Saeed Nafisi (also Naficy) (Persian: سعید نفیسی; June 8, 1895 – November 13, 1966) was an Iranian scholar, fiction writer and poet. He was a prolific writer in Persian.
Nafisi was born in Tehran, where he conducted numerous research projects on Iranian culture, literature and poetry. He first emerged as a serious thinker when he joined Mohammad-Taqi Bahar, Abbas Eqbal Ashtiani, Gholamreza Rashid-Yasemi and Abdolhossein Teymourtash to found one of the first literary magazines to be published in Iran, called Daneshkade, in 1918. He subsequently published many articles on Iran, Persian literary texts and Sufism and his works have been translated into more than 20 languages worldwide. He died in a Russian hospital in Tehran.
Saeed Nafisi's relatives include Moadeb Naficy, the guardian and doctor of the Shah of Iran (Reza Pahlavi); and Moadeb's son Habib Nafisi (Naficy), a senior statesman, founder of Iran's labor laws, U.S.-Iran Attache, and founder of multiple technical universities in Tehran, Hamid Naficy, a noted scholar of Media and Cultural Studies, Siamak Naficy, an anthropologist, as well as acclaimed author, Azar Nafisi, a niece of his.
Nafisi taught in Tehran University, Kabul University, Cairo University and San José State University.
اولین کتابیه که درباره ی تصوف میخونم و به جرات میگم اطلاعات بسیار خوبی دررابطه با دینهای بزرگ جهان و تاثیرشون برهم در این کتاب وجود داره . قلم شیوا و ساده ی استاد نفیسی یکی از نقاط قوت این کتاب هست. توضیحات مهم و ریشه یابی بسیاری از آیینهای تصوف و بررسی فرقه های مختلف صوفیگری و تاثیرپذیری هرکدام از فرقه ها از دین و آیینهای همجوار ... کتابیه که چندین باره باید خوند!
کتاب خوبی هست با اطلاعات زیاد اما این اطلاعات رو در حجم خیلی کمی عرضه می کنه که همیشه منسجم هم نیست. بسیاری از جملات عربی هم در آن زیرنویس فارسی نداشت (لااقل در نسخه ای که من خوندم بدین شکل بود). البته چون از برگردان درس گفتارهای نویسنده در این باب تهیه شده و دلیل این موارد هم همین باید باشد
اطلاعات تقریبا کم نظیر و خوبی رو درباره ریشههای فرقههای مختلف تصوف در ایران، افغانستان، پاکستان، هند، و همچنین عراق و کمی هم شرق اروپا بیان کرده و اونها رو معرفی و ریشهیابی کرده. البته متن خیلی خلاصه نوشته شده و در حالی که به خیلی مسائل اشاره کرده ولی بسط داده نشده. بیشتر برای این خوبه که به عنوان مرجع باشه و نقطه شروع برای خوندن در زمینه فرق مختلف تصوف ایرانی.
کتابی خوب از نویسندهای پرکار و دانا. نفیسی در این کتاب خط سیری تصوف را از بودیسم و آیین زردشت گرفته و تا اواخر قرون اسلامی توضیح داده است. موارد جالبی که بود یکی جدا دانستن مکتب تصوف ایرانی از اسلامی و عربی و دیگری بیان این مطلب که اصل تصوف و عرفان ایرانی بر مبنای طریقت بوده است و نه شریعت (تاثیر ادیان مختلف بر فرهنگ ایرانی) و اینکه بعدها مفهوم شریعت وارد جریان تصوف شده است (اسلامی سازی عرفان) و مورد آخر پرداختن به موضوع فتوت و رابطهی آن با تصوف در تاریخ ایران بود که جالب و نو بود. در کل کتابی خواندنی برای شروع مطالعه در این موضوع میباشد.
اطلاعات خوبی راجع به ریشه تصوف و ارتباطش با ادیان و فرهنگهای مختلف دارد . فقط بیشتر به حالت گزارش می باشد و برای من ، زمانی که فهرست طولانی اسامی و کتابها و تاریخ ولادت و وفات ، می رسید خسته کننده می شد .
سعید نفیسی فرزند میرزا علی اکبر خان ناظم الاطبا و از نوادگان حکیم برهانالدین نفیس، فرزند عوض كرمانى، صاحب «شرح اسباب» بود. سعید نفیسی در ۱۸۸ خرداد ۱۲۷۴ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه «شرف» و تحصیلات متوسطه را در مدرسه «علمیه» گذراند. در پانزده سالگی برای ادامهه تحصیل به اروپا رفت و در سوئیس و فرانسه به تحصیل پرداخت. در ۱۲۹۷ به ایران بازگشت، در دبیرستانهای «اقدسیه» و «سن لویى» تهران به تدریس زبان فرانسه پرداخت و در مدارس «علوم سیاسی»، «دارالفنون»، «عالی تجارت» و «صنعتی» مشغول تدریس شد. سپس در وزارت فواید عامه به کار پرداخت. درر ۱۲۹۷ به گروه نویسندگان مجله «دانشکده» پیوست و مدت یک سال با آن مجله همکاری کرد. در ۱۳۰۸ هـ.ش به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و مدتى مدیر مجله «فلاحت و تجارت»، سردبیر مجله ادبی «پرتو» و مدیر و نویسنده مجله «شرق» شد. نفیسى سفرهایی به کشورهای افغانستان، مصر و لبنان کرد و در دانشگاههای کابل، قاهره و سن ژوزف به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۰ هـ.ش در رادیو برنامه «یادداشتهاى یك استاد» را كه راجع به شرح حال چند تن از بزرگان علم و ادب بود، به مدت دو سال اجرا كرد. در سال ۱۳۰۸ از طرف وزارت فرهنگ به تدریس در دانشکده حقوق و ادبیات منصوب شد و سالها در سمت استادی دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشت و نیز به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران درآمد. استاد نفیسی در گرو عشق به زبان و فرهنگ فارسی در ۵۶ دانشگاه در چهار قارۀ دنیا درباره این مهم سخنرانی و تدریس نموده اند. در این راستا کرسیِ زبان فارسی در دانشگاه کلمبیا به نام “استاد سعید نفیسی” نامگذاری شده است. وی از پرکارترین و معروفترین نویسندگان این عصر است که تالیفات او به ۲۵۰ کتاب و رساله میرسد و تعداد مقالاتش از ۱۰۰۰ افزونتر است.
مقدمه خود کتاب هم میگه که سعی کرده نکات جامانده رو بگه و شاید خیلی بدیهیات رو توضیح نده و این رو کسایی که میخوان کتاب رو شروع کنن باید درنظر داشته باشن. اما درکل میشه گفت کتاب روان و زیباییه.
این کتاب در نوع خودش، اثر جالبیه، اما همونطور که خود نویسنده هم میگه اثر جامعی نیست و نیازه تا خیلی بیشتر از اینها روی هر کدوم از سر فصلهای کتاب مطالعه و تحقیق بشه. با همهی اینها این کتاب حتی باوجود قدیمی بودنش، یه پیش درآمد مناسب برای این مبحث محسوب میشه.
علم راه و حق علم منزلش صاحب دل داند آن را یا دلش "مولانا"