What do you think?
Rate this book
Seuls #1
Alone: the Vanishing
Il y a d'abord Yvan, 9 ans, l'artiste rigolo et carrément lâche. Il y a ensuite Leïla, 12 ans, la garçonne énergique et optimiste. Viennent ensuite Camille, 8 ans, la naïve généreuse et moralisatrice et Terry, 5 ans et demi, le gamin turbulent et attachant. Et puis, il y a aussi Dodji, 10 ans, l'ours au grand coeur. Ces cinq enfants se réveillent un matin et constatent que tous les habitants de la ville ont mystérieusement disparu. Que s'est-il passé ? Où sont leurs parents et amis ? Ils se retrouvent livrés à eux-mêmes dans une grande ville vide et vont devoir apprendre à se débrouiller... SEULS !
56 pages, Paperback
Published August 7, 2014
8 people are currently reading
115 people want to read
About the author
Fabien Vehlmann
152 books181 followersUsually uses the pseudonym Vehlmann
Fabien Vehlmann est comme son héros : pétillant, engagé et plein d'humour.
Après avoir patiemment suivi les cours d'une école de commerce nantaise, Fabien Vehlmann réalise que sa voie est ailleurs. Bien décidé à se lancer dans la bande dessinée, il se consacre à l'écriture de manière intensive durant une année entière. Il empile les projets et inonde scrupuleusement la rédaction du journal Spirou. Sa ténacité est récompensée : il y fait ses débuts dans le courant de l'année 1998. Dans les pages du beau journal, il apprend son métier en scénarisant des animations, puis ses premières séries dont le fameux "Green Manor" avec Denis Bodart.
Curieux et enthousiaste, Vehlmann touche à tous les genres : humour, science-fiction, aventure, conte,... Il multiplie les collaborations avec des dessinateurs aux styles aussi divers que Matthieu Bonhomme ("Le Marquis d'Anaon"), Frantz Duchazeau ("Les Cinq conteurs de Bagdad") ou Bruno Gazzotti ("Seuls"). En 2006, il réalise une première aventure de Spirou et Fantasio avec Yoann : "Les Géants Pétrifiés". Quatre ans plus tard, les deux compères reprennent en main la destinée du plus célèbre héros des Editions Dupuis...
Les albums de Spirou qu'il emmènerait sur une île déserte : Le Nid des Marsupilamis, Le Voyageur du Mésozoïque et Virus.
Source: http://www.dupuis.com/catalogue/FR/au...
Fabien Vehlmann est comme son héros : pétillant, engagé et plein d'humour.
Après avoir patiemment suivi les cours d'une école de commerce nantaise, Fabien Vehlmann réalise que sa voie est ailleurs. Bien décidé à se lancer dans la bande dessinée, il se consacre à l'écriture de manière intensive durant une année entière. Il empile les projets et inonde scrupuleusement la rédaction du journal Spirou. Sa ténacité est récompensée : il y fait ses débuts dans le courant de l'année 1998. Dans les pages du beau journal, il apprend son métier en scénarisant des animations, puis ses premières séries dont le fameux "Green Manor" avec Denis Bodart.
Curieux et enthousiaste, Vehlmann touche à tous les genres : humour, science-fiction, aventure, conte,... Il multiplie les collaborations avec des dessinateurs aux styles aussi divers que Matthieu Bonhomme ("Le Marquis d'Anaon"), Frantz Duchazeau ("Les Cinq conteurs de Bagdad") ou Bruno Gazzotti ("Seuls"). En 2006, il réalise une première aventure de Spirou et Fantasio avec Yoann : "Les Géants Pétrifiés". Quatre ans plus tard, les deux compères reprennent en main la destinée du plus célèbre héros des Editions Dupuis...
Les albums de Spirou qu'il emmènerait sur une île déserte : Le Nid des Marsupilamis, Le Voyageur du Mésozoïque et Virus.
Source: http://www.dupuis.com/catalogue/FR/au...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 62 reviews
July 31, 2017
A solid thrilling start with a very interesting concept. All the grown-ups just disappear overnight, and 5 kids are left alone to fend for themselves.
October 11, 2017
Spennende begynnelse!
