ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 1

ลูบคมองครักษ์สวมรอย #1

by Jiu Yue Liu Huo, 九月流火, จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว

‘ลู่เหิง’ องครักษ์เสื้อแพรหนุ่มผู้มักมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า
...ทว่าสำหรับทุกคนแล้วเขาก็เป็นแค่เสือยิ้มที่พร้อมเอามีดจ้วงแทงหลังผู้อื่น
ใครพบเป็นต้องหลบตา ตัวสั่นงันงก เพราะกลัวกองเจิ้นฝู่ใต้ของเขาตรวจสอบ
ในภารกิจหนึ่งเขากำลังหาเรื่องจับผิดเจิ้นหย่วนโหวฟู่ถิงโจว
แต่กลายเป็นจับตัว ‘หวังเหยียนชิง’ น้องสาวบุญธรรมของอีกฝ่ายมาแทนเสียได้
จากเดิมที่คิดจะเอาตัวคนมาต่อรอง แต่หลังนางตื่นขึ้นมาแล้วความจำเสื่อม
จำได้เพียงมี ‘พี่รอง’ ที่เป็นพี่ชายคนสำคัญคนหนึ่ง
นี่สวรรค์กำลังเข้าข้างเขาโดยแท้
เพราะเขาเองก็เป็นบุตรชายคนรองของสกุลลู่เช่นกัน
ดีล่ะ คราวนี้เขาจะช่วงชิงระยะเวลาสิบปีของฟู่ถิงโจวเสีย สวมรอยเป็นพี่รองเองเสียเลย
นางที่มีนิสัยเกรงอกเกรงใจ ระมัดระวังตัวเกินไปก็ต้องเปลี่ยนแปลง ควรคิดพูดอะไรก็ได้ตามใจ
ฟู่ถิงโจวไม่เห็นค่าก็ช่าง แต่เขาจะไม่ปล่อยน้องสาวที่น่ารักว่าง่ายนางนี้ไปเด็ดขาด!

Genres: Romance, China, Historical, Novels

360 pages, Paperback

Published July 20, 2023

About the author

Associated Names:
* Jiu Yue Liu Huo / September Flowing Fire (English)
* 九月流火 (Chinese)
* Cửu Nguyệt Lưu Hỏa (Vietnamese)
* จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว / จิ่วเยว่หลิวหั่ว (Thai)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

---บันทึกการอ่านแบบรีบๆ---
#ลูบคมองครักษ์สวมรอยเล่ม1
-(มี6เล่มจบ)
---ebookเล่ม1-2มาวันที่10ส.ค.2023
---เล่ม3-4มาเดือนสิงหา
---เล่ม5-6มาเดือนกันยา
---หนังสือเล่มบางๆวัดความหนาได้2เซนติเมตร(เอาเล่ม1+2รวมกันเป็น1เล่มยังได้😆)

#ลู่เหิง(22-23) ~ออสการ์ต้องเข้า🏆
#หวังเหยียนชิง(17-18) ~น้องนุ่มนิ่มน่ารักฟลัฟฟี่ๆ🎀💕
#ฟู่ถิงโจว(20-21) ~สมน้ำหน้า!😂🤗



⚠️มีสปอยล์ แพลมๆ⚠️

...สนุกกก ชอบบบบ😍 อ่านแล้วไม่รู้สึกว่าเสียเวลา 👍🏻
พระเอกลู่เหิงร้ายๆเล่นละครสมบทบาท ตอแหลมเก่งมาก หลอกลวงเก่ง การละครเก่ง ชิงชิงถามอะไรตอบได้หมดไม่ตายไมค์

นางเอก-หวังเหยียนชิง(ชิงชิง)-น่ารักเรียบร้อย นุ่มนิ่ม เจียมตน fluffy girl เป็นเด็กกำพร้าบ้านแตกสาแหรกขาด ที่ฟู่เยวี่ยปู่ของฟู่ถิงโจวพามาเลี้ยงดูในจวนสกุลฟู่ตั้งแต่ตอน7ขวบ ตอบแทนบุญคุณที่บิดานางตายเพราะรับลูกธนูแทน หวังเหยียนชิงมาถึงจวนสกุลฟู่ในวันเกิดของ-ฟู่ถิงโจว-พอดี เขาจึงเชื่อว่าเธอเป็นของเขา เป็นของขวัญวันเกิดของเขา ชิงชิงเรียกเขาว่าพี่รองเพราะเขาเป็นหลานชายคนรองของตระกูลที่อายุไล่เลี่ยกัน(เป็นพี่นาง3ปี) ..ทั้งคู่ เติบโต กินนอน ฝึกยุทธ์ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน ฟู่ถิงโจวค่อนข้างเก็บตัวไม่ชอบสุงสิงกับใครกับพี่ๆน้องๆในจวนก็ไม่สนิทแต่เปิดใจกับชิงชิงคนเดียว ไปไหน อยู่ไหนก็จะมีชิงชิงอยู่ข้างกายตลอด ขี้เกียจคัดลายมือชิงชิงก็เลียนแบบลายมือเขาแล้วช่วยคัดให้ ไปไหนไปกัน...เรียกได้ว่าฟู่ถิงโจวเปรียบเสมือนโลกทั้งใบของนาง 🌏

ยิ่งโตนางก็ยิ่งสวย เก่งรอบด้าน ทั้งบุ๋นบู๊ อ่านสีหน้าคนเก่ง มารยาทงามวางตัวดีเป็นสตรีสคราญโฉม ท่านผู้เฒ่าก็หมายให้นางมาเป็นหลานสะใภ้ ทั้งสองก็มีใจให้กัน แต่พอท่านผู้เฒ่าที่เอ็นดูนางตายจากไปพี่รองก็ได้รับตำแหน่งกลายเป็นประมุขจวนเจิ้นหย่วนโหว คนในจวนพวกแม่ๆฮูหยินผู้เฒ่า คุณหนูสายรองต่างๆ ก็ดูแคลนนาง เตรียมหาผู้หญิงที่เหมาะสมชาติตระกูลดีให้พี่รอง(ฟู่ถิงโจว ) และเขาก็ไม่คัดค้าน ระหว่างนางกับพี่รองคือความสัมพันธ์ท็อกซิกมาเนิ่นนานแบบไม่รู้ตัว คนนึงใส่ใจทำให้ทุกอย่าง อีกคนเคยชินกับการได้รับ เลยไม่เห็นค่า เห็นเป็นของตาย เพราะคิดว่ายังไงนางก็ไปไหนไม่รอด
...แล้วคือไอ้พี่รองก็อยากได้ทั้งสอง แต่งคุณหนูบ้านอื่น(ที่ท่านผู้เฒ่าไม่ชอบ)เพื่อผลประโยชน์อำนาจเกื้อหนุนทางการเมืองส่งเสริมหน้าที่การงานของตน แต่ในใจก็รักผูกพันกับชิงชิงมานานแบบตัดไม่ได้ เลยเตรียมจะให้นางเป็นอนุด้วย .....สิบปีที่มาอยู่ในจวนนี้ ชิงชิงคืออยู่แบบหวานอมขมกลืนสุด เหมือนจะใส่ใจแต่ก็เหมือนละเลย ทำให้เสียใจ ซ้ำๆ แบบที่คนทำไม่รู้ตัว ที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายให้นางตัดสินใจจะหนีไม่อยู่ที่นี่ต่อไปแล้วคือ ตลอดเวลาพี่รองทำเหมือนมีใจให้กันแต่ก็แอบไปดูตัว และเตรียมจะไปแต่งงานกับลูกสาวของขุนนางใหญ่ที่เอื้อผลประโยชน์ในหน้าที่การงาน นางมีศักดิ์ศรีนางไม่ยอมเป็นอนุ! มียัยนั่นไม่มีกูว!(ชิงชิงไม่ได้กล่าว)

ฟู่ถิงโจวมีความชายแท้ปิตาฯสูงมากกกกก ชิงชิงต้องทำเข้มแข็ง รู้ความ โอนอ่อน ยอมแช่น้ำเย็นทั้งที่เป็นระดูเพื่อฝึกยุทธ์เป็นเพื่อนเขา ยอมกินอาหารมันๆแบบที่เขาชอบ ใช้ชีวิตแบบมีเขาเป็นจุดศูนย์กลางเป็นเจ้าชีวิตไม่เคยทำอะไรที่ใจอยากทำจริงๆ พอรู้ว่าเขาจะแต่งงานและหวังจะให้นางเป็นอนุ นางจึงเตรียมเก็บข้าวของเอกสารสำคัญเพื่อจะหนีไป(ห่อผ้ารอไว้แล้ว) แต่!!! ก่อนจะไปก็คิดว่าขอดูหน้า(นังนั่น ฟีลนี่น่ะเหรอนพนภา😏/ชิงชิงไม่ได้กล่าวอีกเช่นเคย)ว่าที่ฮูหยินของพี่รองก่อน เลยร่วมคณะเดินทางไปไหว้พระต่างเมืองด้วยกัน ซึ่งคุณหนูสามสกุลหงว่าที่ฮูหยินของพี่รอง ก็มาหงายการ์ดพร้อมเป็นเมียหลวง มองเหยียดว่าที่เมียน้อย เชิ่ดใส่นางเอกเลยจ้า

