真珠夫人 (文春文庫)

by Kan Kikuchi

信一郎は乗合自動車で事故にあい、瀕死の青年から腕時計を託される。返すべきひとは、死に際に口走った「瑠璃子」という女性。帰京後探し当てた瑠璃子は真珠のように美しく、孔雀のように微笑み、自分のサロンに集う男たちを弄ぶ妖婦だった。かつて父の名誉を守るため、没落しかけた家を救うため、将来を誓った恋人・直也と別れて、新興成金の荘田勝平の妻となった瑠璃子には、運命に翻弄された過酷な過去があり──。ＴＶドラマ化され、話題を呼んだ大河ロマン小説。

Genres: Japanese Literature, Classics

526 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1977

About the author

Hiroshi Kikuchi (菊池 寛 Kikuchi Hiroshi?, December 26, 1888 – March 6, 1948), known by his pen name Kan Kikuchi (which uses the same kanji as his real name), was a Japanese author born in Takamatsu, Kagawa Prefecture, Japan. He established the publishing company Bungeishunjū, the monthly magazine of the same name, the Japan Writer's Association and both the Akutagawa and Naoki Prize for popular literature. During the Meiji period, Kikuchi Kan's main focus was to accurately portray the hardships of the daily lives of the common people. He was one of the leading playwrights during the Meiji period. In 1920, Kikuchi Kan's success was more recognized by the general public after the success of one of his pieces of work, Shinju fujin (真珠夫人 Madame Pearl). He was also the head of Daiei Motion Picture Company (currently Kadokawa Pictures). He is known to have been an avid player of Mahjong.

Reviews

[top. · Rating 4 out of 5]

คนที่ใช้ชีวิตไปตามที่ตนคิดว่าดีแล้วนั้นไม่เรียกว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวคิดเอาแต่ได้ แต่คนที่อยากให้คนอื่นมีชีวิตตามที่ตนคิดว่าดี คนแบบนี้ถึงจะเรียกว่าเห็นแก่ตัว และคุณก็เป็นคนแบบนั้น-

กราบการเลือกผลงานเปิดตัวคิคุจิ คังในไทย และการเลือกใช้ผู้แปลที่มีฝีมือสูงมาก งานนวนิยายเล่มหนากว่า 400 หน้านี้จะลื่นไหลเพลิดเพลินไปไม่ได้เลยหากขาดอาจารย์ฉวีวงศ์ ผู้ร่ายประโยคญี่ปุ่นให้ออกมาเป็นภาพมหานครโตเกียวเมื่อราวร้อยปีก่อน เมื่อความโอ่อ่าหรูหราและสุขุมนุ่มลึกกลมเกลียวเกี่ยวพันกันในยุคไทโช / อันนี้ชื่นชมมากจริงๆ ครับ ไม่มีจุดไหนที่อ่านแล้วไม่กระจ่าง หรือสับสนเลย แถมผู้แปลเลือกใช้คำที่หลากหลายทำให้งานอ่านง่ายไม่จำเจด้วย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเอ่ยถึงผู้แปล ย่อมขาดไม่ได้ที่จะเอ่ยถึงผู้เขียน คิคุจิ คัง เท่าที่ทราบเห็นว่าเป็นผลงานสร้างชื่อ ซึ่งก็ไม่เห็นขัด เนื่องจากตามข้อเท็จจริงแล้วนิยายเรื่องนี้ทั้งพล็อตทั้งวิธีการดำเนินเรื่องมีความเมโลดราม่าอยู่สูง และจัดเป็นวรรณกรรมมวลชน (popular lit) ได้สบายๆ แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นเพียงนิยายเบาสมองอ่านเอาสนุกตามรูปแบบวรรณกรรมประโลมโลก ก็อย่างที่ตัวละคร "ชินอิจิโร่" โต้กับกลุ่มผู้เหยียดงานที่มีคนอ่านอย่างกว้างขวางว่าน้ำเน่า, ตลาด ในวงสนทนาวรรณกรรมว่า

..

