ฆาตกรรมตำนานเลือด

by Aya Imamura, ฐิติพงศ์ ศิริรัตน์อัสดร (Translator)

จิชึรุ ม่ายสาวจำใจพาลูกวัยประถมกลับบ้านเกิด
หลังสามีด่วนจากไปกะทันหัน
แม้จะยังฝังใจว่าเคยถูกตราหน้า
ว่าเป็นต้นเหตุทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งเสียชีวิต

เธอได้พบกลุ่มเพื่อนสมัยเด็กและทราบว่าหนึ่งในนั้น
เพิ่งสูญเสียลูกสาวด้วยคดีฆาตกรรม หนำซ้ำ เจ้าทุกข์ ที่เคยอาละวาดว่าเธอ
กับเพื่อน ๆ เป็นฆาตกรก็กลับมาเมืองเดิมในภสภาพฟั่นเฟือน
ระหว่างนั้นเอง ลูกสาวของเพื่อนในกลุ่มก็ตกเป็นเหยื่อฆาตกรรมซ้ำอีก
จิซึรุเริ่มหวาดผวา ไพล่นึกถึงตำนานแม่ผู้สูญเสียลูกน้อยจนคลุ้มคลั่ง
กลายเป็นนางยักษ์กระหายเลือดเด็ก
จนอดหวั่นไม่ได้ว่าอาจมีคนปลุกวิญญาณร้าย
ของนางให้ฟื้นขึ้นมา...

Genres: Horror, Novels, Japanese Literature

246 pages, Paperback

First published July 25, 2012

About the author

Associated Names:
* Aya Imamura
* 今邑 彩 (Japanese Profile)

Reviews

[เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ · Rating 4 out of 5]

ฆาตกรรมกิโมโนแดง 💔❤️‍🩹

ผู้เขียน; อายะ อิมามูระ
ผู้แปล: ฐิติพงศ์ ศิริรัตน์อัสดร
สำนักพิมพ์: Soul Publishing
คะแนน : ⭐️⭐️⭐️⭐️
ฝากเพจ: เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ

“จิชิรุ” หญิงสาวที่ชีวิตเต็มไปด้วยรอยแผล — พ่อแม่หย่าร้าง สามีตาย เหลือตัวเธอเองกับลูกสาววัยหกขวบชื่อ “ซายะ” ที่ต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอตัดสินใจพาลูกกลับไปยังบ้านเกิดที่จากมาเมื่อยี่สิบปีก่อน เมืองชนบทเงียบสงบที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรมเด็กหญิงในกลุ่มเพื่อนของเธอ

การกลับมาครั้งนี้ดูเหมือนจะปลุกความทรงจำที่ถูกฝังลึกในใจให้กลับมาอีกครั้ง — ภาพของ “เด็กหญิงในชุดกิโมโนสีแดง” ที่ถูกลักพาตัวและพบเป็นศพในเวลาต่อมา เรื่องเล่าลึกลับของ “ปีศาจลักเด็ก” ที่ยังคงเล่าขานกันในหมู่บ้าน กลับมามีชีวิตอีกครั้ง พร้อมเสียงเพลงเด็ก ๆ ที่ชวนขนลุก…

“ลักเด็ก ลักเด็กดีกว่า
ลักเด็กคนไหนดีล่ะ
ลักเด็กคนนั้น
ลักเด็กไปทำอะไร
จับใส่กิโมโนสีแดงน่ะสิ”

เมื่อความจริงจากอดีตเริ่มคลี่คลาย ความลับที่ฝังอยู่ในใจของผู้คนก็เริ่มเผยโฉม ความหวาดกลัว ความรัก และความเป็นแม่ที่อาจไม่บริสุทธิ์อย่างที่คิด

เล่มนี้หลอนแบบไม่ต้องพึ่งผี แต่หลอนด้วย “ใจคน”
อายะ อิมามูระ เขียนได้อย่างมีชั้นเชิงมาก บรรยากาศทั้งเรื่องอบอวลด้วยความอึมครึม เย็นชา และเศร้าลึกในเวลาเดียวกัน ตั้งแต่ต้นเรื่องที่เหมือนนิทานพื้นบ้าน จนค่อย ๆ คลี่ไปสู่โศกนาฏกรรมของ “มนุษย์” ที่ถูกอดีตบดขยี้

สิ่งที่น่าสนใจคือการใช้ “ตำนานปีศาจลักเด็ก” มาผสมกับ “คดีฆาตกรรม” ได้อย่างแนบเนียน มันไม่ได้เป็นเรื่องเหนือธรรมชาติแบบตรงไปตรงมา แต่กลับกลายเป็นภาพสะท้อนของด้านมืดในจิตใจคน—โดยเฉพาะของ “แม่” และ “ลูก” ที่ทั้งรักและทำร้ายกันโดยไม่รู้ตัว