แล้วก็ดั๊น เกิดอุบัติเหตุ(ที่ไม่ใช่อุบัติเหตุเพราะมีคนจงใจให้เกิดเหตุ)ชิงชิงไปรับลูกธนูแทนฟู่ถิงโจว ทำให้ตกหน้าผา จับพลัดจับผลูกลายเป็นนางที่ถูกลู่เหิงจับตัวมา นางได้รับบาดเจ็บที่หัวกระแทกทำให้ความจำเสื่อม จำอะไรไม่ได้ แต่มีสัญชาติญาณเป็นเลิศในการสังเกตสีหน้าอากัปกิริยาอารมณ์ของผู้คนว่าใครพูดจริง ใครโกหก ...ด้วยเหตุนี้ลู่เหิงการละครก็เลยสวมรอย เล่นละครเป็นพี่รองซะเอง แต่งเรื่องแต่งราวแบบเบสออนทรูสตอรี่ 🤣 เพราะให้ทีมงานองค์รักษ์เสื้อแพรของเขาไปสืบประวัตินางมาหมดแล้ว(พระเอกมีสกิลความจำดีอ่าน-เห็นอะไรปุ๊ปจำได้เลย) พระเอกทำการบ้านมาดี บวกกับสกิลความอยู่กับฮ่องเต้ที่รายล้อมด้วยสุนัขจิ้งจอกมากมาย สกิลความตอแหลระดับออสการ์อยู่ไม่ไกลจึงได้นำมาใช้ ดังนั้นบทละครพี่ชายรองสกุลลู่เลยเนียนกริบสมบทบาทมากกว่าฟู่ถิงโจวพี่รองตัวจริงด้วยซ้ำ 🤣

ท่ามกลางความหลอกลวงคืออบอุ่นละมุนมากกกกก ...ลู่เหิงกับคนอื่น คือเย็นชา ไร้น้ำใจไม่สนลูกใคร แต่กับชิงชิงคือใจดีเป็นพี่ชายที่แสนดี ที่มาซัพพอร์ตทุกสิ่งอย่างที่ชิงชิงเคยถูกละเลย ใส่ใจดูแล+เอาใจใส่อะไรเล็กๆน้อยๆที่ฟู่ถิงโจวมองข้าม แถมถูกด่าแทนฟู่ถิงโจวด้วย5555
ส่วนชิงชิงก็ใช้ความสามารถในการสังเกตสีหน้าจับพิรุธผู้คนมาช่วยงานสืบสวนสอบสวนของลู่เหิง ทำงานร่วมกันแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยคล้ายๆผัวหาบเมียคอน ได้น่ารักมากกก ❤

แต่ก่อนลู่เหิงเคยอยู่จวนเหงาๆหนาวๆลำพัง ทำงานกลับบ้านมาก็มืดค่ำอ้างว้างเดียวดายตลอด จนคนลือว่าไร้อารมณ์กับผู้หญิงบ้าง รสนิยมวิปริตรุนแรงบ้าง แต่พอมีชิงชิงคือชีวิตเปลี่ยน นางมาเติมเต็มความอบอุ่นที่ขาดหาย จุดโคมไฟรอกลับบ้าน กินข้าวด้วยกัน พูดคุยกัน ชิงชิงยิ้มให้ทีลู่เหิงก็คือละลาย ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว😍 จากที่เป็นองค์รักษ์เสื้อแพรที่ต้องระวังตัวตลอด มองโลกแบบร้ายสุดไว้ก่อน ไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ก็ทำตัวชิลๆ สบายๆ ปล่อยใจจอยๆยามอยู่ใกล้ชิงชิง ~ยิ่งหลอกลวงน้องมากเท่าไหร่ก็เอ็นดูน้องมันมากขึ้นเท่านั้น ทั้งอิจฉาไอ้พี่รองตัวจริงที่มีเพชรในมือแต่ทิ้งขว้างไม่เห็นค่า ทั้งทำใจว่าถ้านางรู้ความจริงก็จะเกลียดเขาแน่นอน แต่อีกใจก็อยากจะให้นางจำไม่ได้แล้วอยู่ด้วยกันไปตลอด ไม่ห่างหายไปไหน
เนี่ยยย มันเป็นแบบเนี้ยยย
และอีพี่รองตัวจริงมันก็ตามหานางเอกอยู่จ้าาา แต่ยังไม่เจอตัว

อ่านจบ23/07/2023

ไปอ่านเล่ม2ก่อน^^เดี๋ยวถ้านึกอะไรได้มาบันทึกการอ่านเพิ่ม อ้อ ชอบรูปจิบิด้วยน่ารักมากเลย❤

[M · Rating 4 out of 5]

ตอนตัดสินใจซื้อเรื่องนี้มาก็แอบหวั่นใจนิดนึง เพราะว่าเรื่องแรกที่อ่าน ของนักเขียนคนนี้ คือข้ากลายเป็นแม่เลี้ยงของอดีตสามี อันนี้สนุกใช้ได้

แต่ถัดมาพออ่าน ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง โอ้โห ไม่รอดเลย

พอมาเจอลูบคมองครักษ์ฯ เห็นกระแสดีมาก บอกกันว่าพระเอกร้ายมากนู่นนี่นั่น ใจนึงก็อยากอ่านแต่อีกใจหนึ่งคิดว่าจะรอดไหมนะ

ปกติเป็นคนไม่ค่อยอ่านตัวอย่างนะ แต่รอบนี้ไม่ได้ ไม่รอดขึ้นมาก็เสียดายตังค์อีก 😂 ต้องไปอ่านตัวอย่างก่อน ปรากฏว่ารอดอยู่!!

พอเริ่มอ่านก็ไม่ผิดหวังจริงๆ เส้นเรื่องค่อนข้างน่าสนใจ อ่านไปก็เกลียดพี่รองตัวจริงของนางเอกมาก เห็นแก่ตัวสุดๆ

นางเอกเป็นคาแรกเตอร์ที่น่ารักกกก รู้สึกเป็นผู้หญิงที่เฉลียวฉลาดระวังตัว แต่ตอนที่อยู่กับพี่รองตัวจริงที่ะระมัดระวังเกินไป เจียมเนื้อเจียมตัวมากไป แล้วก็เหมือนจะหัวอ่อนไปหน่อย แต่พอได้มาเจอพระเอก ด้วยความที่ความจำเสื่อมด้วยทำให้นางเอกได้กลายเป็นตัวเองอย่างแท้จริง

ส่วนตัวพระเอกก็มีเค้าลางของความร้ายแหละ แต่ว่าพอได้อยู่กับนางเอก…ตรงนี้ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมใจดีกับนางเอกจัง แต่อาจเป็นเพราะนางเอกสวยด้วยพระเอกก็เลยใจอ่อน 😒😒 แหม่ ดูแลนางเอกเหมือนน้องคนหนึ่ง ยิ่งกว่าอีกมั้ง!!

หรือก็คือเพราะโกหก จะโกหกทั้งทีต้องโกหกให้สุด ต้องทำให้ตัวเองต้องคิดว่าเป็นพี่รองของนางเอกจริงๆ ก่อน เลยมีปฏิกิริยาการกระทำที่อ่อนโย๊นนนน

แต่เอาจริงอ่านไปก็รู้สึกว่าไอ้อ่อนโยนเนี่ยไม่น่าใช่เสแสร้งละ มันมาจากใจด้วยส่วนนึงอ่ะพี่ อ่านไปก็จะรู้แหละว่าพระเอกหวั่นไหวแล้วนิดนึง ส่วนนางเอกก็ถูกต้มซะะะ สงสารเอ็นดูมาก

ก็รอดูว่าตอนที่นางเอกรู้เรื่องแล้วเนี่ยจะเป็นยังไงต่อ ส่วนพระเอกทำใจไว้แล้วว่าเดี๋ยวนางเอกจะต้องหันมาเป็นศัตรูแน่นอน ถามว่าเปลี่ยนใจ ไม่หลอกนางเอกแล้วไหมก็ไม่ 😂

โดยรวมอ่านได้เพลินๆ สำนวนค่อนข้างดี การเดินเรื่องไม่ช้าไม่เร็ว มีความน่ารักน่าหมั่นเขี้ยวน่าหมั่นไส้อยู่เรื่อยๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ให้คำนิยามสั้นๆ ก่อนนะว่าลู่เหิงหน้าไม่อาย 555+

ชื่อเรื่อง – ลูบคมองครักษ์สวมรอย 1-6 (锦衣杀 1-6)
ผู้แต่ง – จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว (九月流火) เขียน เม่นน้อย แปล


