…waar moet het meerkleurige vruchtlichaam bloeien dat met schimmeldraden gevormd werd…
In een stervende, overbevolkte wereld vol droogtes, mislukte oogsten en hardnekkige virussen bieden genetische modificatie of 'gen-mod' formules enige soelaas om planten te weren tegen het strenge klimaat. Big Bio-bedrijven en Agri(cultuur) boeren racen steeds naar de nieuwste formule voor de volgende vreselijke klimaatvoorspellingen.
Sam Simmons is een dwangmatige politie-inspecteur te midden van deze machtsstrijd. Hij wordt benaderd door het Big Bio-bedrijf, Inzycht, voor zijn expertise in gen-mod onderzoek. Dat brengt hem naar het obscure Indigo ruimtestation voor biologisch onderzoek, waar hij een dubbelzijdige relatie mee heeft.
Zelfs een stervende wereld kan echter vol leven zitten.
BoekGoud-nominee, Stijn Moreels (b. 1995), is a weird fiction author from Kortrijk, Belgium. He authored a dozen books and numerous short stories. His work is included in the 'Kortrijkse Reeks', where he represents the weird fiction genre in West Flanders. In the process, he provides a new generation of the 'Belgian School of the Strange'. Literary initiatives Inktvis and De Optimist already recognised the surreal originality of his stories. The Corvus Review magazine already published his weird work.
Moreels' work is characterized by his unsettling surrealistic style and his fluent writing. He describes it as 'readable experimental.' His inspiration is rooted in mental health, human ignorance, and something that once crawled through his wall. _________________
BoekGoud-nominee, Stijn Moreels (1995), is een weird fiction auteur uit Kortrijk (België). Een dozijn boeken en tientallen kortverhalen staan onder zijn naam. Zijn werk is opgenomen in de ‘Kortrijkse Reeks‘, waar hij het weird fiction genre vertegenwoordigt in West-Vlaanderen. Daarbij zorgt hij voor een nieuwe lichting van de ‘Belgian School of the Strange‘. Literaire initiatieven Inktvis en De Optimist erkenden al de surrealistische originaliteit van zijn verhalen. Het Corvus Review magazine publiceerde al zijn vreemde werk.
Moreels’ werk wordt gekenmerkt door zijn onbehaaglijk surrealistische stijl en zijn vlotte pen. Hij noemt het zelf ‘leesbaar experimenteel’. Zijn inspiratie wortelt in mentale gezondheid, menselijke onwetendheid en iets dat ooit door zijn muur kroop.
Science-fiction binnen de literatuur is toch vooral een Engelstalige aangelegenheid als je kijkt naar de grote prijzen en de grote bejubelde werken. Niet dat er helemaal niks aan genrefictie buiten het Engels taalgebied uitkomt, maar dat zijn helaas toch wel vaak werken die onder de radar blijven (ook bij mij). Des te leuker is het om plots verrast te worden door Indigo van Stijn Moreels: ambitieuze, creatieve en goed geschreven science-fiction (of weird fiction, om preciezer te zijn) van Vlaamse bodem, en het eerste boek in een reeks van drie.
Sam Simmons is inspecteur in een wereld die op haar laatste benen loopt: enkel door genetische modificaties kan nog voldoende voedsel gemaakt worden waar de mensen op een overbevolkte aardbol zich mee kunnen voeden. Er woedt een hevige strijd tussen de onderlaag (klassieke boeren) en de bovenlaag (bedrijven die genetische modificaties ontwikkelen) en het is aan Sam om de misdaden die in deze strijd begaan worden te onderzoeken en te bestrijden. Hij wordt voor een speciale operatie naar ruimtestation Indigo gestuurd, een plek die hem weer oog in oog brengt met het verleden en waar zich mysterieuze fenomenen voordoen die het verstand te boven gaan.
Magisch Vooral de haast magische aspecten van dit verhaal maakten veel indruk op me en deden me denken aan The Expanse (de tv-serie, de boeken heb ik (nog) niet gelezen). Waar de weirde, betoverende gebeurtenissen in The Expanse aan de wieg staan van grote conflicten en meeslepende gebeurtenissen, daar sluit Indigo juist af met een flinke portie magie, de lezer achterlatend met meer vragen dan antwoorden. Een einde kon bijna niet beter zijn, want de behoefte om meer te willen weten is enorm groot wanneer je Indigo dichtslaat. Was deel twee uit deze trilogie ook voorhanden geweest, dan had ik die waarschijnlijk direct na Indigo net zo verslonden als dit eerste deel.
Hoewel het mysterie en de spanning op ruimtestation Indigo een groot aandeel hebben in het geheel en ze dit boek zeer onderhoudend maken, vormt hoofdpersonage Sam toch het fundament van het verhaal. De bijpersonages die om Sam heen cirkelen blijven allemaal wat vlak, maar Moreels werkt het karakter van Sam op zeer overtuigende wijze uit. Zo is er Sams boeiende en trieste geschiedenis die stukje bij beetje uit de doeken gedaan wordt, maar het meest krachtige is de manier waarop Sams dwangstoornis wordt beschreven. Als lezer krijg je echt een boeiend inkijkje in hoe het hoofd werkt van iemand met dwang en ook hoe allesoverheersend de dwang kan zijn en hoezeer dit iemand belemmert in het dagelijks leven.
Knappe stijl Daarnaast is Indigo in een knappe stijl geschreven. Het is duidelijk dat over ieder woord is nagedacht en dat ieder woord precies op de juiste plek staat. In de beste gevallen geeft dat heel mooie, zwierige zinnen, hoewel er ook af en toe vergelijkingen voorbijkomen die net wat te vergezocht of overdreven zijn. Bovenal echter doet de stijl recht aan de inhoud van het boek: op bijzondere, maar uiterst leesbare wijze vertelt Moreels een bijzonder verhaal vol spanning dat bovendien ook nog de nodige diepgang bevat.
Laat deel twee in deze Inzycht-trilogie maar komen dus. Fijn om nog eens positief verrast te zijn door genrefictie vanuit ons eigen Nederlands taalgebied. Stijn Moreels is absoluut een schrijver om de komende jaren in de gaten te houden. Meer van dit soort Nederlandse en Vlaamse boeken graag (tips zijn welkom).
Alhoewel science fiction niet direct mijn favoriete genre is was ik bij dit boek meteen gegrepen. Ik wilde gewoon doorlezen. Het is spannend, intrigerend en heeft personages met diepgang. Hoe vreemd de wereld ook is die in het boek beschreven wordt, het blijft toch ergens geloofwaardig..Toen het boek uit was, was mijn eerste gedachte: ik wil deel 2 lezen van deze trilogie!