การเดินเรื่องมีจังหวะเรื่อย ๆ ไม่หวือหวา แต่ชวนให้สงสัยตลอดเวลา ตัวละครแต่ละคนมีปม มีอดีต และมีความเงียบงันที่น่ากลัวไม่แพ้เสียงกรีดร้อง

เรื่องนี้กลเรื่องอาจจะไม่ได้ผูกปมแยบยลขนาดนั้น ทำให้เราเดาผู้ต้องหาได้ แบบไม่ผิดคลาด แต่ปมตอนท้ายของต้นเหตุของเรื่องนี้ทำเรา อ่าวเฮ้ย ซะงั้น

#ฆาตกรรมกิโมโนแดง #AyaImamura #SoulPublishing #นิยายญี่ปุ่น #สืบสวนจิตวิทยา #รีวิวนิยาย #หนังสือหลอนใจ #อ่านแล้วหน่วงแต่ดีมาก

[ไม้ไต่คู้ · Rating 3 out of 5]

ได้ยินว่ามันหักมุมระดับเดียวกับ Initiation Love เลยรีบหยิบมาอ่าน

แต่พออ่านแล้วก็ไม่รู้สึกขนาดนั้นแฮะ

มันหักในระดับธรรมดาๆ ไม่ได้ใช้ประโยคเดียวพลิกทั้งเรื่องขนาดนั้น

ส่วนตัวเรื่องถือว่าสนุกดี สั้นๆ อ่านเพลินๆ

[Mook · Rating 4 out of 5]

หลอนนนนนนนค่ะ อ่านตอนเที่ยงคืนตีหนึ่งแล้วตำนานแม่กวนอิมลักเด็กทำให้นอนไม่ค่อยหลับ55555 ถ้าตั้งใจสังเกตดี ๆ จะเดาคนร้ายได้ไม่ยากเลย (เราเดาถูกเลยแอบหักไปดาวนึง) ยังประทับใจบรรยากาศและความเจ้าคิดเจ้าแค้นของตัวละครในเรื่องที่อุดมไปด้วยจิตใจสกปรกต่ำช้าของมนุษย์ค่ะ

[osa · Rating 2 out of 5]

ความคลุ้มคลั่งที่ไร้ขอบเขต และเงามืดในจิตใจมนุษย์

เรื่องย่อ: มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับหญิงสาวปีศาจ ตำนานที่นำไปสู่เหตุฆาตกรรมเด็ก
จิซึระ ม่ายสาวจำใจพาลูกวัยประถมกลับบ้านเกิด หลังสามีด่วนจากไปกะทันหัน แม้จะยังฝังใจว่าเคยถูกตราหน้าว่าเป็นต้นเหตุทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งเสียชีวิต เธอได้พบกลุ่มเพื่อนสมัยเด็กและทราบว่าหนึ่งในนั้น เพิ่งสูญเสียลูกสาวด้วยคดีฆาตกรรม หนำซ้ำเจ้าทุกข์ที่เคยอาละวาดว่าเธอกับเพื่อนๆ เป็นฆาตกรก็กลับมาเมืองเดิมในสภาพฟั่นเฟือน ระหว่างนั้นเอง ลูกสาวของเพื่อนในกลุ่มก็ตกเป็นเหยื่อฆาตกรรมซ้ำอีก จึซิรุเริ่มหวาดผวา ไฟล่นึกถึงตำนานแม่สูญเสียลูกน้อยจนคลุ้มคลั่ง กลายเป็นนางยักษ์กระหายเลือดเด็ก จนอดหวั่นไม่ได้ว่าอาจมีคนปลุกวิญญาณร้ายของนางให้ฟื้นขึ้นมา

ความเป็นมนุษย์ไม่เคยมีเพียงแค่ "ขาว" หรือ "ดำ" หากแต่เต็มไปด้วยพื้นที่สีเทาที่ซ่อนอยู่ระหว่างนั้น พื้นที่ที่สะท้อนถึงความซับซ้อนและความเปราะบางของจิตใจ ใครที่สามารถควบคุมตัวเองให้อยู่ในกรอบของกฎเกณฑ์และมาตรฐานทางสังคมได้ ก็อาจยังดู "ปกติ" ในสายตาคนอื่น ทว่าเมื่อวันหนึ่งความสามารถในการควบคุมนั้นเริ่มสั่นคลอน สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นจิตสำนึกค่อยๆท่วมท้น และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความคลุ้มคลั่งที่ยากจะหยุดยั้งอย่างแน่นอน

อิมามุระ อายะ ยังคงตีแผ่ "ความเป็นมนุษย์" ได้ดีเหมือนเคย ทั้งจิตใจคนเป็นแม่ต่อลูก หรือเพื่อนต่อเพื่อนด้วยกัน ทั้งหมดนั้นไม่ได้มีความรัก ความห่วงใยกันอย่างเดียว แต่มีความอิจฉา ผิดหวัง เกลียดชังเข้าร่วมด้วย