ตัวละคร
หวังเหยียนชิง (ชิงชิง) อายุ 17 ปี (อยู่มาตั้งแต่อายุ 10 ขวบ)
ลู่เหิง อายุ 22 ปี
ฟู่ถิงโจว อายุ 20 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าลู่เหิงนั้นเป็นพระเอกที่ไม่สามารถเรียกเขาว่าเป็นพระเอกได้เต็มปากอะ 555+ เป็นคนที่แบบว่าหน้าไม่อาย เจ้าแผนการ ฉลาดมาก แล้วก็เล่ห์เหลี่ยมเยอะ เรื่องหน้าไม่อายก็เยอะแยะไปหมดเลย พอได้อ่านจริงก็คือเป็นตามนั้นแหละ อ่านไปมองบนไปเกือบจะตลอดเวลา

อ่านแล้วก็จะแบบว่าชิงชิง หนีไปลูก หนีไป อย่าได้หลงกลลู่เหิงการละครเป็นอันขาด แต่สุดท้ายถึงจะรู้ว่าเขาหลอก แต่ก็เต็มใจให้หลอก 555+ จริงๆ ก็คงเห็นถึงความจริงใจที่มีให้แหละมั้งนะ คิดว่าแบบนั้นแหละ

ตัวละครที่น่าสงสารมากก็คือฟู่ถิงโจว พี่รองของหวังเหยียนชิงนี่แหละ เหตุเพราะเขาเองนั้นเป็นคนที่ไม่ได้ช่างสังเกตหญิงสาวที่ตัวเองชอบมาตลอด คิดว่าไม่เป็นอะไรหรอก ส่วนชิงชิงก็อดทนมามากจนเกินพอ เมื่อมีทางให้โบกมือลา ก็จะไม่หวนกลับไปเป็นอันขาด จริงๆ น่าสงสารตรงที่ไม่เคยรู้อะไรเลย มารู้ก็เมื่อสายไปแล้ว และน่าเสียดายสุดๆ

นอกจากนี้ฟู่ถิงโจวยังโดนลู่เหิงปั่นหัวบ่อยๆ เจอกันทีไรเหมือนลิ้นกับฟัน กัดกันทุกที แต่บางทีเราก็งงๆ นะว่าทำไมถึงได้ต้องฟาดกันแรงขนาดนี้ ไม่เข้าใจจริงๆ แหละ แล้วบอกตามตรงนะลู่เหิงกวนประสาทอะ แบบที่หลายครั้งแระพูดจาแบบหน้าไม่อาย แล้วแถมทำให้ฟู่ถิงโจวโมโหแบบลมออกหูได้บ่อยๆ อะ แล้วชีวิตของฟู่ถิงโจวเมื่อเลือกหงหว่านฉิงแล้ว ยิ่งแบบว่าเฮ่ออออ เป็นพระรองที่น่าสงสารจริงๆ

แต่ถามว่าชอบฟู่ถิงโจวไหม ก็ไม่ได้ชอบนะ แต่ก็ไม่คิดว่าคนเขียนจะใจร้ายกับฟู่ถิงโจวขนาดนี้ ความผิดของเขาก็คือไม่รู้จักตัวตนจริงๆ ของหญิงสาวที่อยู่ด้วยกันมาสิบปี รู้เมื่อสายและได้แต่เสียดายแล้ว แต่เหตุการณ์รอบตัวของเขาที่เกิดขึ้นก็เรียกได้ว่าโคตรซวยของโคตรซวยอะ

วกกลับมาที่หวังเหยียนชิงกับลู่เหิง ก็คือพอลู่เหิงรู้ว่าหวังเหยียนชิงนั้นสามารถอ่านสีหน้าคนอื่นออก ก็เลยเอาความสามารถนี้แหละมาให้ช่วยงาน ทั้งงานสืบคดีของเขาเอง และงานสืบคดีให้กับฮ่องเต้ วิ่งเข้าวิ่งออกในวังกันเป็นว่าเล่น ความสามารถของชิงชิงก็คือโดดเด่นจริงๆ โดดเด่นจนแบบว่าช่วยให้งานของลู่เหิงทำได้ง่ายกว่าเดิม

อ่านๆ ไปจะไม่มองบนได้ยังไง นอกจากหน้าด้านๆ หลอกว่าเป็นพี่รองแล้ว แต่พอตัวเองชอบอีกฝ่าย แล้วได้ยินคำว่าพี่รองบ่อยๆ ก็ทนไม่ไหวเอง อะไรว้าาาาาา นอกจากนี้อยู่ไปเรื่อยๆ ก็ตำแหน่งโตขึ้นเรื่อยๆ จนไม่มีใครสามารถเอาลงได้เลย และฮ่องเต้ก็ไว้ใจแบบสุดๆ นี่ปิดท้ายเรื่องได้แบบชวนให้สงสัยต่อว่า สุดท้ายจะเป็นยังไงในรุ่นลูกนะ

เราว่าช่วงสืบคดีอะสนุกนะ แต่ก็ไม่ค่อยสุด บางทีเฉลยแล้วก็จบกันไป ไม่ได้บอกว่ายังไงต่อ บางเรื่องก็เหมือนเฉลยว่าเป็นคนในทำ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร เออ อ่านจนจบก็ยังไม่รู้ว่าใคร ก็ได้แต่งงต่อไป 555+ หรือเขาเฉลยแล้ว แต่เราอ่านข้ามไปเองก็ไม่รู้ ก็ช่างเหอะ

แต่ช่วงเล่ม 6 อะ เราว่ามันเกินความจำเป็นไปมาก เรื่องราวเหมือนอ่านเรื่องสรุป แล้วปิดท้ายที่ว่าถ้าหากในอดีตนั้นหวังเหยียนชิงเป็นบุตรสาวบุญธรรมสกุลลู่ล่ะ แล้วถ้าหากหวังเหยียนชิงหนีจากฟู่ถิงโจวในวันนั้นได้ล่ะ ไรงี้ แล้วพออยู่ดีๆ บทจะจบก็จบไปเลย เราก็อ้าววววว ตั้งนานเรื่องอย่างยาว พอจบก็จบไปเฉย แล้วก็เล่าเรื่องย้อนไทม์ไลน์ไปมาจนเราแอบงงๆ แหละ

ส่วนช่วงเล่ม 5 เป็นเล่มที่ขนลุกมากแม่ จำเป็นต้องเล่าถึงทัณฑ์หลิงฉืออย่างละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ ทีคนอื่นถูกลงโทษยังไม่ละเอียดเท่าเฟยคนหนึ่งของฮ่องเต้ อ่านไปก็แบบว่าโอ๊ยยยย ฉันขนลุกไปหมด นึกภาพตามยิ่งหลอนและขนลุกมาก มากแบบที่ว่าอ่านตอนตี 1 กว่า ถึงขั้นเอาไปฝันอะ แล้วก็เผลอนึกภาพตามอยู่ตลอดเวลา

สรุปแล้วก็เป็นเรื่องที่อ่านเพลินดี ทั้งในแง่ของพระเอกหน้าไม่อาย นางเอกที่ฉลาดและเก่งกาจ เรื่องราวการเมืองและฮ่องเต้ รวมถึงเรื่องราวขององครักษ์เสื้อแพร ที่ค่อนข้างจะละเอียด และทำให้รู้สึกว่าเขียนออกมาได้ดีทีเดียว ถึงจะไม่ถูกใจนิสัยของลู่เหิง ไม่ค่อยชอบใจที่เฉลยเรื่องราวแบบสรุปสั้นๆ

แต่สุดท้ายโดยรวมก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง ที่อยากให้ได้ลองอ่านกัน แล้วจะพบว่าไม่เคยเจอพระเอกเรื่องไหนหน้าไม่อายเท่าพระเอกเรื่องนี้อีกแล้ว จะเรียกพระเอกที ยังเรียกได้ไม่เต็มปากเลยจ้าาาาา 5555+

จริงๆ เรื่องนี้ตั้งใจจะอ่านให้จบตั้งแต่ปลายปีที่แล้วนะ เพราะเล่ม 1 อ่านจบเดือนธันวาปีที่แล้ว แต่มีเหตุคือเพราะเราจะรีบปั่นดูซีรีส์ที่จะหลุดจาก NetFlix 555+ ก็เลยยาวๆ มาเลย ทำให้เดือนมกราคมไม่ได้อ่านเลย ส่วนเดือนกุมภาพันธ์ก็ปั่นจบแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวแบบฉิวเฉียดมาก เลยได้รีวิวในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ที่ 4 ปีมีครั้งนี่แหละ

Start 23.38 น. Fri 1 Dec 2023
End 17.31 น. Tue 5 Dec 2023
Review Date (All) 13.48 น. Thu 28 Feb 2024