July 15, 2025
Grosse pépite de mon enfance, qui me permet de faire l'hermite dans une soirée où je connais personne ~
April 1, 2013
A great modern take on the classic Lord of the Flies, in the traditional French-Belgian comics tradition. Kids in an ideterminate Western town wake up one morning and find that all grown-ups have dissapeared. The art is beautiful and the story-line engaging. In short, this has all the hallmarks of becoming a classic.
July 18, 2014
J'avais déjà lu quelques planches dans le Journal de Spirou mais toujours en pointillés. J'ai beaucoup aimé ce premier tome. Le dessin assez simple est en total décalage avec l'histoire oppressante.
October 19, 2016
An engaging mystery, sci fi graphic read that will appeal to Intermediate students. First book in a series.
October 16, 2017
Wat zou jij doen als je wakker wordt in een wereld zonder volwassenen? Dit is een review voor deel 1 tot deel 3.
En eigenlijk ook zonder de meeste kinderen, want ik geloof niet dat deze kinderen de enige zijn die over zijn in deze stad (en natuurlijk die twee andere die we even zien in boek 2). Er moeten echt veel meer kinderen zijn, maar we zien niemand (nou ja, in boek 2 zien we nog 2 kinderen). Pas in boek 3 zien we een grotere groep kinderen.
Ik zag deze strip gisteren in de bibliotheek en moest hem wel meenemen, het verhaal deed me denken aan Chikyuu no Houkago by Yoshitomi Akihito en The Enemy series by Charlie Higson. En nu ik het heb gelezen, ja, dat was een goede observatie. :P
Op een dag zijn alle volwassenen (en ook jongeren) verdwenen. Onze groep kinderen komt al snel samen en besluiten samen verder te gaan. Op zoek naar de volwassenen, op zoek naar ouders, op zoek naar antwoorden.
Van alle kinderen was Dodji de enige die een beetje zijn best deed om te zorgen dat de groep overleefde, hij was degene die hulp zocht, en ook genoeg deed voor de groep. Leila deed ook nog wel wat, maar de rest van de groep? Terry kan ik nog vergeven, hij is maar 5 jaar oud. Maar dan nog vond ik het gewoon vreemd dat de groep niet beter hun best deden. In plaats daarvan zaten ze speelgoedwinkels leeg te plunderen, of had er één een paard van de straat gehaald, of (iets wat ik echt totaal NEE vond) drank te drinken en lekker op dingen te schieten (want waarom zou je ammunitie bewaren). En echt, een 9-jarige die zoveel drink dat hij laveloos is. Het maakt me niet uit dat de wereld anders is, dat is gewoon een nee-nee.
Niet dat ik Dodji leuk vond hoor. Iets té aggressief voor mij en ik vond het feit dat hij niet eerlijk wilde zijn over wat er gebeurd was ook niet erg fijn. Ja, ik snap dat hij misschien niet alles wilt vertellen, maar misschien iets meer dan hints hier en daar waardoor mensen hem verkeerd begrijpen zou fijn zijn. Nu kwam hij vaak in de problemen omdat mensen hem verkeerd begrepen en hij zo geheimzinnig bleef doen.
Leila was dan toch meer mijn favoriet. Een meid die weet wat ze wilt, die ook nog eens heel goed is met dingen doen. Ze moet alleen wat minder boos doen op jongens. :P En ik was het wel helemaal eens met haar in deel 3, waar meisjes helemaal geindoctrineerd zijn door foldertjes (meisje in keuken, jongens klussen), en Leila gewoon eerlijk zegt dat je moet doen wat je wilt, wat maakt het nou uit dat op zo'n plaatje x staat. Gewoon y doen! Inderdaad. Dat deed ik vroeger ook gewoon. Maar ja, tegenwoordig.... *zucht*
Camilla, ik snap haar niet helemaal. Aan de ene kant doet ze heel kinds, maar aan de andere kant doet ze heel volwassen. En haar obsessie met huiswerk... ik vraag me af of er meer is waarom ze zelfs in deze situatie verder gaat met studeren.
Yvan, wel, ik vond hem al niet erg leuk, maar met dat drinken van hem verloor hij best wat puntjes in hoe goed ik hem vond.
Terry, tja, ik vond hem voornamelijk vervelend. Soms zag je dat hij wel zijn ouders en andere volwassenen miste, maar verder had hij gewoon heel veel plezier. Ik vraag me af of dit een manier is voor hem om gewoon niet te denken aan dingen, of dat hij gewoon te jong is om te snappen wat er gebeurd is.
