Η Ηλέκτρα έχει ό,τι θα μπορούσε να επιθυμήσει μια γυναίκα: νιάτα, ομορφιά, χρήματα, μια ενδιαφέρουσα κοινωνική ζωή. Δεν έχει, όμως, το σημαντικότερο απ' όλα: αγάπη. Το παρελθόν της, βουτηγμένο στη θλίψη και τη μοναξιά, καθώς ποτέ δεν ένιωσε τη στοργή των γονιών της, της έχει διαμορφώσει έναν ψυχρό και απόμακρο χαρακτήρα, όπου δεν υπάρχει καμιά χαραμάδα για να εισχωρήσουν τρυφερά αισθήματα στην καρδιά της. Ώσπου τα πάντα ανατρέπονται στην καλοκουρδισμένη ζωή της όταν θεωρείται ύποπτη για το φόνο της μητέρας της, στη βίλα του δεύτερου συζύγου της τελευταίας, Κρίστιαν Πόρτερ, στη Χαλκιδική, ο οποίος έχει βρει επίσης τραγικό θάνατο λίγο καιρό πριν. Ο υπαστυνόμος Στέφανος Κάραλης καλείται να εξιχνιάσει το έγκλημα και βρίσκεται όχι μόνο συναισθηματικά μπλεγμένος με την Ηλέκτρα, αλλά και μπερδεμένος σε μια μεγάλη υπόθεση αρχαιοκαπηλίας, στην οποία ένας μυστηριώδης βαρόνος σκοπεύει να κλέψει τα ανεκτίμητα κειμήλια των μοναστηριών του Αγίου Όρους έχοντας καταστρώσει ένα καταχθόνιο σχέδιο. Σκοτεινά μυστικά και φαντάσματα του παρελθόντος αρχίζουν σιγά σιγά να έρχονται στο φως και οι δύο ερωτευμένοι νέοι, παρασυρμένοι στα παιχνίδια της μοίρας, που για κάποιο διάστημα τους κρατάει χωριστά, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους διεκδικώντας την ευτυχία.
«Η Ηλέκτρα έμεινε καρφωμένη στην ίδια θέση μέχρι που το αυτοκίνητο εξαφανίστηκε στην επόμενη στροφή. Μετά ανέβηκε στο δωμάτιό της, πήρε τα πράγματά της, πλήρωσε το λογαριασμό και βγήκε, κάνοντας όλα αυτά εντελώς μηχανικά. Σταμάτησε το μοναδικό ταξί που περνούσε εκείνη την ώρα, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τον άνθρωπο που είχε βάλει ο Εμίλ να την παρακολουθεί, και ζήτησε από τον ταξιτζή να την πάει στο αεροδρόμιο. Ήθελε να φύγει όσο πιο μακριά γινόταν από αυτή την πόλη που ξαφνικά έμοιαζε να την καταδιώκει, εχθρική και παγωμένη. Μόνο η παγωνιά της ψυχής της μπορούσε να τη συναγωνιστεί, γιατί μέσα σε λίγες ώρες είχε αναστηθεί και είχε πεθάνει».
H Βίκυ Στουφή γεννήθηκε στα Γιάννενα, αλλά, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα της που ήταν στρατιωτικός, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου διαμένει έκτοτε. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.
Η Βίκυ Στουφή κατάφερε να γράψει 730 σελίδες χωρίς να με κουράσει καθόλου! Μια ωραία ιστορία (ίσως λίγο προβλέψιμη!) που με έχασε μόνο λίγο πριν το τέλος με την εμφάνιση της Φοβ και τις τελευταίες εμφανίσεις του Συμεών(δεν λέω περισσότερα...!!!). Έχει αγωνία, δράση και δράμα και είναι σίγουρα ευκολοδιάβαστο!
Εξαιρετικό με έντονα συναισθήματα σε κάθε τόπο,αγωνία, αγάπησα τους Ήρωες και πάνω απ"όλα τον υπέροχο Συμεών που ένωσε με τη δύναμη του το ζευγάρι..Η αγάπη κερδίζει τον έρωτα!!!Με κράτησε συντροφιά δύο ολόκληρες ημέρες,το απόλαυσα,δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου!!!!!!Ήταν το πρώτο βιβλίο της κυρίας Στουφή που διάβασα θα συνεχίσω με τα υπόλοιπά της! Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!
Ξεκίνησε ωραία αλλά κάπου το 'χασε. Η ιστορία, προβλέψιμη αλλά οκ. Επίσης, δεν είμαστε στην δεκαετία του 50 που κάποιος γνωρίζει κάποιον και τον "αγαπάει" μέσα σε 1-2 μέρες. Δλδ ημαρτον.
Το ντεμπούτο της Βίκυς Στουφή στην ελληνική λογοτεχνία είναι ένα μυθιστόρημα που δεν ακολουθεί την πεπατημένη οδό. Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΗΛΕΚΤΡΑ, αποτελεί μια ιδιόμορφη περιπέτεια, γεμάτη δράση και αγωνία.