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

เคยเห็นคลิปที่มีนร.มัธยมพูดว่าตอแห-ลปะ
ตอนแรกกุก็ว่าน้อลๆเค้าด่าใคร
แต่พอได้มากอ่านนิยายเรื่องนี้ถึ��เข้าใจ
อ๋อ ด่าดิลู่เหิงงงงง 555555555
อีห่า หน้ามึงหนามากนะ
มึงกล้าทำได้ไงวะไอชาย โกหกหน้าด้านมาก
ศีลข้อ4ของมึงนี่คือห้ามพูดปด
แต่ถ้าเราตดบอกว่าเปล่าใช่ไหม
แหลสุด กุว่าอิฟู่ถิงโจวมันชั่วแล้วนะ
เอ๋า มึงชั่วกว่าาาา555
ในด้านความรักนะ น่ารักมาก ขำสุด
แต่ในด้านการเมืองนะ คือกุนังงว่ามันทะเลาะไรกัน
55555 คือมันก็บอกแหละ แต่กุอ่านแล้วง่วง
จากนั้นก็ลืม! แม่งตีกันทำไมว่ะนะ จางๆ หยางๆ อีหยัง
อ่านต่อจะรู้เรื่องไหมนี่ อะไรของกุ
สมาธิสั้นเองแหละ ถ้าจะโทดก็โทดอีลู่เหิงแล้วกัน (เอ๋า)

[JooSuShin · Rating 5 out of 5]

ขอเชิญพบกับ 'ใต้เท้าลู่เหิง'
มิติใหม่แห่งวงการพระเอกอาชีพองครักษ์เสื้อแพร

ผู้อื่นเขามาแนวเคร่งขรึม ดุดัน จริงจัง e.g. ใต้เท้าลู่อี้ แห่ง Under the Power [แซ่เดียวกันเข้าไปอี๊ก]

ส่วนพี่ลู่เหิงนั้น...โกหก ปลิ้นปล้อน กะล่อน ตอ66หล จัดมาให้อย่างครบครัน
🤣🤣🤣🤣

พี่ลู่นี่เป็นประเภท method acting จะแสดงละครตบตาคนอื่นได้นั้น ตัวเองต้องเชื่อเองเสียก่อน พออินหนักๆเข้าก็เริ่มอยากจะมี 'น้องสาว' กับเขาบ้าง มีคนคอยกินข้าวก็ไม่เลว เรื่อยเปื่อยไปจนถึงขั้น 'แต่งภรรยา' ก็คงจะดีเหมือนกัน เลยทีเดียว 😏

จากที่คิดแค่จะใช้คนเขาเป็นหมาก อิ 'พี่รองเสิ่นเจิ้น' ก็ออกอาการทั้งหวง ทั้งห่วง น้องสาวเก๊ๆคนนี้ทุกลมหายใจเข้าออก อิจฯ หมั่นฯ โมโห ก่นด่า อิพี่รองตัวจริง ที่มีเพชรแท้อยู่ในมือแต่ไม่เห็นค่าไม่ดูแล แต่ไม่เป็นไร อยู่ข้างกายพี่ไว้..เดี๋ยวพี่ประคบประหงมเอง 😍

เอะอะก็...จับมือ ลูบหัว เล่นผม โอบไหล่ หนักหน่อยก็ทั้งอุ้มทั้งกอด สุดแสนจะเกินหน้าที่และเกินความจำเป็นไปมากโข

ส่วน น้องชิงชิง นี่เรียกว่านางเอกในฝัน งามเฉิดโฉม น่ารักรู้ความ บุ๋นก็ดี บู๊ก็ได้ ไม่งี่เง่า ไม่งอแง ไม่อ่อนแอ แถมยังมีสกิลเทพใช้งานได้ แต่แน่นอนว่าเอาไปใช้กับอิพี่ไม่ได้นะ เดี๋ยวไม่มีนิยายให้อ่าน ไม่ใช่! แต่เพราะพี่ลู่เขาเทพกว่า โกหกได้เนียนกริ๊บ หนังหน้าไม่มีกระตุก เล่นเอาผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมศาสตร์อย่างน้องชิงชิงโดนต้มจนเปื่อย 🤭

ความจริงชะตาชีวิตน้องเศร้านะ ต้องอาศัยพึ่งพาผู้อื่น โดนเอาเปรียบก็ได้แค่ทน แต่พอถึงเวลาต้องตัดน้องก็กล้าหาญ หวาดเสียวแทนพี่ลู่เลย ถ้าน้องรู้ความจริงขึ้นมาวันไหนได้สะบัดบ๊อบใส่อิพี่อย่างไม่มีเยื่อใยแน่ [อยากเห็น รอสมน้ำหน้าคน 🤪]

สนุกๆ สมกับที่รอคอย ❤️

ปล. อิ 'อดีตพี่รอง' ถ้าอยู่เรื่องอื่นคงได้เป็นพระเอกประเภท หลัวชั่วรู้ตัวช้า แต่เจอพีคกว่าอย่างพี่ลู่เข้าไปเลยได้เลื่อนขั้น(ลง)ไปเป็นพระรองแทน สม! 🤭

ปล.อีกที.. เอาจริงๆ มีบางโมเม้นท์ที่พฤติกรรมของพี่ลู่จัดได้ว่าอยู่ใน category 'ชายชั่ว' ลองคิดถึงกรณีว่าถ้าอิพี่ไม่จริงจังกับน้อง ใช้คนเสร็จก็ปล่อยกลับไป น้องชิงชิงจะอยู่ต่อยังไง โดนเอาตัวไปอยู่ด้วยตั้งนาน ถึงเนื้อถึงตัวขนาดนั้นอีก ชื่อเสียงเสียหายป่นปี้...แต่นี่เพราะ 'รู้' ว่าพี่เขาเป็นพระเอกยังไงก็ได้คู่กันแน่ เลยปล่อยเบลอให้ ไม่งั้นคงมีมหกรรม-สับเละ-อิพี่แน่ 😕

[Mo Melody · Rating 4 out of 5]

ชอบที่นางเอกเป็นคนช่างสังเกต ทั้งท่าทางคำพูด ภาษากาย ได้ช่วยพระเอกไขคดีต่างๆ ไม่นึกว่าเรื่องราวไขคดีจะเป็นบทหลักขนาดนี้ แต่สนุกดีนะชอบ

[Boong · Rating 4 out of 5]

อ่านเพราะมีคนรีวิวว่า พระเอกมีความยืดหยุ่นด้านศีลธรรมสูง

ซึ่งลูกพี่ลู่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

นอกจากจะมีละครโรงเล็กของพี่ลู่แล้ว เนื้อเรื่องก็มีพวกคดีที่พระเอกอย่างพี่ลู่ต้องเข้าไปคลี่คลาย โดยมีนางเอกคอยช่วยอยู่ พวกคดีในเรื่องถือว่าสนุกดีนะ การไขคดีเน้นไปที่การสอบปากคำเชิงจิตวิทยาหน่อยๆ แปลกใหม่ดี

