金田一耕助ファイル10 幽霊男

Detective Kosuke Kindaichi #14

by Seishi Yokomizo

神保町の裏通りにあるヌードモデル仲介業「共栄美術倶楽部」に初めて現れた異相の男、その名も佐川幽霊男。彼の依頼を受けたモデルが、ホテルの浴槽の湯の中で殺され、そしてさらに……。猟奇マニアたちの秘密の巣でもあったその倶楽部に金田一探偵が登場。右往左往しながらも、欲望に溺れて落ちたマニアたちの犯罪を鮮やかに解決！　妖気漂う原色怪奇曼陀羅。

Genres: Fiction, Japanese Literature, Mystery

272 pages, Kindle Edition

First published December 14, 2001

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Mollie Pan · Rating 4 out of 5]

หลังจากดองเล่มนี้เป็นเวลา 11ปี!!! ก็ได้ฤกษ์อ่านซะที
เล่มนี้สนุกใช่ได้ ปมเรื่องอะไรก็น่าติดตามไปหมด มีหลายฉากที่ลุ้นระทึกตามไปด้วย แม้ว่าจะแอบงงตัวละครไปบ้าง หลายชื่อเกิ๊น
ส่วนฆาตกรคนนี้โหดโฉด มาพร้อมรูปลักษณ์ที่น่ากลัว และยังฆ่าหลายศพใต้จมูกของคินดะอิจิซะด้วย ทำให้นักสืบของเราปวดหัวอยู่ไม่น้อย เรื่องนี้คินดะอิจิไม่ค่อยได้ทำไรนะ บทบาทน้อยไปหน่อย

[Nize Donchaka · Rating 2 out of 5]

For me, this case is out of Kindaichi flow. Everything just went too fast like every few pages and here come new chapter and new victim. Less description about the scene.
Kindaichi didn't get enough air time for observe anything and everything seems solve out because of carelessness of the murderer.

I don't recommend this for anyone who is start to read this series.

[Mr.oolongtea · Rating 3 out of 5]

ที่จริงแล้วเป็นเล่มที่มีเส้นเรื่องสนุกพอสมควร เพียงแต่ มาตกม้าตายตรงที่เป็นคดีที่ไม่ค่อยทิ้งเบาะแสอะไรไว้ให้เราคิดตามเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าฆาตกรจะโหดเหี้ยม อำมหิต และวิปริตมาก แต่เราก็กลับแทบไม่ได้ขบคิดตามเท่าที่ควร ไม่รู้ว่าในที่เกิดเหตุมันไม่เจอหลักฐานอะไรหน่อยเลยหรือไง จึงเป็นว่าผู้อ่านก็มืดแปดด้านไปพร้อมกับคินดะอิจิเสียซะงั้น ทั้งๆ ที่มีเส้นเรื่องที่น่าสนใจแท้ๆ

[Stk Kindaichikungz · Rating 5 out of 5]

สำหรับผมสนุกนะตอนนี้ ฆาตกรมันบ้า โรคจิตดี มันคือการไฟ่และไล่ล่ากับฆาตกรแบบเห็นกันจะจะเลย นี่ถึงเป็นอีกหนึ่งคดีที่ไม่เหมือนคดีไหนๆ ผมให้ห้าดาว เพราะคดีแบบนี้ในคินดะอิจิ ไม่ค่อยมี ถือว่าตอนเฉลยเบื้องหลังของเหตุการณ์ก็ทำว้าวได้อยู่

[Nuttawat Kalapat · Rating 3 out of 5]

เหมือนภาคนี้ พี่คิน แกแทบไม่มีบทบาทเลยไม่รู้มาทำไม55

[Thanachaot Wannasorn · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องใช้ได้เเละอาจารย์เริ่มเขียนเกี่ยวกับเหตุฆาตกรรม
ที่เกิดขึ้นในเมืองเเละไม่เกี่ยวข้องกับตำนานพื้นบ้านได้ดี
ความลึกลับของตัวฆาตกรทำได้ดีเเต่เฉลยตอนจบก็ยังไม่ว้าวมากนัก

[Suwitcha Chandhorn · Rating 3 out of 5]

เปิดประเด็นเรื่องมาได้น่าสนใจ เล่าเรื่องได้น่าติดตามเช่นเคย และยังคงใช้ตัวละครจำนวนมากเช่นเดียวกับตอนอื่น ๆ น่าเสียดายที่สำนวนการเล่าในตอนกลางเรื่องอ่านแล้วรู้สึกผิดแปลก ไม่เหมือนคินดะอิจิแบบเดิม ๆ รวมถึงการวางโครงเรื่องที่ซับซ้อนจนเกินไป ทำให้นิยายในตอนนี้ดูจะอ่อนเหตุผล และที่มาที่ไปไปสักหน่อย เมื่อเทียบกับตอนอื่น ๆ

โดยรวมแล้วก็ยังอ่านสนุก แต่รู้สึกแปลกไปกว่าเรื่องอื่นที่อ่านมาในซีรีย์สเดียวกัน