殺人鬼

Detective Kosuke Kindaichi #31

by Seishi Yokomizo

ある説によると、我々の周囲には五百人に一人の割合で、未だ発見されていない殺人犯がいるという。あなたの隣人や友だちは大丈夫ですか？　あの晩、私は変な男を見た。黒い帽子をかぶり黒眼鏡をかけ、黒い外套を着たその男は、片脚が義足で、歩くたびにコトコトと無気味な音をたてる。男は何故か、ある夫婦をつけ狙っていた。彼の挙動が気になった私は、その夫婦の家を見はった。だが数日後、夫の方が何者かに惨殺されてしまった！　表題作ほか三篇を収録した横溝正史傑作短篇集。

Genres: Mystery, Japanese Literature, Fiction, Novels

247 pages, Kindle Edition

First published November 10, 1976

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Mollie Pan · Rating 3 out of 5]

เสียดายที่เป็นเรื่องสั้น ชอบอ่านตอนยาวมากกว่าได้อารมณ์ความเป็นคินดะอิจิกว่าเยอะ แต่ก็อ่านได้นะ มีปมให้ขบคิดในแต่ละเรื่องเหมือนเดิม สนุกประมาณนึง

[Mancho283 · Rating 3 out of 5]

หลังๆ เป็นเรื่องสั้นๆ ไม่ค่อยสนุกเหมือนช่วงเล่มแรกๆเลย

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

สำหรับเล่มนี้เป็นตอนสั้นๆ 4 คดี คือ

- ปีศาจฆาตกร
- เจ้าหญิงชุดดำ
- การฆ่าตัวตายอันหอมหวาน
- ใต้ต้นยี่เข่ง


ที่จริงคดีในเล่มนี้เราอ่านจบไปตั้งแต่เดือนเมษายน
แต่มันเหลิออีก 1 คดี นั่นคือคดี 'การฆ่าตัวตายอันหอมหวาน' ซึ่งถ้าเรียงตามปีไทม์ไลน์ในเรื่อง
คดีนี้มันอยู่ลำดับที่ 63 นู่น(ปี1958) ตอนแรกคิดว่ารจะยังไม่เอามารีวิว แต่มาดูอีกทีเหบลือแค่ตอนเดียวเอง
เอามารีวิวเลยดีกว่า เพราะถ้าจะให้รออ่านถึงคดีที่ 63 ก็คงรออีกไปเป็นปี 5555 เนื่องจากเราไม่รีบอ่าน
กลัวมันจะจบเร็ว เลยทยอยอ่านนิดๆหน่อยๆ (555)


ลืมบอกไปว่าเราจะอ่านคินดะอิจิเรียงลำดับตอนตามไทม์ไลน์
เพราะงั้นเลยรีวิวแบบเต็มเล่มไม่ได้ ในกรณีที่เล่มนั้นๆเป็นเล่มรวมคดีสั้นๆ
เพราะในเกือบทุกเล่ม แต่ละคดีไม่ได้เรียงลำดับปีเลย กระจัดกระจายมาก

สำหรับเล่มนี้ถือว่าลำดับตอนใกล้เคียงกัน ดังนี้
(ส่วนนึงจากลำดับตอนเรียงตามปีที่เราทำไว่้)


ปี 1946
Early September
คดีที่ 3 ใต้ต้นยี่เข่ง (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)

Late September - early October
คดีที่ 4 คดีฆาตกรรมบนเกาะโกะกุมน (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 5)

Mid November
คดีที่ 5 เจ้าหญิงชุดดำ (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)
คดีที่ 6 นายค้างคาวกับคุณนายทาก (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 16)

ปี 1947
March 26, 28 - 30
คดีที่ 7 แมวในความมืด (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 15)
คดีที่ 8 คดีร้านแมวด า (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 9)

Mid April - 26th
ดคีที่ 9 ปีศาจฆาตกร (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)



จะเห็นว่าในเล่มนี้มี 3 ตอนที่ดำเนินเรื่องในช่วงเวลาที่ไล่เรียงกัน ดังนี้

ปี 1946
คดีที่ 3 ใต้ต้นยี่เข่ง
คดีที่ 5 เจ้าหญิงชุดดำ

ปี 1947
ดคีที่ 9 ปีศาจฆาตกร


เหลือแค่คดี 'ฆ่าตัวตายอันหอมหวาน' ที่กระโดดไปอยู่ในช่วงปี 1958 ดังนั้นจะยังไม่พูดถึงคดีนี้
เอาล่ะ เข้าเรื่อง

แฟนๆคินดะอิจิหลายๆคนก็มักจะมีความชอบเหมือนๆกันนั่นคือ ชอบตอนที่เป็นเรื่องยาวมากกว่าเรื่องสั้น
แต่สำหรับเรา เราคิดว่าทั้งเรื่องยาวและเรื่องสั้น มันมีความสนุกในแบบของมัน
เรื่องสั้นหลายๆตอนก็มีความนสุกความลึกลับไม่แพ้เรื่องยาวเลย

อย่างเล่มนี้
คดีแรกของเล่มอย่าง ใต้ต้นยี่เข่ง ถึงจะไม่มีอะไรหวือหวา ไมไ่ด้เป็นการฆาตกรรมที่โหดร้าย
แต่การดำเนินเรื่องในรูปแบบของการมาพูดคุยถึงอดีตแล้วสามารถไขคดีได้ เป็นอะไรที่เกินคาดมาก
แถมคดีนี้ก็เป็นคดีก่อนที่คินดะอิจิจะเดินทางไปยังเกาะ โกะกุมนอีกด้วย (บอกแล้วว่าอ่านตามไทม์ไลน์ มันได้อรรถมากกว่าจริงๆ)

ตอนที่สองของเล่ม ตอน เจ้าหญิงชุดดำ
ตอนนี้เกิดในห้างสรรพสินค้า ที่ลุกค้า VIP ของห้าง ก่อคดีฆ่าพนักงานในห้าง
คดีนี้ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก แต่ก็คาดเดาอะไรไม่ได้เหมือนเช่นเคย อ่านได้สนุกไม่มีติดขัดเลย

ตอนที่สี่ของเล่ม อย่าง ปีศาจฆาตกร
ที่เป็นชื่อของเล่มนี้ ก็ถือว่าสมกับที่เอามาตั้งชื่อ เพราะ ส่วนตัวเรา อย่างที่บอกไปว่า
ถึงมันจะเป็นตอนสั้นๆ แต่มันก็สนุก ในคดีนี้เราก็เดาอะไรไม่ได้อีกเช่นเคย หักไปหักมา
แถมการดำเนินเรื่องก้จับจุดอะไรไม่ได้เลย
คนเขียนเก่งมากที่ทำให้เรื่องสั้นๆมันสนุกได้ขนาดนี้


สรุป
ด้วยความชื่นชอบนักเขียนเป็นการส่วนตัวก็คงไม่แปลกอะไรทืี่เราจให้เล่มนี้ 5 ดาว

[Suwitcha Chandhorn · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น ๆ กระชับ ๆ 4 เรื่อง สนุกมากน้อยคละกันไป หยิบมาอ่านเล่น ๆ ยามว่างหรือยามเดินทางดีนัก ไม่ต้องใช้เวลาและพลังงานมากไปในการอ่าน

[Earffy · Rating 5 out of 5]

ถึงจะเป็นตอนสั้นๆหลายๆเรื่องแต่ก็อ่านสนุก ได้อรรถรสไปอีกแบบค่ะ

[B&p · Rating 3 out of 5]

อยากอ่านเรื่องยาวๆบ้าง ชอบเรื่องสุดท้าย ใต้ต้นยี่เข่ง มันดูเศร้าๆดีอ่านแล้วนึกถึงงานของโอตสึ