เอาจริงสนุกกว่าที่คิดนะ

ใดๆคือ รอวันสวรรค์ลงทัณฑ์พี่ลู่ค่ะ

ปล. พี่ลู่ไม่ใช่หลัวชั่วนะจ๊ะ นางถนอมนางเอกดีมาก แต่พี่ลู่เป็นแค่คนชั่วเฉยๆ

[TidNiyay · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 6 เล่มจบนะคะ !! ระวังสปอย !!
.
.
จะบอกว่าชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่องก่อนหน้าที่พี่แจ่มเอาแปลอีก สนุกครบรส เข้มข้นกำลังดี นางเอกมีความสามารถในการอ่านสีหน้าคน พระเอกเป็นองครักษ์เสื้อแพร ร้ายกาจ โหดเหี้ยม เจ้าเล่ห์ คลั่งรักและหื่นมาก🤣 ฉากหลังอยู่ในยุคต้าหมิง มีความอิงประวัติศาสตร์เบาๆ
.
#หวังเหยียนชิง เกิดมาในครอบครัวทหาร ฐานะทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยอะไร หลังจากแม่และย่าจากโลกนี้ไป พ่อก็มาตายเพราะบังลูกธนูให้ฟู่เยวี่ยตอนออกรบ หวังเหยียนชิงวัยเจ็ดขวบที่บ้านแตกสาแหรกขาดเลยได้ฟู่เยวี่ยรับเป็นลูกบุญธรรม ชุบเลี้ยงให้โตมาคู่กับหลานชาย #ฟู่ถิงโจว ในฐานะสะใภ้ลูกต้อย หวังเหยียนชิงจึงสนิทสนมกับฟู่ถิงโจว เรียกอีกฝ่ายว่า 'พี่รอง' นางค่อยๆ เปลี่ยนตัวเองเป็นเหมือนคนในสกุลฟู่ เรียนรู้ที่จะสังเกตสีหน้าคน ชอบหรือไม่ชอบอะไรก็จะเก็บเอาไว้ในใจ
.
สิบปีผ่านไป ฟู่ถิงโจวได้สืบทอดบรรดาศักดิ์โหวต่อจากปู่ หวังเหยียนชิงเติบโตเป็นหญิงงาม รู้หนังสือ รู้วรยุทธ์ ทั้งสองต่างมีใจให้กัน แต่แม่ของฟู่ถิงโจวไม่ชอบหวังเหยียนชิง ดูถูกฐานะเดิมของนางว่าต่ำต้อยไม่คู่ควรกับลูกชายก็เลยหาคู่หมั้นเป็นคุณหนูตระกูลขุนนางให้กับฟู่ถิงโจว โดยไม่สนใจเรื่องที่ฟู่เยวี่ยสั่งเสียไว้ก่อนตายว่าให้ฟู่ถิงโจวแต่งงานกับหวังเหยียนชิง แต่ฟู่ถิงโจวกลับหักหลังความรักของตัวเอง ยอมรับการหมั้นเพราะเห็นสายสัมพันธ์ขุนนางสำคัญกว่า
.
หวังเหยียนชิงรู้ตัวว่าไม่ควรอยู่ในสกุลฟู่อีกต่อไป และไม่ยอมเป็นอนุของใครเด็ดขาด นางเตรียมเก็บข้าวของหาโอกาสจะออกจากจวน แต่ระหว่างเดินทางกลับจากไหว้พระบนเขา รถม้าของนางกับรถม้าของคู่หมั้นฟู่ถิงโจวเจอกลุ่มองครักษ์เสื้อแพรของ #ลู่เหิง ดักซุ่มโจมตี จังหวะที่ฟู่ถิงโจวเข้าไปช่วยคู่หมั้นแล้วกำลังจะถูกลูกธนูยิงใส่ หวังเหยียนชิงรีบเข้าไปผลักฟู่ถิงโจวไม่ให้โดนยิง จนตัวเองเสียหลักพลัดตกจากหน้าผา ลู่เหิงที่วางกำลังคนไว้ใต้หน้าผาจึงพาตัวหวังเหยียนชิงไป
.
ความสนุกเลยเริ่มต้นหลังจากที่พระเอกลักพาตัวนางเอกไปซ่อนเนี่ยละ😂 พระรองก็กังวลจนอยู่ไม่สุข พยายามตามหานางเอกไปเถอะ ส่วนนางเอกที่ตกลงมาหัวไปกระแทกกับก้อนหิน พอฟื้นก็ความจำเสื่อม รู้แค่ว่ามี 'พี่รอง' คนหนึ่ง พระเอกยังไม่ค่อยเชื่อ ให้คนไปหยั่งเชิงแต่ไม่สำเร็จเพราะนางเอกจับโกหกได้จากการอ่านสีหน้า พระเอกเริ่มรู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้น่าสนใจ ถ้าเก็บไว้เล่น��านพระรองน่าจะดี ก็เลยสวมรอยเป็นพี่รองของนาง เล่นละครตีบทแตก จนนางเอกหลงเชื่อในความโกหกตาใสของพี่แก ได้ใกล้ชิด ได้หลอกกินเต้าหู้🤣 แถมได้ใช้ประโยชน์จากนางเอกในเรื่องงาน พาไปด้วยให้ช่วยอ่านสีหน้าคน จับโกหกเวลาสอบสวนคดี แต่พระเอกก็ดูแลเอาใจใส่นางเอกนะ ทำทุกอย่างให้ดีหมด เสียอย่างเดียวคือเรื่องโกหกเนี่ยแหละ😅
.
นางเอกพอจำอะไรไม่ได้ก็เผยนิสัยจริงอ��กมา ต่างกับตอนอยู่บ้านพระรองที่ต้องระวังตัว กลัวไม่มีคนชอบ ซึ่งนางดูออกว่าพระเอกร้าย เจ้าเล่ห์ แต่ไม่เป็นภัยกับนาง บวกกับนางยังจำความรู้สึกอ้างว้างตอนที่ตกลงจากหน้าผาได้ พอพระเอกมาปกป้องดูแลเอาใจใส่ นางเลยรู้สึกปลอดภัย ซาบซึ้งและอยากทำดีตอบ พระเอกเองก็ประทับใจในความฉลาด ในความห่วงใยที่ไม่เสแสร้งของนาง เกิดเป็นความรักและหวงหนักมาก ยังไงก็ต้องแต่งนางเอกเป็นภรรยาให้ได้ ซึ่งสกิลการเกี้ยวสาวของพี่ลู่ก็ไม่ธรรมดา ปากก็พูดไป มือก็อยู่ไม่สุข😆
.
มีไดละล็อกหยอกล้อกัน หยั่งเชิงกันให้ยิ้มตาม บางช่วงก็อึดอัดตามพระเอก(กลัวความแตก🤣) ซึ่งพอนางเอกความจำกลับมา เรื่องมันก็ไม่ได้ดรามาอย่างที่คิด แต่ดันมาฮาพระเอกแทน กลัวเมียแอบหนีถึงขั้นสั่งปิดเมือง ฮ่องเต้ก็ฮ่องเต้เถอะ เอาไว้ค่อยเคลียร์ทีหลัง เมียต้องมาก่อน เมียต้องการอะไรแกล้งยอมหมด เมียอยากนอนคนละบ้าน อะได้ แต่อย่าหวังจะหนีพ้นเพราะพี่สั่งให้คนจับตาดูละ
.
ขยันไปหามั่นไปง้อเมีย เริ่มตามจีบนางเอกอีกครั้ง นางเอกก็งอนแต่พองาม ถึงพระเอกจะตั้งใจโกหกแต่เรื่องความรู้สึกนางรู้ว่าพระเอกรักจริงเลยยอมเปิดอกเคลียร์ใจกัน พี่ลู่พอคืนดีกับเมียสำเร็จก็หื่นคูณสอง😆 จัดได้ทุกที่ ตั้งแต่บนเก้าอี้ บนเรือ ในห้องหนังสือหรือเล่นท่ายากกันหลังฉากกั้น555 NC แซ่บระดับไหนไม่รู้ แต่รู้ว่า แอร้ย~ มันวาบหวาม ใจเต้นแรงตาม🤭
.
พระรองแรกๆ ก็สมน้ำหน้า แต่หลังๆ สงสาร😔 ถูกพระเอกแย่งคนรัก ถูกสวมรอย ถูกใส่ร้ายให้กลายเป็นคนเลวในสายตานางเอก พลาดครั้งเดียวเสียนางเอกไปตลอดกาล กลายเป็นจุดอ่อนที่พระเอกเอามาใช้เล่นงานได้ แต่ความรักที่เขามีให้นางเอกหนักแน่นไปจนจบเรื่องเลย🥺
.
ส่วนที่เกริ่นไว้ตอนต้นเกี่ยวกับคาแรคเตอร์ของพระนาง นักเขียนกล่าวทิ้งท้ายในเล่มจบว่า พระเอกมีต้นแบบมาจากบุคคลในประวัติศาสตร์ ชื่อว่า 'ลู่ปิง' เป็นลูกชายคนที่สองของตระกูลองครักษ์เสื้อแพร และค่อยๆ เข้าสู่เส้นทางอำนาจขุนนาง กลายเป็นหนึ่งในองครักษ์เสื้อแพรระดับสูงเพียงไม่กี่คนในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิงที่มีอำนาจมาก และมีชีวิตบั้นปลายสงบสุข นางเอกได้รับแรงบัลดาลใจจากซีรีส์อเมริกัน เรื่อง lie to me ที่อาศัยการแสดงออกทางสีหน้าและการไขคดีของตัวเอง นักเขียนเลยดีไซน์กลายมาเป็น 'ลู่เหิง' และ 'หวังเหยียนชิง' ตัวเอกของเรื่องนี้
.
และถ่ายทอดเรื่องราวได้อย่างสนุก เน้นความรัก40 สืบสวน30 วังหลวงอำนาจขุนนาง30 เรื่องไขคดีไม่ยืดเยื้อ ไม่ต้องคิดวิเคราะห์มาก ตอนจบสุขนิยม แต่บางจุด เช่น พาร์ทของพระรองตัดจบรวบรัดไปหน่อย รวมๆ แล้วค่อนข้างประทับในตัวละคร 'ลู่เหิง' เขาเป็นพระเอกที่ไม่ได้ดีและไม่ร้ายเสียทีเดียว ทั้งแนวคิด ทั้งการกระทำ ยังตั้งอยู่บนพื้นฐานของความจริง ไม่ลุ่มหลงในอำนาจจนลืมตัว ฉลาด รักครอบครัว คิดวางแผนอย่างมีระบบ รู้ว่าตัวเองควรทำอะไร ต้องยืนอยู่จุดไหนถึงจะมีชีวิตรอดอยู่ได้ เจ๋งดี😎