Χαρακτήρες άψογα ψυχογραφημένοι, με πρωταγωνίστρια την Ηλέκτρα, η οποία μέσα στην τραγικότητα της -κοινή με αυτήν της αρχαίας σοφόκλειας ηρωίδας- προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό της, πέφτοντας πάνω σε σημαντικές αποκαλύψεις που στιγματίζουν τη ζωή της και την πορεία της. Χαρακτήρας σκληρός μέσα στον συναισθηματισμό της, αποζητεί την τρυφερότητα που στερήθηκε και βρίσκει την αγάπη που δεν γεύτηκε ποτέ στα μάτια του υπαστυνόμου Κάραλη ο οποίος αποζητά την κάθαρση του ονόματος του πατέρα του. Χαρακτήρας ηθικός και συναισθηματικός, μπλέκεται συναισθηματικά με έναν μοναχό τον Συμεών ο οποίος δίνει μαθήματα ζωής μέσα από τα λόγια του.
Η συγγραφέας με μαεστρία σκιαγραφεί τις ζωές των ηρώων της, συνθέτοντας έτσι ένα πλήρες κοινωνικό φόντο στο οποίο αυτοί κινούνται και δρουν. Με περιγραφική δεινότητα, παραδίδει επίσης ένα πλήρες σκηνικό δράσης, χωρίς εξαντλητικές περιγραφές χώρων και τοπίων.
Η Βίκυ Στουφή παρέδωσε στο κοινό της μια σύγχρονη περιπέτεια μυστηρίου που με τις κατάλληλες προδιαγραφές θα μπορούσε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Η ανάγνωση του μοιάζει με παρακολούθηση κινηματογραφικής ταινίας καθώς η γραφή της συγγραφέως μεστή και γρήγορη ανεβάζει την αγωνία στο ζενίθ επιταχύνοντας όλο και περισσότερο τη ροή της αφήγησης με πλήθος ανατροπών και αποκαλύψεων που σαδιστικά αργά παραδίδονται στον αναγνώστη.
Γραμμένο σε γλώσσα απλή, που ρέει ευχάριστα, χωρίς πισωγυρίσματα και πλατειασμούς αλλά με εύστοχες περιγραφές και ρεαλισμό, πρόκειται για ένα ανάγνωσμα που δύσκολα θα αφήσει ασυγκίνητο ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Βέβαια, σε αρκετές σκηνές παρατηρείται μια υπερβολή η οποία όμως δεν ελαχιστοποιεί στο ελάχιστο την σφιχτή πλοκή του βιβλίου.
Με κούρασε αρκετα. Εδωσε πολυ έμφαση στις λεπτομέρειες στη μονη βατοπεδιου, με αποτέλεσμα να μην χτίσει την σχεση των δυο πρωταγωνιστών. Δεν πείστηκα για μια αγαπη που ειπώθηκε σε δυο συναντήσεις!!!και οι επισκέψεις της φοβ και τα "θαύματα" που συνέβαιναν τα έκαναν ολα ακομα πιο ψεύτικα.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ένα αρκετά ογκώδες βιβλίο που κυλά γρήγορα. Ωραία γραφή που δεν κουράζει όμως οι τελευταίες 100 σελίδες του βιβλίου μου φάνηκαν παράταιρες... σαν να μην χρειάζονταν στην ιστορία ή σαν να χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο για επεξήγηση το τελευταίο storyline. Γενικά όμως μου άρεσε το θέμα του βιβλίου σαν ιστορία και σαν μήνυμα!
Η Βίκυ Στουφη είναι μια από τις αγαπημένους μου συγγραφείς!!! Έχει ωραία γραφή και σίγουρα φαντασία!! Το συγκεκριμένο είναι πολύ ωραίο βιβλίο αλλά από τη μέση και μετά με κούρασε αρκετά!!! Θεωρώ ότι το τράβηξε πολύ μέχρι το τέλος!!!!
Ειχε πλοκη και τους πάντρεψε υπεροχα με τους χαρακτηρες της..δεν περίμενα οτι θα διαβαζα 730 σελιδες απο τη κ.στουφη και δε θα κουράζομουν με τις περιγραφες τοσο οσο στα αλλα της βιβλια
Αυτό το βιβλίο δεν είχε προσανατολισμό. Ήταν ένας αχταρμάς με στοιχεία θρίλλερ, αστυνομικού, ερωτικού, δραματικού, στο τέλος, και μεταφυσικού μυθιστορήματος. Η αστυνομική πλοκή αν και κοινότυπη και προβλέψιμη, ήταν, ας πούμε, αξιοπρεπής. Το ερωτικό/δραματικό ήταν επιεικώς απαράδεκτο. Το μεταφυσικό δε, για γέλια. Οι διάλογοι των ηρώων ήταν ανούσιοι και χωρίς τίποτα σπινθηροβόλο. Ο έρωτας του ζευγαριού ήταν μη πειστικός και παράταιρος. (Στη σελίδα 170 ήδη κόβουν φλέβα ο ένας για τον άλλον). Δε γίνεται να χωρέσουν όλα σε 730 σελίδες. Το αποτέλεσμα δεν ήταν αρμονικό. Οι μόνοι χαρακτήρες που ξεχώρισα ήταν ο Συμεών και ο Χριστόφορος.
Ωραία πλοκή κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου.Το μόνο που με χάλασε κάπως είναι πως ενώ ξεκίνησε σαν ένα ενδιαφέρον αστυνομικό προς το τέλος έγινε λίγο γλυκανάλατο και δεν ταίριαζε πολύ με το προηγούμενο ύφος του βιβλίου.