Een dingetje dat ik jammer vond was hoe de tijd liep tussen de boeken. In boek 1 eindigen we met dat onze groep in het kantoor van Yvan's vader zit, maar in boek 2 zitten we opeens in een hotel (en al een tijdje), en in boek 3 zitten ze in de bus (die in boek 2 nog niet eens af was). Dus ja, ik had af en toe het gevoel dat ik iets miste. Ik zat dan ook mijn kaften te bekijken om zeker te zijn dat ik het goede deel had. :P
En ik snap niet waarom de geslachtsdelen zo moesten worden geshowed. Ik heb nou weinig behoefte om de penis/ballen te zien van een 5-jarig kind. Zelfs de tijger had een flinke zaak hangen.
Verder was de tekenstijl wel goed, niet helemaal mijn favoriet, maar ach ik heb ergere gezien. Plus de stijl zoals hij is past wel bij het verhaal en de wanhoop die de kinderen vaak voelen.
In deel 2 is er een vijand, ik ben nou nog steeds niet zeker wat ik moet denken van die gast. Enerzijds kan ik het hem niet kwalijk nemen gegeven dat hij gehandicapt was, en het dus deed om een reden, maar anderzijds..
En in deel 3 komen we een hele groep kinderen tegen die onder de leiding staan van Saul. Haha, de naam Saul is blijkbaar echt niet goed om te hebben in zo'n situatie, in Jen Minkman's boek hadden we ook een kindergroep geleidt door Saul. :P Maar terug naar deze Saul, ik moet zeggen dat hij wel goed zorgde voor zijn groep, al waren zijn methodes een beetje, eh. Vooral omdat ze heel duidelijk zijn gebaseerd op de Hitlerjugend en andere Hitler-praktijken.
Ik was wel blij dat ondanks dat hij dus mensen forceerde om te trouwen, hij nooit degene die hij als vrouw heeft uitgekozen (een van onze groep) aanraakte. Hij vertelde het haar wel dat ze het eigenlijk moesten doen, maar hij was begripvol toen ze dat niet wilde (want hallooooo, ze is 8 jaar oud, nee, gewoon nee).
Ik was wel verdrietig om het einde. Maar ja, ik had hem ook dit kunnen vertellen. :(
Hoe verder het verhaal gaat hoe meer kleine hints we krijgen over wat er mogelijk gebeurd kan zijn met de volwassenen/jongeren. Het is nog allemaal heel vaag, dus tja, ik heb eigenlijk nog geen een idee wat er nou is gebeurd. Hopelijk krijgen we wat meer hints in de volgende delen.
Ik kan niet wachten op boek 4, ik ben al blij dat dit een serie is die WEL vertaald is in het Nederlands. Hoe vaak ik wel niet teleurgesteld ben omdat een serie maar 1 of 3 boeken heeft die vertaald zijn. Zo zonde! Ik zie dat bibliotheek #3 de hele serie heeft, helaas heb ik maar een limiet van 12 boeken per keer, dus dit wordt een meer-maanden-projectje.
Phew, mijn review is superlang geworden. Ik zou de serie (wel deel 1 tot 3) wel aanraden, het is zeker een goede serie en ik ben nieuwsgierig om te zien hoe de kinderen verder gaan met hun reis.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
En eigenlijk ook zonder de meeste kinderen, want ik geloof niet dat deze kinderen de enige zijn die over zijn in deze stad (en natuurlijk die twee andere die we even zien in boek 2). Er moeten echt veel meer kinderen zijn, maar we zien niemand (nou ja, in boek 2 zien we nog 2 kinderen). Pas in boek 3 zien we een grotere groep kinderen.
Ik zag deze strip gisteren in de bibliotheek en moest hem wel meenemen, het verhaal deed me denken aan Chikyuu no Houkago by Yoshitomi Akihito en The Enemy series by Charlie Higson. En nu ik het heb gelezen, ja, dat was een goede observatie. :P
Op een dag zijn alle volwassenen (en ook jongeren) verdwenen. Onze groep kinderen komt al snel samen en besluiten samen verder te gaan. Op zoek naar de volwassenen, op zoek naar ouders, op zoek naar antwoorden.