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 6 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นน้องสาวบุญธรรมของเจิ้นหย่วนโหว ได้รับอุบัติเหตุตกหน้าผาศีรษะกระแทกทำให้ความจำเสื่อม ลู่เหิงเป็นองครักษ์เสื้อแพรที่เป็นคู่อริของเจิ้นหย่วนโหว และถือโอกาสนำตัวนางเอกกลับมาดูแลเอง โดยหลอกว่าตัวเองคือพี่ชายบุญธรรมของนาง ตอนแรกก็คิดว่าจะใช้นางเอกให้เป็นประโยชน์ในการต่อรองกับคู่อริ แต่ยิ่งนานวัน ความเฉลียวฉลาด งดงาม และน่าเอ็นดูของนางเอก ก็ทำให้ลู่เหิงไม่อยากจะปล่อยตัวนางเอกออกไปซะแล้ว แต่ที่โกหกไปแล้วมากมาย ต้องทำยังไง แล้วหากวันหนึ่งนางได้รับความจำคืนมา จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

จุดเด่นของนางเอกคือความสามารถในการอ่านใจคน ซึ่งก็กลายเป็นจุดเด่นของเรื่องในการใช้ความสามารถนางเอกเพื่อช่วยพระเอกคลี่คลายคดีต่าง ๆ ในเรื่องได้หลายคดี แต่จุดเด่นกว่าความสามารถนางเอก ก็ต้องเป็นความหน้าไม่อายและไร้คุณธรรมของพระเอกนี่แหละค่ะ เริ่มตั้งแต่หน้าซื่อตาใสหลอกให้สาวเรียกตัวเองว่าพี่รอง แอ็คท่าเป็นพี่ชายเขาไม่พอ ยังหน้าไม่อายหลอกจับหลอกแตะสาวไปอีกหลายที แต่ยังดีที่นักเขียนยังยอมให้ท่านลู่มีคุณธรรมบางอย่างเหลืออยู่ในใจบ้าง จึงยอมรอจนนางเอกยินยอมพร้อมใจแบบมีสติเต็มร้อยก่อน ถึงค่อยจับนางเอกกิน (เรื่องนี้พระเอกเขากินดุด้วยนะคะ เล่าเรื่องไม่โป๊ค่ะ แต่รู้แหละว่าเขาทำอะไรกัน คือไม่ตัดเข้าโคมนะ) และที่ต้องยอมคุณพี่เขาอีกเรื่อง ก็คือความเอาใจใส่ดูแลที่ท่านลู่เขามอบให้กับนางเอก คือเต็มที่จริง ๆ ยิ่งถ้าได้เปรียบเทียบกับพี่รองตัวจริงของนางเอกแล้ว คือยิ่งชนะแบบใส ๆ ไม่มีฉิวเฉียดใด ๆ เลยล่ะค่ะ เก็บเข้ากรุเป็นหนุ่มคลั่งรักได้อีกหนึ่ง

คาแร็คเตอร์พระนางโดดเด่นทั้งในแง่ความหล่อความสวย และยังในแง่ของความเฉลียวฉลาดสามารถ พล็อตการทำคดีต่าง ๆ ในเรื่องก็เล่าได้เพลินดี ถึงจะไม่ได้มีอะไรหวือหวา แต่ก็ไม่มีอะไรสะดุด แต่นักเขียนน่าจะเป็นสายแฟชั่น เพราะบรรยายการแต่งตัวพระนางได้แบบละเอียดยิบ ตั้งแต่ลวดลายยันเฉดสี ตั้งแต่เสื้อตัวในยันเสื้อตัวนอก ยังมีพวกเครื่องประดับต่าง ๆ ที่รวม ๆ แล้วบรรยายทีกินไปหลายย่อหน้า มองในแง่ช่วยจินตนาการก็ได้ แต่มองในแง่เยิ่นเย้อมันก็ไม่ผิด แล้วแต่ว่าคนอ่านชอบจินตนาการกันขนาดไหนค่ะ

นักเขียนตบท้ายว่าได้แรงบันดาลใจตัวพระเอกมาจากองครักษ์เสื้อแพรตัวจริงนามลู่ปิ่ง ส่วนเอกลักษณ์ของนางเอกนั้นได้มาจากซีรี่ส์อเมริกันเรื่อง Lie to Me โดยรวมถือเป็น 6 เล่มที่ความสนุกเสมอต้นเสมอปลาย (และความหน้าไม่อายของพระเอก) สม่ำเสมอใช้ได้อยู่ค่ะ

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 1 ให้ 3.7~3.8ดาว

เนื้อเรื่องน่าสนใจ ดำเนินเรื่องไม่เร็วไม่ช้า คือ ความสัมพันธ์ระหว่างพอ. กะ นอ. เริ่มต้นด้วยความหลอกลวงสะตอเบอแหลของพอ. ทำให้น่าสนใจมาก แถมนอ.ยังเคยรักและอกหักมาจากตัวร้าย(มั้ง) พระเอกไม่ใช่รักแรกและรักเดียวของนอ. พล็อตเรื่องมันแหวกมันได้มันน่าสนใจ มีเอ๊ะหน่อยๆอยู่จุดเดียว ว่า นอ.อ่านสีหน้าท่าทางเก่งขนาดนั้น ทำไมอ่านของพอ.ไม่ออกบ้างเลย พอ.เก็บอาการเก่งขั้นเทพเลยเหรอ แค่นั้นเอง นอกนั่นดีหมดไม่ติด

ใต้เท้าลู่หลอกกินเต้าหู้น้องชิงชิงเก่งมาก เอะอะจับมือ ลูบหัว ลูบแก้ม ประคอง โอบเอว ปากว่ามือถึงมากค่ะพี่รอง นอกจากนี้ยังเต๊าะน้องเก่งมากจ้า
แล้วใต้เท้าลู่การละครสุด สร้างเรื่องเขียนบทเนียนเว่อร์ มาทุกช็อตได้ทุกฉากแบบมงลงแล้วลงอีกอ่ะ ปัดตกภาพพอ.ในนิยายที่เคร่งขรึมแสนดีแสนสุภาพออกจนหมดเกลี้ยง😅
แต่ๆในความแหลของฮีมีความดูแลห่วงใยจริงจัง มีความละมุนใจซ่อนอยู่นะเออ นี่เลยเกลียดอิใต้เท้าลู่ไม่ลง
ถ้าน้องรู้ความจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ไม่อยากจะคิด���ลย😵‍💫 ว่าอิพี่จะโดนย้อนหลังหนักแค่ไหน

ส่วนน้องชิงชิงนี่ตามไม่ทันอิพี่รองทั้งตัวจริงตัวปลอมเลย โดนทั้งคู่หลอกแบบกินเรียบ สงสารน้องอยู่นะ อิพี่ตัวจริงก็หลอกให้รักผสมกะบุญคุณที่เลี้ยงดูแล้วใช้งานแบบไม่แคร์ไม่ห่วง เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งไม่สนใจความรู้สึกน้อง ไม่ห่วงใยน้องเลย ที่ทุเรศและเห็นแก่ตัวสุดๆคือจะเก็บน้องไว้เป็นอนุของตัวเอง ไม่ถามน้องสักคำ รักแบบใดของมรึงค๊าาาาา
อิพี่ตัวปลอมนี่ยังดีหน่อย หลอกลวงตอแหลก็จริง แต่ยังห่วงใยดูแลอย่างดี
หวังว่าถ้าน้องรู้ความจริงแล้วจะไม่ดร่าม่าหนักหน่วง เอาใจช่วยน้องชิงชิงคร่า

[Q_Tee Ling · Rating 5 out of 5]

ความรู้สึกหลังอ่านเล่ม 1
ชอบมาก เราถูกใจแนวนางเอกที่อ่อนหวานแต่เข้มแข็ง ใจเด็ดและฉลาด กับพระเอกที่เทคแคร์คนเก่ง+หัวก้าวหน้าเพราะวิชาชีพที่เห็นความสามารถของคนทุกเพศทุกวัยในการก่ออาชญากรรม ทำให้ไม่เคยดูถูกผู้หญิง ถ้าใครมีศักยภาพก็พร้อมใช้งานให้ความสำคัญ ส่วนพระรอง เราก็ไม่ได้ไม่ชอบ ค่อนข้างเห็นใจที่พ่อแม่จัดการครอบครัวไม่ได้ นางเลยต้องคอยประคองที่บ้านให้อยู่รอด เส้นสายอะไรก็ต้องหามาเอง เลยจำเป็นต้องดิ้นรนแบบนี้ แต่ด้วยความที่นางเป็นชายชาติทหารหัวโบราณสุดๆ เลยชอบยึดหลัก "ท.ทหารอดทน" และ "สตรีก็จัดการเรื่องในเรือน อย่ามายุ่งเรื่องการเมือง" เอามาใช้กับชิงชิงที่ร่างกายอ่อนแอ+เจียมตัวจนขี้เกรงใจ+ชอบปิดบังความรู้สึกตัวเอง เราเลยว่าชิงชิงไม่เหมาะกับฟู่ถิงโจวจริงๆ ตัดใจเสียเถอะเจ้าโจรแซ่ฟู่ 🤣 ชิงชิงอยู่กับนังลู่ลู่ใต้เท้าลู่แล้วถึงจะได้เปล่งประกายเต็มที่
แต่ๆๆ ที่นังลู่ลู่ใต้เท้าลู่โกหกตาใสก็ยังชั่วอยู่ดี อ่านแล้วทั้งหมั่นไส้ทั้งอยากดึงแก้มด้านๆ ของนางตลอดเรื่อง แล้วจับชิงชิงมาซุกอกตัวเอง อย่าไปฟังนังลู่มัน555

