そして扉が閉ざされた

by Futari Okajima, 岡嶋 二人

極限の密室事件――富豪の若き１人娘が不審な事故で死亡して３カ月後、彼女の遊び仲間だった男女４人が、遺族の手で地下シェルターに閉じ込められた。娘の母親の意図は何なのか、そもそもあの事故の真相は何だったのか？　密室の恐怖、友人たちへの不信感、そして空虚な時間への苛立ち。４人が死にものぐるいで脱出を試みながら推理した意外極まる結末は？　極限状況の密室で謎を解明する異色傑作推理長編。刊行１９８７年。（講談社文庫）

Genres: Japanese Literature

313 pages, Kindle Edition

First published December 1, 1987

Reviews

[top. · Rating 3 out of 5]

เดาออกกันเหรอ 555 เราว่าเดายากนะ ทุกอย่างมันดูคลุมเครือเหลือเกิน เพิ่งมาเก็ตเอาช่วงหลังๆ ก่อนจะเฉลยนี่แหละ ตอนนั้นก็อุทานว่า อย่าบอกนะ โดนหลอกให้ไขว้เขวหลายรอบเหมือนกัน รู้สึกว่าพอตัวละครมันน้อย ก็ยากที่จะตัดตัวที่ไม่ใช่ฮันนินออกไป ในทางกลับกันถ้าตัวละครเยอะกว่านี้จะตัดง่ายมาก

การสร้างสถานการณ์ให้ทุกคนถูกขังในห้องปิดตาย (อารมณ์ Saw) ทำได้ปานกลาง จริงๆ เราว่ามันน่าจะเค้นได้กว่านี้ หลายตัวละครดูค่อนข้างจะปกติสุข ถ้าเป็นเรื่องจริงนี่บ้าไปแล้ว ทุกคนยังดูสบายดีเกินไป หรือคิดอีกที การไม่ให้ทุกคนดูสติหลุดมาก อาจจะเป็นกลให้เรื่องมันจบแค่การหาฮันนินแบบนี้ก็ได้ เราเองที่คาดหวังไปว่าจะได้เห็นการเอาตัวรอด ความเห็นแก่ตัวที่จะค่อยๆ เผยออกมาเมื่อโดนขังยาวนานและอาหารใกล้หมด อารมณ์แบบ ถึงจะรู้ตัวคนทำแล้วก็ยังช่างแม่ง 'มึงฆ่าใช่มั๊ยไม่เป็นไร ในนี้มึงดีกะกู มาช่วยกูวางแผนฆ่าไอ้พวกในห้องนี้ อาหารที่เหลือจะได้เป็นของเรา หึหึ'

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เราชอบก็น่าจะเป็นความปกติสุขนี่แหละ ด้วยแนวสืบสวนทั่วไปจะมีนักสืบสักหนึ่งหรือสองคนช่วยกันสืบหาคนร้าย แต่นี่คือผู้ต้องสงสัยทุกคนมานั่งคุยกัน ช่วยกันคลายคดี ซึ่งพอไม่ใช่นักสืบอาชีพ การสันนิษฐานมันก็จะเปะปะไปเรื่อย กลายเป็นแบบ 'อ่าว ทำไมหวยมาออกที่กูล่ะ กูไม่ได้ทำนะ' ก็วนไปคนต่อไป ซึ่ง 'กูก็ไม่ได้ทำ' วนไปทุกคน ก่อนจะวกกลับมาคนแรกอีก ตรงนี้ทำเขวมาก เพราะแต่ละคนก็มีเหตุผลหนักแน่น แถมยังช่วยกันแก้ต่างและให้กำลังใจเพื่อนๆ ต่อ ทั้งๆ ที่เรื่องมันไปถึงจุดที่กลายเป็นการฆาตกรรมแล้ว ไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่เข้าใจกันมาแต่แรก แล้วยังมีความเป็นไปได้ว่าคนที่ฆ่าอาจจะแกล้งตีหน้าซื่อนั่งอยู่ข้างตัวก็ได้ ทั้งๆ ที่อยู่ในห้องแคบเท่านี้ ข้าวของก็จำกัดอยู่แค่นี้ แต่ทั้งหมดก็ยังคงไร้ซึ่งความหวาดระแวงต่อกัน

น่าเสียดายที่จบเร็วไปนิด จริงๆ เรานึกสนุกแบบด้านบนที่ว่าถึงแม้รู้ตัวฮันนินแล้วก็ต้องอยู่ด้วยกันต่อ อยากรู้ว่าจะคุยวิเคราะห์หรือทำอะไรกันต่อไป