Van alle kinderen was Dodji de enige die een beetje zijn best deed om te zorgen dat de groep overleefde, hij was degene die hulp zocht, en ook genoeg deed voor de groep. Leila deed ook nog wel wat, maar de rest van de groep? Terry kan ik nog vergeven, hij is maar 5 jaar oud. Maar dan nog vond ik het gewoon vreemd dat de groep niet beter hun best deden. In plaats daarvan zaten ze speelgoedwinkels leeg te plunderen, of had er één een paard van de straat gehaald, of (iets wat ik echt totaal NEE vond) drank te drinken en lekker op dingen te schieten (want waarom zou je ammunitie bewaren). En echt, een 9-jarige die zoveel drink dat hij laveloos is. Het maakt me niet uit dat de wereld anders is, dat is gewoon een nee-nee.
Niet dat ik Dodji leuk vond hoor. Iets té aggressief voor mij en ik vond het feit dat hij niet eerlijk wilde zijn over wat er gebeurd was ook niet erg fijn. Ja, ik snap dat hij misschien niet alles wilt vertellen, maar misschien iets meer dan hints hier en daar waardoor mensen hem verkeerd begrijpen zou fijn zijn. Nu kwam hij vaak in de problemen omdat mensen hem verkeerd begrepen en hij zo geheimzinnig bleef doen.
Leila was dan toch meer mijn favoriet. Een meid die weet wat ze wilt, die ook nog eens heel goed is met dingen doen. Ze moet alleen wat minder boos doen op jongens. :P En ik was het wel helemaal eens met haar in deel 3, waar meisjes helemaal geindoctrineerd zijn door foldertjes (meisje in keuken, jongens klussen), en Leila gewoon eerlijk zegt dat je moet doen wat je wilt, wat maakt het nou uit dat op zo'n plaatje x staat. Gewoon y doen! Inderdaad. Dat deed ik vroeger ook gewoon. Maar ja, tegenwoordig.... *zucht*
Camilla, ik snap haar niet helemaal. Aan de ene kant doet ze heel kinds, maar aan de andere kant doet ze heel volwassen. En haar obsessie met huiswerk... ik vraag me af of er meer is waarom ze zelfs in deze situatie verder gaat met studeren.
Yvan, wel, ik vond hem al niet erg leuk, maar met dat drinken van hem verloor hij best wat puntjes in hoe goed ik hem vond.
Terry, tja, ik vond hem voornamelijk vervelend. Soms zag je dat hij wel zijn ouders en andere volwassenen miste, maar verder had hij gewoon heel veel plezier. Ik vraag me af of dit een manier is voor hem om gewoon niet te denken aan dingen, of dat hij gewoon te jong is om te snappen wat er gebeurd is.
Een dingetje dat ik jammer vond was hoe de tijd liep tussen de boeken. In boek 1 eindigen we met dat onze groep in het kantoor van Yvan's vader zit, maar in boek 2 zitten we opeens in een hotel (en al een tijdje), en in boek 3 zitten ze in de bus (die in boek 2 nog niet eens af was). Dus ja, ik had af en toe het gevoel dat ik iets miste. Ik zat dan ook mijn kaften te bekijken om zeker te zijn dat ik het goede deel had. :P
En ik snap niet waarom de geslachtsdelen zo moesten worden geshowed. Ik heb nou weinig behoefte om de penis/ballen te zien van een 5-jarig kind. Zelfs de tijger had een flinke zaak hangen.
Verder was de tekenstijl wel goed, niet helemaal mijn favoriet, maar ach ik heb ergere gezien. Plus de stijl zoals hij is past wel bij het verhaal en de wanhoop die de kinderen vaak voelen.
In deel 2 is er een vijand, ik ben nou nog steeds niet zeker wat ik moet denken van die gast. Enerzijds kan ik het hem niet kwalijk nemen gegeven dat hij gehandicapt was, en het dus deed om een reden, maar anderzijds..
En in deel 3 komen we een hele groep kinderen tegen die onder de leiding staan van Saul. Haha, de naam Saul is blijkbaar echt niet goed om te hebben in zo'n situatie, in Jen Minkman's boek hadden we ook een kindergroep geleidt door Saul. :P Maar terug naar deze Saul, ik moet zeggen dat hij wel goed zorgde voor zijn groep, al waren zijn methodes een beetje, eh. Vooral omdat ze heel duidelijk zijn gebaseerd op de Hitlerjugend en andere Hitler-praktijken.
Ik was wel blij dat ondanks dat hij dus mensen forceerde om te trouwen, hij nooit degene die hij als vrouw heeft uitgekozen (een van onze groep) aanraakte. Hij vertelde het haar wel dat ze het eigenlijk moesten doen, maar hij was begripvol toen ze dat niet wilde (want hallooooo, ze is 8 jaar oud, nee, gewoon nee).
Ik was wel verdrietig om het einde. Maar ja, ik had hem ook dit kunnen vertellen. :(
Hoe verder het verhaal gaat hoe meer kleine hints we krijgen over wat er mogelijk gebeurd kan zijn met de volwassenen/jongeren. Het is nog allemaal heel vaag, dus tja, ik heb eigenlijk nog geen een idee wat er nou is gebeurd. Hopelijk krijgen we wat meer hints in de volgende delen.
Ik kan niet wachten op boek 4, ik ben al blij dat dit een serie is die WEL vertaald is in het Nederlands. Hoe vaak ik wel niet teleurgesteld ben omdat een serie maar 1 of 3 boeken heeft die vertaald zijn. Zo zonde! Ik zie dat bibliotheek #3 de hele serie heeft, helaas heb ik maar een limiet van 12 boeken per keer, dus dit wordt een meer-maanden-projectje.
Phew, mijn review is superlang geworden. Ik zou de serie (wel deel 1 tot 3) wel aanraden, het is zeker een goede serie en ik ben nieuwsgierig om te zien hoe de kinderen verder gaan met hun reis.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
May 5, 2025
Here we go again
October 30, 2020
Plot: When everyone except them mysteriously vanish one night, five kids team up yo survive in a new and terrifyingly empty world.
1. I really like this idea and I don't know why. It's not even the first time I've seen it. But it makes for a fascinating setup? Idk.
2. This book is mostly setup. The kids are briefly introduced, they meet each other (some of my favorite scenes are them being physically affectionate and very happy about seeing other people) and they figure out how to survive. Which is actually not that complicated, because they are in a city full of supplies and nobody to eat them. Towards the end they get which ngl came a little out of nowhere but eh.
3. It's a good setup, even if we see barely anything abot the characters and what we see of them paint them as pretty stereotypical. There's the smart kid, the angry black kid, the sassy brown girl, the shy nerdy girl and the bratty kid. But it did do a good job of setting up the world and the art is wonderfully expressive so I can wait a while for the character development to kick in.
1. I really like this idea and I don't know why. It's not even the first time I've seen it. But it makes for a fascinating setup? Idk.
2. This book is mostly setup. The kids are briefly introduced, they meet each other (some of my favorite scenes are them being physically affectionate and very happy about seeing other people) and they figure out how to survive. Which is actually not that complicated, because they are in a city full of supplies and nobody to eat them. Towards the end they get which ngl came a little out of nowhere but eh.
3. It's a good setup, even if we see barely anything abot the characters and what we see of them paint them as pretty stereotypical. There's the smart kid, the angry black kid, the sassy brown girl, the shy nerdy girl and the bratty kid. But it did do a good job of setting up the world and the art is wonderfully expressive so I can wait a while for the character development to kick in.
June 1, 2023
Alleen van Gazotti Vehlmann. Ik heb de Integrale van de 1e cyclus wat bestaat uit de eerste vijf delen van deze serie. Het is een stripboek, eigenlijk gekocht voor mijn kinderen, die super spannend is. Ik begon een klein stukje te lezen en kon niet meer stoppen. Het gaat over vijf kinderen uit verschillende gezinnen met verschillende achtergronden die wakker worden en erachter komen dat iedereen verdwenen is. Ze vinden elkaar en vormen een groep die voor elkaar zorgt, avonturen beleeft en erachter probeert te komen wat hen is overkomen… echt heel erg mooi en t smaakt naar meer!! Ik wil de volgende delen ook…
Nu nog mijn kinderen enthousiasmeren.
Nu nog mijn kinderen enthousiasmeren.