[J · Rating 4 out of 5]

ไม่ค่อยว่างมาวิจารณ์นิยายเลย ซื้อมาดองเต็มไปหมดไม่มีเวลาอ่านมาหลายเดือน กดอ่านออนไลน์วันละ 5 ตอน 10 ตอนได้แต่อ่านเรื่องนี่ไม่ไหวจริง ๆ นี่เรื่องนี้เผางานส่ง

เราอ่านจนจบเล่มหนึ่งก็ว่าสนุกดี แต่ไม่ถึงกับวางไม่ลง ไม่ชอบพี่รองอย่างแรง ต้นเรื่องมานี่อยากหยุมหัวมาก โชคดี มันไม่นาน นางเอกก็หลุดพ้นจากตรงนั้น คาแรคเตอร์พระเอกเราก็ไม่ชอบนะ เป็นคาแรคเตอร์ผัวเย็นชา พ่อเย็นชา แบบว่าบรรยายซะ น้องสาวถ้ามีผัวก็คือคนอื่น คือไม่ไว้ใจใครเลย ถึงว่ามันจะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ ส่วนใหญ่แต่งแล้วคือคนอื่น ไว้ใจไม่ได้แล้วช่วยเหลือเงินทองอีกเรื่องหนึ่ง

พยายามปูเรื่องมาให้ค่อย ๆ มีเหตุให้ไว้ใจนางเอก ก็ลองดูค่ะว่าจะเนียนไหม

เล่มแรกสืบคดีผู้หญิงแอบเจอผู้ชายในห้อง ถึงกับประหารเลย โหดโคตร สงสารพี่ชาย… อ่านไปก็ได้แต่ไม่นะ ไม่นะ …. อย่าาาาาาา….

ใกล้จบเล่มแรกคือกำลังจะไปสืบคดีรับสินบน

นาวเอกขัดแย้งนิดหน่อย ฝึกวิทยายุทธ แต่ตัวเย็น ไรงี้ พระเอกท่าทางจะถนอมเป็นไข่ในหินเลย จริงปะไม่รู้ ต้องค่อย ๆ อ่านไป

[Rintea W · Rating 4 out of 5]

เริ่มเล่มหนึ่งอย่างน่าสนุกทีเดียว 😄ลู่เหิงหน้าไม่อายมากๆอยู่ดีๆก็ไปทึกทักเอาสุดที่รักของคนอื่นมาเป็นน้องสาวตัวเอง แถมมือไม้อยู่ไม่สุข เผลอจับเผลอลูบผม 😨นิยายจีนโบราณเขาถือไม่ใช่เหรอ ตานี่ นอกจากโกหกเป็นไฟแล้วยังมือปลาหมึก🐙อีกต่างหาก 😓
แต่ก็นะ ฟู่ถิงจวินก็ใจร้ายเกิ้น น้องน่ารักแสนดีขนาดนั้น อ่านไปแล้วคิดถึงหมาน้อย🐶ที่แสนเรียบร้อยคอยเจ้าของและพยายามเอาใจให้เจ้าของเอ็นดู น่าสงสารชิงชิงที่เป็นแบบนี้ อยู่กับลู่เหิงมีอิสระแถมยังได้รับการตามใจแบบที่ไม่เคยได้จากพี่รองตัวจริง
อย่างนี้มันก็น่าคิดนา😌

[Annie Ann · Rating 4 out of 5]

ชอบความที่พี่รองตัวปลอมโดนน้องตกไม่รู้ตัว ตั้งแต่วินาทีที่มีเธอเข้ามาในชีวิต อะไร ๆ ล้วนน่าสนใจไปหมด 55555 น่ารัก เห็นค่าความรักความผูกพันที่น้องมีให้พี่รองตัวจริง เห็นคุณค่าความสามารถน้อง เห็นค่าความรู้สึก ความชอบความชังแบบที่เป็นตัวน้อง ชอบความที่พี่ลู่แอบทับถมพี่ฟู่ 5555 มีเพชรในมือแล้วไม่รู้จักรักษา มีคนดีขนาดนี้ข้างกายไม่รู้จักรักษา ยังจะไปแต่งงานกับคนอื่น มา...เดี๋ยวพี่ลู่ดูแลให้เอง เส้นเรื่องสนุกดี แต่มีแอบง่วงบางที คาแรกเตอร์พระนาง น่ารัก อ่านแล้วก็อยากมีพี่ลู่ของตัวเอง

[Danita · Rating 5 out of 5]

นางเอกนี่ถ้าอยู่ในยุคปัจจุบันนี่คงทำอาชีพ profiler แน่นอน ฉลาด ทันคน เข้าใจอะไรง่าย ปรับตัวเก่ง ชอบการวางคาแรคเตอร์นางเอกของนข.ในเรื่องนี้มาก หลังจากค่อนข้างผิดหวังจากเรื่องสามี

ส่วนพระเอกนี่ให้นิยามได้ว่า โกหก กะล่อน ปลิ้นปล้อน ตอ66หลตัวพ่อจริงๆ หนังหน้าพี่ลู่นี่หน้าเท่าความยาวกำแพงเมืองจีนแน่ๆ แต่ใดๆ คือต้อให้แกโกหกเก่งขนาดไหน แต่การกระทำที่มีต่อนางเอกนี่คือเรื่องจริง

[Anida · Rating 4 out of 5]

เล่มแรกชิมลางพี่ลู่เหิงที่มีชื่อเสียงมานานในหลุ่มนักอ่านนิยายจีน เห็นว่าพี่เค้าสมคำล่ำลือ ถ้าเป็นนักแสดง คงได้ออสการ์ไปแล้ว แต่ก็นะ นอกจากความปลิ้นปล้อนแล้ว แค่ความห่วงใย ความใส่ใจที่มีให้ หวังเหยียนชิงก็กินขาดฟู่ถิงโจวแล้วจ้า

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องเดินเร็วมากดีมากค่ะ พระ-นางเจอกันเร็วดี มีข้อสงสัยบางประการ ไหนว่าพระเอกไม่ไว้ใจใครเลย แต่วางใจนางเอกเร็วเหมือนกัน (อาจจะยังไม่ไว้ใจ100% แต่วางใจให้นางเอกทำนู่นทำนี่ค่อนข้างไว)

[mandu man · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ สำหรับเรายังไม่ได้พีคขนาดวางไม่ลง

[Ning · Rating 3 out of 5]

เล่ม 1 -2 อ่านได้เอื่อยมาก อ่านสลับไปมา ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว

พอพ้นกลางเล่ม 3 เริ่มอ่านสนุก น่าติดตามดี
สรุปที่อ่านได้เพลิน ๆ ดีค่ะ

[Hootpiop · Rating 4 out of 5]

ลู่เหิงสายสตอเบอร์มาก
คือก็อ่านเพลินดี เล่มแรก
ขุนนางหน้าหนาท่านหนึ่ง
แต่นางเอกน่ารั��มากนะ
เนื้อมีคดีอะไรให้ลุ้นเรื่อยๆ
คดีเรื่อยๆ แต่มีเรื่องราวระหว่างทางดี

[Dancha Sugar · Rating 5 out of 5]

รีวิวแบบรวม 6 เล่ม

ใครชอบ “วาสนาคนเขลา” บอกเลยชอบเรื่องนี้แน่นอน

เรื่องนี้ นางเอกสูญเสียความทรงจำ แต่ไม่ขนาดกลับไปเป็นเด็กทารกขนาดเรื่องนั้น นางเอกจำได้แค่อย่างเดียวคือ ตัวเองมีพี่รองพี่ชายบุญธรรมที่โตมาด้วยกัน สนิทกันมาก แต่ก็จำชื่อ จำหน้าใครไม่ได้เลย

พระเอกเลยใช้โอกาสสวมรอย รับบทเป็นพี่รองแสนดี แต่แรกจะเก็บนางเอกไว้ต่อรอง กับพี่รองตัวจริง แต่ไป ๆ มา ๆ ก็เกิดเปลี่ยนใจ แรก ๆ ยังไม่ใช่เพราะรักนางเอกอะไรหรอกนะ แค่รู้สึกว่านางเอกน่าสนใจดี ที่จับโกหกคนเก่ง
อ่ะ จะเริ่มงงล้ะใช่ม้ะ ว่านางเอกจับโกหกเก่งอะไร ทำไมพระเอกถึงหลอกได้ไม่รู้ตัว...