ผมไม่คิดเช่นนั้นครับ ผลงานที่มีคุณค่าทางวรรณศิลป์นั้น ยิ่งกาลเวลาผ่านไปก็ยิ่งมีคนอ่านกันมากขึ้นจนแพร่หลายกลายเป็นวรรณกรรมมวลชนหรือที่พวกคุณอาจเรียกว่าตลาดหรือน้ำเน่า ดูอย่างบทประพันธ์ของตอลสตอยสิครับตอนนี้กลายเป็นวรรณกรรมมวลชนทั้งในญี่ปุ่นและประเทศอื่นๆ แล้ว- / ก่อนจะปาเชคสเปียร์, โฮเมอร์ และดันเตใส่ไปอีก วงสนทนาอย่างลุกเป็นไฟ

ผมคิดว่างานประพันธ์ที่มีความดีเด่นเป็นเลิศนั้นจะกลายเป็นวรรณกรรมมวลชนที่มีผู้นิยมอ่านกันในทุกระดับสังคมมากขึ้นตามลำดับพัฒนาการด้านความรู้ของสามัญชน หรือที่คุณอาจเรียกว่าชาวบ้าน วิธีคิดและมุมมองของนักเขียนอาจธรรมดาสามัญ แต่รสชาติและการนำเสนอที่มีเสน่ห์จูงใจให้ติดตามอ่านตั้งแต่ต้นจนจบนั้น เราจะปฏิเสธได้หรือว่านั่นไม่ใช่คุณค่าทางวรรณศิลป์?-

การวิจารณ์วรรณกรรมในอดีต เราจะต้องมองในแง่ของประวัติศาสตร์วรรณคดีด้วยครับ-

...

น่าจะถือเป็นช่วงที่เดือดที่สุดในเล่ม ลุ้นใจหายใจคว่ำให้พ่อชินอิจิโร่ไล่ต้อนอีกฝั่งให้หน้าดำหน้าแดง 555 คิดว่าน่าจะจำลองมาจากสถานการณ์จริงด้วย เพราะคิคุจิเองก็เข้าร่วมวงเสวนาวันพฤหัสที่มีทั้งโซเซกิ, อาคุตะกาว่า และคนในวงการท่านอื่นๆ อยู่ด้วยกัน อูยย แค่นึกก็สนุกแล้วว่า บรรยากาศมันจะร้อนขนาดไหน คือในนิยายนี้คิคุจิมีการบรรยายว่า คนเถียงแพ้โมโหขนาดอยากมีไม้ในมือจะได้เอาไปฟาดวงสนทนาให้แตกกระเจิง! คือยิ่งคิดยิ่งขำ เกมส์แพ้ คนไม่แพ้ที่แท้ทรู

ส่วนในแง่ของมิติตัวละคร รุริโกะ เป็นสตรีที่ถูกสร้างขึ้นด้วยมุมมองแบบผู้ชายที่เกิดและใช้ชีวิตอยู่ในช่วงวัฒนธรรมตะวันตกไหล่บ่า เช่นเดียวกับงานของโซเซกิ ที่ผู้หญิงนำสมัยหลายคนจะหัวก้าวหน้า มีเสรีทางความคิด และค่อนข้างใจแข็ง อย่างรุริโกะเองด้วยชะตากรรมที่เล่นตลกจนเธอต้องกลายเป็นดังคุณนายไข่มุกและดึงเอาบุรุษแลสตรีรอบกายมาพัวพันดำดิ่งลงไปด้วยกัน ช่วงต้นจนถึงกลางยอมรับว่ายังดูไม่ออกถึงเจตนาที่แท้จริงของหล่อน ต้องค่อนมาถึงท้ายๆ ที่หล่อนยอมเผยใจออกมาเองนั่นแหละ แหม ความลึกลับคืออาภรณ์ของอิสตรีอย่างที่เบลม็อทกล่าวจริงๆ

อีกอย่างที่ชอบคือ วิธีการนำเสนอแนวคิดของตัวผู้เขียนแบบเนียนๆ ทั้งในช่วงต้นที่รุริโกะคุยกับนาโอยะ, ช่วงเสวนาวรรณกรรม, ช่วงคัปเปขอร้องรุริโกะ ฯลฯ โดยแทบไม่รู้สึกเลยว่าถูกยัดเยียด เป็นเพียงแต่การเสนอความคิดเห็น แล้วผู้อ่านตัดสินเองว่าเห็นด้วยหรือไม่เท่านั้น

ถือเป็นผลงานที่ครบครันครบเครื่องบันเทิงแบบคิดไม่ถึงเลยว่าปี 2020 นี้ นิยายเรื่องนี้จะมีอายุครบ 100 ขวบปีแล้ว ..

