This volume introduces students of rabbinic literature to the range of historical and interpretative questions surrounding the rabbinic texts of late antiquity. The editors, themselves well-known interpreters of Rabbinic literature, have gathered an international collection of scholars to support students' initial steps in confronting the enormous and complex rabbinic corpus. Unlike other introductions to Rabbinic writings, the present volume includes approaches shaped by anthropology, gender studies, oral-traditional studies, classics, and folklore studies.
پنج شیش تا مقالهٔ درجهٔ یک داشت، باقی مقالات هم خوب بودن. یه مکمل خوب برای آشنایی با تلمود بود.
بحث برای بحث
مقالهٔ آخر کتاب میگفت تا یه مدتی الهیدانها (مثل اریگن) به بحث و گفتگو خوشبین بودن. به نظرشون با دیالکتیک افلاطونی میشد به حقیقت رسید و بازار بحثهای دینی داغ بود. اما بعد از چند قرن در عمل وفاقی بین مسیحیها و یهودیها و مشرکها صورت نگرفت هیچ، تفرقه تشدید هم شد و فرقههای آشتیناپذیری داخل مسیحیت و یهودیت ایجاد شدند. کم کم الهیدانها به ثمربخشی گفتگو بدبین شدن. اینجا بود که هر گروه یه روشی به عنوان جایگزین بحث، برای رسیدن به حقیقت در پیش گرفتن. مسیحیها مرجعیت رسولی رو ملاک حقیقت گرفتن: هر آموزهای که ثابت بشه از طرف حواریون رسیده، حقیقته. یهودیها اجماع رو ملاک حقیقت گرفتن: هر آموزهای که اکثریت خاخامها موافقش باشن، حقیقته. اما اتفاق جالبی که افتاد این بود که یهودیها همچنان به استفاده از روش بحث و گفتگو ادامه دادن. اما نه برای رسیدن به حقیقت. بلکه خود بحث و گفتگو پیرامون تورات در نظرشون فضیلت بود. بحث برای بحث. برای همین تلمود پره از بحثهای بی پایان و خیلی وقتها غیرمنطقی و بی معنی، که اصراری ندارن به نتیجه نهایی برسن. چرا؟ چون «تفسیر کن و ثواب ببر»، اون طوری که علمای تلمود میگفتن.
Required reading for students taking my rabbinic literature class. Each chapter is stand alone essay by different Jewish author who has specialized in some aspect of rabbinic literature and history.