Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσεύθηκε στο περιοδικό Δευκαλίων 12/2, Φεβρουάριος 1994 και με τίτλο "Wissenschaft, Macht und Entscheidung" στο συλλογικό έργο: H. Stachowiak (Hg.) Pragmatik. Handbuch pragmatischen Denkens, τομ. 5, Hamburg (Meiner).
Ήδη από την πρώτη ώρα της κοσμοθεωρητικά θεμελιωμένης και συστηματικής της εμφάνισης, η φυσική επιστήμη των Νέων Χρόνων συνέδεσε την αυτοκατανόησή της μ' ένα αίσθημα υπεροχής έναντι των ιστορικών επιστημών εν γένει: στον αστάθμητο κι ευμετάβλητο χαρακτήρα, άρα και στην αδυναμία επακριβούς νοητικής σύλληψης των ανθρωπίνων πραγμάτων πίστευε ότι μπορούσε να αντιπαραθέσει μιαν εδραία γνώση για ένα εδραίο αντικείμενο, ήτοι τη νομοτελή Φύση. Στην πίστη αυτή αντιστοιχούσε, πάλι, μια αντίληψη ανθρωπολογικά πλαισιωμένη, ότι δηλαδή στον φυσικοεπιστημονικό τομέα ασκούν τη δραστηριότητά τους ο απροκατάληπτος Λόγος και η έλλογα προσανατολισμένη εμπειρία, ενώ στο πεδίο της ιστορίας επικρατούν πάθη και αισθήματα, ήτοι τοποθετήσεις προσδιορισμένες υποκειμενικά και ιδεολογικά.
Ο Παναγιώτης Κονδύλης (17 Αυγούστου 1943 – 11 Ιουλίου 1998) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Έγραψε κυρίως στα γερμανικά και μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά.
Γεννήθηκε το 1943 στο Δρούβα Ηλείας στην Αρχαία Ολυμπία. Πήγε στο δημοτικό σχολείο της Νέας Ερυθραίας και στη συνέχεια στο γυμνάσιο της Κηφισιάς. Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και φιλοσοφία της μεσαιωνικής και σύγχρονης και νεότερης ιστορίας και πολιτικής επιστήμης στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης. Το 1977 του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για την - υπό την επίβλεψη του Ντίτερ Χένριχ - διδακτορική διατριβή του με τίτλο "Η γένεση της διαλεκτικής: Μια ανάλυση του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της πνευματικής ανάπτυξης των Χαίλντερλιν, Σέλλινγκ και Χέγκελ έως το 1802" (γερμ. Die Entstehung der Dialektik. Eine Analyse der europäischen Aufklärung und der geistigen Entwicklung von Hölderlin, Schelling und Hegel bis 1802).
Εξαιρετικοί Γερμανοί ιστορικοί όπως ο Βέρνερ Κόνζε και ο Ράινχαρτ Κόσελεκ, υπήρξαν σημαντικές καθοδηγητικές επιρροές κατά την περίοδο διαμόρφωσης της σκέψης του στην Χαϊδελβέργη. Στην συνέχεια, ο Παναγιώτης Κονδύλης επικεντρώθηκε στις Διεθνείς Σχέσεις και την Στρατηγική Σκέψη και την κοινωνική φιλοσοφία.