What do you think?
Rate this book
پیکتی: مغالطهی قرن بیست و یکم
کتاب «سرمایه در قرن بیست و یکم» به رغم اینکه در برخی موارد اطلاعات مفید و نکته سنجی های جالبی ارائه می دهد، اساسا، به طور خواسته یا ناخواسته، بر مغالطه بنا شده یعنی با درهم آمیختن برخی سخنان درست و نادرست نهایتا به نتایج نادرست می رسد. اقتصاددان فرانسوی در این کتاب در مقام منتقد نظام آموزشی جریان اصلی و رسمی علم اقتصاد ظاهر شده، اما در واقع خود عملا قربانی برخی بدآموزی ها و نقص های این جریان است. مهم ترین نقص کتاب پیکتی این است که بنای آن نقد انباشت سرمایه و نابرابری است، اما خود مولف اساسا «نظریه سرمایه» ندارد و در جای جای کتاب اقتصاد خرد و اقتصاد کلان را در هم می آمیزد.
68 pages, Paperback
Published January 1, 2020
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
July 18, 2023
از مقدمهی کتاب:
همانطور که پیش از این گفتم، «پیکتی: مغالطهی قرن بیست و یکم» نقدی است که دکتر غنینژاد به عنوان اقتصاددانی با رویکرد لیبرال، دربارهی کتاب «سرمایه: در سدهی بیست و یکم» نوشتهی توماس پیکتی، اقتصاددان سوسیالیست نوشته و همانطور که گفتم این گونه بحثها در این سطح به نظر من برای مخاطب عام جذاب نیست و شاید نیاز به کمی پیش نیاز اقتصادی هم داشته باشد.
خواندن این دو کتاب با فاصلهی زمانیِ کم مثل تماشای یک مناظره بین دو دیدگاه مخالف هم است.
اولین نکتهای که در مورد این کتاب توجهم را جلب کرد حجم کم کتاب در مقایسه با کتاب سرمایه است. کتاب سرمایه حدود ۹۰۰ صفحه بود(و طبق گفتهی غنینژاد نسخهی اصلی فرانسوی بیش از ۱۰۰۰ صفحه است) ولی این کتاب ۶۸ صفحه بیشتر نیست و میشود آن را در یک یا دو نشست خواند. البته بخش عمدهی کتابِ سرمایه دادههای آماری است که جای نقد زیادی ندارد. مشکل اصلی نتیجهگیریهای دلخواه و بیربط پیکتی در مورد آن دادههاست که بخش عمدهی نقد این کتاب را تشکیل میدهد. میتوان گفت غنینژاد توانسته با کلامی بسیار موجز به اشکالات عمدهی کتاب پیکتی اشاره کند، با این حال جای خالی بعضی نقدها احساس میشود که به نظرم شخصی با دانش دکتر غنینژاد باید به آنها نیز اشاره میکرد. مسائلی مانند رشد اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم یا «سی سال شکوهمند فرانسه» که در کتابِ سرمایه مطرح شدهاند ولی پاسخی در مورد آنها در این کتاب وجود ندارد که از نظر من بزرگترین ضعف کتاب حاضر است.
از طرفی اشکالاتی که دکتر غنینژاد در این کتاب بر نظریات پیکتی وارد میکند، و انصافا بسیاری از این اشکالات واضح و درست به نظر میرسند، جای تعجب بسیار دارند، چون بسیاری از این اشکالات برای پیکتی که در دانشگاههای معتبری درس خوانده بسیار پیشپاافتادهاند و عجیب است که یک شخصیت آکادمیک، در کتابی با فرم آکادمیک، مرتکب چنین اشتباهات فاحشی شود.
به هرحال، کتاب دکتر غنینژاد یک بار دیگر به ما نشان میدهد که بعضی از سوسیالیستها چقدر از واقعیات علم اقتصاد دورند و یکی از دلایلی که کتاب پیکتی در جهان مشهور شده زمان چاپ و نشر آن یعنی بعد از بحرانهای اقتصادی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ و جو ضد سرمایهداری است که در برخی از مردم شکل گرفت و نه لزوما صحیح یا علمی بودنِ حرفهای پیکتی.
کتاب «سرمایه در قرن بیست و یکم» نوشته توماس پیکتی به رغم اینکه در برخی موارد اطلاعات مفید و نکتهسنجیهای جالبی ارائه میدهد، اساساً به طور خواسته یا ناخواسته از سوی نویسنده بر مغالطه بنا شده، یعنی با درهم آمیختنِ برخی سخنان درست و نادرست نهایتاً به نتایج نادرست میرسد.