สปอยล์ : คือ app นี้ซ่อยสปอยล์ยังไงหรอ ?? เพิ่งเริ่มใช้อ่ะปกติ review แต่ใน meb - -“
[คือนางเอกเป็นคนสังเกตุสีหน้าท่าทางคนเก่ง คนที่โกหกแบบทั่ว ๆ ไป นางเอกเลยจับได้ แต่พระเอกคือเป็นคนชั่ว เล่นละครมาตลอดชีวิตในการทำงาน พออ่านไปเรื่อย ๆ จะเข้าใจเอง ว่าตาพระเอกชอบการสวมบทบาทเป็นคนนู้นคนนี้มากบทพี่ชาย/น้องหญิง บัณฑิตบ้าง คุณชายบ้าง เพื่อการสืบคดี

แล้วทำอะไรวางแผนแยบยล เป็นขั้นตอน ไม่ใช่โกหกแค่พื้น ๆ ต่อหน้า แต่สร้างสถานการณ์ให้คนอื่นไม่ว่าจะครอบครัวพระเอก ไทเฮาไม่กระโตกกระตาก พร้อมพูดเหตุผลจูงใจ ไม่ใช่ว่านางเอกไม่เคยสงสัยนะ พอเวลาผ่านไปก็มีสงสัยบ้าง แต่เพราะทุกอย่างมันสอดคล้อง นางเอกไม่คิดว่าคนอื่นรอบตัวจะพลอยร่วมเล่นใหญ่ไปกับพระเอกด้วย ไม่ใช่ว่าคนอื่นช่วยโกหกนะ แต่คือพระเอกมีวิธีอาศัยคนอื่นจริง ๆ

แถมพี่รองตัวจริง ดันเป็นคนทื่อ ๆ ถึงจะรักนางเอกแต่เห็นนางเอกเป็นของตาย ไม่เคยสนใจใส่ใจนางเอกมาก่อน ไม่รู้ว่านางเอกชอบอะไรเลย พอนางเอกถามอะไร ตอบไม่ได้ นางเอกเลยยิ่งเชื่อเข้าไปใหญ่ ว่าพี่รองตัวจริงอ่ะ คือพระเอก

แล้วความเหนือชั้นของพระเอกคือ ก่อนจะหลอกใครได้ ต้องหลอกตัวเองให้ได้ซะก่อน พระเอกเลยหลอกตัวเองซะว่านางเอกคือน้องบุญธรรมจริง ๆ ถ้าตัวเองมีน้อง ตัวเองจะดูแลน้องยังไง ใส่ใจน้องยังไง สิ่งที่พระเอกทำหรือพูดกับนางเอกมันเลยยิ่งธรรมชาติ ดูแลแบบคนในครอบครัวจริง ๆ ใส่ใจกระทั่งยามปวดระดู เวลาเดินเอาตัวเองกันลมให้นางเอกตลอด ที่ชอบมากคือพยายามให้นางเอกคิดถึงตัวเองให้มากขึ้นชอบอะไร กินอะไรก็ทำอย่างที่ตัวเองชอบ ไม่ใช่เอาแต่สังเกตุคนอื่นว่าจะชอบมั้ยคอยแต่เอาใจคนอื่น ที่นางเอกมีทักษะช่างสังเกตุแบบนี้ก็เพราะสมัยก่อนตอนอยู่กับครอบครัวพี่รองตัวจริงคอยแต่สังเกตุพี่รอง/ปู่ว่าชอบให้ตัวเองใส่ชุดสีอะไร ชอบกินอะไร ชอบหนังสือแบบไหนแล้วก็ทำเพื่อเอาใจคนอื่น ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่ได้ชอบ พระเอกดูแลนางเอกดียิ่งกว่าพี่รองตัวจริงพันเท่า]

แล้วด้วยความที่นางเอกมีทักษะจับโกหกนี้ ตอนแรกพระเอกก็เลยหลอกใช้งานซะเลย

จริง ๆ ไม่ใช่ว่าพระเอกอาศัยนางเอกถึงจะไขคดีได้ แต่เหมือนใช้ทักษะนางเอก เพื่อดูว่าสิ่งที่นางเอกสังเกตุมา กับสิ่งที่พระเอกวิเคราะห์สืบมาได้มันสอดคล้องกันมั้ย เป็นการยืนยันให้พระเอกมั่นใจเฉย ๆ

ชีวิตพระเอก มีศัตรูโดยรอบ ตัวพี่แกเองก็ร้ายกับคนอื่น ก็ไม่แปลกที่ศัตรูจะเยอะ ต้องคนแบบนี้ถึงจะเป็นขุนนางได้ ไม่งั้นโดนคนอื่นจัดการก่อนแน่ พระเอกไม่เคยเชื่อใจใคร ขี้ระแวง ไม่เคยพูดคุยคดี อธิบายสิ่งที่ตัวเองคิดให้ใครฟัง แต่ตัวนางเอกเอง เพราะความจำเสื่อม แล้วเชื่อว่าพระเอกคือพี่รองจริง ๆ เลยมีความจริงใจกับพระเอกอย่างมาก ใสซื่ออ่ะ เป็นห่วงพระเอกจากใจจริง เวลาสืบคดีก็อยากช่วย ถึงต้องไปในคุกก็ไป เวลาเจ็บป่วยมีบาดแผลก็ทำแผลให้ ฝนตกส่งร่มไปให้ ฯลฯ ความจริงใจนี้ก็ค่อย ๆ กระเทาะพระเอกทีละนิดแบบพระเอกไม่รู้ตัว ความระแวงที่มีต่อนางเอกค่อย ๆ ลดไป ค่อย ๆ รักนางเอกไปจริง ๆ
ต่อมาก็กลัวว่าความจริงจะเปิดเผย เพราะรักนางเอกไปแล้ว… อันนี้ไปลุ้นกันต่อในนิยาย😀

ส่วนเรื่องคดี ก็มีหลากหลายแบบ ทั้งคดีระดับชาวบ้าน ไปจนคนใหญ่คนโตในรั้วในวัง ความรุนแรงความเหี้ยมโหดก็ต่างกันไป
แต่ก็อย่าไปคาดหวังว่าจะต้องระดับคินดะอิจิ นี่มันนิยายรักอ่ะเธอ ผูกคดีมาได้ระดับนี้แถมมีหลายคดีก็ถือว่านักเขียนเก่งมากแล้ว

คนที่น่าสงสารที่สุด เราสงสารพระรอง

เค้ารักนางเอกจริง ๆ อ่ะ แต่เป็น ผช แบบทหารอ่ะ ไม่ได้สนใจรายละเอียด ไม่ได้ใส่ใจนางเอกเท่าที่ควร เป็นนางเอกที่ทุ่มเทตัวเองเพื่อพระรองมาตลอด พอพระรองจะต้องไปแต่งงานเพื่ออำนาจ แล้วให้นางเอกเป็นอนุ นางเอกเลยผิดหวังอย่างแรง คิดจะหนีจากพระรองไปแต่แรกอยู่แล้ว
สุดท้ายพระรองก็แสดงให้เห็นว่า จนตลอดชีวิตเค้ามีนางเอกเป็นภรรยาเพียงหนึ่งเดียวในใจของเค้าจริง ๆ ถึงจะไม่ได้ครอบครองก็เถอะ แต่มันก็สายไปแล้วอ่ะนะ เค้าดันเห็นนางเอกเป็นของตายมาตลอด พอเสียไปถึงเห็นคุณค่า

จบดี มีความสุข ระหว่างทางมีเรื่องมากมาย 6 เล่มอ่านจนจบได้แบบชิลล์ ๆ ไม่มีอึดอัดเลย ไม่มีดราม่าแม่ผัวลูกสะใภ้ให้รำคาญใจ อ่านจบแล้วยังอยากอ่านซ้ำ ๆ อีกด้วย

มี nc กรุบกริบ ไม่ตัดเข้าโคม แต่ก็ไม่แรงจัดจนรู้สึกยัดเยียด แค่ระดับเบา ๆ

นักแปล แปลได้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน อ่านได้ลื่นไม่สะดุด มีสะกดผิดบ้างแต่ถือว่าน้อยมาก

ปล. ช่วงท้ายเล่ม 6 เป็นตอนพิเศษ ที่สมมติเหตุการณ์อีก 2 แบบว่าจะเป็นยังไง ถ้านางเอกความจำไม่เสื่อม กับถ้านางเอกเป็นน้องบุญธรรมของพระเอกจริง ๆ ไม่ใช่น้องของพระรอง

[Joo joo · Rating 2 out of 5]

อ่านได้ไม่จบเล่ม เทกลางคัน เพราะไม่ค่อยมีสีสัน ไม่ตลก ไม่ตื่นเต้น ที่สำคัญไม่อินกับการที่ผู้เขียนพยายามจะบอกว่านางเอกน่ารัก ไม่ได้มีเหตุการณ์หรือคาแรกเตอร์อะไรที่น่ารักเลย มีแต่เขียนบรรยายว่านางน่ารักมากนะจนพระเอกตกหลุมรัก อ่าน ๆ ไปได้ซักพักก็เบื่อ เคยอ่านเรื่องอื่นของผู้เขียนคนนี้ จะสนุกกว่านี้ อย่างเช่น ตัวเอกหญิงอย่างข้าขอทวงชะตากลับคืน หรือยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง