感染遊戯

Detective Reiko Himekawa #5

by Tetsuya Honda

会社役員刺殺事件を追う姫川玲子に、ガンテツこと勝俣警部補が15年前の事件を語り始める。刺された会社役員は薬害を蔓延させた元厚生官僚で、その息子もかつて殺害されていたというのだ。さらに、元刑事の倉田と姫川の元部下・葉山が関わった事案も、被害者は官僚――。バラバラに見えた事件が一つに繋がるとき、戦慄の真相が立ち現れる！　シリーズ最大の問題作。

364 pages, Kindle Edition

First published March 25, 2011

About the author

Associated Names:
* 誉田 哲也 (Japanese profile)
* ฮนดะ เท็ตสึยะ (Thai profile)

Reviews

[LookPla]

เล่มนี้เป็นเรื่องที่3ในชุดสตรอเบอร์รี่ไนท์ค่ะ
ตอนแรกที่อ่านเข้าใจไปว่าเล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้นเสียอีก
เพราะแต่ละคดีที่เห็นในข้างต้น เขียนแยกกันเป็นตอนๆ
จนดูเหมือนไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
แต่ผ่านไปสัก3-4ตอน เรื่องเริ่มโยงเข้าหากัน
ว่าเป็นคดีที่เกิดจากความเจ็บแค้นของประชาชนที่มีต่อข้าราชการที่คอรัปชั่น
ประเด็นคือความเจ็บช้ำนั้นได้แผ่ขยายออกไปได้อย่างไร
และอะไรทำให้คนเหล่านั้นลุกขึ้นมาระบายแค้นกับเหยื่อ
เรื่องนี้นางเอกของเราตั้งแต่เล่มแรก เรโกะ ดูไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไหร่นัก
แถมเนื้อเรื่องดูห่างจากเล่ม 2 พอประมาณ
จนดูเหมือนว่า สนพ หยิบเล่มที่ไม่ใช่ภาคต่อของเล่ม2จริงๆมาแปล
เพราะช่วงเวลาดูห่างและโดดๆ และมีเหตุการณ์อะไรบางอย่างหายไป
แต่ก็ไม่ได้สลักสำคัญจนทำลายอรรถรสของเนื้อเรื่องจริงๆ ลง
ในแต่ละคดีเองมีความสะเทือนใจแอบซ่อนอยู่
และยิ่งเมื่อมาถึงตอนจบของเรื่องมีความหดหู่ใจเพิ่มอีกด้วย
เรื่องนี้ตีแผ่การคอรัปชั่นที่น่ารังเกียจ และผลพวงของการคอรัปชั่นอันเลวร้าย
ผลเสียจะตกอยู่ที่ใครถ้าไม่ใช่ประชาชนตาดำๆ
มีอยู่ในทุกพื้นที่จริงๆ สำหรับเรื่องเลวร้ายแบบนี้
นี่ถ้าเขียนตีแผ่ของบ้านเราก็คงไม่แพ้กัน
แต่ก็ไม่อยากให้มีคดีแบบนี้ให้เกิดขึ้นในบ้านเราหรอกนะ
เพราะสุดท้ายก็ประชาชนอีกนั่นหละที่ยังคงรับเคราะห์อยู่ดี

โดยรวมเป็นนิยายอ่านเพลิน และน่าติดตามดีค่ะ
แถมแอบแฝงสาระอยู่เล็กๆ ถึงจะเป็นสาระที่เจ็บปวดก็ตามที

[Mizuki]

Infection Game tells an exciting, thoughtful murder mystery about crime and punishment and justice, and I really like what the murderer/mastermind did in the end of the story.

PS: I like how the different cops, their personalities and motivation are described too.

review for the previous book from the same series: https://www.goodreads.com/book/show/1...

[Angel 一匹狼]

This book left me a little bit confused. I had fun reading it, but I felt a disconnection with the characters. I felt the story of the powerful and their running away of responsibilities interesting enough (even if more of the same), but I just couldn't feel invested in it.

Maybe is Honda's writing style which is easy to read, and with lots of conversations, but not really much into character development. Maybe it is because this is not the first in a series (of which I had no idea when I got it at the library) and much of the character development has been done before: we already know the characters, let's get to business. Maybe it had to do with the way the plot develops, with different short stories converging into a big picture of which I really was not so much interested.

The story goes around some 'random' attacks to old Japanese men who held positions of power in the public service and went to work to the private (or retired, or...). There seems to be an under-plot about a medical product that was the reason some Japanese people got sick (and some killed themselves over it, etc.). And the police investigates it.

As I said, all good enough. You get a mystery (who is killing, why, etc.), the police working to know what happened, some dark stuff from the people in power... But again, as I said, I couldn't really feel invested in the story and sometimes I found myself wondering if the characters that were talking had appeared before on the story or if it was the first time they were making an appearance. And there is something wrong if you don't remember the names of the characters of the story (with me or with the book).

The best: easy to read; it has the atmosphere

The worst: more of the same about the ones in power being bad (but we don't do anything to change things), the characters are very stereotypical and shallow (we don't really get to know much about them); not much of a mystery here

Alternatives: Kyôtarô Nishimura comes to mind; Edogawa Rampo if you want dark and bloody and creepy and bizarre; your 'Scandinavian' authors like Camilla Läckberg; maybe that's the thing, there are too many options out there and "感染遊戯" doesn't particularly stand out

6/10

(Original Japanese)

[Tohkittipong]

เล่มที่สามในชุดซีรี่ย์ Strawberry Night เกมสังหาร

เล่มที่สามนี้จะพูดถึงปัญหาทุจริตในแวดวงราชการมาเป็นต้นเหตุของการฆาตกรรมเขย่าขวัญ เริ่มต้นด้วยคดีเล็กๆ ซึ่งเกิดขึ้นในต่างวาระ ต่างสถานที่ ความอุกฉกรรจ์ก็ไม่เท่ากัน แต่ในแต่ละคดีเหล่านั้น กลับมีเส้นบางๆ เกี่ยวโยงเรื่องราวเข้าด้วยกัน

อ่านจบด้วยความสนุก ตื่นเต้นชวนระทึก ซับซ้อนซ่อนเงื่อนและยังสอดแทรกอารมณ์ขันในบางช่วงบางตอนด้วยครับ

[giftx]

เหมือน spin off มากกว่าจะเป็นภาคต่อ เรโกะไม่มีบทบาทเลย คือไม่ได้ตั้งใจเปิดอ่านเพราะเป็นเรื่องราวตัวละครย่อยคนอื่นๆ ตัวละครเยอะมาก ต้องตั้งใจอ่าน โดยรวมสนุก แต่ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวัง แค่ยืมชื่อ Starberry Night มาหลอกให้อ่าน

[Runz Sama]

ชาบูกับฮนดะ จริงๆที่กล้าเอาเรื่องแบบนี้มาแต่ง
(ถ้าบ้านเราคงมีแบน...55555555)

ชอบพล็อตเล่มนี้มากอ่ะ ถึงเรโกะ จะออกน้อยมากก็เหอะ..

[Alistair]

勝俣真的是一個極致厭女還引以為傲的渣。對於案件中的女兒只用好不好看來定義，卻把所有憐憫給了女兒的父親。每次看到這個角色就煩，更煩作者硬要給這個角色惡人正派的想像。

[Lily]

目前這系列最不喜歡的一本
看得很煩躁
無法對主角產生共鳴

[Karin]

none of the grudge that led to all the killing was personalized enough for me. would have loved more description on the scandal

[Emiko Igari]

各章が独立している内容ですが、最後に全部繋がります。ガンテツもいいけど、やっぱり姫川玲子がいいな。