Κατά κύριο λόγο θρίλερ, αλλά και ιστορικό μυθιστόρημα, ρομάντσο και gay erotica, το σίγουρο είναι πως ο συγγραφέας έχει την ικανότητα να φτιάχνει ευφυώς λεπτομερείς εικόνες της βίας στη φύση και της βίας των ανθρώπων, ενώ σαν buldibgsroman ο τρόπος που παραθέτει εισαγωγικά σε κάθε κεφάλαιο στιγμές των παιδικών ή νεανικών του χρόνων για να τις συσχετίσει με τον παρόν του δείχνει τον ρόλο της συνειδητοποίησης ως εργαλείο της ωριμότητας και της ανεξαρτησίας και κάθε ένα από αυτά τα εισαγωγικά κείμενα είναι πανέμορφο.
Για το βιβλίο ένιωσα ένα μάγκωμα στον τρόπο που το θριλερικό και το ρομαντικό στοιχείο εξελίσσονται. όπως παρατήρησαν και πολλοί είναι αναπόδραστα παρούσα η ηθική και συνειδησιακή κατάσταση των τελών του 20ου αιώνα, η οποία πλαισιώνει μια ιστορία για το 1798/98. Η καταπίεση των γυναικών, τα εγκλήματα ενάντια στα λοατκια άτομα, στους Ινδιάνους, στη φύση, το ματωμένο αποτύπωμα των λευκών αποίκων και της θρησκείας πάνω στην αμερικανική γη, ακόμα και οι γυναικοκτονίες σχολιάζονται στην πορεία των ηρώων του βιβλίου, Τζον Τσάπμαν, Πάλμερ Μπάξτερ, Γκουένι και Ζακ Γκριφιθ, οι οποίοι/ες, ωστόσο, είναι δυνατοί και τους συμπαθείς, όσο κι αν νιώθεις πως είναι μάλλον σημερινοί άνθρωποι.
Η αρχή του βιβλίου είναι καθηλωτική, η συνέχεια έχει έναν ερεθιστικό ερωτισμό, ώσπου ενδίδει στο καθαρό erotica. Είναι σίγουρα μια ιστορία του πως να είναι κανείς ανυποχώρητα ο εαυτός του σε έναν βίαιο κόσμο, αλλά και μια ιστορία που αποκαλύπτει τον αληθινό τρόμο πίσω από το χτίσιμο της σημερινής καπιταλιστικής Αμερικής. Ένα οικοδόμημα γεμάτο αίμα.
Παρότι αφήνει κάτι ανικανοποίητο είναι πάντα ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο επιβίωσης, με δυναμικές παραθέσεις της σκληρότητας και της αδικίας, συχνά ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό και όμορφο.