaş gelmedi ama yine de eğlenceliydi. Özellikle bütün karakterlerin evdeyken her seferinde farklı konular hakkında tartışmalarını okumak oldukça sürükleyiciydi.

[Duygu Öksünlü · Rating 2 out of 5]

Terry Eagleton'a bayılıyorum ama lütfen kuram-kritikçiler roman yazmasın.
Romanda olay örgüsü zayıf. Tamam onu geçelim Connolly, Wittgenstein, Bahtin arasındaki diyaloglara bakalım. Orada da obur Bahtin, İrlanda özgürlük mücadelesi naraları arasına Meryem, İsa lafları sokuşturan Connolly ve durup durup meczup gibi kitaplarından birer cümleyi slogan olarak haykıran Wittgenstein'ı görüyoruz. Her şey sırıtıyor kısaca.

[James · Rating 5 out of 5]

Great fun read. The characterizations are very well done and I laughed out loud three times during the 145 short pages, it's all very well done, our introduction to the lunatic Wittgenstein through the eyes of Russell is superb and hilarious but all the characters are so well portrayed and there's a nice balance maintained throughout between the philosophical and the human perspective, my only complaint is that there isn't more and I'm left wondering why the author never wrote any fiction after this.

[Mick Maurer · Rating 5 out of 5]

If only it were true. Interesting work of a fictional meeting. It has Wittgenstein in Ireland during the Great War, while he was in fact serving as a volunteer in the Austrian Army. If you are into philosophy then this is a fictional work for you to read. The author Terry Eagleton has also written a script, Wittgenstein, which Derek Jarman made into a film of his own rescripting. I will read the script next and then watch the film by Jarman this weekend.

[eylem · Rating 4 out of 5]

Buradaki birkaç yoruma istinaden en başta şunu söylemek isterim: Göz korkutacak bir şey yok, evet birkaç ön okumayla çok daha anlaşılır ve komik olabilir ama dünyanın en zor metni değil.

I. Dünya Savaşı sırasında ülkelerin ve aydınların durumları çok iyi anlatılmış. Eagleton her Marksist gibi iyi bir tarihçi. İyi bir romancı olduğunu da daha kitabın ilk bölümünde gösteriyor. Okuması keyifli, yarısı tarih yarısı filozof diyaloğu olmasına rağmen akıcı bir dili var.

Ben kitabı çok beğendim. Bundan sonra hediye listemde olacak. Eşe dosta dağıtacağım.

*İrlanda ve İngiltere Marksistlerini seviyorum. Hepsinde huysuzluktan gelen bir komiklik var.

[Derya Ince · Rating 4 out of 5]

“bir dünya için her çeşit insan lazım”

Eagleton’nın şahane kurgusuyla bir araya gelen Bahtin, Wittgenstein, Connoly ile kurgusal karakter olan Bloom arasındaki diyalogları takip etmek çok hoş. Mizahi yönü güçlü bir metin.

[Firuze Adıgüzel · Rating 2 out of 5]

Kitabın; yazarı, roman haliyle anlatmaya çalıştıkları ve Türkçe çevirisinde ortaya konulmuş haline söyleyecek birşeyim yok. Kendi senaryosunu kendisi yazmak isteyenler için ilham olabilecek ve en azından bir kere kahkaha atma garantili bir kitap işte...

[Nathan · Rating 4 out of 5]

Hilarious and poignant, but there's simply not enough of it

[Raraavis · Rating 5 out of 5]

an amazing book...

[Jonathan · Rating 4 out of 5]

Waterfalls of words, thoughts, almost enough and fast enough to drown. A deep breath and pause or two and it becomes a pleasure and joy.

[Nina Natroshvili · Rating 3 out of 5]

obscure language at times, but great blend of fact and fiction. I particularly love how he drags thinkers and heroes down to earth

[James Klagge · Rating 3 out of 5]

Another novel in which Wittgenstein is a character, along with Nicholas Bachtin (Russian linguist), James Connelly (Irish revolutionary), and Leopold Bloom (character in Joyce's Ulysses). An implausible scenario, set in 1916. The date works well enough for Connelly (after the Easter Rising) and Bloom (setting for Ulysses), but is implausible for Wittgenstein and Bachtin, for whom it is about 20 years too early. But that does not need to interfere with the story.
A minor character in the story is Donal Tierney, a caretaker of the house in western Ireland where the other characters cross paths. "Donal" is a stand-in for Tommy Mulkerrins, who actually looked after Wittgenstein in a similar situation in Ireland in the late 1940s. Wittgenstein, in the book and in reality, was having Donal/Tommy burn lots of his manuscripts. Donal seems to actually be holding on to them with the thought of selling them to others who might come seeking info about Wittgenstein. But the real Tommy was more naive. Ray Monk told me (what he did not put into his biography) that when he interviewed Tommy, and asked him whether he had ever considered saving any of Wittgenstein's papers, Tommy replied--Why, they were written on on both sides.
I actually read this (again--first read it about 15 years ago) b/c I've taken an interest in Bachtin. He was in fact a good friend of Wittgenstein's in the 1930s and 1940s. Little is known about him, except that he is the older brother of the better known Russian literary theorist Mikhail Bakhtin. About a year ago I read Bachtin's posthumously published essays, and decided that he was relevant to a certain aspect of Wittgenstein's work. So I was interested in what Eagleton does with Bachtin. But it's not much of interest. He is mostly used as an opposite to and foil for Wittgenstein.
There is very little action in the book--mostly description and discussion. A lot of discussion between the characters about the nature of revolution. Eagleton brings lots of lines from Wittgenstein to bear on real-life issues,including revolutions. It is somewhat interesting and sometimes a bit forced. Anyway, I'm glad I read it again.

[Hrvoje Zorc · Rating 5 out of 5]

Fantastic!

[Matt · Rating 2 out of 5]

This book was a shelf-holdover from BA's grad school days. I picked it up while dumping books; the first chapter is about an execution, so I was hooked, and it's short so I just read it all. I highly doubt anyone will be running out to grab this, so I'll go on to tell you the book is sort of a Marxist Donnie Darko or 'Incident at Owl Creek.'

Impressively written on a sentence-by-sentence basis; the guy is obviously brilliant, but he gets a little carried away with himself. He goes so far as to throw in a character from 'Ulysses,' for example. I'd wager I'm the only person who hasn't read 'Ulysses' who has read this book. Next.

[Karl · Rating 4 out of 5]

The premise of the book is good fun, and it's rollicking writing which practically reads itself. Although it is (naturally) only entirely amusing at first, I wonder if making Wittgenstein and Bakhtin such *unrelenting* cartoons may get a bit wearing. No regrets on either reading or re-reading, though, to be sure.

[Usuyitik · Rating 5 out of 5]

Benim favori kitaplarımdan biri. Zaten Eagleton da muhtemelen, roman böyle yazılır arkadaşlar demek için yazdı bu romanı. Hem kurgusu sağlam, hem içeriği. Anakronizmi de çok keyif verici.

Keşke Türk Edebiyatı'nda da bir Eagleton etkisi görülse, böyle şeyler yazsa genç arkadaşlar.

[Ivan Labayne · Rating 3 out of 5]

a philosophical novel, which at times felt like reading terry's nonfictional works. only that, here, there is a big coffee table and countless bouts pertinent to things seldom-loved: Meaning, History, human agency, social transformation, our minute selves.