ความน่ากลัว: ★☆☆☆☆
ตรงนี้น่าจะต้องโทษตัวเองที่คาดหวังว่าจะหลอนหรือน่ากลัวกว่านี้ บิ้วตัวเองมาเต็มที่เชียว สรุปหลอนอยู่ประมาณ 1-2 ตอน

นิสัยเสียๆ ที่แก้ไม่หาย คือ คาดหวังว่านักเขียนจะหยิบประเด็นนั้น ประเด็นนี้มาขยายความ บางทียังนึกเสียดายว่าทำไมไม่ทำให้เสียน่ากลัวกว่านี้ รวมไปถึงหาเหตุและผลของการกระทำของบุคคลในเรื่องเสมอ มีการจับต้นชนปลายอยู่ในหัวตลอดเวลา แต่จบลงด้วยด้วยการบอกตัวเองว่าเก่งมากทำไมไม่เขียนเอง

อ่านได้เพลินเหมือนเคย ตามสไตล์อิมามุระ อายะ มีติดขัดบ้างเพราะชื่อเยอะเหลือเกิน อย่างที่รู้กันว่าชื่อญี่ปุ่นแอบจำยาก มีการหยุดคิดเล็กน้อยว่าใครเป็นใคร แต่โดยรวมอ่านได้รวดเดียวจบ

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้สยองดีค่ะ (อ่านรับปีใหม่เลยนะเล่มนี้ เอิ๊กส์)

ตัวเอกหอบลูกสาวกลับเมืองเล็กที่เธอเคยอาศัยอยู่สมัยเด็ก ก่อนจะย้ายออกมาเพราะเกิดคดีฆาตกรรมรัดคอเด็ก
... เด็กที่ตายเป็นลูกสาวของผู้หญิงที่คนในหมู่บ้านไม่ค่อยชอบ พวกเด็กๆ ก็พาลไม่อยากยุ่งกับลูกๆ ของเธอด้วย เมื่อวิ่งเล่นกันเพลินก็ทิ้งลูกสาวที่ยังเล็กของหญิงคนนั้นไว้โดยไม่สนใจ ผลคือเด็กถูกรัดคอทิ้งศพไว้ในบ่อ แม่เด็กคลุ้มคลั่งวิ่งมาโวยวายถึงบ้านเด็กทุกคนในกลุ่มนั้น

และเมื่อตัวเอกเจอเพื่อนเก่าบนรถไฟ ก็ได้รู้ว่าเพื่อนคนหนึ่งเพิ่งเสียลูกไปเมื่อปีก่อน ด้วยลักษณะถูกรัดคอตายเช่นกัน ครอบครัวเด็กที่ตายสมัยก่อน (เหลือกันแค่แม่กับลูกชาย) ก็เพิ่งย้ายมาปีก่อนเช่นกัน เมื่อเธอพาลูกกลับมาด้วย ก็เท่ากับตัวละครในอดีตกลับมารวมกันครบอีกคร้ัง

เนื้อเรื่องคงเป็นแค่แนวสืบสวนฆาตกรรม ถ้าคนแต่งไม่ใส่บรรยากาศน่าขนลุกจากตำนานเก่าแก่ของกวนอิมในวัดบนเขา เรื่องที่สื่อว่า "เหยื่อ" กลายเป็น "ผู้ล่า" เสียเอง

ว่ากันว่ารูปปั้นกวนอิมในวัดบนเขานั้นเป็นนางยักษ์ที่ถูกกำหราบไว้ เดิมเธอเป็นหญิงสูงศักดิ์ที่เสียลูกไปจึงกลายเป็นนางยักษ์ ออกอาละวาดลักพาเด็กไป "นุ่งกิโมโนแดง" ตามเนื้อเพลงที่เด็กๆ ชอบร้องเล่นกัน ...เพลงนี้มีที่มาจากเรื่องเล่าว่าแม่ออกตามลูกขึ้นไปที่วัด มองแต่ไกลเห็นลูกนุ่งกิโมโนแดง แต่พอเข้าใกล้ถึงเห็นว่าเด็กถูกควักไส้ควักพุงออกมาเลือดท่วมตัว มองไกลๆ คล้ายนุ่งกิโมโนแดง

นอกจากตำนานน่ากลัวนี้ ยังมีเหตุการณ์ระทึกเกิดขึ้นตลอด เมื่อลูกหรือสัตว์เลี้ยงของทุกคนเริ่มหายไป ความไว้วางใจในกลุ่มเพื่อนเก่าเริ่มคลอนแคลน และตัวฆาตกรก็ยังเป็นปริศนา

เป็นเรื่องที่ผูกพล็อตกับเดินเรื่องได้เยี่ยมมากค่ะ เอาตำนานแบบญี่ปุ่นมาเล่นกับอารมณ์ และพอเฉลยแล้วออกไปทางน่าเศร้านิดๆ ด้วย

[Yokky · Rating 5 out of 5]

This book was quite enjoyable to me.