همانطور که پیش از این گفتم، «پیکتی: مغالطهی قرن بیست و یکم» نقدی است که دکتر غنینژاد به عنوان اقتصاددانی با رویکرد لیبرال، دربارهی کتاب «سرمایه: در سدهی بیست و یکم» نوشتهی توماس پیکتی، اقتصاددان سوسیالیست نوشته و همانطور که گفتم این گونه بحثها در این سطح به نظر من برای مخاطب عام جذاب نیست و شاید نیاز به کمی پیش نیاز اقتصادی هم داشته باشد.
خواندن این دو کتاب با فاصلهی زمانیِ کم مثل تماشای یک مناظره بین دو دیدگاه مخالف هم است.
اولین نکتهای که در مورد این کتاب توجهم را جلب کرد حجم کم کتاب در مقایسه با کتاب سرمایه است. کتاب سرمایه حدود ۹۰۰ صفحه بود(و طبق گفتهی غنینژاد نسخهی اصلی فرانسوی بیش از ۱۰۰۰ صفحه است) ولی این کتاب ۶۸ صفحه بیشتر نیست و میشود آن را در یک یا دو نشست خواند. البته بخش عمدهی کتابِ سرمایه دادههای آماری است که جای نقد زیادی ندارد. مشکل اصلی نتیجهگیریهای دلخواه و بیربط پیکتی در مورد آن دادههاست که بخش عمدهی نقد این کتاب را تشکیل میدهد. میتوان گفت غنینژاد توانسته با کلامی بسیار موجز به اشکالات عمدهی کتاب پیکتی اشاره کند، با این حال جای خالی بعضی نقدها احساس میشود که به نظرم شخصی با دانش دکتر غنینژاد باید به آنها نیز اشاره میکرد. مسائلی مانند رشد اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم یا «سی سال شکوهمند فرانسه» که در کتابِ سرمایه مطرح شدهاند ولی پاسخی در مورد آنها در این کتاب وجود ندارد که از نظر من بزرگترین ضعف کتاب حاضر است.
از طرفی اشکالاتی که دکتر غنینژاد در این کتاب بر نظریات پیکتی وارد میکند، و انصافا بسیاری از این اشکالات واضح و درست به نظر میرسند، جای تعجب بسیار دارند، چون بسیاری از این اشکالات برای پیکتی که در دانشگاههای معتبری درس خوانده بسیار پیشپاافتادهاند و عجیب است که یک شخصیت آکادمیک، در کتابی با فرم آکادمیک، مرتکب چنین اشتباهات فاحشی شود.
به هرحال، کتاب دکتر غنینژاد یک بار دیگر به ما نشان میدهد که بعضی از سوسیالیستها چقدر از واقعیات علم اقتصاد دورند و یکی از دلایلی که کتاب پیکتی در جهان مشهور شده زمان چاپ و نشر آن یعنی بعد از بحرانهای اقتصادی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ و جو ضد سرمایهداری است که در برخی از مردم شکل گرفت و نه لزوما صحیح یا علمی بودنِ حرفهای پیکتی.
August 15, 2025
طبق انتظاراتی که از موسی غنی نژاد داشتم فکر میکردم این کتاب به صورت کاملا علمی نظرات پیکتی را نقد میکند ولی اشتباه میکردم.
کتاب پیکتی با اینکه قرابت فکری باهاش ندارم به صورت کاملا آماری و براساس مشاهدات زیاد آماری ارائه شده.
در عوض این کتاب اصلا به نقد علمی و آماری پیکتی اشاره نکرده و همان حرفهای همیشه اتریشی که اقتصاد عدد نیست را تکرار میکند.
این روششناسی تحت تاثیر میزس به شدت ایدولوژی زده و برخلاف رویکرد علمی است.
.
کتاب پیکتی با اینکه قرابت فکری باهاش ندارم به صورت کاملا آماری و براساس مشاهدات زیاد آماری ارائه شده.
در عوض این کتاب اصلا به نقد علمی و آماری پیکتی اشاره نکرده و همان حرفهای همیشه اتریشی که اقتصاد عدد نیست را تکرار میکند.
این روششناسی تحت تاثیر میزس به شدت ایدولوژی زده و برخلاف رویکرد علمی است.
.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews