What do you think?
Rate this book
高級住宅街緑ヶ丘町一帯に、突然、悪意に満ちた奇怪な密告状が舞い込み始めた。差出人は黄金の矢と名乗る謎の人物。はじめは、たちの悪いイタズラと笑い過していた人々も、殺人事件が起こるにいたり、たちまち恐怖のどん底に叩き落された。被害者はアメリカ帰りの富裕な未亡人で、むき出しの背中に彫られたトランプ散らしの刺青のうちハートのクイーンの部分を、無気味なからす羽根の矢が深々と刺し貫いていた！ 金田一耕助の名推理が冴える奇怪ミステリーの傑作、ほか一篇を収録。
251 pages, Kindle Edition
First published September 10, 1976
1 person is currently reading
91 people want to read
About the author
Seishi Yokomizo
236 books798 followersSeishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 14, 2022
เป็นคดีสั้นและสั้นมากสองคดีภายในเล่มครับ คดีแรกคือตามชื่อเล่มเลยครับส่วนภาพของการฆาตกรรมก็เป็นไปตามหน้าปกเลย ส่วนอีกคดีเป็นเรื่องราวของปมการแก้แค้นของนักแสดงที่เสียชีวิตในอดีตครับ เรื่องราวสั้นกระชับดราม่าปนเศร้า ผมชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่องหลักเสียอีก
April 18, 2022
กระชับ เเละเดินเรื่องเร็ว อ่านแปปเดียวจบ
June 20, 2023
เป็นคดีสั้นๆ สองคดี ให้ฟีลลิ่งเหมือนอ่านโคนันเลย คดีเกิดขึ้นในสถานที่ง่ายๆอย่างบ้านหนึ่งหลัง เหมือนโคนันนั่นแหละ อย่างที่พูด เสพง่ายดี ไม่ซับซ้อนมาก อ่านได้เพลินๆ
February 22, 2016
ตอนสั้นสองตอนที่เกี่ยวกับการส่งจดหมายและไปรษณียบัตรสนเท่ห์ เดินเรื่องรวดเร็วและซับซ้อนตามเคย
- ลูกศรทองคำ เป็นเรื่องการได้รับจดหมายขู่และฆาตกรรมซ่อนเงื่อน เรื่องนี้เราว่าใช้ตัวละครฟุ่มเฟือยไปหน่อย และการก่อคดีดูจะซับซ้อนโดยไม่จำเป็น (แต่ก็นั่นแหละมันทำให้สนุกตอนคิดตาม) เนื่องจากเรื่องกระชับความสัมพันธ์ของตัวละครที่ไม่เกี่ยวกับคดีก็เลยกระชับตามไปด้วย และที่จริงมันทำให้น้ำหนักของเรื่องโดยรวมดูเบาลง
- ปีกพระกาฬ อันนี้เป็นไปรษณียบัตรข่มขู่ เป็นเรื่องความเข้าใจผิด ความบังเอิญ ความผิดพลาด ซึ่งเราแอบชอบเพราะในโลกของนิยายสืบสวนมักตรึงอยู่กับเหตุผลและแรงจูงใจ การฆ่าหรือถูกฆ่าโดยบังเอิญ การเข้าใจผิดของตัวละครจึงเป็นเรื่องที่มักถูกละเลย แต่เรื่องนี้หยิบยกมาใช้ได้น่าสนใจดี แต่ก็เช่นเคย ตัวละครเยอะไปหน่อยสำหรับเรื่องสั้นไม่กี่หน้าขนาดนี้ (ยังไม่ทันจำชื่อได้เรื่องก็จบเสียแล้ว)
- ลูกศรทองคำ เป็นเรื่องการได้รับจดหมายขู่และฆาตกรรมซ่อนเงื่อน เรื่องนี้เราว่าใช้ตัวละครฟุ่มเฟือยไปหน่อย และการก่อคดีดูจะซับซ้อนโดยไม่จำเป็น (แต่ก็นั่นแหละมันทำให้สนุกตอนคิดตาม) เนื่องจากเรื่องกระชับความสัมพันธ์ของตัวละครที่ไม่เกี่ยวกับคดีก็เลยกระชับตามไปด้วย และที่จริงมันทำให้น้ำหนักของเรื่องโดยรวมดูเบาลง
- ปีกพระกาฬ อันนี้เป็นไปรษณียบัตรข่มขู่ เป็นเรื่องความเข้าใจผิด ความบังเอิญ ความผิดพลาด ซึ่งเราแอบชอบเพราะในโลกของนิยายสืบสวนมักตรึงอยู่กับเหตุผลและแรงจูงใจ การฆ่าหรือถูกฆ่าโดยบังเอิญ การเข้าใจผิดของตัวละครจึงเป็นเรื่องที่มักถูกละเลย แต่เรื่องนี้หยิบยกมาใช้ได้น่าสนใจดี แต่ก็เช่นเคย ตัวละครเยอะไปหน่อยสำหรับเรื่องสั้นไม่กี่หน้าขนาดนี้ (ยังไม่ทันจำชื่อได้เรื่องก็จบเสียแล้ว)
Displaying 1 - 4 of 4 reviews