I LOVE the author style, plot, mix between mystery, horror and psycho.

[Minn · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องชวนติดตามมาก​ เป็นการนำนิทานปรัมปรามาผูกกับเหตุที่เกิดการฆาตกรรม​ โดยย้อนไปเมื่อ​ 20ปีก่อนตัวเอก​คือจิซึรุ​ กำลังเล่นกับเพื่อนรวม​ 6คน​ และมี​แม่ของเด็กผู้หญิง​ชื่อรุริโกะ​มาขอให้ลูกตัวเองได้เล่นด้วย​ ตอนนั้นจิซึรุเกิดความสงสารเลยให้เด็กมาเล่นด้วย​ แต่ตอนที่ออกจากวัดทุกคนลืมทิ้งเด็กคนนี้ไว้​จนเกิดโศกนาฏกรรมขึ้น​ หลังจากนั้นแม่ของรุริโกะก็ไปบ้านเด็กทั้ง​ 6คนและกล่าวคำอาฆาตแค้นไว้​ หลังจากนั้น​จิซึรุ​ก็ย้ายออกจากเมืองไปใช้ชีวิตที่โตเกียว​ เรียน​และแต่งงาน​ หลังแต่งงานไม่นาน​ จิซึรุให้กำเนิดบุตร​ชื่อซายะ​ และใช้ชิวิตเป็นแม่บ้าน​ จนกระทั่งสามีเสียชีวิต​ จึงกลับมาอยู่ที่บ้านเก่า​ และมาใช้ชีวิต​ โดยได้ยินเหตุฆาตกรรมที่คล้ายกับสมัยตอนจิซึรุ​ยังเด็ก​ และละครของการฆาตกรรมก็ดำเนินต่อเนื่องกับบรรดาลูกๆของเพื่อนเก่า​ อ่านมาเรื่อยๆโดยเดาไม่ออกว่าใครเป็นฆาตกร​ จนถึงช่วงท้ายๆ​ มาเฉลยแบบง่ายๆ​ ว่า​ ครูที่โรงเรียนเป็นคนฆ่า​เพราะเด็กไม่เชื่อฟังเค้าทำให้ลูกครูต้องตาย(อันนี้จิตใต้สำนึกครูคือโทษคนอื่น​ก่อน)​จึงดำเนินการแก้แค้น​ แต่สุดท้ายตอนจบก็เฉลยทั้งเรื่องราวในอดีต​ และการฆาตกรรมในปัจจุบัน​ อ่านยาวรวดเดียวจบเลยค่ะ

[Chatree Rungsang · Rating 5 out of 5]

สิ่งที่ยอดเยี่ยมในหนังสือเล่มนี้คือการคุมโทนเรื่องที่เอาคนอ่านอย่างผมได้อยู่มากๆ ความกดดันที่นางเอก , ตัวละครคนอื่นๆ (และคนอ่าน) ได้รับค่อยๆ รุนแรงขึ้นจนถึงจุดแตกหัก โดยไม่มีการประนีประนอมแต่อย่างใดเลย

และการนำตำนานท้องถิ่นมากล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็เป็นการสร้างบรรยากาศของความไม่น่าไว้วางใจได้เป็นอย่างดี

ถึงแม้จะเดาเนื้อเรื่องอย่างใครคือฆาตกร , แรงจูงใจในการฆ่า ได้บ้างหลังจากที่อ่านไปได้ประมาณ 75% ของเนื้อเรื่อง แต่ก็ไม่ทำให้ขาดอรรถรสในการอ่าน เพราะยังมีปมบางอย่างที่ต้องรอให้ผู้เขียนเฉลยให้ในตอนจบ และผู้เขียนก็ทำในส่วนนี้ได้ดีอีกมากๆ เช่นกัน

นี่เป็นหนังสือเรื่องแรกของคุณอายะที่ได้อ่าน แล้วก็ต้องปาวารณาตัวเป็นแฟนหนังสือคนหนึ่งในทันที

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

หลอนมาก อ่านตอนกลางคืนยิ่งหลอน อายะเป็นคนแต่งหนังสือที่ ต้นเรื่องและกลางเรื่อง เหมือนจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ก่อนที่ท้ายเรื่อง มักจะมีอะไร ๆ น่าตกใจโผล่มาทำให้เรื่องราวที่ผ่านมา มันไม่เหมือนเดิม เรื่องนี้ชอบมาก ชอบในความยัดเยียดการเป็นฆาตกรให้กับตัวละคร ซึ่งผมอ่าน ผมก็คิดว่านี้แหละฆาตกร มองเป็นคนอื่นไปไม่ได้เลย จนใกล้จบเรื่องนี้แหละ ถึงอึ้ง และที่ชอบที่สุดคือ ชอบในการเอาตำนาน เอานิทาน มาผนวกกับเรื่องราวได้เป็นอย่างดี อ่านตอนกลางคืนไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำเลย

[Kibby Woraluck · Rating 4 out of 5]

สมฐาคุณพี่อายะกับเรื่องแบบนี้ เขียนบรรยายภาพความน่ากลัวยังไงให้คนอ่านกลัวได้จริงๆ วัดเปลี่ยว บ่อน้ำ สะพาน และโคโคะ แมวที่น่าสงสารที่สุดในเรื่อง

จิซึรุ ถ้าฉันเป็นเธอฉันคงวิปลาสไปแล้ว แต่สติเธอยังตั้งตรงอยู่ได้ก็ต้องขอยอมรับ เรื่องราวเหมือนจะพอเดาออก แต่เอาเข้าใจก็เหมือนจะโดนหลอกให้ไขว้เขว แต่พอเปิดถึงหน้าเกือบๆ สุดท้ายเท่านั้นแหละ...ที่คิดว่าตัวเองเดาถูกแล้วก็คือไม่จริงเลย

[Supakorn · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกชอบอะไรมากมายอ่านได้เรื่อยๆ ความรู้สึกหลังอ่านเสร็จ คือ จบแล้วเหรอ? ไม่ค่อยมีอะไรให้น่าจดจำเท่าไหร่ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนซะทีเดียว แต่เป็นแนว horror+thriller มากกว่า ถ้าใครชอบนิยายแนวสยองขวัญที่ผูกกับตำนานน่าจะสนุกได้อยู่...

[Peurae · Rating 4 out of 5]

ฆาตกรกับเนื้อเรื่องพอเดาทางได้ ความเกี่ยวโยงของแม่ลูกบ้านนั้นกับหมู่บ้านนี้ค่อยๆเฉลยปมมาตามที่คาด
แต่ชอบการดำเนินเรื่อง ความบีบคั้นทางอารมณ์ ความหวาดกลัว ไม่ไว้ใจของตัวละครหลัก
ชอบบทเฉลยตอนสุดท้าย ทุกอย่างลงล็อคพอดี จบสมบูรณ์แบบเลย

[Pathitta · Rating 5 out of 5]

4.5 🌟

[G. · Rating 3 out of 5]

ก็สนุกดี เดาได้ แต่มันไม่สุด
อ่านแรกๆ ไม่แน่ใจว่าจะเป็นแนวสยองขวัญ หรือสืบสวนสอบสวน
น่าจะเล่าถึงชิโรมากกว่านี้หน่อย

[Dive · Rating 3 out of 5]

2.5

น่ากลัว มีหลายจุดที่อ่านแล้วตื่น���ต้นจนไม่กล้าพลิกหน้าต่อไป แต่ว่าปมในเรื่องยังไม่แยบยลเท่าไร คิดว่าทุกอย่างจบง่ายเกินไป เทียบกับ "รูมเมท" อีกเรื่องของอายะแล้ว ถือว่าเรื่องนี้ยังเทียบไม่ติดเลย

[WaterLily · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนเอาตำนานเพลงร้องพื้นบ้านมาใส่ได้กลมกลืนและรู้สึกน่ากลัวเป็นบางช่วงได้ดีเลย แต่ตัวละครเยอะต้องจำนิดหน่อย รวมๆแล้วสนุกมาก คลายทุกปม แต่ตอนจบรู้สึกจบง่ายและห้วนไปหน่อย

[Txga · Rating 2 out of 5]

ก็สนุกดี แต่ไม่ได้ว้าวเท่าไหร่ รู้สึกสั้นไปนิดนึง อ่านเพลินๆแปปเดียวจบ ปมสุดท้ายที่เฉลยก็หักดี แต่โดยรวมเล่มนี้เฉยๆ ไม่ได้น่าจดจำอะไร

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

ให้3.5 พล็อตเรื่องหลอนดีมากๆ ตำนานลักเด็ก ชุดกิโมโนสีแดง. เริ่มเรื่องแรกสนุกเลย ยิ่งตอนเล่าถึงตำนานยิ่งทำเอาอิน แอบหลอนเล็กๆ แต่พออ่านไปเรื่อยๆ แอบเสียดายที่ความหลอนน่ากลัวมันหายไปหน่อย

จบหักมุมดี แต่ก็พอเดาได้ อ่านง่ายๆเพลินๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ฆาตกรรมตำนานเลือด (赤いべべ着せよ... Akai Bebe Kiseyo...)
ผู้แต่ง – อิมามุระ อายะ (Aya Imamura) เขียน ฐิติพงศ์ ศิริรัตน์อัสดร แปล

หลังจากห่างหายจากการรีวิวไปหลายวัน ฮ่าๆ แบบว่าไปอ่านนิยายหลายเล่มจบอยู่ (แต่ยังไม่จบเล่มแรกเลย กร๊ากๆ) ก็เลยข้ามมาอ่านประเภทเล่มเดียวจบก่อนแล้วกัน หลังๆ เริ่มอ่านนอกแผนมากกว่าช่วงแรกๆ แฮะ เล่มนี้เดิมมีชื่อว่า “ฆาตกรรมย้อนตำนาน” ที่กำลังจะออกมากับสำนักพิมพ์บลิส แต่สำนักพิมพ์ปิดตัวไปก่อน ต่อทาเล้นท์วันเลยนำมาออกใหม่ในชื่อเรื่องว่า “ฆาตกรรมตำนานเลือด” หน้าปกดูหลอนๆ น่ากลัว อ่านรีวิวคนอื่นๆ ก็บอกว่าหลอน แล้วทำไมเราอ่านแล้วไม่หลอน ฮ่าๆ

คนเขียนเป็นคนเดียวกับที่เขียนเรื่อง “รูมเมท ปริศนาเพื่อนร่วมห้อง” ที่ดังสุดๆ (เป็นหนังด้วยนะคะ หนังนำแสดงโดยคิตาคาวะ เคโกะ (นักแสดงคนโปรดของลี่ อิอิ) กับฟุคาดะ เคียวโกะ ค่ะ) ก็ทำให้เราสนใจที่จะอ่านเล่มนี้ อ่านไปก็พบว่านิยายแนวฆาตกรรมของญี่ปุ่นเนี่ย มักจะมีจุดให้เราสนใจช่วงกลางๆ เรื่อง แล้วจู่ๆ บทจะจบ ก็จบลงดื้อๆ ทำเอาเงิบเลย ฮ่าๆๆ

เรื่องนี้เหมือนจะสยอง แต่ก็ไม่สยองสำหรับเราเลย แค่อ่านแล้วจะสงสัยว่า ใครเป็นคนทำกัน เพราะเราไม่เชื่อว่าตำนานที่เอามาเล่าในเรื่อง จะเป็นต้นเหตุในคดีอ่ะ คือในเรื่องจะมีการเชื่อมโยงไปถึงตำนานของรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมที่ศาลเจ้าในเมืองนั้น ซึ่งก็เล่าย้อนไปว่าแต่ก่อนเป็นเจ้าหญิงที่ครอบครัวตายกันหมด เลยมาอยู่เป็นชาวบ้านธรรมดา มีลูกสาวที่รักมาก แต่จู่ๆ ก็โดนยักษ์จับกิน กิโมโนที่ดูเหมือนเป็นสีแดงของลูกน้อย แท้จริงคือเลือด และไส้ของลูกที่ถูกยักษ์จับกิน ทำให้เจ้าหญิงเสียใจรับไม่ได้ และพอเห็นใครมีเด็กสาวตัวเล็กๆ คล้ายๆ ลูกของเธอ ก็จะทำร้ายคืนกลับไป

คนร้ายเดาได้ไม่ยาก แต่ตอนจบในบทส่งท้ายชวนให้เงิบกว่า คนร้ายเหนือคนร้ายสินะ ที่ไม่มีใครรู้ความจริง นอกจากคนอ่านอย่างเรา ฮ่าๆๆ ก็อ่านไปจะลุ้นมากๆ ก็ช่วงกลางเรื่อง ช่วงที่เริ่มมีลูกๆ ในกลุ่มเพื่อนของจิซึรุถูกบีบคอตาย เพื่อนๆ ในกลุ่มเริ่มแตกคอกันไปทีละคนสองคนสามคนสี่คนห้าคน (เวอร์แระ) ทำให้พออ่านช่วงนั้น รู้ตัวอีกทีก็อ่านจบอย่างรวดเร็ว

คนที่ทุกคนสงสัยว่าเป็นคนร้าย ก็คือแม่ของเด็กสาวที่ถูกฆ่าตายเมื่อ 20 ปีก่อน และพี่ชายของเด็กสาวคนนั้น อ่านถึงฉากที่เอ่ยถึงสองคนนี้ ก็จะแอบหลอนนิดๆ เพราะบรรยากาศดูน่ากลัว

แต่เซ็งตอนจบง่าาาา แบบว่าต่ออีกบทสองบทได้ไหมอ่ะ อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ ทำไมต้องจบค้างคาแบบนี้ด้วย แต่ก็อยากบ่นมาหลายเรื่องแระ ฮ่าๆๆๆ แบบว่าเฮ้ยย ปูทางมาสนุกตั้งนาน ทำไมจบแบบนี้เนี่ย แง่ๆๆ แต่ก็พยายามทำใจ และจริงๆ ก็แอบชินแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ เพราะละครญี่ปุ่นที่เราชอบดู ก็มักจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่เราก็ยังชอบดู เพราะระหว่างทางมีอะไรดีๆ ให้เราได้ดูและได้อ่านมากมายเลย ก็เลยชอบอ่ะค่ะ

คนเขียนเก่งนะคะ ผูกคดีฆาตกรรมเด็กหญิงกับตำนานเก่าแก่ของเมืองๆ นั้น เลยทำให้เรื่องมีอะไรให้น่าติดตามค่ะ


[สปอยล์] อดไม่อยู่ ขอเขียนสปอยล์ร่ายยาวนะคะ

ไม่คิดว่าคนร้ายที่แท้จริงที่ฆ่ารุริโกะและมิจิรุคือ ทาคามุระ ทาคิโกะ ย่าของมิจิรุเอง เพราะแค้นที่สามีหนีออกจากบ้านไปอยู่กับเมียน้อย ซึ่งเมียที่ว่าก็คือแม่ของรุริโกะ แต่ก็งงๆ ว่าแล้วคางะ ที่เป็นลูกชายคนโตล่ะ เป็นลูกของผู้ชายอีกคนใช่ไหม ที่ไม่ได้เกี่ยวกับตระกูลนี้ ไม่มีใครรู้ว่าย่าเป็นคนฆ่าหลานตัวเอง เพราะเกิดภาพหลอนเห็นเป็นรุริโกะ

ส่วนคนร้ายที่ฆ่าซากุระโกะ โคโคะ (แมวของยูจิ) และอามิ ก็คือทาคามุระ อิคุเอะ ครูสาวของเด็กๆ นั่นเอง โดยสามีของเธอรับรู้ เลยร่วมมือและคอยปกปิดให้ภรรยา ที่ฆ่าเพราะว่าตอนนั้นซากุระโกะกับอามิอยู่กับมิจิรุ แต่กลับทิ้งให้มิจิรุอยู่คนเดียว ก็เลยถูกย่าฆ่าตาย เหอๆ แต่การที่ถูกฆ่า ก็ทำให้จิซึรุโดนมองในแง่ร้ายว่า เป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้ลูกสาวของเพื่อนๆ ต้องจากไป

คนที่น่าสงสารมากๆ ก็คือแม่ของรุริโกะกับคางะ แบบว่าลูกสาวถูกฆ่าตายไม่พอ ยังต้องสติไม่ดี แล้วก็โดนใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกร โดยถูกแกงค์เพื่อนๆ ของจิซึรุรวมตัวกันจุดไฟเผาบ้าน จนคนแม่ตาย ส่วนคนลูกก็บาดเจ็บสาหัส

เหมือนว่าคางะจะแอบชอบจิซึรุมานานมากแล้ว ตั้งแต่ตอนเด็กๆ เลย ได้แต่เก็บไว้ในใจ พอตอนที่จิซึรุรู้ว่าคางะบาดเจ็บ ก็เลยรีบไปหา แล้วก็จบลงแค่นั้น เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ช่วยขยายต่ออีกนิดได้ไหม ว่าเอ็งจะรอดตายไหม แล้วจะเป็นยังไงต่อ อย่าเพิ่งจบค้างคาแบบนี้สิฟระ แล้วที่สองสามีภรรยาทาคามุระตายในกองเพลิง จะไม่มีใครสงสัยเลยเหรอว่าเป็นฆาตกรตัวจริงอ่ะ

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่ 3 แล้วของนักเขียนคนนี้ที่เราได้อ่าน
ที่จริงตามเก็บครบทุกเล่มที่มีแปลไทยแล้ว

แต่เราก็เป็นคนนิสัยแบบนี้นั่นแหละอะไรที่เราชอบมากเราจะไม่อ่านให้มันหมดในครั้งเดียว เราจะทยอยอ่านแบบนี้ไปเรื่อยๆซึ่งตอนนี้เราคิดว่าเราจะอ่านแค่ปีละ 2 เล่มสำหรับงานของนักเขียนคนนี้


จาก 3 เล่มที่อ่านมาไม่ว่าจะเป็น��าตกรในกระจกเงาหรือว่าเรื่องกุหลาบเลือด เล่มนี้เป็นเล่มที่เราชอบน้อยที่สุด อาจจะเป็นเพราะว่าเนื้อเรื่องมันไม่ได้ซับซ้อนมากมันเป็นเรื่องสั้นๆมีแค่ 200 หน้า


แต่สิ่งที่น่าสยดสยองในเรื่องนี้ก็คือเหยื่อของการฆาตกรรมในเล่มนี้เป็นเด็กประถม ซึ่งการฆาตกรรมก็ไม่ได้โหดร้ายอะไรเลยก็คือการบีบคออะไรต่างๆนานาที่ค่อนข้างธรรมดา



สำหรับบทเฉลยในเรื่องเราไม่ได้แปลกใจอะไรมากเพราะว่ามันเป็นความตั้งใจของคนเขียนอยู่แล้วที่กระจายบทให้ตัวละครแต่ละตัวกันเป็นแบบนั้น มันคงจะเป็นไปไม่ได้ที่อ่านแล้วจะไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนบงการอะไรอยู่เบื้องหลัง