ดีใจที่ได้อ่าน นี่สนุกกับการอ่าน ทั้งที่คาดไว้ว่าน่าจะเรื่อยๆ เหมือนซันชิโร่หรือฉะโยอาทิตย์สิ้นแสง แต่ดันเขียนตัดจบในทุกบทได้น่าติดตามอย่างกับการ์ตูนโชเน็นจัมป์ จึงจำต้องอ่านกันอย่างรัวๆ ไป

อยากให้ขายได้เยอะๆ จะได้มีเล่มใหม่ๆ ของคิคุจิออกมาอีก พลีสๆ

ปล. ปลุกความกระสันอยากอ่านนิยายที่ตัวเอกเป็นนักศึกษาขึ้นมาอีก / หาเรื่องกลับไปอ่านโซเซกิอีกรอบ

[Viktoria Neborikina · Rating 5 out of 5]

Посмішка жінки – небезпечна зброя
Автор не боїться називати недоліки японського суспільства. Навіть не уявляю, скільки критики полилося на нього в той час.

Чоловіки втрачають голову, побачивши жінку не типову для їхньої культури.

Герої дуже цікаві та незвичайні. Вони пристрасні до того, за що беруться. Їхня готовність відстоювати свою правоту вражає. Лють теж властива, що розбавляє емоційне забарвлення твору.

Синьєтиро став свідком смерті молодого хлопця потрапляє в цікаву історію, включаючи детектива починає розплутувати клубок зім'ятих ниток.
Руріко є загадкою. То жорстока жінка з підступними планами, то слабка дівчина, яка зачаровує своєю відвертістю.

згорнути
Приємно поринати в японську побутову культуру. Але становище та смирення їхніх жінок завжди дивує. Сміливих – одиниці.

Японські чоловіки стають імпульсивними через жінок, чи то з менталітету, чи ще з якихось причин. Вражає сила їхньої образи, вони можуть виносити план помсти роками або згоріти від сорому в одну мить.

Книжка супер. Вона як символ сміливості жінок. У суспільстві де можна тільки підкорятися і бути смиренною постає образ сильної, кокетливої ​​та підступної.

Мораль одна. Чи не порівнюйте своїх партнерів з іншими, до добра не доведе.

[J · Rating 3 out of 5]

ยืดเยื้อ แต่ก็ไม่น่าเบื่อ
เดาตอนจบได้ตั้งแต่เริ่มอ่าน แต่เนื้อเรื่องก็ค่อนข้างเดิมๆ สไตล์เดิมๆ และดูงงๆ
ตกลงว่าคุณนายไข่มุกนี่จะเป็นคนดีหรือไม่ดี
ตกลงเป็นหญิงแกร่งหรือหญิงนางโลมกันแน่
แล้วเหตุผลที่เป็นเช่นนั้นคืออะไรก็เหมือนจะไม่ได้คำตอบ

เนื้อเรื่องดูสับสน เหมือนไม่รู้จะไปทางไหน
(แต่สุดท้ายก็จบ (ตามแบบที่คิดไว้ตั้งแต่แรกแหละ))

[WaterLily · Rating 4 out of 5]

ในนิยายพูดถึงผู้หญิงสาวสวยที่ทำให้ผู้ชายพากันแย่งชิงจนบางคนถึงกับตายได้เลย ส่วนตัวรวมๆก็หมั่นไส้นางเอก แต่เนื้อเรื่องก็น่าติดตามจนจบ ลุ้นไปด้วยว่าตัวละครชายที่โผล่มาจะหลงกลนางมั้ย รวมๆแล้วอ่านได้สนุกเพลินๆดีค่ะ

[Natkamol Mongkolwai · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่��ีคุณค่าอีกเรื่องหนึ่งค่ะ สะท้อนค่านิยมของคนสมัยนั้นได้อย่างดีผ่านตัวเอก แต่กระนั้น ทิฐิมานะของแต่ละตัวละคร เป็นปัจจัยที่ทำให้เหตุการณ์ลงเอยแบบนั้นในตอนจบ ผู้แต่งสามารถเขียนรายละเอียดความเป็นมนุษย์ในแต่ละตัวละครออกมาได้อย่างธรรมชาติมาก ชื่นชม