What do you think?
Rate this book
Survival. Czyli jak zachować maniery w epoce Fejsbuka
Monika Piątkowska i Leszek Talko uważają, że współczesny savoir-vivre ma więcej wspólnego ze sztuką survivalu niż z tradycyjnie pojmowaną kindersztubą. Słowo "etykieta" pochodzi od etykietek, niewielkich karteczek rozdawanych na dworze francuskim, a później Katarzyny Wielkiej. Nie miały one wiele wspólnego z wielkim światem. Przypominały arystokratom o panujących zasadach: nie można spić się do nieprzytomności już na początku uczty - należy poczekać do końca, nie wolno bić żony w towarzystwie...
Dziś etykieta to znowu bardziej umiejętność poruszania się w życiu, poradzenia sobie z zawistnym szefem, pasażerem w samolocie, który wbija kolana w nasze oparcie, sąsiadem, który kłuje w oczy zamożnością.
Autorzy z dużą dawką wiedzy i humoru, nierzadko kontestując dawne poradniki, dziś już niestety bezużyteczne, pokazują, jak funkcjonować w szalonym świecie, który zaskakuje nas na każdym kroku.
Dziś etykieta to znowu bardziej umiejętność poruszania się w życiu, poradzenia sobie z zawistnym szefem, pasażerem w samolocie, który wbija kolana w nasze oparcie, sąsiadem, który kłuje w oczy zamożnością.
Autorzy z dużą dawką wiedzy i humoru, nierzadko kontestując dawne poradniki, dziś już niestety bezużyteczne, pokazują, jak funkcjonować w szalonym świecie, który zaskakuje nas na każdym kroku.
368 pages, Hardcover
First published October 1, 2013
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 11, 2018
Nie wiem, o czym ta książką właściwie miała być. Ani po co ją napisano. Składa się ona z bardzo wielu któtkich rozdziałów, z których każdy stanowi felieton napisany według jednej kalki:
1. wprowadzenie tematu
2. stwierdzenie "masz problem"
3. przykład celebrycki
4. stwierdzenie, że pewnie powyższy przykład nie jest zbyt adekwatny w przypadku czytelnika, he he
5. anegdota z początków XX wieku, ew. wcześniejsza
6. stwierdzenie, że to też chyba się nie nada, he he
7. kolejny przykład celebrycki
8. stwierdzenie "no to naprawdę masz problem" lub podobne
Ani to zabawne ani cokolwiek wnoszące, za to wybitnie męczące, a często wręcz żenujące. Na szczęście kosztowało mnie tylko 9.99zł, więc chociaż zmarnowanych pieniędzy aż tak nie żal.
1. wprowadzenie tematu
2. stwierdzenie "masz problem"
3. przykład celebrycki
4. stwierdzenie, że pewnie powyższy przykład nie jest zbyt adekwatny w przypadku czytelnika, he he
5. anegdota z początków XX wieku, ew. wcześniejsza
6. stwierdzenie, że to też chyba się nie nada, he he
7. kolejny przykład celebrycki
8. stwierdzenie "no to naprawdę masz problem" lub podobne
Ani to zabawne ani cokolwiek wnoszące, za to wybitnie męczące, a często wręcz żenujące. Na szczęście kosztowało mnie tylko 9.99zł, więc chociaż zmarnowanych pieniędzy aż tak nie żal.
December 26, 2013
Kupowanie książek pod wpływem impulsu nie popłaca: źle ulokowałam dwadzieścia kilka złotych i musiałam zmierzyć się z marnym pisarstwem. O Monice Piątkowskiej słyszałam wcześniej sporo dobrego, więc zaskoczeniem był dla mnie jej udział w tym przedsięwzięciu.
Mam wrażenie, że autorzy pospiesznie zgromadzili idiotyczne informacje z życia celebrytów, okrasili je nieco znamienitszymi anegdotami zahaczającymi o politykę czy historię i pospiesznie zanieśli do wydawcy, coby ludzie zdążyli zakupić ich dzieło przed końcem roku i podarować bliskim pod choinkę.