แต่สิ่งที่ผิดคาดไปจากที่เราคิดไว้เลยก็คือบทสุดท้ายของเรื่อง

ซึ่งก็เหมือนว่ามันจะเป็นลายเซ็นของนักเขียนคนนี้ไปแล้ว ที่เนื้อเรื่องเดินมาจนถึงตอนจบแต่สุดท้ายมันก็จะมีบทส่งท้ายที่จะมาเปลี่ยนแปลงมุมมองของเราต่อเนื้อเรื่องทั้งหมด


ซึ่งการทำแบบนี้ก็มีให้เห็นแล้วในเรื่องฆาตกรในกระจกเงา แต่ก็อย่างที่บอกไปว่าในเรื่องนี้มันไม่ได้มีอะไรซับซ้อนมาก มันก็เลยไม่สามารถทำได้ดีไปกว่า 2 เล่มก่อนที่เราอ่าน



โดยรวมแล้วเราชอบเรื่องนี้มาก แต่ก็อยากให้มีมากกว่านี้ อยากรู้เรื่องราวต่างๆหลังจากตอนจบเนื้อเรื่อง แต่มันก็ดีในแบบของมันนั่นแหละซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันเป็นความชอบส่วนตัวหรือเปล่าวันนี้ต่อให้มันแย่ยังไงเราก็จะให้ 5 ดาวอยู่ดี 😅😅

[LookPla · Rating 4 out of 5]

หลอนตั้งแต่เปิดเรื่องอ่ะ
เป็นนิยายฆาตกรรมที่ผูกโยงกับเรื่องเล่าโบราณของญี่ปุ่น
สร้างบรรยากาศได้หลอกหลอนจนเกือบจะเข้าใจว่าเป็นเรื่องผี
แต่ไม่ ไม่ใช่เลย ฝีมือคนล้วนๆ
คนที่จิตใจเริ่มบิดเบี้ยว จากสิ่งเลวร้ายที่เข้ามากระทบ
แต่เป็นเราถ้าโดนแบบนางเอก เพื่อนตราหน้าว่าเป็นต้นเหตุคงไม่กล้าอยู่ต่อ
เรื่องนี้ค่อนข้างโหดร้ายพอควร ไม่ใช่แค่กรรมวิธีการฆ่า
แต่รวมถึงเหยื่อที่เป็นสัตว์ หรือเด็กน้อย
มันดูใจคอโหดเหี้ยม ทำร้ายจิตใจกันไปหน่อย
อ่านไปถึงท้ายๆ เรื่อง เริ่มเดาตัวฆาตกรได้
ส่วนเหตุผลนี่สิ เฮ้ออ จิตใจคนบิดเบี้ยวจริงๆ
แต่บทสุดท้ายของฆาตกรก็ทำให้เศร้าใจนะ
สุดท้ายของท้ายสุดกับบทส่งท้ายที่เฉลยต้นตอของเรื่องราวทั้งหมด
ต้นเหตุของฆาตกรรมทั้งหมดทั้งมวล
อ่านแล้วก็เฮ้ออ หดหู่อ่ะ

สรุป เป็นนิยายที่ไม่ยาวแต่สร้างอารมณ์ร่วมให้คนอ่านได้
นิยายฆาตกรรมที่มีบรรยากาศหลอนจนแอบขนลุก
อ่านแล้วแทบวางไม่ลง บางช่วงตอนถึงกับลุ้นจนเกร็ง
อิมามะรุ อายะ เป็นนักเขียนที่น่าติดตามคนนึงเลยทีเดียว

[Beam Tennyson · Rating 3 out of 5]

จุดเด่นอยู่ที่การเอาตำนานเมืองมาปรับเข้ากับคดีฆาตกรรม
ซึ่งทำออกมาได้ดีมาก
เนื้อเรื่องสนุก มีปมชวนลุ้นทำให้วางไม่ลง ต้องอ่านติดต่อกันไปทุกหน้า
แต่เนื้อเรื่องช่วงหลังรู้สึกจะแผ่วๆลง โดยเฉพาะตอนจบ
คาร์แรคเตอร์ตัวละคร กับที่มาของบุคลิกลักษณะนิสัยต่างๆรวมถึงการเปลี่ยนแปลงมีความสมจริงทุกตัว ยกเว้นตัวละครเอกที่ยังงงๆอยู่บ้าง

[Iggyizzy2000 · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องค่อนข้างกระชับแต่บางทีก็รวบรัดเกินไป
พออ่านจบเหมือนยังไม่อิ่ม
มีบรรยากาศหลอนตามสไตล์ผู้แต่งแต่ยังห่างจาก เดอะริง

[Runz Sama · Rating 4 out of 5]

มีความหลอนไปกับเรื่องตำนานเมืองของญี่ปุ่น งานป้าอายะ มีเสน่ห์ที่ชวนหลอนและน่ากลัวเสมอ

จบได้ชวนอึ้ง.. หักมุม

[B&p · Rating 5 out of 5]

คดีฆาตกรรมที่เกี่ยวพันกับตำนานของท้องถิ่น ชอบมาก