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

ไม่ได้คาดหวังอะไรจากเล่มนี้เลย เพราะ
เอาตรงๆ ในแวดวงนิยายสืบสวนญี่ปุ่น เล่มนี่
แทบจะไม่เคยเห็นใครรีวิวหรือแนะนำเลย

เราก็เลยอ่านด้วยความไม่คาดหวังอะไร
แต่กลายเป็นว่า เล่มนี้มันสุดยอดมากกก

ตัวละครแค่ 4 ตัว ที่ถูกมาจับขังไว้ในหลุมหลบภัยใต้ดิน
เพราะแม่ของเพื่อนของ4 คนนี้ เข้าใจว่าที่ลุกสาวตัวเอง
ประสบอุบัติเหตุรถตกหน้าผา มันคือฆาตกรรม โดยฝีมือของ 1
ใน 4 คนนี้ แล้วต้องมาหากันว่าใครคือฆาตกร


เอาตรงๆ มันก็เดาไม่ได้หรอก ต่อให้เดาได้ มันก็แค่เป็นการเดาว่าใคร
ซึ่งไอการเดาแค่นี้ใครๆก็เดาได้แหละ เพราะมันคือการเดาไง
เดาแบบส่งๆ ไม่ได้มีหลักฐานหรือเหตุผลมาประกอบ อีกอย่าง
มีแค่ 4 คน มันก็มีให้เดาแค่นี้อะ 5555555


สำหรับโครงเรื่อง เราว่ามันคล้ายกับผลงานของนักเขียน(ชื่อดัง)คนนึง
แต่เรื่องนี้เขียนก่อนนะ (5555) และเรามองว่าเรื่องนี้วิธีการเล่าเรื่องและ
พล็อตทวิสมันดูหนักแน่น(แม้ต้องใช้ความบังเอิญช่วย)และดูมีอิมแพ็คมาก
กว่าของนักเขียนคนนั้น

ส่วนตัวละคร มันก็ดูชิลจริงๆนั้นแหละ คุยเล่น คุยกันนู่นนี่สบายใจ แต่เรามอง
ว่ามันน่าจะเพราะ ทุกคนรู้ว่าถูกกักตัวไว้ทำไม โดยใคร และอยู่ที่ไหน ตัวละคร
ก็เลยไม่ได้ตึงเครียดมาก

สำหรับเราคือชอบการหักมุมแบบที่เราไม่คิดว่าจะเล่มมุกนี้ มันไม่ใช่มุกใหม่
หรอก (แต่อาจจะใหม่ในช่วงปี1990 ที่เขียนเรื่องนี้)

สรุป
ก็เป็นอีก 1 เล่มที่เป็นเรื่องโปรดของเราเรียบร้อย เสียดายตรงที่เรื่องนี้
คนไม่ค่อยรู้จักเพราะในบ้ายเรานักเขียนก็ไม่ได้ดังอะไรเลย จนเราแอบคิดว่า
ถ้าเล่มนี้เขียนโดยนักเขียนที่ชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่าเคะ และ โงะ เรื่องนี้
คงจะได้รับคำตอบรับที่ดีมากแน่ๆ

[Book Beforebed_ · Rating 5 out of 5]

เราอ่านเล่มนี้รวดเดียวจบเลย ยาวๆยันเที่ยงคืน 5555 คือมันสนุกมาก เดินเรื่องเร็ว ไม่เกริ่นนาน ลุ้นตลอดเวลาว่าสรุปใครคือฆาตกร ใครโกหก ใครพูดความจริง นี่อ่านไปก็พยายามเดาตลอดว่าใช่คนนั้นคนนี้มั้ย แต่ก็มีข้อหักล้างตลอด

[Bevan · Rating 2 out of 5]

The story unfolds largely through dialog between the four characters as they puzzle over the murder of a friend and argue about which one of them is the murderer. Aside from a few flashbacks, everything takes place in a single room, making for an interesting writing exercise, but as a reader the exercise grows tedious after 200 pages or so, especially since the characters aren't very likeable, even if you can't help but sympathize with them a little. It's best if you read it quickly.

This is a very quick and easy read, written in a simple conversational style, and the Japanese is quite simple.

[Nick · Rating 3 out of 5]

เดาออกตั้งแต่ช่วงต้นๆเรื่องว่าใครเป็นคนฆ่าซาคิโกะ​ แต่มันเริ่มจะไขว้เขว​ช่วงกลางๆ​เรื่อง​ แต่รู้สึกว่าจะมีตัวละครตัวนึงซวยมากที่ถูกจับมาขังด้วย​ โดยรวมก็สนุกดี​ =​ สองดาวครึ่ง​ ​=