June 15, 2023
Een strip in de typisch heldere Dupuis-stijl, maar met extra spankracht. Dit eerste deel is duidelijk nog maar een opwarmertje voor een langerlopende reeks. Het geeft de setting: 5 kinderen (tussen 5 en 14 schat ik ze) worden op een ochtend wakker in de stad en ze blijken de enige inwoners te zijn. Wat er gebeurd is, hoe hun ouders, broers, zussen of mede-internaatbewoners naartoe zijn, weten ze niet. Maar ze komen elkaar tegen in de stad, delen hun angsten en moeten proberen te overleven.
Het spanningsveld is uitgetekend en ik ben wel benieuwd hoe het zich verder ontwikkelt.
Het spanningsveld is uitgetekend en ik ben wel benieuwd hoe het zich verder ontwikkelt.
June 19, 2020
Wow j'ai adoré. J'ai très envie de lire la suite. C'est original et enlevé, on ne s'ennuie pas une seconde. J'espère que c'est traduit pour que plus de gens puissent en profiter, et je verrais bien une adaptation télévisuelle.
Merci beaucoup aux Éditions Dupuis et à NetGalley pour cet arc et cette belle découverte 💙
Merci beaucoup aux Éditions Dupuis et à NetGalley pour cet arc et cette belle découverte 💙
March 19, 2023
Netter Auftakt einer Serie, jedoch merkt man die Kürze des Bandes. Da er nicht einmal 60 Seiten umfasst, umspannt die Handlung gerade mal zwei Nächte und eineinhalt Tage- viel passiert hier nier abseits davon, dass die Kinder sich so langsam kennenlernen und auf wilde Tiere stoßen, nicht.
April 27, 2018
Her er min omtale av Forsvinningen. Linken fører til min bokblogg. https://mineboker.wordpress.com/2018/...
January 8, 2024
I would have loved at least a tiny clue of what makes the adults disappear, but a solid start nonetheless.
June 12, 2024
Prémisse à la « Lost » avec des ados pas trop piqué des vers. On sent que ça va virer en « Lord of the Flies » assez vite, mais j’ai quand même hâte de voir comment ça va évoluer. Les personnages sont assez typés, mais offrent néanmoins un bel éventail de sensibilités. L’écriture se concentre beaucoup sur les relations entre les protagonistes au détriment de faire avancer le mystère, mais j’imagine qu’on en saura plus dans les prochains tomes. J’ai bien aimé.
July 27, 2024
It's like the premise of a modern Lord of the Flies but let's see if it's actually going to that direction, because, so far, the kids get along incredibly well and trust each other very quickly but it makes sense, considering they wake up all alone in the world.
January 7, 2026
Okay start(feels like a pilot episode), we are barely scratching the surface of the story, this is mostly intros and first impressions type stuff.
Hopefully the next volume offers more character development and interesting discoveries.
Hopefully the next volume offers more character development and interesting discoveries.
July 11, 2024
toute mon enfance
July 14, 2024
Bon speetch mais c’était pas incrr
July 14, 2024
Waaaa c’était giga COOL j’ai hâte de lire la suite
Même si les dessins ne sont pas ma tasse de thé, j’ai trop aimé suivre les aventures des enfants !
Même si les dessins ne sont pas ma tasse de thé, j’ai trop aimé suivre les aventures des enfants !
December 13, 2024
Je commence enfin cette saga après tant d'années ! Je suis curieuse de découvrir la vérité
January 12, 2025
4,25*
Des personnages toujours aussi drôles et attachants. Une intrigue qui donne envie de s'y plonger
Des personnages toujours aussi drôles et attachants. Une intrigue qui donne envie de s'y plonger
February 2, 2025
Idk
Tek je početak stripa
Zanimljiva tema
Na ovakav art still nisam navikla
Tek je početak stripa
Zanimljiva tema
Na ovakav art still nisam navikla
May 7, 2025
One of the best books I ever read !!!
May 21, 2025
En veldig god start på noen jeg tror kan bli skikkelig spennende. Kule karakterer og kule tegninger.
April 29, 2024
Having just read Hunger (the sequel to Gone) a worl without adults was not such a shock. This first volume gives no answers to why or how. Instead it introduced us to the small gang of kids who are thrown together and must learn to survive. The illustrations were good, reminding me almost of primary school reading books. I look forward to finding out more about what has happened and what this little group will have to face.
Displaying 1 - 30 of 62 reviews