Nie dotarłam do końca, bo czeka na mnie zbyt wiele dobrych książek, więc żal tracić czas na tę lichotę. "Survival" to paplanina niskiego lotu, zaadresowana nie wiadomo do kogo (autorzy żonglują formami żeńskimi i męskimi), ale raczej do ludzi spędzających swoje życie na ekscytowaniu się życiem cudzym (czy to gwiazd, czy sąsiadów, czy znajomych).
Zamiast lekkości mamy do czynienia z sileniem się na dowcip, zamiast oryginalności - z nagromadzeniem banałów. Wydaje mi się, że autorzy kompletnie zlekceważyli czytelnika i przekonani o swojej elokwencji i talencie, oddali do druku książkę, która wygląda jakby pisano ją na kolanie, przy akompaniamencie ponaglających telefonów od wydawcy.
Schematyzm i niechlujstwo obraża inteligencję odbiorcy, więc ogarniała mnie złość, gdy trafiałam na fragmenty takie jak ten, gdzie jest mowa o dziennikarzu amerykańskiej stacji zadającym politykowi to samo pytanie 17 razy. A nie chodzi przypadkiem o Jeremy'ego Paxmana (z BBC) przepytującego Michaela Howarda? Swoją drogą słynne pytanie padło wówczas 12 razy. A co to za słowo "cashować"? I skąd założenie, że wszyscy by sprawdzali wysokość pensji znajomych, gdyby mieli taką możliwość? Dlaczego autorzy uznali, że warto raczyć nas odkrywczymi stwierdzeniami w rodzaju tych, że supermodelki niczego nie jedzą, a mamy z reklamy tak naprawdę nie są mamami, tylko aktorkami, które przed nagraniem godzinami upiększano?
Zapewne nie jestem docelowym odbiorcą tej książki, ale każdy czytelnik zasługuje na porządną jakość, a w "Survivalu" jej po prostu zabrakło.
Mam wrażenie, że autorzy pospiesznie zgromadzili idiotyczne informacje z życia celebrytów, okrasili je nieco znamienitszymi anegdotami zahaczającymi o politykę czy historię i pospiesznie zanieśli do wydawcy, coby ludzie zdążyli zakupić ich dzieło przed końcem roku i podarować bliskim pod choinkę.
Nie dotarłam do końca, bo czeka na mnie zbyt wiele dobrych książek, więc żal tracić czas na tę lichotę. "Survival" to paplanina niskiego lotu, zaadresowana nie wiadomo do kogo (autorzy żonglują formami żeńskimi i męskimi), ale raczej do ludzi spędzających swoje życie na ekscytowaniu się życiem cudzym (czy to gwiazd, czy sąsiadów, czy znajomych).
Zamiast lekkości mamy do czynienia z sileniem się na dowcip, zamiast oryginalności - z nagromadzeniem banałów. Wydaje mi się, że autorzy kompletnie zlekceważyli czytelnika i przekonani o swojej elokwencji i talencie, oddali do druku książkę, która wygląda jakby pisano ją na kolanie, przy akompaniamencie ponaglających telefonów od wydawcy.
Schematyzm i niechlujstwo obraża inteligencję odbiorcy, więc ogarniała mnie złość, gdy trafiałam na fragmenty takie jak ten, gdzie jest mowa o dziennikarzu amerykańskiej stacji zadającym politykowi to samo pytanie 17 razy. A nie chodzi przypadkiem o Jeremy'ego Paxmana (z BBC) przepytującego Michaela Howarda? Swoją drogą słynne pytanie padło wówczas 12 razy. A co to za słowo "cashować"? I skąd założenie, że wszyscy by sprawdzali wysokość pensji znajomych, gdyby mieli taką możliwość? Dlaczego autorzy uznali, że warto raczyć nas odkrywczymi stwierdzeniami w rodzaju tych, że supermodelki niczego nie jedzą, a mamy z reklamy tak naprawdę nie są mamami, tylko aktorkami, które przed nagraniem godzinami upiększano?
Zapewne nie jestem docelowym odbiorcą tej książki, ale każdy czytelnik zasługuje na porządną jakość, a w "Survivalu" jej po prostu zabrakło.
November 7, 2014
Najgorsza książka roku, być może nawet dekady. Jest mi tylko przykro, że biblioteka wydała na nią pieniądze
Displaying 1 - 3 of 3 reviews